| Auteur: |
Finder, Joseph |
| Titel: |
Paranoia |
| Genre: |
|
| Vanaf: |
januari 2005 |
| ISBN: |
9789024549665 |
| Uitgever: |
Luitingh |
| Vertaler: |
Hugo Kuipers |
| Pagina's: |
381 |
| Uitvoering: |
paperback |
|
|
|
Paranoia (2005)
Joseph Finder
|
|
Adam Cassidy is zesentwintig. Hij is slim maar lui en hij haat zijn saaie baan bij een computerbedrijf. Als hij een practical joke uithaalt om een vriend een plezier te doen, wordt hij beschuldigd van diefstal. Ze geven hem de keus tussen een strafblad of spioneren bij de concurrent, Trion Systems. Ze trainen hem en geven hem inside-informatie. Opeens heeft hij talent, geld, een Porsche, een appartement en invloed op de directie. Hij ontmoet zijn droomvrouw. Zijn leven is perfect. Maar om dat zo te houden moet hij alles en iedereen verraden. En als hij wil ophouden, begint de échte nachtmerrie.
|
| Crimezone over... |
|
|
Door Crimezone|Sander
op 19 december 2004
|
Een sensationeel goede pageturner
Na het lezen van Paranoia besef je weer waar een vijf sterren thriller aan moet voldoen: zinderende spanning, innemende hoofdpersonages, een stevig plot, onverwachte wendingen en een spetterende ontknoping. Paranoia van Joseph Finder heeft alles in huis om nú al dé thrillersensatie van 2005 genoemd te mogen worden.
Alex Cassidy is een doodgewone medewerker van een groot computerbedrijf Wyatt. Nadat hij bedrijfsgeld gebruikt voor een feestje voor een collega wordt hij door zijn baas voor de keuze gesteld: óf naar de gevangenis óf als spion te gaan werken bij hun grootste concurrent Trion. Cassidy wordt klaargestoomd om als hotshot bij het bedrijf te kunnen solliciteren. Hij wordt aangenomen en heeft ineens een droomcarrière, een prachtig appartement, een dikke Porsche en verdient bakken met geld. Maar wanneer hij doorstoomt naar de top van Trion en verliefd wordt op een collega beseft hij dat zijn geluk en toekomst volledig afhankelijk is van het resultaat van zijn spionageopdracht door ex-werkgever Wyatt. Maar dan is het eigenlijk al te laat...
Paranoia is een échte pageturner. Het is spannend, goed geschreven, doordrenkt met cliffhangers en heeft een moraal. Dit boek kun je niet wegleggen voor je het uit hebt. De uitgever vergelijkt het boek met The Firm van John Grisham en slaat hiermee de spijker op zijn kop. Paranoia is minstens net zo goed!
Het zal mij niet verbazen als Hollywood reeds op de loer ligt voor een verfilming in de trant van The Devils Advocate of het eerder genoemde The Firm. Paranoia moet je lezen!
|
|
|
Door Crimezone|Ine
op 24 januari 2005
|
Een kwaliteitsproduct
Adam Cassidy wordt onder druk gezet om als bedrijfsspion te gaan werken bij Trion Systems nadat hij betrapt is op diefstal bij zijn werkgever. Adam zegt ‘ja’, hij ziet geen andere uitweg en dit is het begin van een reeks gebeurtenissen die onafwendbaar zijn ondergang inleiden.
Het water liep niet meteen in mijn mond toen ik las dat Paranoia een boek is over bedrijfsspionage. De foto van de auteur op de achterflap wekt de indruk: ‘Ik heb er zin in, kom maar op’. Na de eerste paar bladzijden kreeg ik ook echt zin in Paranoia en dit is niet meer verdwenen. Joseph Finder heeft een losse, energieke schrijfstijl met soms mooie taalvondsten en niet te vergeten : humor. Er zijn veel cliff-hangers die ervoor zorgen dat het tempo hoog blijft. Het boek was boeiend en moest uit.
Adam Cassidy vergaapt zich aan al het geld en de luxe en hij wordt voor verleidingen geplaatst die zijn hart sneller doen kloppen. Finder schetst niet alleen de wereld van het grote geld. In de grond van de zaak is het een boek over verleiding, twijfels, zelfinzicht en ‘waar gaat het nou eigenlijk echt om in het leven’, zonder dat dit overigens moralistisch wordt benaderd. Ook schetst de auteur een ingewikkelde vader-zoon relatie. Daarnaast wordt een scala aan interessante feiten over moderne technologie gepresenteerd. Hier is veel research gepleegd, dat is duidelijk. Onderdelen van de plot waren verrassend en het eind is goed gekozen. Hierover kun je nog een poosje nadenken. Welke weg zal Adam inslaan? Links- of rechtsaf? Al met al een boek om in weg te duiken en koortsachtig te lezen. Een kwaliteitsproduct uit de wereld van de bedrijfsspionage.
|
|
|
Door Crimezone|Eric
op 29 januari 2005
|
Een geweldig boek
Ik heb in het verleden al een aantal boeken van Joseph Finder gelezen en was toen niet bijster onder de indruk van zijn prestaties. Het waren absoluut leuke boeken om te lezen, maar uiteindelijk lukte het hem niet om het niveau van de absolute grootheden te benaderen. Inmiddels is er veel veranderd, want met zijn nieuwste thriller is Finder in één keer doorgeschoten naar de top. Na het enorme succes van uitgever Luitingh met de boeken van Dan Brown, werd Paranoia breed aangekondigd als de allernieuwste sensatie. Vaak moet je als lezer dit soort krachttermen met een paar korreltjes zout nemen, maar deze keer heeft de uitgever toch echt gelijk: Paranoia van Joseph Finder is een absolute topper.
Het centrale thema in dit verbluffende boek is de wereld van de bedrijfsspionage en de keiharde strijd die er in de top van grote ondernemingen bijna dagelijks wordt gevoerd om de concurrentie een stap voor te blijven. “Alle oorlogvoering is gebaseerd op bedrog. En het bedrijfsleven is oorlog, dat weet iedereen”. Een zin in de laatste pagina’s van Paranoia, die op ijskoude wijze de inhoud van deze thriller weet samen te vatten in nog geen vijftien woorden. De oorlog in het boek van Finder gaat tussen twee grote bedrijven die allebei hun positie binnen de wereld van de computers en technologie proberen uit te bouwen en tevens hun best moeten doen om hun producten constant te vernieuwen. De gunst van het publiek is waar het allemaal om draait en om de miljarden dollars die dat vervolgens kan gaan opleveren. Adam Cassidy, een middelmatige werknemer bij Wyatt Telecom, wordt noodgedwongen de speelbal van zijn werkgever en moet als spion in dienst te treden bij Trion Systems, de grootste concurrent. Door handig gebruik te maken van de informatie die de mensen bij Wyatt Telecom hem geven, lukt het Cassidy om door te stoten naar de top. Waarna de echte oorlog pas gaat beginnen, niet in het minst vanwege de strijd die hij moet gaan voeren met zijn eigen geweten.
Het nieuwste boek van Joseph Finder heeft eigenlijk alles wat een goede thriller hoort te bezitten. Het thema is zeer intrigerend, de verhaallijnen zijn zeer geloofwaardig, voor de charismatische hoofdpersoon voel je meteen grote sympathie, de humor is hartverwarmend en origineel en het tempo is werkelijk geweldig. Vanaf de eerste pagina’s wordt je gewoon meegezogen in het verhaal en blijkt het haast onmogelijk om het boek voor al te lange tijd naast je neer te leggen. Daarnaast komen er tal van zeer interessante onderwerpen voorbij en krijg je een mooi inzicht in de wereld van de moderne technologie. Daarnaast merk je tijdens het lezen een paar keer dat je op het verkeerde been wordt gezet en hoewel je naar het einde toe steeds beter denkt te weten hoe het boek gaat aflopen, is het uiteindelijke slotakkoord toch nog een stuk anders dan je had kunnen verzinnen. En juist dat laatste is mijns inziens het absolute kenmerk van een potentiële bestseller. Het verschil tussen een goed boek en een geweldig boek. Paranoia van Joseph Finder valt volledig in die laatste categorie en het is dus heel goed mogelijk dat uitgever Luitingh het – in het jaar na de successen van Dan Brown – weer voor elkaar heeft gebracht. De mogelijke thriller van het jaar! Het is nog vroeg om dat al in januari te roepen, maar de toon is in ieder geval gezet. Alle auteurs die voor deze onderscheiding in aanmerking willen komen weten nu reeds wat ze moeten gaan overtreffen. Of Finder het gaat lukken om de enorme verkoopcijfers van Dan Brown te benaderen durf ik eerlijk gezegd te betwijfelen, maar dat hij een verbluffend en geweldig boek heeft geschreven, dat is wel zeker.
|
|
|
Door Crimezone|Eric Diepvens
op 21 mei 2007
|
Klasse boek
Joseph Finder begon zijn schrijverscarrière met spionageverhalen. Maar met dit boek maakte hij in 2005 de overstap naar de bedrijfsthriller; een genre waarin hij nu nog altijd actief is.
In Paranoia volgen we Adam Cassidy, een jonge man die er een sport van maakt om er op professioneel gebied de kantjes van af te lopen: hij wil zoveel mogelijk geld verdienen met zo weinig mogelijk inzet. Als hij bij zijn werkgever, Wyatt Telecom, op kosten van de firma een afscheidsfeestje van een vriend organiseert, krijgt hij twee opties aangeboden: ofwel krijgt hij een reeks aanklachten aan zijn broek, die gegarandeerd resulteren in een effectieve gevangenisstraf, of hij aanvaardt de opdracht om bij de grootste concurrent van Wyatt Telecom, Trion Systems, te gaan spioneren. De keuze is snel gemaakt, en hij wordt klaargestoomd voor zijn nieuwe job. Eenmaal aan de slag bij Trion, gaat het hem uiterlijk voor de wind. Maar innerlijk heeft hij de grootste moeite om niet ten onder te gaan aan de paranoia die zo’n dubbelleven met zich meebrengt.
De zeer aangenaam lezende schrijfstijl is al vrij vroeg in het verhaal een eerste hint dat er een ervaren en kundig auteur aan het werk is. En dat respect blijft groeien naarmate het verhaal vordert. De opgevoerde personages worden al naargelang de behoefte uitgebreid omkaderd, perfect getypeerd of met opzet gehuld in een wolk van geheimzinnigheid. Maar het worden zonder uitzondering zeer menselijke en geloofwaardige karakters. Ook de interactie tussen de personages en hun onderlinge conversaties zijn van hoog niveau.
De verhaallijn begint al met een zeer origineel gegeven, en de uitwerking ervan is vakwerk. Het hele scala aan emoties passeert de revue, met een dusdanige afwisseling dat het verhaal zonder enig probleem blijft boeien. Enig puntje van kritiek is het gemak waarmee de hoofdpersoon erin slaagt om sleutels te bemachtigen en paswoorden te raden, maar dat kan de pret niet echt drukken.
Paranoia moet je gelezen hebben, want het is een hoogvlieger op alle fronten in het nauwelijks gekende subgenre van de bedrijfsthriller. Klasse.
|
|
| Bezoekersrecensies |
 |
Door Janneke
op 30 januari 2005
|
Ik heb Paranoia net uit, ik heb het boek ineen ruk uitgelezen! Ik werd getriggerd door de quote op de kaft dat het vergelijkbaar was met de Firm van John Grisham. Daar ben ik het helemaal mee eens. Het boek leest prettig en je kunt je helemaal in de situatie en de hoofdpersoon inleven. Eigenlijk kun je het niet even wegleggen. Ik zag het verhaal als een film aan me voorbijgaan: een film die ik niet wil missen. Ik ga zeker meer van deze schrijver lezen.
|
|
|
Door Marga Heeren
op 03 februari 2005
|
Op advies van jullie side ben ik aan dit geweldige boek begonnen. Met een grijs regenachtig weekend in het voor uitzicht leek het mij een goed advies. Nog nooit had ik iets van Finder gelezen, ik heb het in een ruk uitgelezen. Er wordt prima in beschreven dat mensen door geld helemaal gek worden gemaakt. Dat er een ongelofelijke druk uitgeoefend kan worden, de technische kanten worden ook goed uitgelegd zonder dat het saai is en zeer begrijpelijk leesbaar. Zonder overdrijven worden ook de sociale kanten belicht. Kortom een heerlijk boek, en zo als in jullie aankondiging al werd gezegd. Voor mij echt vijf sterren.
|
 |
Door Nicky de Cock
op 04 februari 2005
|
Ook ik werd door Crimezone opmerkzaam en nieuwsgierig gemaakt naar dit boek. Ik vind het een goed boek, spannend en met een schrijfstijl die enigszins lijkt op de eerste boeken van Grisham, maar ik had er door de vele goede recensies meer van verwacht. Adam Cassidy wordt eerst als een persoon neergezet met gemiddelde capaciteiten, maar later krijgt hij de kwalificatie 'briljant' mee, terwijl hij eigenlijk alleen maar herhaalde wat zijn oude werkgever hem voorgezegd had. Ook had ik graag willen weten hoe het verder met Adam gegaan was. Kortom een goed boek maar niet meer dan dat.
|
|
|
Door Guido Huisintveld
op 11 februari 2005
|
Paranoia is een page-turner, accoord. Het boek leest als een trein. En toch... Als je al wat thrillers achter de kiezen hebt, is de kans groot dat je halverwege het verhaal gaat vermoeden hoe de plot in elkaar steekt. En dan kan het einde wel eens een anti-climax zijn. Vervolgens zet je het boek terug in de boekenkast, je denkt "mwah" en roept "next"!
|
|
|
Door Tom Bals
op 22 februari 2005
|
Zoveel uiterst lovende recensies op jullie site over dit boek, dat moest ik toch gelezen hebben. Misschien verwachtte ik er net daarom iets te veel van, want achteraf bleef ik toch een beetje op mijn honger zitten. Natuurlijk, het boek leest enorm vlot, en ik heb me zeker niet verveeld terwijl ik dit boek aan het lezen was, maar ik had toch op meer gerekend. Ik verwachtte wat meer verrassende plotwendingen, al is het einde wel sterk. Daarom geef ik het 3 sterren: een leuk boek om mee weg te dromen, maar toch niet het meesterwerk dat ik gehoopt had.
|
|
|
Door Hans
op 22 februari 2005
|
Ik check regelmatig de Crimezone recensies om een nieuwe schrijver/boek te kiezen. Paranoia beloofde heel wat, gezien de 3x een 5-sterren beoordeling van de Crimezone-leden. Mijn verwachtingen waren hierdoor wel erg hoog gespannen. Helaas.
Vooropgesteld: het is een prima boek, zeer prettig geschreven en de wereld van hightech leent zich uitstekend voor het thema bedrijfsspionage. De hoofdpersoon, Adam Cassidy, komt heel geloofwaardig over maar de verhaallijn heeft een nogal hoog open-deur-gehalte en is soms redelijk naief. De ontknoping heeft wel een paar verrassingen maar wordt veel te snel afgeraffeld.
Al met al een goed boek maar voor mij geen page-turner.
|
|
|
Door Jurgen (uijtje)
op 11 maart 2005
|
Volgens Crimezone een boek dat je gelezen moet hebben! En ja, ik kan het nu beamen. Voor een korte inleiding verwijs ik naar de andere recensies en de korte beschrijving hierboven. Wat mij in dit boek vooral heeft aangetrokken is het realisme van het leven van de hoofdpersoon Adam Cassidy. Hoe je door een stom voorval, kunt geraken in bedrijfsspionage. Het zou je maar overkomen.Joseph Finder beschrijft in dit boek, heel erg goed het werken op een kantoor. De onderlinge verhoudingen, de machtspelletjes en de ladder van succes. Dat daarbij niets in de weg moet komen te staan om het succes te behalen spreekt voor zich. Duidelijk is dat Joseph Finder veel onderzoek moet hebben verricht om met dit boek op de proppen te komen, het blijkt ook wel aan het lange dankwoord.
Het boek leest geweldig, snel, makkelijk en veel voorzetten voor het volgende hoofdstuk. Het maakt je erg nieuwsgierig naar het vervolg (ik geloof dat het al is beschreven als de cliffhanger-techniek). Als verder nog alle facetten van een echte Hollywood-film (liefde, geweld, succes) aan bod komen, maakt dat het boek moeilijk is te sluiten. Het enige wat mij eigenlijk tegen de borst stootte is dat Adam wel erg perfect is, en dan vooral in sport. Maar aan de andere kant het is een Amerikaans boek dus best begrijpelijk. Wat eigenlijk heel goed is verwoordt in dit boek is de beschrijving van de omgang van Adam met andere personen, dat wat hij denkt, zegt en doet naar deze mensen (bijvoorbeeld zijn bijzondere omgang met zijn vader, wat gaande weg het boek steeds duidelijker wordt).
Tja, over het verhaal wil ik niet veel zeggen, anders dan dat het een verhaal is dat ik als werkelijk mogelijk acht. Finder heeft Grisham verslagen in mijn ogen, was: The Firm in zijn tijd een meesterwerk, Paranoia is tien keer beter (completer). Het wordt wachten totdat de film in de bioscoop verschijnt, tot die tijd … (de andere boeken van Finder lezen).
|
|
|
Door Philippe Van den Abbeele
op 24 maart 2005
|
Company manstaat al meteen met stip aangeduid op mijn leeslijstje. De nieuwe van Joseph Finder verschijnt pas op 19 april (Engelse versie), maar afgaande op het leesplezier dat Paranoia me heeft gegeven is dit niets te vroeg. CIA, KGB en MI5 ja, dat was waar ik aan dacht als het om spionage ging. Gelukkig heeft Finder me getoond dat er meer is. De onklopbare held die de halve wereldbol doorkruist op zoek naar dat ene geheim mag voor mijn part zijn schoenen aan de haak hangen.Paranoia doet het met minder. Met een uiterst eenvoudig plot, zonder bloedvergieten en zonder lijken weet Finder van bij het begin de spanning hoog te houden. En inderdaad, de cliffhangers of het einde van de korte hoofdstukken maken dat het boek als een sneltrein leest. Waarschijnlijk staat hiermee m'n nummer 1 van 2005 al vast... of wordt het misschien nog Company man?
|
|
|
Door Arjan
op 03 april 2005
|
Vaart, spanning, cliff-hangers, zomaar wat woorden allemaal van toepassing op dit boek van Finder. Na het grijze muizen werk van al zijn voorgaande boeken, plotseling z'n doorbraak naar de top. Doet in sommige opzichten wat denken aan The Firm van Grisham, maar ook zijn er wat elementen van de film The Game in terug te vinden. Nu al een zekerheidje om hoog te eindigen voor een prijs vwb het spannende boek van 2005.
|
|
|
Door Roland Neels
op 18 april 2005
|
Mijn eerste Finder valt heel goed mee en is vier sterren waard. Het verhaal over industriele spionnage komt waarheidsgetrouw over en blijft spannend zonder sex en bloedvergieten.
|
|
|
Door Luke Hauser
op 02 mei 2005
|
Ik zal verder gaan waar de flaptekst ophoudt. Adam heeft dus alles wat hij zich ooit maar kan wensen. Maar lanzaam begint hij meer en meer sympathie te kweken voor Trion, wat hij zelfs gaat beschouwen als een goed en eerlijk bedrijf. Daarentegen huivert hij van de achterbakse manieren van Wyatt, dat hem chanteert en misbruikt. Op een gegeven moment besluit hij dat de maar vol is en dat er een einde moet komen aan deze waanzin. Hoe hij dat voor ogen heeft vertel ik niet, want dan zou je het boek niet meer hoeven te lezen.
Het boek leest zich lekker weg. Finder heeft een lekkere vlotte schrijfstijl, wat erg aanspreekt. Ik had soms zelf het idee dat het een beetje neigde naar de literaire kant. Ook het verhaal over zijn vader, maakt dat je je verbonden voelt met Adam. De zwarte humor van zijn vader was trouwens erg goed uitgewerkt. Wat ook een pluspunt is, is dat Adam eigenlijk een soort van anti-held is. Hij is een doodnormale jongen van 26 jaar die van het ene ongeluk in het andere terechtkomt. De dingen die fout kunnen gaan, gaan ook fout. Dit gegeven vond ik erg interessant, omdat het afwijkt van de normale helden in thrillers.
Verder is er steeds een soort van spanning aanwezig die ervoor zorgt dat je steeds weer een hoofdstukje verder leest. Een groot pluspunt dus. Al met al een frisse thriller die gaat over een redelijk nieuw onderwerp in thrillerland, namenlijk bedrijfsspionage. Ik heb me vermaakt met dit boek en daar is het precies om te doen geweest.
|
|
|
Door A.M. Posno
op 10 mei 2005
|
Voor mij is dit boek wel tien sterren waard. Het heeft een heel verrassend einde. Ik kijk al uit naar het volgende boek van Joseph Finder.
|
|
|
Door Bart Elferdink
op 14 juni 2005
|
In Paranoia heeft Adam Cassidy zich in een lastige situatie geplaatst. Óf hij gaat de gevangenis in, óf hij spioneert voor zijn bedrijf bij een van de grootste concurrenten. Adam kiest voor de laatste optie, en raakt verwikkeld in allerlei leugens, krijgt sympathie voor zijn nieuwe directeur en moet ondertussen ook nog bedrijfsgeheimen te pakken zien te krijgen. Adam wil ermee stoppen, maar dan zit hij er te diep in…
Paranoia is mijn eerste bedrijfsthriller, maar ondanks de vele technische termen had ik hier geen last van. Mede doordat Adam telkens benadrukte dat hij er ook niets van snapte. Dit is ook een prima voorbeeld van de humor die Finder gebruikt in zijn boek. Als je denkt dat je het verhaal rond pagina driehonderd wel een beetje hebt gehad komt op precies het goede moment de plottwist waarin je het einde ziet naderen. En dan hebben we het over een heel, onvoorspelbaar en onvoorstelbaar goed einde. Hierdoor heeft Paranoia van mij die extra ster vijfde ster gekregen. Dit slot liet me weer eens zien hoe belangrijk, en leuk, een goed einde kan zijn.
|
|
|
Door Mies Huibers
op 27 juni 2005
|
Joseph Finder is absoluut een rasverteller. Hij leverde een vlot geschreven thriller af waarvoor je je graag een dagje ziek zou willen melden om ‘m in één ruk uit te lezen. De recensiesop Crimezone liegen er dan ook niet om. En 300 bladzijden lang dacht ik ook de maximale vijf sterren aan deze thriller toe te zullen gaan kennen. Maar het einde was voor mij domper van de eerste orde. De plot zag je mijlenver aankomen. Of misschien had ik deze keer gewoon de pure pech om met mijn gedachten dezelfde richting op te gaan als de schrijver zelf. Die deceptie van mijn kant kost Finder twee sterren.
|
|
|
Door Cees van Rhienen
op 22 juli 2005
|
Voor mij is Paranoia het eerste boek van Josph Finder dat ik lees. Deze schrijver heeft bij mij een indruk achter gelaten die ik alleen maar kan compenseren door meer van hem te gaan lezen. Een verhaal dat uiterst strak wordt neergezet en ondanks het onderwerp geen moment in saaiheid wegglijdt. De hoofdfiguur die eerst een losbol en halve niksnut lijkt te zijn blijkt toch capaciteiten te bezitten die andere graag willen hebben of in ieder geval over willen heersen. En ja, voor geld wordt nogal eens wat wetgeving opzij gezet. Waarachtig een mooi verhaal. Ga zeker meer van deze schrijver kopen.
|
|
|
Door Eric Vink
op 30 juli 2005
|
Paranoia is een lekker "luchtige" thriller. Vanaf het begin al spannend.
Je hoeft niet te veel na te denken en leest daarom met hoge snelheid. Het verhaal kent goede wendingen en, ook belangrijk, een goed eind.
Ik denk dat Finders research ook ten goede komt aan dit boek en de geloofwaardigheid van een aantal zaken in het verhaal. Zeer zeker een aanrader!
|
|
|
Door Steven Veldkamp
op 02 augustus 2005
|
De lof voor dit boek lijkt mij wat overdreven. Qua geliktheid heeft het wat van Grisham - wat naar mijn mening geen compliment is - hoewel het hier en daar ook wel de sfeer en context van Michael Ridpath heeft maar dan minder intens en minder goed. De plot is in feite gewoon classic John le Carré, waarbij CIA en KGB zijn vervangen door 2 IT-bedrijven: wie bespioneert wie nu eigenlijk; machtige organisaties die de held aan alle kanten manipuleren en aan het eind zit alles toch weer anders. Beetje bij elkaar gejat dus allemaal, maar wel aardig gedaan evengoed.
|
|
|
Door Milo Beyls
op 14 augustus 2005
|
Op goed geluk aangekocht en in één adem uitgelezen. Zo goed dat ik zijn voorgaande boeken ook ga lezen, al krijgen ze minder goede recensies. Benieuwd naar volgend werk!
|
|
|
Door Leo Zegwaard
op 15 augustus 2005
|
Een van de problemen die ik steeds weer ondervind bij het lezen van een thriller, is de dikte van het boek. Ik kom er in de mij beschikbare tijd niet doorheen. En dat doet afbreuk aan de inhoud. Gek genoeg ging me dat met Paranoia veel beter af. Misschien dat het slechte weer wat heeft meegewerkt, maar ik denk toch dat het de vlotte stijl van het boek is, waardoor ik erin slaagde het binnen 24 uur uit te krijgen. Ik vind het een prima boek, dat door iedere liefhebber gelezen moet worden. Toch gaf ik geen vijf sterren, omdat ik de kritiek van veel andere commentatoren deel: er zitten veel elementen die ik eerder ben tegengekomen. Erg is dat niet, want het lijkt in dat opzicht op het leven zelf! Het was boeiend, vooral omdat het zo geloofwaardig is. Ook ik houd Joseph Finder in de gaten.
|
|
|
Door Els B.
op 29 augustus 2005
|
Zoals al andere recensies zeggen, dit is een boek dat lekker wegleest. De hoofdpersoon, Adam, is een beetje een schurk, meer een schelm eigenlijk. Tot het moment waarop het boek begint beschouwt hij werken als een noodzakelijk kwaad waarbij met zo min mogelijk inspanning nét genoeg werk moet worden verzet om niet ontslagen te worden. Na een uit de hand gelopen feestje voor een magazijnmedewerker - en die krijgen natuurlijk nooit feestjes op kosten van de baas, dat is alleen voor hoge piefen - wordt hij voor de keuze gesteld: twintig jaar de bak in of spioneren bij de grote concurrent.
Vanaf dat moment wordt het leuk. Hij krijgt een stoomcursus techniek, inbraak- en spionagetechnieken voor de huis-, tuin en keukenspeurder, presentatietechnieken en zelfs zijn eigen 'make over': nieuwe garderobe, nieuw kapsel, nieuwe auto.
Het lastige is, dat Trion, het bedrijf waarbij hij moet gaan spioneren, eigenlijk veel sympatieker is dan zijn eigen bedrijf. De baas van het geheel is het soort baas dat iedereen wel wil hebben: joviaal, ontspannen, open voor ideeën van anderen, niet onder de indruk van blabla. Als snel schopt Adam het, door de trucjes die hij heeft meegekregen, tot persoonlijk assistent van de grote baas. Enigzins ongeloofwaardig is dit wel, maar dat mag de pret niet drukken.
Als hij ook nog verliefd wordt op een mooie dame die toevallig werkt bij het supergeheime project van Trion, begint het uit de hand te lopen.
Daarnaast speelt nog de mooie parallel met zijn zieke vader en de sympatie die hij krijgt voor de baas van Trion.
Al met al heeft dit boek door de vaart, de humor en de verrassende ontknoping alles voor een leuk zomerboek. Verwacht geen diepe gedachten, grootste actiescenes of wilde achtervolgingen, maar gewoon een lekker spannende, gelikte thriller die veel te snel uit is.
|
|
|
Door Robin de Krijger
op 20 januari 2006
|
Gisteravond "Paranoia" uitgelezen. Het uitlezen van dit boek heeft me een kleine week gekost en dat is, voor mijn doen, razendsnel.
Toch ben ik niet zo lyrisch als de meeste mensen hier. Het boek leest lekker vlot weg en het plot is niet al te moeilijk. Ook het aantal personen dat "meedoet" is relatief klein. Al met al dus een boek "om niet teveel bij na te denken".
De reden dat het boek mij een beetje tegen viel, was wellicht het hoge verwachtingspatroon. Maar goed, mijn motivatie voor de twee sterren score: het boek is geschreven in de ik-vorm. Toch leeft de lezer eigenlijk geen moment echt mee met de "ik"-persoon. Het blijft allemaal wat afstandelijk. De gebeurtenissen en de gedachtenspinsels worden (niet al te uitgebreid) beschreven. En daar blijft het bij. Mijns inziens een gemiste kans.
Daarnaast pakt het verhaal de lezer totaal niet bij de strot. Bij een titel als "paranoia" verwacht je dat je als lezer "in" het verhaal gezogen wordt en dat je wordt omgeven door een beklemmende sfeer. Helaas, niets van dit alles. Als de hoofdpersoon op een gegeven moment 's nachts het kantoor van zijn meerdere binnendringt en op zoek gaat naar informatie dan zou daar de spanning vanaf moeten druipen... Maar, helaas, dit is niet het geval.
En zelfs het overlopen van de hoofdpersoon van de ene baas naar de andere baas, had geleidelijker gekund. Nu lag het er meteen al dik bovenop.
Maar goed... Op naar de volgende thriller!
|
|
|
Door Al Cohol
op 21 maart 2006
|
Paranoia leest lekker weg. Zeker de eerste 300 bladzijden is het een echte pageturner. Het slot zakt een klein beetje in. Ik vond dit wel een van de betere boeken die ik het laatste jaar gelezen heb. Het verhaal is spannend, en je hebt constant het gevoel dat Adam, de hoofdpersoon, betrapt gaat worden in zijn rol als bedrijfsspion. Uiteindelijk blijkt hij een pion in een schaakspel. Of verklap ik nu teveel? In ieder geval moet je deze op je boekenlijst zetten. Wedden dat je hem zo uit hebt?
|
|
|
Door A. Bakker
op 27 maart 2007
|
Paranoia is puur genieten: lezen, lezen, lezen tot je het uit hebt. Zelfs al had ik op een gegeven moment wel in de gaten hoe het ongeveer af zou lopen, dat deed aan mijn leesplezier niets af. Finder weet dusdanig pakkend te schrijven dat het verhaal blíjft boeien; hetgeen tevens een compliment aan de vertaler betekent (dat mag ook wel eens, toch?), die goed werk geleverd heeft.
Zo hier en daar lees ik iets over gebrek aan originaliteit bij Finder, (te)veel Grisham-gelijkenis. Daar zit iets in, maar het sprankelende van Finder telt voor mij zwaarder, bij Grisham wil de moeizaamheid nog wel eens de kop opsteken.
De slotregels van het boek lijken alvast voor een verfilming geschreven... Ik zie de situatie voor me en plak er moeiteloos de bijpassende acteurs in.
|
|
|
(188)
