| Auteur: |
Coben, Harlan |
| Titel: |
Momentopname |
| |
Just One Look |
| Genre: |
|
| Vanaf: |
oktober 2004 |
| ISBN: |
9789022540022 |
| Uitgever: |
De Boekerij |
| Vertaler: |
Renée Milders Dowden |
| Pagina's: |
360 |
| Uitvoering: |
paperback |
|
 
|
|
Momentopname (2004)
Harlan Coben
|
Er zijn van die momenten waarop je bestaand rafelt, alsof er aan een los draadje wordt getrokken. De naad begeeft het en heel langzaam, in het begin merk je er maar weinig van, verandert er iets. Bij Grace Lawson begon het bij de fotozaak.
Wanneer Grace de foto's van een familie-uitje ophaalt zit er één foto bij die niet thuishoort op het rolletje. Er staan vijf jonge mensen op van wie er een opvallend veel op haar man Jack lijkt. Maar als Jack de foto ziet dan ontkent hij dat hij het is en later die avond verdwijnt hij.
Al snel komt Grace erachter dat ook anderen op zoek zijn naar haar man, en de foto. Een van hen is een meedogenloze moordenaar, die niet zal opgeven voordat hij zijn prooi gevonden heeft.
|
| Crimezone over... |
|
|
Door Crimezone|Ine
op 17 oktober 2004
|
Meesterlijke plotwendingen
Grace heeft met haar gezin, man en twee jonge kinderen, een rustig bestaan opgebouwd. Dat verandert op de dag dat ze foto’s ophaalt van een gezinsuitje. In het mapje zit ook een foto die duidelijk niet van het ontwikkelde rolletje afkomstig is. Het is een oude afbeelding van jaren geleden. Hoe komt die foto in het mapje en wie zijn de afgebeelde mensen? De man van Grace, Jack, verbleekt als hij de foto ziet. Later op de avond rijdt hij weg in zijn auto en verdwijnt……
Meer dan het bovenstaande wil ik niet kwijt over het verhaal omdat de onthulling van verschillende gebeurtenissen een belevenis op zich is.
De eerste zin van het boek luidt: ‘Scott Duncan zat tegenover de moordenaar’. Vanaf het allereerste begin wordt de lezer het verhaal in getrokken. In het tweede hoofdstuk wordt de hoofdpersoon Grace geïntroduceerd. Ook hier zijn de beginzinnen weer zorgvuldig gekozen en ze krijgen, achteraf gezien, een diepere betekenis.
In Momentopname volgen gebeurtenissen elkaar op in vliegende vaart en er is geen ontkomen meer aan. Als vanzelf raak je betrokken bij de nachtmerrie waarin Grace verzeild raakt. De verteltrant van Harlan Coben geeft het verhaal een adembenemend tempo. Snelle dialogen, een toegankelijke schrijfstijl, eigentijdse herkenbare gebeurtenissen en boeiende karakters. En steeds weer verandert het perspectief. De ene keer kijk je door de ogen van Grace, het volgende moment bezie je gebeurtenissen vanuit Eric Wu, een moordmachine. Met deze Wu schetst Harlan Coben een onvergetelijk personage. Ook Cram is opmerkelijk.
Zoals we van Harlan Coben gewend zijn, er is ook humor, met name in het begin van het verhaal. Het boek verslapt nergens, het gaat maar door als een voortrazende sneltrein. Dit alles maakte dat ik het boek niet kon wegleggen. Na afloop heb ik het nog eens dunnetjes overgelezen. Dan valt op hoe in kleine zinnetjes soms iets gezegd wordt, dat na lezing van het gehele verhaal een andere betekenis krijgt.
Er is niet bepaald sprake van een happy-end, maar hierdoor wint Momentopname aan kracht. Harlan Coben is de man van verrassende wendingen, zelfs op het eind heeft de lezer er nog eentje tegoed. Een kritiekpunt is dat het allemaal wel een beetje ‘erg veel’ is. Zo worden talrijke personages ingebracht en het toeval speelt soms eens iets te grote rol. Maar dat valt in het niet bij de knappe constructie die Harlan Coben neerzet. In mijn geval betekende dat uren weg van de wereld en gefascineerd doorlezen tot het verrassende einde.
|
|
|
Door Crimezone|Sander
op 21 oktober 2004
|
Een onbetwiste pageturner (maar niet zijn beste)
Na mijn kennismaking met het werk van Harlan Coben in 2003, het fantastische Spoorloos, kijk ik uit naar elke nieuwe titel van de Amerikaanse schrijver. Met hooggespannen verwachtingen stortte ik me dan ook direct op de nieuwste Coben: Momentopname.
Grace, de hoofdpersoon in het boek, wordt op mysterieuze wijze geconfronteerd met een foto uit het verleden van haar man Jack. Nadat ze Jack de foto laat zien, verdwijnt hij als sneeuw voor zon. Totaal in de war, maar vast besloten achter de waarheid te komen, volgt Grace elk mogelijke spoor terug naar het verleden en in het heden om haar vermiste man terug te vinden. Wanneer blijkt dat iemand dát verleden koste wat het kost verborgen wil houden, vallen de eerste slachtoffers…
Laat hier geen twijfel over bestaan: ik ben een groot fan van Harlan Coben. Deze man is een fenomeen en weet als geen ander een goed plot, sterke karakters en prachtig gedoseerde humor samen te smelten tot een pageturner van de eerste orde. Toch krijgt Coben van mij voor Momentopname ‘slechts’ drie (hele dikke) sterren. Ook dit verhaal valt binnen de categorie pageturner en ik heb zelden zo lang zitten dubben tussen 3 (dikke) of 4 (magere) sterren. Momentopname is een erg goed boek, daar valt weinig op af te dingen. De enige teleurstelling was dat Coben veel woorden nodig heeft voor het uiteindelijke dichtmetselen van het verhaal. Daders en motieven zijn tot de uitleg achteraf bijna niet te ontrafelen. De sterke, onverwachte wending in de uiteindelijke ontknoping maken een hoop goed, maar kan mijn uiteindelijke sterrenwaardering toch niet meer positief beïnvloeden. Niet de beste Coben, maar wel weer een die je gelezen moet hebben. Het is weer wachten op de volgende…
|
|
|
Door Crimezone|Kim
op 20 december 2004
|
Volgende keer beter
Momentopname is de vierde stand alone van Harlan Coben. Deze drie voorgaande titels waren stuk voor stuk boeken om je vingers bij af te likken. Coben staat dan ook hoog in mijn lijstje van favoriete auteurs. Het lezen van Momentopname was dan ook een absolute must.
Als Grace Lawson vol verwachting foto’s gaat ophalen bij een fotozaak ontdekt ze iets vreemds. Tussen de kiekjes van haar gezin vindt ze een vreemde foto met vijf mensen die ze niet kent. Als ze nog eens goed kijkt, herkent ze haar man Jack in het gezelschap. Als Grace hem hiermee confronteert verlaat hij in grote haast het huis en komt niet meer terug. Grace, doodongerust om haar man en getergd door het raadsel rondom de foto, gaat op onderzoek uit. Al snel blijkt dat dit niet zonder gevaar is en dat zijzelf en haar kinderen gevaar lopen…
Om maar gelijk met de deur in huis te vallen, Momentopname was niet wat ik ervan verwacht had. In zijn vorige boeken wist Coben mij op het puntje van mijn stoel te houden, te verrassen met onverwachte wendingen en bovenal erg te laten lachen om de humor die in zijn boeken is verwerkt. In Momentopname waren al die facetten beduidend minder aanwezig. Het feit dat de hoofdpersoon het verhaal niet zelf vertelt (zoals wel het geval was in voorgaande boeken), maar dat is gekozen voor de derde persoon is daar denk ik grotendeels debet aan. Het verhaal ‘pakte’ mij niet zo en de karakters bleven zeer aan de oppervlakte.
De plot deed geforceerd en wat vergezocht aan en wist mij niet volledig te overtuigen. De vaart die Coben altijd in zijn verhalen weet te leggen heeft hij in Momentopname niet verwerkt. Ook het humoristische element dat ik normaal zo enorm waardeer in zijn boeken ontbrak wat mij betreft bijna volledig. Geen hardop gegrinnik dit keer, maar een teleurgestelde blik die hoopt dat het boek met een vette eindspurt toch nog vier sterren waard is. Niet dus. De leesbaarheid was overigens prima. Coben heeft zijn vlotte pen wel behouden, maar het was deze keer niet genoeg om mij te verpletteren. Drie sterren is de maximale waardering die ik aan dit boek kan en wil geven. Hopelijk volgende keer weer beter!
|
|
|
Door Crimezone|Miranda
op 25 juli 2005
|
Lekker recept
De laatste boeken van Harlan Coben verlopen meestal via een standaard recept. Kortweg ziet het recept er zo uit: schijnbaar eenvoudige mensen maken plotseling iets heftigs mee en zaken uit het verleden blijken de plotselinge gebeurtenissen te kunnen verklaren. Onderweg wordt het verhaal minimaal vier keer een andere richting opgestuurd en aan het einde (wanneer je denkt alles te weten) is alles toch net weer anders dan het lijkt. Ook in Momentopname maakt Coben weer gebruik van deze opzet. Ik vind het een lekker recept.
In Momentopname vindt Grace een foto en diezelfde avond verdwijnt haar man. Ze gaat op onderzoek uit en het verleden van haar man blijkt geheimen te bevatten. Maar tegelijkertijd speelt het verleden van Grace zelf een grotere rol dan zij door heeft. De griezelige huurmoordenaar Eric Wu, die ook opdook in het vorige boek van Coben, speelt wederom een prachtige rol in het verhaal.
Ook al lijken de boeken van Coben wat op elkaar, ze zijn allemaal van grote klasse. Ook Momentopname past in dit rijtje prima thuis. Iets minder goed en minder spannend dan Spoorloos, Niemand vertellen en Geen tweede kans, dat wel. Misschien komt het doordat Coben ditmaal gebruik heeft gemaakt van een vrouwelijk hoofdpersoon in plaats van een man. Maar wat mij betreft krijgt Coben ook voor dit boek weer vier sterren. De wendingen in het verhaal zijn soms iets teveel van het goede, maar Coben komt er mee weg omdat ze fenomenaal gevonden zijn. En het boek leest als een trein, het moet uit. Cobens recept is absoluut niet geschikt voor slow food, zijn boeken moet je direct verslinden.
|
|
| Bezoekersrecensies |
 |
Door Belinda Seegers
op 24 juni 2005
|
Fantastische schrijver Harlan Coben. Zijn nieuwste boek is uit.... helaas nog niet in het Nederlands. Zal wel snel volgen.
|
 |
Door sammy
op 11 juni 2008
|
Dit is het eerste boek van Harlan Coben waar ik niet enthousiast of onder de indruk van ben. Het verhaal komt rommelig en ongeloofwaardig over met TE veel personages en feiten die eigenlijk weinig ter zake doen. Bovendien telt het verhaal te veel toevalligheden. Coben is een fantastisch auteur en wordt soms de meester van de "twist and turn" genoemd omwille van de vele wendingen in zijn verhalen. Dit boek heeft, wat mij betreft, een paar twists and turns te veel. Ook de plot en uiteindelijke afloop konden me niet boeien. Volgende keer beter.
|
|
|
Door Joanazinha
op 29 maart 2010
|
Ik heb dit boek in het weekend gelezen. Op zich las het heel vlot weg en was het ook behoorlijk spannend en toch kon het mij niet helemaal boeien. Ik vond het allemaal een beetje 'overdone', bijvoorbeeld de relatie tussen Grace en Carl Vespa. De vele plotwendingen en de grote hoeveelheid personages maakten het voor mij een rommelig boek waarin ik af en toe de draad kwijt was. Al met al een lekker boek, maar niet het beste dat ik van Coben heb gelezen. Vandaar ook 'maar' 3 sterren.
|
|
|
Door Emo van Dijk
op 24 juli 2005
|
Een prima boek al vond ik het einde wel allemaal heel snel bij elkaar geveegd en opgeschreven, niet zijn sterkste boek.
|
|
|
Door Guido Huisintveld
op 04 augustus 2005
|
Harlan Coben is een puzzelfreak. Hij creëert een verhaal dat bestaat uit puzzelstukjes die niet in elkaar lijken te passen. Al lezende wordt het beeld duidelijk, maar pas op het einde kan het laatste puzzelstukje worden aangelegd. Elk jaar schrijft Coben zo’n puzzelthriller. Momentopname dateert uit 2004 en is opgezet als zijn drie voorgaande boeken. Dit is de minst geslaagde van de vier. De plot is ongeloofwaardig en er vallen iets teveel doden. Daar staat tegenover dat Coben boeiend kan vertellen met vele ‘cliffhangers en twists’. Zijn humor geeft aan sommige dialogen een licht sarcastisch trekje en dat is prettig. Coben neemt het gelukkig zelf ook allemaal niet zo serieus. Verwacht geen diepgaande karakterbeschrijvingen, mooie literaire zinsneden of filosofische bespiegelingen. Dit is een pure spannende thriller.
|
|
|
Door Els B.
op 13 maart 2006
|
In vergelijking met eerdere boeken van Coben, zoals Spoorloos, Geen tweede kans en Niemand vertellen, vond ik dit een minder goed boek. De spanning was minder sterk aanwezig. Ik had minder aandrang het boek in één ruk uit te lezen. Ook was de motivatie van de 'bad guy' niet duidelijk. En het einde van het boek vond ik te ver gezocht om het boek 'lekker' te laten eindigen.
Ik hoop dat 'de onschuldigen' beter wordt, anders ben ik bang dat ik langzaam afhaak bij deze schrijver...
|
|
|
Door Desiree
op 19 april 2006
|
Voor mij was dit het eerste boek van Harlan Coben, een aangename kennismaking!
Vanaf het begin werd ik door het boek gegrepen. Er gebeurt ontzettend veel, en je weet dat de gebeurtenissen een verband met elkaar moeten hebben, maar wat? Tot aan het einde toe blijft het spannend, wanneer je ein-de-lijk weet wie er achter zit en waarom, rest nog het mysterie van de foto... Op de à llerlaatste bladzijdes wordt deze vraag nog heel verassend beantwoord, en daarmee valt ook het laatste puzzelstukje op zijn plaats.
Dit boek is een absolute aanrader, en ik ga me zeker wagen aan de andere boeken van deze schrijver!
|
|
|
(128)
