Home    Interviews    Titels    Auteurs    Young Adult    Colofon    VIP-club    Forum
 
 
   Home  | Interviews  | Titels  | Auteurs  | Young Adult  | Colofon  | VIP-club   
 
Crimezone.nl | Wedstrijd “Schrijf een “thrillergedicht”

Wedstrijd “Schrijf een “thrillergedicht”

7 dodelijke gedichten




Enkele weken geleden publiceerden wij het thrillergedicht Een nagelaten bekentenis van Marc van Biezen, auteur van de dichtbundel Afwezigheidsassistente. Zwaarmoedig van onderwerp, maar luchtig van toon. Onder invloed van Marcs tragi-komische benadering van de dichtkunst, deden wij een oproep aan de bezoekers van Crimezone.nl om ook een thrillergedicht te maken.
Het aantal inzendingen was boven verwachting groot. Dichters en dichteressen uit Nederland en Vlaanderen doopten hun denkbeeldige pen in bloed en schreven angstaanjagende verzen waarin menig blonde vrouw op ijzingwekkende manier om het leven werd gebracht. Want hoewel de ingezonden gedichten varieerden in taal en toonzetting, waren er toch een aantal constanten aan te wijzen. Overspel werd meerdere malen bruut bestraft, seriemoordenaars sloegen veelvuldig toe waarbij onschuldige jonge vrouwen als slachtoffers figureerden en ook jaloezie en wraak waren motieven die meerdere malen in dichtvorm werden verwoord.
Onder leiding van het hoofd van de jury, Marc van Biezen, werden zeven gedichten uitgekozen die zich onderscheidden door stijl en/of humor.
De zeven winnaars die een boekenpakket toegestuurd krijgen zijn: Ruud de Vries, Carien Touwen, Miso, Corry Overmars-Kalshoven, Rik van Woerkum, Rianne Lampers en Sander Kouwenberg. Hun misdadige gedichten zijn hieronder afgedrukt.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Miss Daad - Sander Kouwenberg

Zij noemden haar Miss Daad, want zij,
Vermoord(d)e onschuld met een lach.
Leefde slechts van dag tot dag,
Tot dan die ene dag in Mei.

Toen zij die ochtend vroeg ontwaakte,
verkrampte plots haar middenrif.
Overwon toch echt het rattengif,
hoewel zij kuchte en ook braakte.

Graag had zij deze moord belet.
Ze was onoverwinnelijk, zo vond ze.
Toch belandde ze in het ondergrondse,
ondanks haar poging tot verzet.

Haar graf werd een bedevaartsoort
Voor vuig pluimage, één allooi
Miss Daad vind alles even mooi
Alsof ze er zelf nog toebehoort.

Vooral in het holst van de nacht,
blijft menig crimineel er dolen.
Miss Daad heeft ook hun hart gestolen.
Dood en dan alsnog verdacht.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Onverwacht einde – Rianne Lampers

Sinister duister daalt geluidloos neer
op velden stomend in ‘t avondrood
omhult bijna teder het meiske teer
dat op weg is naar een wisse dood

Want daar, verscholen in ‘t struikgewas
wacht de dienaar van kwaadaardigheid
tot zij met haar lokken blond als vlas
ten prooi valt aan zijn gulzigheid

Voeten stappen onwetend door
de dienaar zet zich schrap
vogels staken angstig hun koor
wachtend op de eerste klap

Dan springt hij tevoorschijn
zijn woeste hand haalt uit
hij hoort haar schreeuwen van pijn
en geniet in extase van het geluid

O, hoe zij siddert onder zijn hand
en buigt onder zijn brute kracht
hij voelt hoe zijn begeerte brandt
dit is nog beter dan hij had gedacht

Maar wat schetst zijn verbazing
als kil metaal zijn hart doorboort
door hem trekt een siddering
als zijn stervend lijf haar kreten smoort.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Een hartklop ten afscheid – Rik van Woerkum

Het is eenzaamheid, denk ik
Wanneer de zucht naar dat genoegen onweerstaanbaar wordt

Wanneer het mijn mes vergund is te glijden en te gaan
Door zacht weefsel, dat ik van kleding, onwelvoeglijke uitsteeksels
En van ongewenst haar heb ontdaan

Wanneer ik deze zuiverheid - onzijdig en onpersoonlijk - heb gekust
Dan kent mijn lust
Nog een hoogtepunt

Het is wanneer mijn mes glijdt
Uit dat zachte weefsel ten afscheid
Waarna het nimmer meer een hartklop zal worden aangereikt

Daarna
Dat is eenzaamheid, denk ik

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Eerwraak – Corry Overmars-Kalshoven

Zijn handen omspanden haar keel
knijpende, moordende klauwen.
Hij voelde zich geen crimineel
zij was immers niet te vertrouwen.

Het duurde warempel maar kort
toen lag ze morsdood aan zijn voeten.
Het was een criminell morte
het was gewoon ‘heilig moeten.’

Dit vrouwtje had vooruitgedacht
de koffie stond al ingeschonken.
Hij lachte en dronk, voelde macht
maar hij leek opslag stomdronken.

haar motief was: als we gaan
dan maar samen, dat kan niet missen.
Naar mijn aandeel kraait nooit een haan
ik wil twee begrafenissen.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Het ravijn - Miso

Voor me staat hij, groot, weerzinwekkend en kaal,
Zijn gebogen lichaam vertelt zijn eigen verhaal,
Een verhaal van lafheid en van het misbruiken van macht,
Zijn glimmende grijns waar hij wellustig mee lacht.
Spookachtige vingers, lange nagels, weke handen die niet kunnen werken,
Als ik het nu doe, zal niemand het ooit kunnen merken.
Hij staat aan de rand en tuurt de diepte in
En ik, zonder aarzeling en zonder tegenzin,
stoot tegen hem aan. Hij wankelt, verliest zijn evenwicht.
Hij kijkt me aan, ongeloof op zijn gezicht.
Help me, red me, pak mij vast nu het nog kan.
Maar ik doe niks, kijk wat er gebeurt en dan…..
Ik heb geen uren, het werk gaat voor!
In mijn neus de duffe lucht van het kantoor.
Met een zucht geef ik hem de pen
en wordt me pijnlijk bewust van waar ik ben.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Onderhuids – Carien Touwen

Onder mijn satijnen huid
Verberg ik niets dan duister bloed
Terwijl ik glimlach als een beluste bruid
Zijn het snode plannen waarop ik broed

Dankzij mijn lange benen en sexy oogopslag
Werpen mannen zich aan mijn voeten
Handenwrijvend over deze plotse geluksdag
Oh, wat zullen zij hier zwaar voor boeten

Ik verleid ze zonder schaamte
En terwijl ze dromen van veel meer
Ontleed ik ze tot op hun geraamte
Met mijn blote handen, klein en teer

En niemand die ooit zal vermoeden
Dat dit naïeve wulpse wicht
zoveel mannen dood heeft laten bloeden
Rustig toekijkend, met een glunderend gezicht

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Het Lijk op de Herenmode – Ruud de Vries

Het gebeurde in een warenhuis
Om half tien, ze kwam van huis,
Juffrouw Elze van de herenmode.
Ze zag hem liggen: 'een echte dode!'

De man lag voorover op de grond,
Goed gekleed, maar niet gezond.
Ze gaf een gil en werd lijkbleek
En was meteen totaal van streek.

Iedereen kwam aangesneld
En de politie werd gebeld,
Die was direct verschenen
Met zwaailicht en sirene

Het warenhuis werd afgezet
Kelder, dak en het toilet
Roodwitte linten overal
Was het een moord, was het een ongeval?

Het stadsjournaal was er snel bij
'Want het is vast een moordpartij'
De halve stad die was in rep en roer
Wel bijzonder voor dat vroege uur

En toen verscheen de rechercheur
Die kreeg al argwaan door de kleur:
Alle opwinding was voor nop
Het lijk bleek een omgevallen etalagepop.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 -advertenties-

 
  
 
  
 
  © 2002-2010, Crimezone.nl