| Auteur: |
Coben, Harlan |
| Titel: |
Geen tweede kans |
| |
No Second Chance |
| Genre: |
|
| Vanaf: |
april 2004 |
| ISBN: |
9789022537619 |
| Uitgever: |
De Boekerij |
| Vertaler: |
Paul Witte |
| Pagina's: |
352 |
| Uitvoering: |
paperback |
|
 
|
|
Geen tweede kans (2004)
Harlan Coben
|
Marc Seidman ontwaakt in een ziekenhuis. Hij ligt op de intensive care, zijn hoofd zit in het verband. Twaalf dagen geleden was hij nog een succesvolle chirurg en woonde hij in een mooi huis met een lieve vrouw en hun pasgeboren dochter Tara. Maar nu ligt hij in een ziekenhuisbed, neergeschoten door een onbekende. Zijn vrouw is dood en Tara is verdwenen.
Pas na twee weken ontvangt Marc bericht: hij kan zijn dochter terugkrijgen, maar hij mag onder geen beding contact opnemen met de politie. En hij zal geen tweede kans krijgen.
Marc kan niet anders dan op het aanbod in gaan, maar bij de uitwisseling van het losgeld gaat er iets vreselijk mis. Met behulp van Rachel, zijn ex-vriendin en ex FBI-agente, zal Marc alles op alles moeten zetten om ervoor te zorgen dat die eerste kans niet zijn laatste was.
Dit boek verscheen al in december 2003 exclusief voor leden bij boekenclub ECI.
|
| Crimezone over... |
|
|
Door Crimezone|Ine
op 04 maart 2004
|
Amusement van de bovenste plank
De nieuwe Harlan Coben is uit en de titel luidt: Geen tweede kans. In het boek wordt het verhaal verteld van Marc Seidman die ontwaakt in een ziekenhuis. Er is op hem geschoten en de aanslag heeft hij amper overleefd. Zijn vrouw is ook gedood en zijn dochter Tara is spoorloos. Na enige tijd wordt er losgeld gevraagd en vanaf dit moment doet Marc alles om zijn dochtertje terug te krijgen.
Harlan Coben is een gevierd thrillerauteur en zijn voorgaande boeken heb ik verslonden. Ook dit boek is weer ontzettend spannend. De beginzin zet de toon voor de rest van het verhaal. Deze luidt: ‘Toen de eerste kogel me in de borst trof, dacht ik aan mijn dochter’. Daarna wordt het verhaal in sneltreinvaart verteld, het ontwikkelt zich razendsnel waardoor de lezer geen adempauze gegund is. Het is een filmisch boek. De plot zit goed in elkaar en een paar keer zet Coben de lezer op het verkeerde been. De schrijver maakt korte zinnen en spreekt de lezer meermaals rechtstreeks aan. Hierdoor worden toegankelijkheid en tempo verhoogd. Sommige karakters zijn geloofwaardig, hoewel dit in dit boek niet Cobens grootste kracht is. Het verhaal en de gebeurtenissen staan voorop.
Op sommige momenten vond ik enkele personages en voorvallen een beetje onwaarschijnlijk. Zo kan Marc Seidman lichamelijk nog een boel voor elkaar boksen ondanks zijn frequente en heftige blessures. Dit geldt ook voor zijn zijn ex-vriendin Rachel. En zo zijn er nog enkele voorvallen. Maar dit kon voor mij de pret van het lezen niet drukken. Amusement van de bovenste plank, maak u op voor een verhaal in up-tempo.
|
|
|
Door Crimezone|Sander
op 04 maart 2004
|
Een zeer boeiend verhaal
Met Geen tweede kans las ik mijn tweede Harlan Coben. Spoorloos was één van de mijn leessensaties van het afgelopen jaar, dus de verwachtingen waren hooggespannen. In Geen tweede kans volgen we het verhaal van plastisch chirurg Marc Seidman, die het in ziekenhuis ontwaakt na thuis in zijn hoofd te zijn geschoten. Zijn vrouw is vermoord en zijn dochtertje van zes maanden is spoorloos. Als de politie en de FBI geen verband kunnen vinden en dus met lege handen staan in het onderzoek, dan wordt Seidman ineens als mogelijke verdachte beschouwd. Alles klopt, alleen zijn bijna fatale hoofdwond laat de autoriteiten twijfelen aan zijn schuld.
Harlan Coben is er weer in geslaagd een zeer boeiend verhaal te schrijven waarin je volledig opgaat in een hoofdpersoon. Ik heb echt genoten van het verhaal, dat wel iets minder ‘lekker’ in elkaar lijkt te zitten dan Spoorloos. Het krachtige begin en het zeer sterke einde maken een wat minder middendeel van het boek helemaal goed. Toch weet Coben mij keer op keer te verbazen met zijn typische plotwendingen en mij te laten schateren bij enkele hele grappige momenten. Het einde is mooi en toch weer verrassend.
Harlan Coben is een van de beste schrijvers van dit moment en Geen tweede kans is een zeer waardige opvolger van Spoorloos. Vier sterren.
|
|
|
Door Crimezone|Kim
op 16 juli 2004
|
Een klein meesterwerkje
Drie keer is scheepsrecht. Harlan Coben heeft dat maar weer even bewezen. Na het lezen van zijn derde stand alone ben ik volledig overtuigd, Coben is één van de besten! Zijn eigen stijl en realistische karakters maken zijn werk een genot om te lezen.
Je loopt naar de kast, pakt een mueslireep en het wordt zwart voor je ogen. Twee weken later ontwaak je uit een coma na een schietincident, is je vrouw dood en je dochtertje ontvoerd. Deze opeenstapeling van ellende is de keiharde realiteit voor chirurg Marc Seidman. Samen met zijn ex-vriendin Rachel stelt hij alles in het werk om zijn dochtertje terug te vinden. Dit lijkt een onmogelijke opgave als hij tegen de wens van de ontvoerders in de politie inschakelt. De kidnappers weten te ontkomen met het losgeld en verdwijnen vervolgens spoorloos. Marc’s enige kans om zijn kind terug te krijgen gaat aan zijn neus voorbij. De wetenschap dat hij het zelf heeft verpest, draagt hij als een loden last. Anderhalf jaar later nemen de ontvoerders ineens toch weer contact op. Weer is de eis twee miljoen dollar en dit keer is Marc vastbesloten om zijn tweede kans tot een goed einde te brengen…
Geen tweede kans is weer een klein meesterwerkje van auteur Harlan Coben. De man schrijft fantastisch! Zijn boeken zijn doorspekt met humor en ontnuchterende zelfreflecties van zijn hoofdpersonen. Menselijke relaties in al hun gezonde en ongezonde vormen voeren de boventoon.
Coben breekt in zijn boeken vaak op verfrissende wijze met de traditionele heldenvertolking van hoofdpersonen. Ze zijn niet superieur, megasterk en onoverwinnelijk. Zijn karakters zijn echt Jan, Piet en Klaas van om de hoek. Gewone mensen, met al hun fouten en gebreken die af en toe wat klunzig overkomen. Hierdoor is het erg gemakkelijk om je te identificeren met de hoofdpersonen en betrokken te raken bij het verhaal. Coben’s vertelwijze in de ik-vorm (gezien door de ogen van Marc Seidman) draagt daar tevens positief aan bij. Daarnaast weet hij ook nog eens een vlot, geloofwaardig plot neer te zetten met spanning en onverwachte wendingen. Als een passagier in een rijdende trein raas je door het verhaal heen. Voor een kopje koffie en een tussenstop is geen tijd. Pas op het eindstation gaan de deuren open naar de buitenwereld en kun je het roer weer van Coben overnemen. Ik wil elke thrillerfan aanraden kennis te maken met Harlan Coben. Hij is te goed om te negeren!
|
|
|
Door Crimezone|Miranda
op 07 oktober 2004
|
Weer een topthriller
Net als veel andere boeken van de hand van Coben begint Geen tweede kans weer meteen enorm spannend en fascinerend. Marc Seidman wordt wakker in een ziekenhuisbed met een kogel in zijn lijf, zijn vrouw is vermoord en zijn dochtertje is ontvoerd. Met zo’n binnenkomer moet een verhaal wel spannend worden.
Met boeken als Spoorloos en Niemand vertellen heeft Coben al laten zien dat hij verschrikkelijk spannend kan schrijven. Ik ken weinig auteurs die in staat zijn je zo snel mee te sleuren een verhaal in en je ook heel lang in het ongewisse kunnen laten over de achterliggende motieven. Coben is een rasverteller binnen het thriller-genre. Ook Geen tweede kans heeft weer alle kenmerken van een topthriller in zich. Het heeft vaart, het is spannend, het is ongrijpbaar en ook nog eens goed geschreven. Persoonlijk vind ik deze titel iets minder dan Spoorloos en Niemand vertellen doordat de gebeurtenissen soms iets ‘over the top’ zijn en het geheel daardoor wel erg ongeloofwaardig wordt. Zeker nog een extra wending in de plot aan het einde was niet meer nodig geweest. Maar toch is dat niet erg voor een thriller van dit formaat overigens, het boek is nog steeds zijn 4 sterren dubbel en dwars waard. Laatste opmerking tot slot: ik vind de omslagen van de boeken van Coben niet erg aansprekend. Ze maken dat de boeken er uitzien als doorsnee thrillers, terwijl de thrillers van Coben dat echt niet zijn.
|
|
| Bezoekersrecensies |
 |
Door Bobby69
op 18 augustus 2009
|
Ooit dit boek bij de HEMA zien liggen en laten liggen. Enkele weken geleden kocht ik het alsnog, waarna ik het binnen een paar dagen uitlas.
Geen tweede kans is het eerste boek dat ik van Harlan Coben heb gelezen. Spijt hiervan heb ik geenszins.
Het is een goed verhaal, ondanks de vele onwaarschijnlijkheden die maken dat het etiket 'literaire thriller' misplaatst is. Je krijgt tijdens het lezen niet echt de tijd om over deze onwaarschijnlijkheden na te denken en eerlijk gezegd vind ik ze ook niet storend omdat verder alles gewoon erg goed in elkaar zit, tot de (uiteindelijke) ontknoping aan toe. En in het laatste hoofdstuk wordt er aan het verhaal nog een keurig eind gebreid.
Coben heeft, middels dit boek, in ieder geval een plaats gekregen in mijn persoonlijke top 10 van favoriete schrijvers.
|
 |
Door Joanazinha
op 11 januari 2009
|
‘Toen de eerste kogel me in de borst trof, dacht ik aan mijn dochter.’
Deze intrigerende zin is de start van dit superspannende boek van Harlan Coben: Geen tweede kans. De hoofdpersoon, Marc Seidman is neergeschoten, zijn vrouw is vermoord en zijn dochtertje Tara van 6 maanden is spoorloos verdwenen. Hij raakt ernstig gewond en ligt 12 dagen in coma, waarna hij langzaam herstelt. Nadat hij het ziekenhuis heeft verlaten, volgt de eis tot losgeld: 2 miljoen dollar. De overdracht mislukt en Seidman blijft met lege handen achter. Zijn dochter ziet hij niet meer terug en de politie heeft geen enkel aanknopingspunt. Sterker nog; hij is hun enige verdachte.
Na 1,5 jaar komt er plotseling weer een eis tot losgeld. Seidman zet nu alles op alles om de politie erbuiten te houden. Hij laat zich deze tweede kans om zijn dochter terug te krijgen onder geen beding ontnemen.
Harlan Coben weet de lezer op het puntje van de stoel te houden, met steeds weer nieuwe wendingen. In een razend tempo sleept hij je mee in een opeenvolging van ontwikkelingen. Langzamerhand ontvouwt zich een gruwelijk plot waarin de ontvoering van Tara (afgezien van de moord op haar moeder) deel lijkt uit te maken van een nog veel grotere misdaad. Gelukkig krijgt Seidman hulp van zijn ex-vriendin Rachel, een voormalig FBI-agente die het klappen van de opsporingszweep kent. Maar is zij wel te vertrouwen of heeft zij een eigen agenda?
Dit wat het tweede boek dat ik van Harlan Coben las en ik snak naar meer! Vlot, spannend en met een sympathieke hoofdpersoon die maar één ding wil: zijn dochter terug, en door roeien en ruiten gaat om dat voor elkaar te krijgen. In het midden van het boek vond ik het verhaal iets inzakken, maar het eerste en het mooie laatste deel maakten het allemaal goed. Coben schrijft op een hele indringende wijze en spreekt via Seidman regelmatig de lezer aan, waardoor je je helemaal bij zijn zoektocht naar zijn dochter betrokken voelt.
|
|
|
Door Adje Patatje
op 27 november 2008
|
Het was mijn leerkracht die mij dit boek aanraadde van Harlan Coben. En ik heb er geen spijt van. Geen tweede kans hield mij van de eerste tot de laatste bladzijde in zijn greep.
Nadat Marc Seidman na twaalf dagen coma wakker wordt in het ziekenhuis en verneemt dat zijn vrouw vermoord is en zijn dochtertje spoorloos verdwenen, stelt hij alles in het werk om haar terug te vinden. Als een eerste poging mislukt door de samenwerking met de politie, neemt hij het heft in handen. Door een tekort aan aanwijzingen en bewijzen wordt hij een belangrijke verdachte in de zaak. Dus probeert hij samen met een ex-vriendin zelf de ontvoerders op te sporen en de waarheid te weten te komen.
Met een vlotte pen neemt Coben ons mee in deze avontuurlijke thriller. In geen tijd heb ik het boek uitgelezen, het verhaal gaat razendsnel voorbij. Halverwege zakt het verhaal iets in omdat er zoveel op je afkomt. Sommige situaties en wendingen zijn soms vergezocht, maar ze zijn heel boeiend en zorgen voor de nodige spanning. Telkens opnieuw moest ik nieuwe theorieën ontwikkelen, omdat ik er telkens naast zat. Dit toont ook dat Coben hierover heeft nagedacht en het geen oppervlakkig verhaal is waarin het hoofdpersonage alles oplost of de ontknoping voorspelbaar is.
De hoofdpersonages zijn echte mensen met echte emoties. Je krijgt onmiddellijk een band met hen en je voelt je meteen betrokken in hun verhaal. Het is hartverscheurend als Marc met droefenis naar de kinderen van zijn beste vriend kijkt of wanneer hij plots zonder reden moet huilen.
Het einde viel iets tegen door een extra wending in de plot, maar dit is subjectief, anderen vonden dat juist een pluspunt. Geen tweede kans raad ik iedereen aan, want dit is een absolute topthriller die boeit en ontroert.
|
|
|
Door Andre Michael Schilling
op 06 januari 2004
|
Ik heb eerder Tell no one (Engels) gelezen en was meteen verkocht voor de schrijver Harlan Coben. Geen tweede kans in het Nederlands gelezen, maar zal zeker de Engelse versie daarnaast gaan lezen. Was reeds verknocht aan Jeffrey Deaver en Dan Brown. Genoemde auteurs hebben op zich een eigen stijl, maar hun verhalen zijn grotendeels met veel gevoel voor de menselijke psyche geschreven en met onverwachte plotwendingen, daar hou ik wel van. Ik zit te wachten tot enkele van hun verhalen (goed) zullen worden verfilmd. Geen tweede kans in 3 dagen stukgelezen!
|
|
|
Door Ellen Smid
op 16 mei 2004
|
Na Spoorloos was dit het tweede boek van Coben dat ik las. Het is wederom heel vlot geschreven, in het midden zakt het inderdaad heel even in, maar hij komt aan het eind weer ijzersterk terug. Dit boek heeft vaart, humor en Coben zet je regelmatig op het verkeerde been. Erg plezierig om te lezen!
|
|
|
Door Wessel
op 10 juli 2004
|
Naar dit boek heb ik ontzettend uitgekeken. Coben vind ik tot de top van de thrillerschrijvers behoren. Daarom was ik na het lezen van zijn laatste thriller eigenlijk teleurgesteld. Het verhaal begint goed en bouwt zich de volgende 200 bladzijden aardig op, maar daarna betrapte ik mezelf erop dat ik mij danig zat te vervelen. Het grootste euvel dat hieraan bijdraagt is dat de karakters geen diepgang hebben ze blijven eendimensionaal. Het plot is redelijk voorspelbaar.
Coben moet oppassen dat hij niet de kant van Patterson opgaat!!
|
|
|
Door Dimitri Verpraet
op 29 september 2004
|
Ik hou ontzettend van de boeken van Coben, heb na het lezen van Geen tweede kans onmiddelijk een ander van hem besteld. Ik ben een obsessief lezer, maar in 2 dagen had ik nog nooit een boek uit! Deze dus wel! Eigenlijk zou ik het een absolute top willen geven, maar liet het bij heel goed omdat het einde wat te snel en onduidelijk was. Maar was zeker geen teleurstelling! Heb genoten!
|
|
|
Door Richard van der Meer
op 28 april 2005
|
Ik heb het boek net uit en ik heb er van genoten! Opmerkingen in andere recensies als dat Harlan niet diep in gaat op de personages vind ik juist wel prettig. Het gaat mij om de plot en gebeurtenissen en die zijn er in dit verhaal genoeg. De eerste 100 blz. vond ik niet zo boeiend eigenlijk en hoopte dat dit niet zo door zou gaan. Maar al gauw volgde de echte actie en dit stopte ook niet meer. Aaan het eind volgden de plotwendingen zich wel erg snel op zodat het wat moeilijk werd de grote lijn er uit te halen, maar verder gewoon erg spannend al vind ik Da Vinci code beter. Ik wil u ook De verre echo van Val MCdermid aanraden, echt ook een prachtig verhaal, vind ik. Veel lees plezier! Ik ga overigens nog wel eens een ander boek van Harlan Coben lezen zover ben ik wel overtuigd!!!
|
|
|
Door Els B.
op 31 juli 2005
|
Dit was het derde 'stand-alone' boek dat ik las van Harlan Coben, na Niemand vertellen en Spoorloos. Ik heb het idee dat ik een stramien begin te ontdekken: het gaat altijd over gewone mensen (mannen), wie iets overkomt waar ze niks van snappen, niks aan kunnen doen en niet kunnen verklaren. Ik vond in dit boek de spanning beduidend minder dan in de andere die ik las. Er was pas op het einde een gevoel van urgentie, iets dringends. Ook vond ik het plot wat verder gezocht dan bij de vorige boeken. De hoofdpersoon was redelijk uitgewerkt maar de 'bad guys' waren enorme karikaturen. Natuurlijk hebben ze een slechte jeugd gehad. Het lijkt erop dat Coben ze nog enigzins menselijk wilde maken door ze in een liefdesrelatie te laten werken, maar die werd evenmin goed verklaard. Toch heb ik het boek redelijk snel uitgelezen en ik heb geen rare continuiteitsfouten of zo gevonden. Ik vond het nét niet goed genoeg voor 4 sterren, maar het is nog steeds veel beter dan het gros van de thrillers die uitkomen.
|
|
|
Door Didi
op 03 september 2005
|
Ook deze keer heeft Coben me weer kunnen boeien tot het einde! Een fantastisch verhaal dat je in één ruk wil uitlezen. Coben blijft één van mijn favorieten!
|
|
|
Door Jo
op 07 maart 2006
|
Oorspronkelijk was ik van plan van Spoorloos te lezen van Harlan Coben. Dit boek was niet beschikbaar in de bibliotheek. Omdat ik mijn zinnen had gezet op deze auteur heb ik Geen tweede kans genomen.
Het boek zelf leest vlot, het is een boeiend verhaal met vele plotwendingen. Doordat de auteur in de ikvorm schrijft voel je je direct volledig betrokken bij het verhaal. Deze betrokkenheid was ook deels te wijden aan de interesse die ik had door het lezen van de korte inhoud op de achterflap. Ik was ook heel nieuwsgierig of hij zijn kindje ooit nog zou terugzien. Ik vind het een heel spannend boek, en heb vaak tot in de late uurtjes gelezen.
Geen tweede kans is zeker een aanrader en ik ben ook zelf van plan om in de toekomst nog boeken van Harlan Coben te lezen.
|
|
|
Door obiwan
op 02 januari 2007
|
Harlan Coben schrijft spannende boeken, die je meeslepen van het begin tot het eind. In dit boek zitten er zoals gebruikelijk weer een heleboel wendingen in, die je als lezer verrassen. Maar voor iemand die wel eens vaker een boek van hem hebben gelezen, toch ook weer niet (en dit is pas mijn derde boek, na Spoorloos en De onschuldigen).
Hoe de essentie is elkaar zat (wie vermoordt wie) had ik toch vrij snel door. Desalniettemin, toch vier sterren. Hij schrijft nou eenmaal pakkend, zodanig dat het je geen moment loslaat en je graag wilt lezen hoe het afloopt (in mijn geval: dat mijn gevoel klopt, maar het waarom nog niet duidelijk is en ook niet hoe hij er uiteindelijk achter komt), en het boek van 350 pagina's dus in minder dan twee dagen is verslonden.
|
|
|
Door Sammy Tempels
op 08 mei 2007
|
Coben schrijft fantastisch! Na de onschuldigen is dit het tweede boek dat ik lees van Coben en ik vindt hem geweldig! De stijl waarin hij schrijft kan je moeilijk vergelijken met een ander auteur. Hij laat de hoofdpersonages zelf vertellen, het verhaal blijft zeer geloofwaardig ondanks de talloze plotwendingen. Ontelbare keren wordt je als lezer op het verkeerde been gezet en wanneer je op de voorlaatste bladzijde denkt de ontknoping gelezen te hebben krijg je op de laatste bladzijde toch nog een andere afloop! Eens je aan dit boek begint is het moeilijk om te stoppen!
TOPPER!
|
|
|
Door Sukie van Elk
op 26 november 2007
|
Stel je voor: je kind is spoorloos, je vrouw is dood en jij ligt in het ziekenhuis. Je vraagt je af waar je bent, wie je kind ontvoerd heeft, waarom je vrouw dood is en waarom dit allemaal gebeurd met jou. Je ligt daar, hulpeloos, je kan niets doen en de vraag of je kind nog leeft spookt door je hoofd. Je wil zo vlug mogelijk hier weg. Het boek Geen tweede kans begint met deze situatie.
Een eerste poging om zijn dochtertje terug te zien mislukt. Marc Seidman is wanhopig. Hij heeft er nochtans alles voor over om Tara terug te zien. Al moet hij zijn leven geven, zijn dochter moet en zal hij terug zien.
Zoals bij de meeste boeken van Harlan Coben word je in het verhaal gezogen en laat het je pas los nadat je het helemaal hebt uigelezen. De opbouwende structuur met zijn vele kronkels leiden je door het verhaal. Coben zet je op valse sporen die meestal later blijken dood te lopen.
Ik vond het een van de beste boeken die ik tot nu toe gelezen heb. Harlan Coben staat vanaf nu bovenaan mijn lijstje. Je probeert de verschillende puzzels samen te leggen om zo een geheel te bekomen maar telkens je denkt dat je er bijna bent komt er een nieuw personage bij. Het feit dat er vele personages aan te pas komen die er allemaal wel iets mee te maken hebben, maakt het extra spannend. Het is een absolute aanrader voor wie houdt van een spannende opbouw en een verrassend plot.
|
|
|
(196)
