| Auteur: |
Brown, Dan |
| Titel: |
Het Juvenalis dilemma |
| |
Digital Fortress |
| Genre: |
|
| Vanaf: |
november 2004 |
| ISBN: |
9789024553020 |
| Uitgever: |
Luitingh |
| Vertaler: |
Josephine Ruitenberg |
| Pagina's: |
365 |
| Uitvoering: |
paperback |
|
 
|
|
Het Juvenalis dilemma (2004)
Dan Brown
|
Dan Brown laat zijn onderzoeks- en vertellersgaven los op de machtigste inlichtingendienst ter wereld: de National Security Agency, een ultrageheime miljardenoperatie met als missie het breken van vijandelijke codes, tot elke prijs.
Als de krachtige NSA-supercomputer doldraait op een onbreekbare code, wordt de briljante wiskundige Susan Fletcher opgeroepen. Zij ontdekt dat de NSA gechanteerd wordt met een code die zo ingenieus is dat er een ramp dreigt als terroristen en criminele netwerken hem in handen krijgen.
|
| Crimezone over... |
|
|
Door Crimezone|Sander
op 12 november 2004
|
Lekker spannend!
Met De Da Vinci code heeft Dan Brown de weg gevonden naar de boekenkast van zo’n 17 miljoen lezers. Een onwaarschijnlijk aantal boeken in nog geen anderhalf jaar. De bestseller, die werd geschreven als vervolg op Het Bernini mysterie (Angels & Demons), is eigenlijk Browns vierde titel. De vertaling van het eerdere werk van de Amerikaanse schrijver kon dan ook niet lang op zich laten wachten. Met Het Juvenalis dilemma verschijnt bij Luitingh vandaag dan ook het eigenlijke debuut van de bestverkopende thrillerauteur van dit moment. Een boek zónder Robert Langdon, maar daardoor niet minder indrukwekkend.
Het kan geen toeval meer zijn dat alle drie de vertaalde boeken van Dan Brown door mij zijn beoordeeld met de maximale vijf sterren. Deze eer valt ook Het Juvenalis dilemma ten deel. Het debuut van Brown is dan ook een pageturner van de eerste orde. Het laat de spanning gieren door je lijf en geeft je maar weinig mogelijkheden om het boek vroegtijdig weg te leggen.
Het Juvenalis dilemma heeft geen historische gebeurtenis of mysterie als thema, maar in dit boek staat de veiligheid van Amerika onder druk door de ontwikkeling van een niet te kraken code voor het versleutelen van digitale berichten. Hiermee wordt de NSA, de National Security Agency, dat miljarden investeerde in een supercomputer voor het ontcijferen van berichten, direct buitenspel gezet. Wanneer de maker dan ook nog eens dreigt de versleuteling openbaar te maken, wordt de hulp van Susan Fletcher en David Becker ingeroepen. Susan, het uiterst intelligente hoofd van de afdeling Cryptologie van de NSA, probeert vanuit de basis te achterhalen wie de sleutel heeft van de code. Tegelijkertijd wordt haar vriend David Becker, een leraar Moderne Talen op een Universiteit, naar Spanje gestuurd om het spoor naar een mogelijke ontcijfering te volgen. Terwijl de klok doortikt, wordt langzaam duidelijk wat het er werkelijk aan de hand is, maar niet zonder dat Dan Brown je een aantal keer volledig op het verkeerde been zet.
Op het eerste gezicht totaal niet te vergelijken met de Robert Langdon-serie, maar toch zul je een aantal overeenkomsten ontdekken tussen de verhalen. Ook Het Juvenalis Dilemma bestrijkt slechts vierentwintig uur uit het leven van de hoofdpersonen en speelt zich voor een gedeelte af in Europa. Ook in dit verhaal weet Brown fictie naadloos met feiten af te wisselen. Tussen het oplossen van cryptische raadsels, vertelt hij interessante wetenswaardigheden over bijvoorbeeld de NSA, moderne talen en technologische mogelijkheden, waardoor je het gevoel hebt ook nog eens iets op te steken van een spannend verhaal. Want bovenal is Het Juvenalis dilemma lekker spannend en volgepropt met goede aktie en bevat het ook nog eens geloofwaardige karakters. Het is mij een raadsel waarom Brown niet direct is doorgebroken met dit boek, dat bij vlagen doet denken aan het werk van Crichton. Een stevige aanrader en (weer) vijf verdiende sterren.
|
|
|
Door Crimezone|Eric
op 10 december 2004
|
Dé auteur van 2004
Na het succes van Het Bernini Mysterie en – vooral – De Da Vinci Code heeft uitgeverij Luitingh nu ook het eerste boek van Dan Brown in een vertaling op de markt gebracht. Ik wist van tevoren dat Het Juvenalis Dilemma sterk zou afwijken van de twee eerder genoemde titels, maar ondanks dat heeft Dan Brown mij toch weer weten te verrassen. Wat een spannend boek, wat een goed verhaal en wat jammer dat het niet een heel stuk dikker was.
Susan Fletcher staat aan het hoofd van de afdeling Cryptologie van de NSA, de Amerikaanse overheidsinstelling die belast is met de veiligheid van het hele land. Het is haar taak om alle versleutelde bestanden en emails te kraken die de NSA weet te onderscheppen, om op die manier altijd toegang te hebben tot de plannen van criminelen, vijandige staten en terroristische organisaties. Als briljante wiskundige is ze uitsluitend verantwoording verschuldigd aan Commandant Strathmore, de onderdirecteur van de machtigste inlichtingendienst ter wereld. Middelpunt van het werk van Fletcher is een supercomputer, die in staat is werkelijk alle vijandelijke codes te breken. Als ze op een vrije zaterdag met spoed naar haar werk wordt geroepen, heeft ze al snel door dat er iets aan de hand moet zijn. Het blijkt dat de onfeilbaar geachte computer van de NSA een code heeft gevonden die absoluut onbreekbaar schijnt te zijn. Een potentiële goudmijn voor terroristen, aangezien zij met deze code in staat zouden zijn in absoluut anonimiteit hun plannen te smeden.
Al bij zijn debuutroman blijkt Dan Brown dus al gegrepen te zijn door ongrijpbare codes en grote mysteries. Ook in dat opzicht is Het Juvenalis Dilemma dus de voorloper van De Da Vinci Code. Maar tevens maakt dit boek duidelijk dat Dan Brown altijd al een zeer begenadigde auteur is geweest, die in staat is om zeer herkenbare en vooral geloofwaardige karakters neer te zetten. Vanaf de eerste pagina leef je mee met Susan Fletcher en haar vriend David Becker en peins je mee om een oplossing te vinden voor de problemen die zij tegenover zich vinden. Het ene complot na het andere komt voorbij en op een gegeven moment weet je dan ook volstrekt niet meer wie je nog kan geloven. Het verhaal speelt zich af in de hermetisch afgesloten ruimte van het zenuwcenter van de afdeling Cryptologie en tevens in het exotische Sevilla in Spanje. Het tempo van het boek is ontzettend hoog en je krijgt als lezer amper de tijd om op adem te komen. Constant zijn er nieuwe ontwikkelingen en meerdere keren wordt je ook duidelijk op de verkeerde voet gezet. Zal het Susan Fletcher lukken om de geheimzinnige code te kraken, of komt al het werk van de NSA op straat te liggen en komt de veiligheid van de gehele westerse wereld in gevaar? Wat is nu precies de rol van de mysterieuze programmeur Ensei Tankado en wat wil hij eigenlijk tot stand brengen? Zijn alle collega’s van Fletcher wel te vertrouwen? En waarom lijkt Strathmore steeds nerveuzer worden naarmate de klok verder tikt richting de onvermijdelijke ontknoping?
Op alle vragen komt uiteindelijk een antwoord en het einde is dan ook zeer bevredigend te noemen. Is er dan helemaal geen kritische noot te plaatsen bij het boek? Jazeker wel, want niet alles is even sterk. De rol van David Becker bijvoorbeeld, die als hoogleraar aan een universiteit plotseling als geheim agent zijn mannetje blijkt te staan. Daarnaast is het einde van het boek soms wat magertjes, af en toe wel wat hoogdravend en niet altijd even geloofwaardig. Maar slechts een kniesoor die daar bij stil wil staan. Want het valt allemaal duidelijk in het niets bij al het moois dat Dan Brown zijn lezers heeft weten voor te schotelen.
Voor mij is Dan Brown inmiddels dé auteur van 2004 en is Het Juvenalis Dilemma het zoveelste bewijs van zijn ongekende vakmanschap.
|
|
|
Door Crimezone|Jeroen
op 23 december 2005
|
Karton
Een beetje thrillerliefhebber krijgt al snel de vraag voorgeschoteld: en die Dan Brown, moet je die nu echt gelezen hebben? Tja, zeg ik dan, de man schrijft spannende boeken, dat wel. Maar er schort toch wat aan. Waarschijnlijk ligt het aan mijn natuurlijke weerstand tegen saaie proffen die opeens de held gaan uithangen. In Het Bernini mysterie bijvoorbeeld, viel professor Langdon uit een helikopter recht de Tiber in. Om er vervolgens ongedeerd weer uit te stappen. Dat soort dingen gaat er bij mij nu niet in. Maar omdat in Het Bernini mysterie de spanning superieur was, en het mysterie nogal mysterieus wilde ik het Brown graag vergeven.
Helaas is de ergernis in Het Juvenalis dilemma minder gemakkelijk weg te cijferen. De hoofdpersonen, een codekraakster en een talendocent die halsbrekende toeren uithalen, zijn gemaakt van karton. Als bij wonder duiken op een zoektocht naar een geheime code altijd op het juiste moment de juiste mensen op, die vervolgens stuk voor stuk het leven laten, om redenen die niet altijd even duidelijk zijn. Tuurlijk is het spannend en leest het als een trein, dat zijn dingen waar je Brown niét op kunt pakken. Maar mag het ook een tikkeltje geloofwaardiger?
|
|
| Bezoekersrecensies |
 |
Door Queenie
op 15 november 2004
|
Hou je van de serie '24'? Dan hou je ook van dit boek! Een razendspannende pageturner.
|
 |
Door Martin Laning
op 16 november 2004
|
Misschien raak je gewend aan de schrijfstijl van Brown maar ik had al snel de clue door. De spanning was daarmee snel verdwenen helaas. De vorige twee pakten me wel. Gezien de reacties van anderen een bijzondere reactie lijkt mij. Ik had me er op verheugd maar moest hem teleurgesteld wegleggen. Misschien lees ik teveel thrillers en raak ik verwend. Helaas, het?is niet anders.
|
|
|
Door Arie Boender
op 18 november 2004
|
De Da Vinci code en Het Bernini mysterie zijn twee geweldige boeken van een geweldige schrijver: Dan Brown. Na het lezen van Het Juvenalis Dilemma ben ik tot de conclusie gekomen dat dit boek geschreven moet zijn door zijn broer. Een bijzonder teleurstellend boek. Hebben De Da Vinci code en Het Bernini mysterie bij mij zonder problemen vijf en zelfs nog wel meer sterren verdiend, Het Juvenalis dilemma komt niet verder dan één ster. Erg jammer.
|
|
|
Door Rudi
op 23 november 2004
|
Een lekker spannend boek! Vlot geschreven en vol vaart. Kortom een heerlijke pageturner.
|
|
|
Door Nicky de Cock
op 25 november 2004
|
In vergelijking met zijn andere twee boeken valt dit boek enigzins tegen. Als ik dit boek als eerste zou hebben gelezen, zou ik het beter beoordeeld hebben. Maar nu krijgt het niet meer dan 4 sterren. Ik wist jammer genoeg al 10 bladzijden eerder dan de ontknoping de toedracht van het verhaal. Ik miste ook een sterke verhaallijn zoals die in de andere twee boeken wel voorkwamen over de illuminatie en de heilige graal.
|
|
|
Door Marc
op 25 november 2004
|
Het is een beetje wennen na verwend te zijn met Het Bernini mysterie en De Da Vinci code, maar het is lekker spannend. Nu wachten op de vertaling van zijn tweede boek.
|
|
|
Door Bert Sloots
op 07 december 2004
|
Na 3 boeken van Dan Brown gelezen te hebben, kun je z'n thrillers vergelijken met auto's. De Da Vinci code leest als een Ferrari, vanaf het begin zit de vaart er meteen goed in. Het Bernini mysterie is vergelijkbaar met een Jaguar, komt wat trager op gang, maar eenmaal op snelheid... Het Juvenalis dilemma begint als een erg slome diesel. Ergens bij blz. 80 komt er wat vaart in, op blz. 120 komt het boek écht op gang en eindigt uiteindelijk op topsnelheid. Ik had de Code uit in 3 dagen, de Bernini een dag langer, Juvenalis heb ik op 13/11 gekocht en vandaag uitgelezen, toch 3 weken.......
Wel interresant die ontwikkling te zien in de boeken van Dan Brown. Het verhaal van Juvenalis Dilemma is in vergelijking met de twee andere boeken erg mager, althans het kon mij niet zo boeien. Al die 'virussen',
'wormen' en supercomputers waren in 1998 misschien nog erg actueel maar nu wat gedateerd. Doe mij maar een flinke portie historie vermengd met mysterieuze tradities en de pen van Brown. Het ziet er naar uit dat het komende boek aan die verwachtingen gaat voldoen!
|
|
|
Door Shekinah
op 08 december 2004
|
Afgezien van het feit dat ik de clou al op ongeveer de helft van het boek doorhad, was ik wel enorm nieuwsgierig naar de manier waarop Brown dit ten tonele zou brengen, en dat deed ie goed. De clou zit weer enorm geniaal in elkaar en hoe hij er naar toe werkt vind ik werkelijk waar briljant. Misschien is het waar dat hij wat te oppervlakkig te werk is gegaan deze keer in vergelijking met zijn andere 2 boeken maar vergeet niet; dit is zijn eerste boek en oefening baart zeker wel kunst, meneer is van huis uit nou eenmaal geen schrijver. Deze man beschikt zeker wel over een intelligentie waar ik enorm over te spreken ben, elke keer weer sta ik versteld van zijn vermogen om clou's in elkaar te draaien die je eigenlijk echt in geen enkel ander boek terug kunt vinden.
|
|
|
Door paul v/d Heijden
op 09 december 2004
|
Het vreemde van de boeken van Dan Brown vind ik dat het eigenlijk slecht geschreven boeken zijn met flauwe cliffhangers, onbekende telefoontjes enz. terwijl je het boek toch uit moet lezen. Ik ben begonnen op zondagochtend en had het maandagavond uit. Bij de Da Vinci en Bernini komt dat grotendeels door het historische aspect, bij dit boek is het voor mij de actie verdeeld over 3/4 plaatsen. Daarom goed, maar zeker het einde vind ik zelf eem beetje te lang uitgetrokken.
|
|
|
Door Roger Magie
op 14 december 2004
|
Zeer goed boek. Begrijpelijk voor sommige wat minder interessant door iets te veel technische taal over computers. Maar zeer spannend en leest lekker door. Rest mij nog een vraag: Heb jij hem gekraakt?
16-39-44-16-39-101-84-20-5-60-16-16-117-117-85-60
Ik wel.
|
|
|
Door Danny van Beek
op 05 januari 2005
|
Het is makkelijk en verleidelijk om dit boek te vergelijken met de andere twee. Als je het boek op zichzelf ziet dan is het heerlijk leesbaar en MOET het uit. Bijzonder aan dit boek is dat wanneer je het uit hebt je continue het gevoel hebt dat er op je wordt gelet. Ik heb het met veel plezier binnen een dag uitgelezen.
|
|
|
Door Bert
op 10 januari 2004
|
Het stoort mij dat vele dit boek betitelen als zijn 3e boek. Het is bij mijn weten al in 1998 geschreven en is zijn eertse boek in een reeks van 4. Het is nu pas vertaald door de enorme belangstelling van zijn laatste twee boeken. Nu nog wachten op de vertaling van Deception Point zijn 3e boek.
|
|
|
Door Martijn
op 12 januari 2005
|
Ik vond het op zich wel een spannend boek, maar het anagram was te duidelijk waardoor je het halve boek leest met de gedachte "jaja, ik weet het allang". Wel leuk dat 'ie een gecodeerde boodschap aan het eind laat : 16-39-44-16-39-101-84-20-5-60-16-16-117-117-85-60. Ik kijk er nog naar...
|
|
|
Door Tom Bals
op 12 januari 2004
|
Ik ben dit boek zo onbevooroordeeld mogelijk begonnen, maar onwillekeurig moest ik al snel denken aan De Da Vinci code (die ik echt supergoed vond): korte hoofdstukjes, telkens afwisselend tussen 2 verhaallijnen en razendsnelle actie. Daarnaast deed het me ook denken aan 24: verschillende parallel-lopende verhaallijnen, onverwachte plotwendingen en rake cliffhangers. Bepaalde plotwendingen waren wel nogal onwaarschijnlijk (David Becker mag meteen mijn lottoformulier invullen), maar als je meegaat in het verhaal laat het je niet meer los. Het verhaal speelt zich af in de hoogtechnologische kringen van het NSA, maar het vervalt nooit in te technische uitleg die enkel door computerwizards kan begrepen worden. Je zal me niet horen zeggen dat het hier gaat om een literair meesterwerk, maar ik heb het boek met heel veel plezier gelezen en ik ben toch 2 dagen te laat onder de wol gekropen, altijd een goed teken.
|
|
|
Door Remko Meddeler
op 17 januari 2005
|
Ik denk dat je minimaal een beetje liefhebber moet zijn van (computer)techniek om dit boek een topper te vinden. Anderen vinden het gewoon goed, want de auteur brengt op zeer ingenieuze wijze spanning in zijn verhalen aan. De korte hoofdstukken maken het onmogelijk het boek weg te leggen. Vrije tijd is zo verdwenen. Geen probleem, want Brown maakt er absoluut een topbesteding van!
|
|
|
Door Mark
op 17 januari 2005
|
Na eerst de andere 2 boeken te hebben gelezen van Dan Brown, was nu de beurt aan deze... of ik minder vond.. ging wel.. vond het toch een heel goed en boeiend boek! Ook leuk de code op het einde... ff puzzelen maar kwam er toch uit...
|
|
|
Door Arne
op 20 januari 2005
|
Na Bernini en De Da Vinci code te hebben gelezen, is het vanzelfsprekend dat je zijn andere ook leest. Ben er net mee klaar en vind het ook een goed boek. Je kan ze natuurlijk niet vergelijken met de andere, maar het is toch een goed verhaal. Nadat ik het boek uitgelezen had, vond ik wel dat het boek weinig spanning had. Het speelt zich maar op 2 plaatsen af (NSA en Valencia) terwijl de andere boeken gans de tijd heen en weer verlopen. Vond ik toch de mindere van de 3 maar is misschien logisch als je weet dat dit boek eerst uitgekomen is voor de andere...
|
|
|
Door Pedro
op 23 januari 2005
|
Viel tegen, als je het vergelijkt met zijn twee latere boeken... Spannend, maar weinig diepgang en diversiteit. Drie sterren, gewoon een goed boek dat makkelijk en snel leest.
|
|
|
Door Cees van Rhienen
op 30 januari 2005
|
Wanneer Het Juvenalis dilemma nu als eerste boek de bekendheid had gekregen dat De Da Vinci code heeft gehad, zouden dan de recensies nog hetzelfde zijn??? Ik twijfel daar hard aan en volgens mij dus niet. Maar de wereld kleurt anders dus wordt het waarde-oordeel ook iets anders en minder objectief. Voor mij is het gewoon zijn derde goede boek wat ik lees. Een goed sluitend verhaal dat sterk in elkaar steekt en helemaal aan de stijl voldoet die we van Dan Brown verwachten. Ook aan dit boek weer fijne uurtjes beleeft waarbij de hoofdrolspeelster Susan als een zeer sterke vrouw wordt neergezet. Mooi verhaal met een onderwerp dat afwijkt van de cultuur van Rome en Parijs.
|
|
|
Door Rob Hermsen
op 05 februari 2005
|
Na Deception Point (errug goed) en Da Vinci code (topper!) de derde die ik van Brown las en het is met afstand de minste van de drie. Als ik deze als eerste had gelezen, dan had Brown niet op mijn lijstje favoriete auteurs gestaan. Eén ster zou het boek echter geen recht doen, maar drie sterren is m.i. duidelijk te veel eer. Twee stuks dan maar....
|
|
|
Door Marcel
op 16 februari 2005
|
Een goed boek, ondanks dat ik al zo halverwege door had hoe het eind zou worden, moest ik het toch uitlezen om te kijken of dat ook klopte :) Ik ben altijd erg bezig geweest met coderingen decrypten en daarom had het zeker mijn interesse. Ik ga nu beginnen aan De Da Vinci code!
|
|
|
Door Petra
op 25 februari 2005
|
Voor mij is ook Het Juvenalis dilemma een pageturner. Minder sterk dan Het Bernini mysterie en De Da Vinci code, maar je kunt het wederom niet wegleggen. Ik vind het leuk dat in een van de boeken een vrouw de hoofdrol speelt. Susan is duidelijk een sterke vrouw die weet wat ze wil. Idioot natuurlijk dat ze de code 'zonder was' niet kraakte. Daarmee wordt ze toch weer een beetje als dom meisje neergezet. Ik vind de schrijfstijl van Dan Brown een beetje te uitgesproken. Als je zijn boeken direct na elkaar leest, raak je op de schrijfstijl uitgelezen. Tijd voor een boek van een andere schrijver.
|
|
|
Door Joyce
op 21 maart 2005
|
Beter dan de andere twee. Bij deze weet ik nog waar het over ging. Weer vlot te lezen, net als die andere twee. Je hoeft geen Einstein te zijn om te weten hoe het afloopt als je halverwege het boek bent. En toch maar twee sterren. Het was te kort, deze had de honderd pagina's extra mogen hebben die de andere twee te veel hadden.
|
|
|
Door Eddy van Noordwijk
op 31 maart 2005
|
Dit is een heel goed boek als je houdt van spanning en technische kennis over computers. Ook is dit boek een pageturner tot de laatste bladzijde. Kortom heerlijk om te lezen!
|
|
|
Door Paul Andries
op 11 mei 2005
|
Dan Brown doet mij onwillekeurig denken aan Steven Spielberg. De avonturen van Indiana Jones etc.. De brave docent die in een nachtmerrie terecht komt en samen met een vriendin alle puzzels oplost. Sommige scenes zijn overgenomen uit de films of is het omgekeerd? De schrijfstijl van Brown is uitgekiend. Korte hoofdstukken die verplichten om door te lezen. Na de religie in De Da Vinci code en Het Bernini mysterie is de spitstechnologie in Het Juvenalis dilemma eens wat anders. Je kunt Brown bewonderen of kelderen, zijn werk is het resultaat van degelijke research. Mijn gemiddelde uitleestijd van zijn boeken is 4 dagen. De code op de laatste blz. van het Juvenalis dilemma heb ik gekraakt. Joepie !
|
|
|
Door Sammy Tempels
op 13 mei 2005
|
Dit boek is niet slecht maar wie eerst zijn andere best-sellers heeft gelezen zal toch een beetje op zijn honger blijven zitten. In De Da Vinci code en Het Bernini mysterie zit een ijzersterk verhaal maar in dit boek zitten een paar ongeloofwaardige toevalligheden. Het verloop naar de jacht op de ring en ook het ontdekken van de sleutel is iets te 'gemaakt' en TE vergezocht. Verder is het al van in het begin duidelijk wie er achter de schermen aan de touwtjes trekt. Goed boek maar niet te vergelijken met ...........
|
|
|
Door Ralph
op 23 mei 2005
|
Na het lezen van dit boek was ik toch wel blij dat het in een andere sfeer geschreven was als De Da Vinci code en Het Bernini mysterie. Dit waren zeker mooie boeken maar drie in die stijl in zo'n korte tijd was toch een beetje veel van het goede, wel kwam erg duidelijk het speurtocht element weer naar voren van David Becker naar de ring, zoals in de andere boeken de speurtocht naar de heilige graal in De Da Vinci code en naar de kerk der verlichting in Het Bernini mysterie. Frustrerend is wel de cijferreeks achter in het boek maar als je ff puzzelt is er wel achter te komen.
|
|
|
Door Jeroen
op 09 juni 2005
|
Ik had tot voor kort nog geen boek van Dan Brown gelezen. Persoonlijk dacht ik dat de hype rond deze schrijver overdreven was, omdat er een aanal jaren geleden een zelfde hype was rond Grisham. Iedereen kocht er boeken van en vele van de kopers namen niet de moeite om ze ook maar te lezen. Zelf vond ik die boeken enorm teleurstellend en saai. Maar de hype rond Dan Brown blijkt terrecht te zijn. Zijn schrijfstijl boeit van de 1e tot aan de laatste pagina. Voordat ik het wist waren de 366 pagina`s voorbijgevlogen. Nu heb ik besloten om de andere boeken dan toch ook maat te gaan lezen.
|
|
|
Door Brick
op 14 juni 2005
|
Eerst De Da Vinci code gelezen. Een razend spannend boek dat je meezuigt naar de laatste pagina, of je het wil of niet. Tijdens die spannende tocht word je overweldigd door een unieke mengeling van fictie en realiteit. De vele raadsels kruiden het geheel. Daarna Het Bernini mysterie. Komt aardig in de buurt van DVC, had voor mij iets weg van de film Seven die ik ook zeer kon appreciëren. En dan... Juvenalis. Moest dus ook wel goed zijn. Nou moe! De wendingen in het verhaal en de beweegredenen van de hoofdpersonages hangen met haken en ogen aan elkaar; zelfs voor een beginnend schrijver absoluut ondermaats. Dan jongen, ik ben blij dat je je nadien hebt kunnen herpakken.
|
|
|
Door Silent
op 16 juni 2005
|
Als debuut kan dit wel tellen! Ik had eerst De Da Vinci code gelezen op aanraden van mijn vrouw en dit was mijn tweede boek. Ik was het leesvirus een beetje kwijt maar dit heb ik nu dankzij Dan Brown teruggevonden. Dit boek neemt je mee op sleeptouw, mysterie en onthullingen zijn aan de orde van de dag. Ik vind dat Brown een meester is in het opbouwen van spanning met altijd weer een spannende ontknoping. Zijn verhalen stemmen eigenlijk wel tot nadenken, alhoewel dit fictie is schijnt de realiteit hoogst waarschijnlijk veel dichterbij dan we allemaal kunnen vatten. Met veel spanning wacht ik op zijn volgende boek...
|
|
|
Door Roger Boeken
op 27 juni 2005
|
Omdat de overige bestsellers steeds uitgeleend waren mijn eerste kennismaking met Brown. Hoge verwachtingen niet ingelost. Wie een beetje technische achtergrond heeft zal dit boek bijna lachwekkend vinden. Hopelijk zijn de andere boeken beter. Leest zeer luchtig, spijtig genoeg gesteund op onvoldoende research in de materie van computers. Het zijn helaas niet de beste boeken die het meest gelezen worden. Ga toch nog eens een ander proberen van dezelfde auteur.
|
|
|
Door Tim
op 19 juli 2005
|
Na net Het Bernini mysterie binnen anderhalve dag uitgelezen te hebben, een dag geestelijke rust genomen te hebben en onze boekenkast te hebben uitgeplozen om dit boek te vinden, is deze 15-jarige jongen zeer content met het gelezen hebben van dit boek.
Let wel, dat het boek inmiddels op technologisch punt gedateerd is. Als ik mij in gedachten terugplaats naar 1998, een jaar dat ik vanwege mijn leeftijd niet zo heb meegemaakt als bijvoorbeeld dit jaar, begrijp ik goed dat de technologie in dit boek absoluut top-of-the-line zou zijn. We worden vanaf het eerste moment meegezogen in Susan's leven, David's avonturen en het grimmige, droevige bestaan van Commandant Strathmore.
Het verhaal leest erg fijn weg, met verassende plotwendingen en een einde waarvan velen, waaronder ikzelf, ook overheen gelezen hebben, terwijl ik dit bij de andere twee Nederlandse vertalingen nooit helemaal heb gehad. Ik werd compleet verrast, velen zullen dit ook zijn!
Veel lees- en thrill-plezier!
|
|
|
Door Debby Rijnbeek
op 20 juli 2005
|
Het badwater was inmiddels al bijna helemaal afgekoeld, maar ik moest en zou dit boek uitlezen. Het Juvenalis dilemma van Dan Brown (meest bekend van De Da Vinci code) is een nagelbijter tot het eind, als je je tenminste kunt inleven in de typische, overschreeuwende Amerikaanse actie.
Ik heb in ieder geval erg genoten van het verhaal dat draait om een supercomputer van de NSA (National Security Agency) die vastloopt op een schijnbaar niet te kraken code. Susan Fletcher is de briljante cryptologe die zich samen met haar collega's ontfermt over dit probleem. Haar verloofde David wordt door haar baas naar Spanje gestuurd voor een op het eerste oog simpel klusje. Spanning, sensatie, verrassende wendingen, een beetje romantiek, maar helaas een voor mij voorspelbaar einde. Toch knap dat Dan Brown het desondanks voor elkaar heeft gekregen dat ik uiteindelijk glimlachend in een koud bad de laatste pagina omsla.
NB: Wat misschien nog wel de grootste verrassing van dit boek is, is de code op de laatste bladzijde. Aan de lezer om deze te kraken. Ik moet eerlijk toegeven, ik kwam er niet uit en heb de oplossing op internet opgezocht...
|
|
|
Door Laurence
op 13 augustus 2005
|
Omdat het in deze bittere tijden onmogelijk is te ontsnappen aan de "Brownies", heb ik besloten de massa te volgen en ze te doorworstelen. Wat een teleurstelling. Is dit dé schrijver over wie iedereen het heeft? Ik vond De Da Vinci code teleurstellend, op het irritante af. De wendingen zijn té voor de hand liggend en de hoofdpersonages alles behalve lucide. Ik besloot hem nog een laatste kans te geven en schafte ook Deception Point aan, maar hier weer hetzelfde verhaal. De hoofdpersonage botst op een onoplosbaar mysterie/ code en zijn vertrouweling blijkt onbetrouwbaar te zijn. Happy end...
Wat ik wel bewonder aan Dan Brown is dat hij er toch maar in geslaagd is zijn boeken op wereldschaal te verkopen terwijl ze ronduit slecht zijn.
|
|
|
Door Kevin
op 17 oktober 2005
|
Heb nu drie de boeken van Dan Brown gelezen. Ik ben begonnen met Het Bernini mysterie. Geweldig spannend verhaal met leuke wendingen. Af en toe wat voor de hand liggend, maar als je van zulke films houdt, hou je zeker van dat boek. Vervolgens Juvenalis dilemma gelezen, en dat heeft me me nachtrust gekost. Dit boek bleef spannend van begin tot eind en dat moet je gewoon uitlezen. Bovendien is het high-tech genre ook nog eens helemaal mijn ding, dus top gewoon! Ten derde De Da Vinci code gelezen, maar dit was zeer teleurstellend. Misschien een beetje verwend met Juvenalis? Ik kan niet wachten totdat Deception Point vertaald is, plot-outline ziet er veelbelovend 'a-la-juvenalis' uit!
|
|
|
Door ik
op 02 januari 2006
|
Ik vond het boek zeer spannend en mooi geschreven, met veel verassende wendingen, ik ben inmiddels begonnen met 'het bernini mysterie' en die is ook heel erg mooi, maar 'het juvenalis dilemma' vind ik nog steeds het mooiste, misschien omdat ik 'de da vinci code' nog niet heb gelezen. ik ben 14 jr. en vind het zeer moeilijke boeken maar ik wil zeker meer boeken van hem lezen!
|
|
|
Door Ruud Da Costa
op 10 januari 2006
|
Het Juvenalis dilemma hangt téveel van de toevalligheden aan elkaar en de hoofdpersonen zijn ronduit ongeloofwaardig. Die Susan is gewoon té intelligent, te mooi en té sensueel tegelijk. En dan ivy-league talenprofessor David een suffig type met ’n slip-overtje onder zijn colbert volgens mij, die zijn Spaans - naast nog 8 andere vreemde talen - zó volmaakt spreekt dat zijn allerlaatste restje Amerikaans accent te Sevilla als ‘komt uit het noorden van Spanje’ wordt geïnterpreteerd. Té onwaarschijnlijk allemaal en dat gaat gaandeweg het verhaal storen.
Bovendien de bloedstollende ontknoping, de laatste 10 minuten vóór het terrorisme de wereld definitief had kunnen overnemen zeg maar, die over een stuk of 7 hoofdstukken werdt uitgesmeerd en waarbij David zich als leek op het gebied van crypto nog even snel als genie ontpopt... te veel van het goede.
Maar spannend was het wel.
|
|
|
Door Arjan
op 25 januari 2006
|
Ik vond het boek wederom net zoals de rest van de boeken een topper. Het is inderdaad waar dat de kern van de drie boeken (Juvenalis, Bernini en Da vinci) erg op elkaar lijken. Experts maken avonturen mee met onoplosbare codes of iets dergelijks. Er is altijd een inmens slechte huurmoordenaar of iets dergelijks die in opdracht van... allerlei moorden pleegt. Vervolgens is het vemoedelijke meesterbrein achter de snode plannen altijd iemand waarvan je niet verwacht dat hij het is. Maar ach, lees de boeken met een frisse geest en dan kun je de manier waarop feiten en fictie met elkaar worden verweven enorm waarderen. De boeken zijn altijd spannend en je krijgt zeer regelmatig te maken met enorme pageturners. Ik vond alledrie de boeken regelrechte toppers...De beste? Het Bernini mysterie.
En de code op de één na laatste pagina? Erg leuk als je hem weet te kraken. Je mag je even op de afdeling crypto wanen ;-)
|
|
|
Door steven konings
op 26 januari 2006
|
Ik heb dit boek in het Engels gelezen. Ik vond het razend spannend om te lezen, ook al waren de personages niet erg diep uitgewerkt. Op dat moment vond ik het dus een topboek. Nu ik ook de Da vinci code en Het Bernini mysterie gelezen heb, is mijn enthousiasme voor het boek wat afgezwakt. Je merkt toch wel dat het een voorloper is, waarin nog niet dezelfde kwaliteit gehaald wordt als in die twee anderen. Toch is het een aanrader om te lezen!
|
|
|
Door David
op 03 februari 2006
|
Ontzettend goed gevonden boek. Als je in je achterhoofd hebt dat Dan Brown eerst dit boek schreef en daarna Bernini en De Da Vinci code dan weet je hoe goed zijn opbouw is... en ook schrijvers leren.
Wat ik geweldig vond was de code aan het eind van het boek, ik ben er niet zelf achter gekomen maar via een i-site wordt het goed uitgelegd. Ook de code "zonder was" na Ik hou van jou. Leuk om te zien hoe dat is gevonden, de oorsprong van de woorden. Wel lastig voor iemand in NL om het te vertalen; ia via in het Engels.
Mijn vriendin breekt haar hoofd er nu over.
|
|
|
Door Andy Campe
op 15 februari 2006
|
Gelukkig droop ook Het Juvenalis dilemma uit de pen van Brown. Oké, zijn stijl wordt pas verfijnder in zijn andere literaire hersenspinsels maar het las wel lekker. Het verhaal beklijft minder en ik miste de locaties van Parijs en Rome. De snaren zijn soms wat ongeloofwaardig gestemd; een hoogleraar die op Hollywoodiaanse wijze aan Bond-achtige gevaren kan ontsnappen om geheime informatie net op het nippertje door te spelen.
Maar daar denk je pas grotendeels nadien over. Want tijdens het lezen ga je op in het verslinden van de pagina’s en stoort dat niet. Een hoog tempo wisselt af en toe met een addertje onder het gras af en op het juiste moment wordt geknipt in de vertelde tijd van een personage. Een schoolse formule maar het wekt wel degelijk spanning op. Deze Brown-on-the-rocks levert je geen kater op maar smaakt wel lekker.
|
|
|
Door stijn keirsmakers
op 02 maart 2006
|
Ik heb net mijn 3e boek van Dan Brown uitgelezen. Blijkt dus dat dit boek voor de andere 2 (Het Bernini mysterie en De Da Vinci code) geschreven is. Toch is de stijl zeer herkenbaar en als je van zijn bekendste werken houdt, zal dit je ook wel smaken.
Ik werd weer als vanouds in het boek meegezogen. Het werd een ware pageturner vol spanning en snelheid. Voor je het weet ben je 10 pagina's verder en vraag je je af of je die laatste 10 pagina's wel geademd hebt.
Ik denk niet dat dit boek geschikt is voor een leek op het gebied van computers en versleuteling van digitale berichten aangezien de taal soms toch een beetje specifiek is. Voor mij was dit echter geen probleem en het boek was dan ook super!
Het is de waarheid dat het hoofdpersonage David Becker met een beetje ongeloofwaardig geluk of kunde weet te ontsnappen aan een professionele moordenaar. Maar dit kan de pret niet drukken. Zeker een aanrader!
|
|
|
Door jimbo
op 09 april 2006
|
Geen langverwacht feest. De titel van deze recensie verwijst naar een hoofdstuk in een van de Tolkienverhalen, nl naar het eerste boek van de trilogie van de Lord of the Rings. ik gebruikte deze titel ook in een recentie die ik schreef n.a.v. de eerste bioscoopfilm van dit drieluik door Peter Jackson.
Deze film was voor mij inderdaad een feest om naar te kijken.
Hetzelfde kan ik niet zonder meer van dit boek zeggen. Nadat ik eerst de Da Vinci Code en daarna Het Bernini mysterie in één keer had uitgelezen, had ik hooggespannen verwachtingen van Het Juvenalis dilemma. Voor alle duidelijkheid: ik vind ook dit boek een nagelbijter van de eerste orde, vandaar de kwalificatie 'goed'. Echter, het is duidelijk merkbaar dat dit Dan Brown's eersteling is.
Brown is ontegenzeggelijk een begenadigde (èn ook hier al een goed gedocumenteerde) verhalenverteller, doch het kostte hem tenminste één of misschien wel twee boeken (ik heb z'n tweede, De Delta Deceptie, nog niet gelezen) voordat hij de 'toon' te pakken kreeg waarmee hij wereldwijd aan klantenbinding deed. En dat heeft de Nederlandse uitgever goed begrepen; immers, bij mijn weten zijn ze in Nederland begonnen met het uitgeven van de 'Code', vervolgens het 'Mysterie' en pas daarna het 'Dilemma' en tenslotte de 'Deceptie': briljante marketing, dat dient gezegd! (Of zijn ze hier in NL pas na zijn vierde boek op het spoor gezet van meneer Brown??)
Maar sommige aspecten zijn een beetje haastig 'afgedaan', om niet te zeggen simplistisch.
Voorbeeld: als matige puzzelaar had ik zelfs door, reeds tijdens de eerste keer dat ik het woord 'ndakota' las, dat dit een anagram was voor Tankado.
En voor mensen in het computer-wereldje moeten sommige aspecten in dit boek behoorlijk achterhaald lijken.
Hoe dan ook, voor nieuwe, kritische lezers die voor het eerst de boeken van Brown willen lezen (niet in de laatste plaats om erover mee te kunnen praten ...) zou ik beginnen met Het Bernini mysterie, om daarna meteen verder te gaan met de Da Vinci code, en vergeet die eerste twee. Ze zullen er geen spijt van krijgen. Voor mensen die altijd ALLES van een schrijver willen lezen zou ik willen aanraden te beginnen bij het begin: Het Juvenalis dilemma.
verwacht geen literaire hoogstandjes, maar je zult vanzelf merken dat Brown als schrijver van thrillers steeds beter wordt!
vriendelijke groet,
Jim
|
|
|
Door Tobi (TSCGOWHYBAIOITNU)
op 29 april 2006
|
Spannend boek. Echt om in één ruk uit te lezen. Ik had wel vanaf het begin door wie Hulohot zijn instructies gaf, maar dat komt misschien ook doordat ik De Da Vinci Code en Het Bernini Mysterie ook al heb gelezen en daardoor een beetje Browns stijl ben gaan doorhebben (bij De Da Vinchi Code wist ik ook meer dan 100 bladzijden voor het eind wie de Leermeester was). Maar ik werd totaal verrast door de plot (en het nawoord), en ik vond het ook erg origineel van Brown om de lezer een code te laten oplossen na het lezen van het boek (ik heb hem gevonden, maar niet door oplossen maar m.b.v. Google:P). Ik ben erg benieuwd naar De Delta Deceptie. Ongetwijfeld ook geniaal.
|
|
|
Door Pascal
op 08 augustus 2006
|
Dan Brown heeft toch iets met zoektochten. Deze keer mag de duffe prof van dienst opdraaien om een ring met vermeend codewoord op te sporen. De man ontpopt zich prompt tot een James Bond figuur die het zonder probleem opneemt tegen een professioneel killer. Deze keer is het geen albino, maar een dove pot. Waar hebben we dat nog ergens gelezen? Afgezien van de voorspelbaarheid, een iets te hoge toevalsfactor en het feit dat Brown ei zo na Spanje afschildert als een ontwikkelingsland, is dit een waardige actiethriller. Brown weet hoe hij vaart in zijn verhaal moet krijgen en hoe hij de aandacht van de lezer moet vasthouden, maar dat gaat dan wel ten koste van de diepgang van de personages. Inhoudelijk stelt het allemaal niet veel voor, maar wie maalt daarom? De literaire meerwaardezoekers mogen hun messen slijpen, maar voor wie graag eens een paar uur onbezorgd leesplezier heeft, is dit boek best een aanrader. Zoals altijd mag je bij Brown niet te diep of te lang nadenken: zo is het mij nog altijd niet duidelijk waarom er überhaupt zoveel lijken moeten vallen en denk ik dat Brown dringend eens het concept ‘tijdzone’ moet bekijken. In het genre ‘James Bond’ en ‘vakantielectuur’ zeker 4 sterren waard, maar verder geen literaire hoogvlieger, dus algemeen niet meer dan 3.
|
|
|
Door Stijn Berlamont
op 30 november 2007
|
Dit boek heb ik gekozen na het lezen van dé twee toppers van Dan Brown namelijk De Da Vinci code en Het Bernini mysterie. Het leek aan de ene kant erg op deze boeken maar was aan de andere kant toch weer helemaal anders. Ik had hoge verwachtingen en die zijn zo goed als helemaal ingelost. De boeken van Brown kun je gewoon niet laten liggen wanneer je eraan begonnen bent en dat was bij dit boek niet anders. Het staat bol van de spanning en de onverwachte wendingen. Ook krijgen we een heel mooi beeld van de rol van de machtige organisatie NSA. In het verhaal zaten eigenlijk nergens vervelende of langdradige elementen. Integendeel de spanningselementen waren van een heel hoog niveau. Ook het verassende einde heeft me bijzonder bekoord. Het was echt een totaal onverwacht maar daarvoor zeker geen minder slot. De personages zijn ook heel realistisch weergegeven en doorheen het hele verhaal leef je enorm met ze mee. Door constant nieuwe elementen en verassende wendingen in het verhaal te verwerken laat Brown de lezer het hele boek echt in één adem uitlezen. Uiteraard zijn er ook elementen die als je ze gaat gaan bekritiseren eigenlijk op niet veel slaan maar door de spanning en de actie in het verhaal let je daar helemaal niet op. Telkens wanneer ik even het boek niet las zat ik met heel veel vragen die uiteindelijk allemaal op een fantastische en onverwachte manier beantwoord worden. Op het einde had ik aan de ene kant een heel goed gevoel over het boek zelf maar aan de andere kant vond ik het doodjammer dat het al voorbij was. Kortom volgens mij verdient het boek absoluut vijf sterren! Mijn volgende boek wordt nu De Delta deceptie, hopelijk minstens even goed als dit hoogstaand staaltje van een actiethriller.
|
|
|
(1231)
