Crimezone.nl | De site voor en door thrillerfans	(c)2503-2010 Crimezone.nl

Auteur:	Karin Slaughter
Nederlands titel:	Triptiek
Oorspronkelijke titel:	Triptych
Jaar van uitgave:	2006
ISBN:	9789023420484
Uitgever:	cargo
Gemiddelde bezoekerswaardering:	****

Wanneer politierechercheur Michael Ormewood wordt opgepiept om naar de plaats delict bij het beruchte Grady Homes te gaan, wordt hij geconfronteerd met een van de bruutste moorden in zijn gehele carrière: Aleesha Monroe wordt badend in het bloed in het trappenhuis gevonden. Haar lichaam is verschrikkelijk toegetakeld. De moord is des te schokkender wanneer blijkt dat het gaat om een nieuw geval uit een serie vergelijkbare misdaden. Het Georgia Onderzoeksbureau wordt ingeschakeld en Ormewood is gedwongen samen te werken met special agent Will Trent van het Arrestatieteam, een man die hij bij voorbaat al niet mag. Maar dan, vierentwintig uur later, komt het geweld angstaanjagend dichtbij in zijn eigen achtertuin. Alles wijst erop dat het raadsel van Monroe's dood verstrengeld is met een verleden dat niet met rust gelaten wil worden.

Verkracht, verminkt, vermoord ****

door Crimezone|Kees op 13 augustus 2006

Ze is zesendertig jaar jong en heeft zeven goed verkopende thrillers op haar naam staan. Karin Slaughter is dan ook een tevreden vrouw. Temeer daar haar nieuwste literaire thriller Triptiek door velen wordt beschouwd als haar beste. In Decatur, een voorstad van Atlanta, worden een aantal tienermeisjes en een hoer bruut verkracht, verminkt en vermoord. Sailant detail: hun tong is afgebeten. De verdenking valt meteen op John Shelley, een pas uit de gevangenis ontslagen boef die vanwege een gelijksoortig zedenmisdrijf op 16-jarige leeftijd tot 22 jaar cel werd veroordeeld. Aan rechercheur Michael Ormewood de taak om de bewijslast rond te krijgen. Hij moet tot zijn ongenoegen samen werken met de zwijgzame Will Trent van het Georgia Bureau of Investigation. Het onderzoek vordert slecht en dreigt nog moeizamer te worden als Ormewood’s buurmeisje van 15 dood wordt aangetroffen in zijn tuin. Wie wil de rechercheur zwart maken? Intussen heeft John Shelley ontdekt dat iemand zijn identiteit heeft aangenomen en al jaren zijn naam gebruikt. Is het zijn neef Woody, de drugsdealer en hoerenloper? Het zijn vragen die schreeuwen om antwoorden, maar in plaats van oplossingen dienen zich alleen maar meer gruwelijkheden en onzekerheden aan. Karin Slaughter heeft ooit in een interview gezegd dat zij in de eerste plaats schrijft over karakters en dat haar focus niet gericht is op geweld of misdaad. Het gaat haar om de manier waarop mensen met misdaad omgaan. Haar filosofie sluit naadloos aan bij de inhoud van Triptiek. Zij schildert prachtige doorleefde karakters met alle goede en kwade eigenschappen die daarbij horen. De armlastige ex-bajesklant John Shelley, de macho Michael Ormewood, de ondoorgrondelijke Will Trent en de mooie onbesuisde Angie van de afdeling zedendelicten, ze hebben allemaal een verleden dat weerspiegeld wordt in hun huidige gedrag. In Triptiek komt een schilderij voor, een triptiek. Het is een drieluik waarvan je delen kunt openslaan of dichthouden waardoor dingen zichtbaar worden of juist verborgen blijven. Het staat symbool voor het karakter van de mens. Niets of niemand geeft in eerste instantie al zijn/haar geheimen prijs. Naarmate het verhaal vordert, maken we kennis met de keerzijden van de personages. De deuken en butsen uit hun verleden, de permanente bechadigingen. Slaughter is geniaal op het gebied van karakterontwikkeling. De aandacht voor karakterisering gaat overigens niet ten koste van het misdaadgehalte. Slaughter schotelt de lezer een aantal perversiteiten en gruwelijkheden voor die zijn weerga niet kennen. Het zijn extremiteiten tot in de meest ziekelijke perfectie uitgevoerd op jonge onschuldige meisjes. De lezer hunkert naar gerechtigheid. Maar waar is die te vinden? De verrassende plotwendingen volgen elkaar in hoog tempo op. En nergens krijgt de lezer houvast. Triptiek is ingenieus, het is een dol makend doolhof van sporen en dwaalsporen. Razend knap geconstrueerd. Een werkelijk superbe spanningsboog. Een duizelingwekkende psychologische martelgang. Meeslepend en prikkelend van het begin tot het einde. Dit is literatuur. Dit is een thriller. Dit is nu eindelijk eens echt een literaire thriller.

Slaughter op haar Zweeds ****

door Crimezone|Eric D. op 22 december 2006

John Shelley, veroordeeld voor de moord op een schoolgenote, wordt na tweeëntwintig jaar cel in voorlopige vrijheid gesteld, en strijkt terug neer in zijn geboortedorp met als enige doel nooit meer terug te keren naar de gevangenis. Niet veel later wordt in het arme stadsgedeelte van Atlanta het levenloze lichaam van een heroïnehoertje gevonden. Groot is de verbazing, als er grote overeenkomsten worden vastgesteld met andere moorden op tieners. Rechercheur Michael Ormewood wordt op de zaak gezet. Tot zijn ergernis wordt hij opgezadeld met een partner van de staatspolitie, die naar de naam Will Trent luistert. Samen proberen ze de sadistische dader te strikken voor hij de kans krijgt opnieuw toe te slaan. Maar hoe begin je eraan, als je je in een gebied bevindt waar de politie doorgaat voor de vijand. Karin Slaughter verlaat de voor ons intussen vertrouwde omgeving van haar vorige boeken, laat haar vaste hoofdpersonages Linton & Tolliver even links liggen, en levert een opzichzelf staande thriller af, die zich afspeelt in en rond haar thuisbasis Atlanta. Voor het verhaal begint is er al de eerste verrrassing als we lezen: “Voor al mijn Nederlandse lezers – met grote genegenheid”. Als dat geen prettig begin is. Als Vlaming zal ik maar aannemen dat ze alle Nederlandstalige lezers bedoelt. Met Triptiek waagt de schrijfster zich op het terrein van de Schandinavische auteurs. Het is immers een verhaal geworden met zeer veel aandacht voor de uitwerking van de personages en hun onderlinge verhoudingen. Een verhaal ook dat rustig zijn gangetje gaat, en pas net voor de apotheose in een stroomversnelling komt. Toch verloochent de schrijfster haar eigen typische stijl niet, want haar signatuur is gemakkelijk herkenbaar in de onmenselijkheid van de moordenaar, de geweldadige dood die de slachtoffers ondergingen en nog het meest in de keuze van de personages. Het zijn ook dit keer mannen en vrouwen die getekend zijn door het leven en door het onrecht dat hun aangedaan werd. Mensen die zeer veel moeite hebben om normale relaties met anderen aan te gaan. En laat nu net in deze combinatie het grootste minpunt zitten van het boek zitten: evenwicht, of beter het gebrek eraan. Bij momenten heeft Karin Slaughter moeite met de juiste dosering van deze twee ingrediënten, waardoor de lezer bij tijd en wijlen wordt afgeleid van het verhaal en door de lange beschrijvingen dreigt in te dommelen. De verschillende verhaallijnen zijn goed uitgewerkt, hebben soms verrassende wendingen, raken elkaar soms even om daarna weer elk een eigen richting uit te gaan, en worden op het eind mooi samen gevlochten tot een geloofwaardig geheel. Vakwerk dus. Na al een tijd mee te spelen in de hoogste klasse, heeft Karin Slaughter met Triptiek de aansluiting met de top gevonden.