| Auteur: |
Brown, Dan |
| Titel: |
De Da Vinci code |
| |
The Da Vinci Code |
| Genre: |
|
| Vanaf: |
januari 2004 |
| ISBN: |
9789024548002 |
| Uitgever: |
Luitingh |
| Vertaler: |
Josephine Ruitenberg |
| Pagina's: |
431 |
| Uitvoering: |
paperback |
|
 
|
|
De Da Vinci code (2004)
Dan Brown
|
In Parijs mist professor Robert Langdon een afspraak met de conservator van het Louvre omdat die kort daarvoor is vermoord. Langdon is de belangrijkste verdachte, ook al omdat de man vóór hij stierf zijn naam op de grond heeft geschreven.
Langdon vlucht, geholpen door een agente. Hij beseft dat de conservator aanwijzingen heeft achtergelaten die alleen hij kan ontcijferen: symbolen die verwijzen naar het werk van Da Vinci, voor wiens `Mona Lisa' het lijk gevonden is.
Langdon gaat terug, het Louvre in. Met zijn redster begint hij een speurtocht naar het motief voor de moord en naar de betrokkenheid van Opus Dei. Maar de politie en de moordenaar zitten hen op de hielen...
De Da Vinci Code is onvergelijkbaar met elke andere thriller: bloedspannend, intelligent, meedogenloos snel en vol interessante details.
|
| Crimezone over... |
|
|
Door Crimezone|Sander
op 21 januari 2004
|
Méér dan een superspannend boek
Vijf miljoen exemplaren van The Da Vinci Code zwerven momenteel door Amerika. Nog nooit werden er van één thriller zoveel boeken gedrukt, laat staan verkocht. Sinds de verschijning staat het vierde boek van Dan Brown steevast in de top 3 van alle bestsellerlijsten. The Da Vinci Code is hot! Maar is het ook goed? Deze week verschijnt De Da Vinci code in Nederland en na de fantastische voorganger, Het Bernini mysterie, waren mijn verwachtingen tórenhoog gespannen. Is het nu werkelijk zo dat het beste boek van 2004 al in januari is verschenen?
In De Da Vinci code volgen we weer een extreme dag uit het leven van Robert Langdon, de hoogleraar religieuze symboliek van Harvard University. Evenals in Het Bernini mysterie speelt het verhaal zich in 24 uur af. Wanneer de conservator van het Louvre vermoord wordt aangetroffen en diverse cryptische aanwijzingen achterlaat, wordt Langdon door de Parijse politie direct als hoofdverdachte beschouwd. Sophie, kleindochter van de curator en cryptologe, helpt hem ontsnappen uit de handen van de politie. Zij heeft een gedeelte van de code ontcijferd en weet dat ze voor de rest van de code de kennis van Langdon hard nodig heeft. De cryptische aanwijzingen leiden tot een geheim genootschap dat is opgericht om de waarheid over de Heilige Graal verborgen te houden. Achtervolgd door politie en de moordenaar proberen Langdon en Sophie het mysterie te ontrafelen.
Dan Brown bewijst wederom dat het met zijn research wel goed zit. De Da Vinci code is naast een superspannend boek een prachtige documentaire over het werk van Leonardo Da Vinci, de Heilige Graal en de duistere geschiedenis van de Katholieke Kerk. Ruim vierhonderd pagina’s vol interessante wetenswaardigheden, prachtige plotwendingen, persoonlijke relaties, vertrouwen en wantrouwen en bovenal spanning! De Da Vinci code leest als een film. Door de beeldende beschrijvingen van de auteur waan je je direct in het Louvre en in de vele andere historische gebouwen in Parijs. Om nu al te zeggen dat dit de beste thriller van het jaar wordt, is misschien te voorbarig. Maar dat je De Da Vinci code dit jaar gelezen moet hebben staat voor mij als een paal boven water. Vijf dikke vette sterren.
|
|
|
Door Crimezone|Ine
op 31 januari 2004
|
Een spannende avontuur
Spannend is De Da Vinci code zeker en het is indrukwekkend gedocumenteerd. En of het allemaal waar is, wie zal het zeggen. Hierover worden op internet interessante discussies gevoerd. Het boek is een pageturner, het verhaal is toegankelijk. Dat is een verdienste van Brown als je de hoeveelheid feiten beschouwt. De Da Vinci code is een boek waarvan je iets opsteekt over: Da Vinci, ‘Mona Lisa’, het getal phi, het Louvre, de katholieke kerk, de heilige graal, enz. enz. Dan Brown schrijft erg beeldend, je ziet als het ware een film aan je voorbij trekken. De vele wendingen in het verhaal verhogen het tempo. En er zijn geen losse eindjes. De ontknoping kwam in bepaalde opzichten voor mij niet echt als een verrassing, maar ik vond hem goed gevonden.
Vanaf het begin had ik associaties met de spannende films van Indiana Jones. Dit wordt o.a. veroorzaakt door het avontuurlijke karakter van het boek, het gebruik van symbolen, cryptische omschrijvingen, puzzels, de oudheid, het geloof en de menselijke zoektocht naar waarheid en het ‘Goddelijke’.
Dan nog enkele punten die mij tijdens het lezen opvielen en soms een beetje stoorden. Brown kan heel goed situaties en wendingen beschrijven. Emoties gaan hem minder goed af. Sommige ontsnappingen vond ik een beetje onwaarschijnlijk gezien het tijdsperspectief. Dit geldt ook voor enkele toevalligheden. De schrijver werkt karakters en relaties summier uit. Maar dit alles past ook wel weer bij dit ‘type’ boek en dan worden kleine irritaties relatief als het gaat om de beoordeling van het geheel.
Tot slot. De website van de auteur heeft bij dit boek echt toegevoegde waarde.
|
|
|
Door Crimezone|Gerd
op 29 februari 2004
|
(Onvoorstelbaar boeiend)²
Ik las met De Da Vinci code de beste thriller van 2004. Wat zeg je? Nog te vroeg op het jaar om dat al te zeggen? Mmm, we zullen zien. Eén ding weet ik zeker: het zal moeilijk zijn om DDVC van nummer één te verdringen! Want er zijn niet alleen het spannende verhaal met de geloofwaardige personages die vlot in allerhande situaties verzeilen, de interessante wetenswaardigheden en de raadseltjes die je als lezer mee mag helpen ontcijferen. Er is vooral de nieuwe dimensie die Brown geeft aan de eeuwenoude zoektocht naar de Graal. Om die nieuwe dimensie aannemelijk te maken, laat hij je opnieuw én anders kijken naar zaken uit het collectief geheugen, zoals je voorstelling van de historische Jezus of de schildering van het laatste avondmaal van Da Vinci. Spelenderwijs wordt aangetoond dat de manier waarop je naar iets kijkt, grotendeels bepaald wordt door factoren als cultuur, maatschappij, geloof, ervaringen. Impliciet wordt die denkwijze herhaald in alle personages, de ‘goeden’ zowel als de ‘slechten’.
Al die ‘lagen’ in het boek zorgen er voor dat het ook een beetje uit zijn eigen dimensie treedt. De commotie in bepaalde christelijke middens moet, denk ik, in deze richting gezocht worden.
|
|
|
Door Crimezone|Eric
op 24 april 2004
|
Een unieke leeservaring
Soms verschijnt er een boek waar vervolgens een enorme hype rondom ontstaat. In veel gevallen gaat het dan inderdaad om iets heel bijzonders, maar bijna net zo vaak moet ik na het lezen van zo'n boek met enige spijt constateren dat ik niet begrijp waar alle drukte nou om te doen is geweest. Zo'n twee maanden na het verschijnen van het vierde boek van Dan Brown (de eerste twee zijn nog niet in een vertaling uitgebracht) was De Da Vinci code uitgegroeid tot een wereldwijd succes en gingen er ook in Nederland enorme aantallen over de toonbank. Met enige terughoudendheid besloot ik het ook te kopen en toen ik het twee dagen later uit had was ik werkelijk met stomheid geslagen!
Waar dit boek precies over gaat staat reeds in alle andere recensies duidelijk omschreven, dus daar zal ik geen nieuwe woorden aan toevoegen. Wat overblijft is een poging om mijn mening over De Da Vinci code in een beperkt aantal regels te vangen. In alle redelijkheid kan ik zeggen dat ik het een onvoorstelbaar goed boek vond. Tijdens het lezen zocht ik steeds op internet alle feiten op die in het boek voorkwamen en al snel bleek dat - zoals de auteur voorin al schreef - vrijwel alle gegevens op waarheid bleken te berusten. Het verhaal is prachtig verweven in allerlei historische gebeurtenissen, hoewel in een aantal gevallen de juiste waarheid niet meer exact te achterhalen valt. Veel manipulaties vanuit het moderne geloof worden duidelijk in beeld gebracht en vooral de rol van de Kerk bij het al twee eeuwen lang onderdrukken van de vrouw is een kernpunt binnen het boek. De zeer waarschijnlijke waarheid rondom Maria Magdalena is zeer intrigerend en kan mij zeer boeien (lees in dat opzicht ook Volgens Maria Magdalena van Marianne Fredriksson) en hoewel ik zelf niet gelovig ben, kan ik een warme interesse rondom de historische gebeurtenissen uit de beginperiode van onze jaartelling niet ontkennen. Daarnaast heb ik veel geleerd over het werk veel beroemde kunstenaars en zal ik vooral de schilderijen van Leonardo Da Vinci vanaf nu met andere ogen bekijken.
Vanaf de eerste pagina's heeft dit boek mij in een ijzeren greep gehouden. Fantastisch! Grandioos! Mij overviel werkelijk een totale verslagenheid toen ik het boek uiteindelijk definitief dicht moest slaan en het tot mij door begon te dringen dat er een eind was gekomen aan een unieke leeservaring.
|
|
|
Door Crimezone|Chris
op 18 september 2005
|
Déjà vu
Een aantal jaren geleden kwam Umberto Eco met een boek waarin het thema van de Orde van de Tempeliers centraal stond: De slinger van Foucault. Omdat ik toen ademloos blad na blad verslond, waren de verwachtingen ook nu hoog gespannen. Té hoog, naar spoedig zou blijken.
Van bij het begin had ik het gevoel dat ik een afgekeurd kladje van Eco’s meesterwerk in handen had. Omdat de Italiaanse auteur de perfecte balans vond tussen mysterie, informatie, spanning en een stevige verhaallijn, ben ik na het lezen van zijn boek maanden zoet geweest met het zoeken naar meer informatie over het thema. Of hoe een gedreven lesgever met een vlotte schrijfstijl zijn publiek weet te boeien tot lang nà het einde van het college.
Daarentegen zwalpt Brown onherroepelijk rond in een meer van pseudo-informatie waar hij soms zelf de oever niet meer van ziet. Het resultaat is dat ik herhaaldelijk de interesse voor het onderwerp dreigde te verliezen. En voorlopig hoeft het ook even niet meer voor mij.
Naast de storende gelijkenissen met “De Slinger” (en daarbij heb ik het niet over historisch vastliggende elementen, want daar kan je natuurlijk niet omheen), moest ik vaststellen dan Brown nog wel vaker leentje-buur speelt. Zo had ik vb. de truc voor de ontsnapping uit het Louvre al eens op tv gezien en kreeg ik nog wel vaker tijdens het lezen van die verschrikkelijke “déjà vu” momenten.
Brown wil uitpakken met de (te) vele resultaten van zijn research. Daardoor verliest hij de aandacht voor het verhaal zelf. De intrige verzwakt zienderogen, waardoor de lezer na 2/3 van het boek al kan weten wie de aanstichter van het kwaad is. En het einde van het boek is typisch Amerikaans: een zeemzoete finale met violen en schilderachtige vergezichten, ondergaande zon incluis.
Kortom: “DDVC” kon mij maar matig bekoren. Driewerf applaus voor de marketing, maar geen verzoek voor een bisnummer. Drie sterren, omdat ik in een genereuze vakantiebui ben ...
|
|
| Bezoekersrecensies |
  |
Door Aemil
op 07 januari 2010
|
Waarom heeft dit boek zoveel ophef veroorzaakt? Waarom is het miljoenen keren over de toonbank gegaan? Waarom staan er zelfs hier op Crimezone heel wat lovende kritieken?
Voor mij zal dit wel altijd een raadsel blijven. Dit is met stip het slechtste boek dat ik in mijn hele leven heb uitgelezen! Steeds maar wachtend op dat ene moment dat ik zou kunnen begrijpen wat die andere lezers ooit heeft bezield.
Een flinterdun verhaallijntje, een quasie mysterieuze new age nonsense achtergrond, verteld in de meest gruwelijke stijl die mij ooit onder ogen kwam. Niet te verteren en van een literair niveau.... brrr. Het voert te ver om hier nog veel woorden aan vuil te maken, de platheid van de karakters, de miserabele sfeer- en gevoelstekening, de onlogische wendingen, de belachelijke beweringen (al eens een pindanootje gemalen??), en de ronduit idiote beweringen die als achtergrond dienen en waar blijkbaar ook nog mensen waarde aan hechten. De cliffhanger die vrijwel elk hoofdstuk afsluit (en dat zijn me er wat) is het enige dat nog in de verte iets van spanning oproept.
Wat een hype, hier blijkt maar weer eens: verkoop heeft niets maar dan ook helemaal niets met kwaliteit te maken.
Wat een opluchting toen er eindelijk een (steeds maar weer door de schrijver uitgesteld) einde kwam aan deze ware Tantalus-kwelling. Dit was mijn eerste en tegelijk ook laatste boek van Dan Brown. Hoed U voor deze charlatan en -om met Wim T. Schipper te spreken- lees liever een boek!
|
|
|
Door nightvamp
op 06 december 2009
|
Ik vind De Da Vinci code allicht het mooiste boek dat ik ooit heb gelezen. Ik houd erg van archeologische wetenswaardigheden, precies datgene wat Brown in zijn boek heeft verweven! De raadsels in het boek zetten je heel erg aan het denken. Bovendien blijft het verhaal van minuut tot minuut spannend dankzij de vele verrassende wendingen. Het slot vind ik erg origineel en eveneens verrassend. Een prachtig boek dat vijf sterren meer dan waard is!
|
|
|
Door Hein de Vries
op 06 januari 2004
|
Dit boek heb ik net als Het Bernini mysterie met veel plezier gelezen (in het Engels). Wederom raakt prof. Langdon via een moord verstrikt in de geheimen van een eeuwen oud genootschap. Dit keer gaat het om de 'Priory of Sion', bewakers van de waarheid en de lokatie van de Heilige Graal! Het spannende verhaal speelt zich af in Frankrijk en Engeland en het plot ontspint zich, net als in Het Bernini mysterie, razendsnel.
Al met al vind ik het plot van dit boek toch iets minder sterk dan dat van z'n voorganger. Daarnaast heeft de schrijver de kans om wat dieper in te gaan op z'n personages weer laten liggen... Geen 5, maar 4 sterren dus.
|
|
|
Door Martijn Schram
op 11 januari 2004
|
In de Nederlandse vertaling die deze maand verschijnt zal The Da Vinci Code de toevoeging "literaire thriller" wel op de omslag krijgen. Ik ben bepaald geen uitgesproken fan van thrillers in het algemeen en het was dan ook de thematiek die me ertoe heeft verleid om dit boek te gaan lezen: "Symbologism". Er zijn mensen die het storend vinden als alles in een boek verband lijkt te hebben en toeval niet lijkt te bestaan, maar daar ben ik er niet een van. In dit kader vond ik er wel iets in terug van het werk van Mulisch, maar met name deed het onderwerp en de vele feitjes en weetjes me denken aan De slinger van Foucault van Umberto Eco. Qua thema dus: de vorm en schrijfwijze van The Da Vinci Code zorgen voor een zeer toegankelijk boek, dit in tegenstelling tot het genoemde boek van Eco.
Waar gaat het boek over? Simpel gezegd over de zoektocht naar de "Holy Grail". Deze Graal zou het graf bevatten van Maria van Magdela met daarin documenten die het fundament onder de geldende Christus-leer waarop de latere op mannelijke leest gestoelde Christelijke Kerk is gebaseerd zouden doen ineenstorten. "The Secret Femenine". In het aloude verhaal van de Graal en de queeste(n) er naar dienen zich drie belangrijke partijen aan, te beginnen met de "Priory of Sion". Dit geheime genootschap bewaakt het geheim van de locatie van de Graal. Dan is er Opus Dei. Deze sekte leidt onder een tanende populariteit en zal bovendien de bescherming van de Heilige Stoel gaan verliezen. Het vinden van de Graal zou de kaarten in de strijd om het bestaansrecht van deze organisatie heel anders op tafel leggen. De Kerk zelf ten slotte, heeft er natuurlijk alle belang bij om te voorkomen dat alles bij het oude blijft.
Met dit als uitgangspunt heeft Dan Brown een boek geschreven een vernuftige combinatie is van spanning, inventiviteit en historische accuratesse. Jammer is wel dat Dan Brown de onbegrijpelijke keuze heeft gemaakt om de verhaallijn zich in vierentwintig uren te laten afspelen. Dit zorgt er onder meer voor dat de karakters van de hoofdfiguren slecht uit de verf komen qua diepgang en personageontwikkeling. Bovendien geeft de korte chronologie een gehaaste indruk; dit komt de vaart van het boek wel ten goede, maar er wordt nergens echt duidelijk dat hier inhoudelijk reden toe was. Zoals vaak met boeken die van de ene cliffhanger aan de andere hangen is de afloop ook hier in enige mate teleurstellend en voorspelbaar. Met alle historische feiten in mengelmoes wordt hier niet ineens het Nieuwe Testament herschreven. Desalniettemin maakt The Da Vinci Code een verstokt romanlezer als ondergetekende nieuwsgierig naar andere kwaliteitsthrillers. Want dat heeft Dan Brown met dit boek zeker afgeleverd.
|
|
|
Door Marcel Boerboom
op 09 februari 2004
|
Lastig, zo niet onmogelijk, om dit boek weg te leggen. De vaart, de spanning en de plotwendingen zijn daar zeker debet aan, maar de historische feiten met betrekking tot kunst en religie, die met zo’n ogenschijnlijk gemak en speelsheid door het verhaal zijn geweven, maken De Da Vinci code tot een uniek boek. Nergens worden de historische weetjes opdringerig of belerend, integendeel. Als lezer wil je maar één ding: door! De vondsten van Dan Brown zijn meesterlijk, de verhaallijnen lopen vlekkeloos. Nergens een ‘witte pater’ (op het gevaar af zelf belerend te worden, maar de anekdote is nu eenmaal prachtig: een ‘witte pater’ - hoe toepasselijk - is een signaal in boek of film, dat niet wordt ingelost. Jaren geleden werd een Nederlandse speelfilm opgenomen in een dorp in het zuiden des lands. Nabij het dorp stond een klooster waarvan de paters witte pijen droegen. De speelfilm had met de paters niets van doen, zij hoorden toevallig bij de gekozen locatie. Toen de film werd uitgebracht waren de kritieken weliswaar lovend, maar men wilde vooral weten wat die witte paters steeds op de achtergrond deden).
Geen witte paters dus in De Da Vinci code. Of het moet de verdachtmaking van Bezu Fache zijn. Ik heb Fache telkens van iets anders verdacht dan alleen een fanatieke politieman. Misschien ligt het aan mij en is het een bewuste, zeg maar Agatha Cristie-achtige manier van de schrijver geweest om de lezer op het verkeerde been te zetten. Wat mij betreft is dat wat doorgeschoten (ik kan mij niet voorstellen dat een Franse politieman op zo’n korte termijn bijna Carte Blanche kan opereren in Engeland, zonder dat hij onderdeel vormt van een machtiger organisatie dan de politie).
Brown heeft bijna een jaar research gepleegd voor dit boek. Dat lees je er ook aan af. De balans vinden tussen historische feiten en het te vertellen verhaal is moeilijk geweest. Naar eigen zeggen zijn er voor elke gepubliceerde pagina tien in de prullenmand (of onder de delete-kop) verdwenen. Naar mijn mening is Brown uitermate geslaagd in het vinden van die balans.
Zijn er dan geen minpunten? Jawel. De karakters zijn ‘flat’, worden niet uitgediept. Van elke persoon die wordt opgevoerd weet je als lezer net zoveel bij zijn of haar entree als bij het einde van het verhaal. Dat is jammer. Daarnaast, het is al eerder opgemerkt, is het mij een raadsel waarom het gehele verhaal zich binnen 24 uur moet ontspinnen. Het houdt de vaart erin, maar wordt daardoor op sommige punten ook een tikkeltje ongeloofwaardig. Los daarvan is De Da Vinci code een zeer spannend en intrigerend boek. Wat mij betreft de hoofdprijs: 5 sterren!
|
|
|
Door Rogier van den Berg
op 15 februari 2004
|
Begint superspannend maar net voor het midden van het boek wordt het allemaal te ver gezocht. Ontknoping verrassend maar naar mijn mening niet al te sterk. De eerste 150 blz krijgen 4 sterren, daarna een magere 3 sterren. Ik had er meer van verwacht.
|
|
|
Door Ruud Kreeftmeijer
op 28 februari 2004
|
Dit is wat je noemt een goed, nee, een uitermate geweldig goed boek. Spannend en vlot geschreven. De raadsels, puzzels en achtergronden rond een aantal kunstwerken zijn geweldig knap gevonden zelfs verbluffend. De verhalen rondom enkele kunstwerken die in het boek aan de orde komen, zijn hoewel aardig bedacht, kortweg verbluffend. Het eerste gedeelte van de roman, doet de lezer duizelen, de lezer vraagt zich angstig af, waar brengt Brown ons naar toe. De schrijver lost alles erg op, alle problemen vinden een goede oplossing. Het einde, hoewel voorspelbaar, kan niet mooier, erg mooi.
De helden zijn wat vaag maar maken de roman toch de moeite waard. Hoewel ik me verbaasd heb over de simpelheid waarmee de helden in allerlei problemen komen. De schrijver had zich wel wat beter kunnen bedenken dacht ik. Als je een dergelijke plot bedenkt met zovele raadselachtige puzzels en razend knappe vondsten, moet dat voor een schrijver als deze vrij simpel zijn.
Niettemin, een geweldige roman. Een boek dat mij uren van alle andere activiteiten heeft afgehouden. Kortom een boek dat iedereen moet lezen. Een erg knappe en spannende roman, die de lezer tot de laatste pagina vast zal houden, ademloos!
Een warm hart voor de Mona Lisa onder het genre van de misdaadromans.
Are you warm, are you real Mona Lisa?
Or just a cold and lonely lovely work of art
Ik weet het al, ik ga in het voorjaar de Mona lisa bekijken....met Dan Brown in de hand!
|
|
|
Door Lucien Hostie
op 07 maart 2004
|
Fantastisch boek. Een, wat men noemt, page-turner. Het boek leest als een trein en het heeft mij bovendien aangezet om de gegevens die de schrijver aanvoert op te zoeken op het internet. Een aanrader van de bovenste plank.
|
|
|
Door Ans Luiken
op 24 maart 2004
|
Ik kreeg dit boek op mijn verjaardag, 10 maart, van mijn kinderen en alhoewel ik geen thrillerlezer ben was dit boek een schot in de roos! Vond ik aanvankelijk de karakters van de personages wat 'vlak', al lezende werd ik meegezogen in de verhaallijn, een SPROOKJE! met een SPROOKJESACHTIG einde!. Het verwerken van de vele weetjes en feitjes was geen moment storend. Ik moest een beetje denken aan: De Naam van de Roos van Umberto Eco. Hebben andere lezers ook de behoefte snel naar Parijs en Londen en zelfs Schotland af te reizen om rond te wandelen in het boek?
Een dikke 8,5 - dus 4 sterren!
|
|
|
Door Lenie Gelauf
op 14 april 2004
|
Schitterend boek, en ik lees nooit een thriller!! Omdat het uitgebreid werd besproken op radio 1 (met een priester notabene!) werd mijn interesse gewekt, natuurlijk ook door de vele reclamespotjes die ik ook op de radio hoorde. Echt: ik lees nooit een thriller, dacht dat dit niet mijn genre was, maar dit boek is zo knap en spannend geschreven dat ik het in drie dagen heb uitgelezen en nu zeker zijn boek Het Bernini mysterie ga lezen. Dat hele verhaal over Da Vinci en Maria Magdalena, het heilige vrouwelijke....GEWELDIG!
|
|
|
Door Martine
op 17 april 2004
|
Absoluut top! Helemaal mijn boek. Vind het geweldig om over duistere geheime genootschappen te lezen en dit boek was weer een absoluut hoogtepunt. Al vanaf de 2e pagina was ik helemaal verkocht. Ik heb het boek dan ook in 2 dagen uit gelezen. Ik kon het niet wegleggen.
Het leukste vond ik dat je constant op het verkeerde been wordt gezet. Ikzelf probeer altijd vooruit te denken wat de volgende stap in het verhaal zou zijn. Soms denk ik het te weten en dan blijkt later dat je er helemaal naast zit, of dat je sommige dingen gewoon niet hebt zien aankomen. Ik vind het boek een absolute aanrader.
|
|
|
Door Hans
op 05 mei 2004
|
Goed verhaal, maar zeker niet van hetzelfde niveau als het Bernini boek. Dan Brown weet de interesse op te wekken met een aantal leuke feiten en wetenswaardigheden. Verder leest het boek lekker weg. Er zijn echter ook minpunten. De plot is niet bepaald reeel en de personages zijn vlak. Al bij al een leuk boek dat mogelijk net wat te veel pretenties heeft.
|
|
|
Door Jeroen (16jr)
op 10 mei 2004
|
Met alle positieve punten die in eerdere recensies genoemd zijn ben ik het absoluut eens, met alle negatieve punten absoluut niet. Het boek is enorm spannend en als je eenmaal begonnen bent kun je niet meer stoppen. Ik heb verder weinig toe te voegen. Dit is het beste boek dat ik tot nu toe gelezen heb!
|
|
|
Door Poem ter mors
op 14 mei 2004
|
Typish een boek waarbij je bijna gaat denken. Zijn alle feiten nou echt zo? Mooie weetjes over onder andere het getal phi, Leonardo da vinci, Priorirei en Opus dei en de graal. Geschikt voor iedereen die zich een beetje interesseert voor hoe sektes ontstaan en geheime genootschappen werken! Een dikke pluim voor Dan Brown. Het is echt een boek dat je keer op keer doet verrassen door het plot. Alleen jammer dat het slot een beetje voor de hand ligt. Al met al, een boek dat je gelezen moet hebben en dat je doet verlangen om de plaatsen in het boek ook op te zoeken. Zeer goed!
|
|
|
Door Robin Maas
op 19 mei 2004
|
Het Bernini mysterie is eigenlijk beter, maar ook deze "Brown" mag er zijn, een heerlijk mysterieuze mix van historie, suggestie, theorie en fictie. Het boek leest als een trein en elk hoofdstuk eindigt met een sterke cliffhanger die je als het ware dwingt om door te lezen.
Leest ook lekker weg, ook al staat het boek bol van de interessante details, wat dat betreft is het geheel op een meesterlijke wijze in elkaar gezet.
Brown heeft al meer geschreven dan alleen deze twee boeken, graag een snelle vertaling van zijn oude werk!!! (Want dit smaakt ontegenzeglijk naar meer!)
|
|
|
Door Gib Van der Celen
op 31 mei 2004
|
Het boek laat zich vlot lezen en is goed onderbouwd. De auteur heeft zich goed geinformeerd over sektaire strekkingen binnen de Kerk. Dit boek begint spannend. De spanning verwatert evenwel wanneer men halfweg is. Naar mate het verhaal vordert, levert het in aan geloofwaardigheid. Aanvankelijk neemt het de lezer in zijn greep, maar die greep verslapt geleidelijk aan. Na de ontknoping volgt nog een enigszins lyrisch einde, waarvan de sfeer totaal anders is dan de rest van het boek.
Bij het lezen van de eerste hoofdstukken was ik bijzonder enthousiast en dacht ik aan een "absolute top" bezig te zijn. Bij de laatste bladzijde ontviel me een bedenkelijk "mwo, is het dat". Dus conclusie: gewoon goed ***
|
|
|
Door J. Wemekamp
op 10 juni 2004
|
Fantastisch boek wat je vanaf het begin in zijn greep houdt en vooral ook nieuwsgierig maakt naar geschiedkundige(on)waarheden.
|
|
|
Door Cees van Rhienen
op 04 juli 2004
|
Op het strand tijdens de vakantie in Zuid Italië dit geweldige boek gelezen. En waar kun je nog beter zitten voor een verhaal waar een flinke snuif geloof in is gestopt? Een buitengewoon interessant boek dat door mij niet terzijde gelegd kon worden. Compliment voor de historische componenten die erin zijn gestopt door de schrijver. Waarom dit niet onder de literaire thrillers valt is mij een raadsel daar verhalen met minder inhoud en kwaliteit dat wel vaak doen. Het Bernini mysterie ligt al op de boekenplank te wachten en zal zeker binnenkort verslonden gaan worden. Ik ben er door dit boek achter gekomen dat een thriller met een thema dat (deels) op waarheid berust mijn belangstelling meer wekt dan een compleet fictieverhaal. Echt absoluut top!!!!
|
|
|
Door Hennie Wullems
op 12 juli 2004
|
Je moet je wel even beraden voor je aan De Da Vinci code begint.
Na het lezen van Het Bernini mysterie moet ik echt naar Rome! Je wordt zo gegrepen door het verhaal dat je de plaatsen die in Rome worden beschreven moet zien!
Daar komt nu nog een bezoek aan het Louvre in Parijs bij! Al met al een kostbare bedoening.
U bent gewaarschuwd!
Je wordt vanaf het begin meegetrokken in het boek en het laat je niet meer los. Overigens vond ik Het Bernini mysterie wel beter. Maar ook dit boek verdient voor mij 5 sterren. Een aanrader!
Hopelijk duurt het niet al te lang voordat de volgende Dan Brown verschijnt.
|
|
|
Door Roben
op 13 juli 2004
|
Op dit moment ben ik het boek nog aan het lezen en het houdt me absoluut in de greep. Inmiddels ben ik ook op internet gaan checken of de feiten kloppen. Mijn conclusie is dat Dan Brown zeer grondig onderzoek heeft gedaan. En hoewel het geloof voor mij niet direct aanspreekt ben ik nu toch wel meer benieuwd naar Maria Magdalena.
|
|
|
Door Ellen
op 15 juli 2004
|
De Da Vinci code boeide mij van begin tot eind. Niet het verhaal was wat mij intrigeerde, maar de historische achtergrond en de invloed daarvan op de huidige maatschappij was iets dat mij niet los liet. Als gevolg ben ik het prachtige boek Maria Magdalena van Marianne Frederiksson gaan lezen. Een absolute "must" voor diegenen die geinteresseerd zijn geraakt in de vrouw die Jezus' gedachtengoed op vrouwelijke wijze interpreteerde en de geschiedenis van het christendom daadwerkelijk had kunnen beinvloeden, ware het niet dat men (lees: de man) vond dat een godsdienst niet "verkocht" kon worden als een vrouw een rol van betekenis speelde.
|
|
|
Door Pascal
op 19 juli 2004
|
Na mijn negatieve ervaring met het overroepen 'Bernini-mysterie' ben ik dan toch aan da Vinci begonnen.
Deze keer loste Brown mijn verwachtingen wel in. Een zo ingewikkeld en bekend onderwerp aandurven én het nog correct en overzichtelijk op 400 blz krijgen verdient een pluim. De manier waarop hij het mysterie ontrafeld is schitterend, zelfs al is het uitgangspunt van het verhaal geleend bij andere auteurs.
Deze keer geen James Bond, geen (op een paar gefronste wenkbrauwen na) twijfelachtige plotwendingen.
Persoonlijk reken ik elke misdaadauteur af op zijn/haar gave om mij tot het einde te boeien en op het verkeerde been te zetten en dat gebeurt hier ook.
Als hij nu nog van die bordkartonnen personages afgeraakt, dan krijgt hij van mij zowaar 5 sterren. Maar de boodschap aan allen is: forget Bernini, leve da Vinci!
|
|
|
Door Aad Hulscher
op 21 juli 2004
|
Op aanraden van een goede vriend dit boek uitgelezen en dat viel niet bepaald mee. Platte karakters, veel uitgeschreven emotie (dodelijk!) maar wat mij nog het meest ergert, is de symboliek van de koude grond. Brown houdt alle 'moeilijke zaken' zo simpel mogelijk zodat zoveel mogelijk mensen het verhaal kunnen volgen. Goed voor een bestseller maar het maakt het boek er naar mijn mening niet beter op. Liever ploeg ik mij door een tiental bladzijden Hebreeuws heen (a la Umberto Eco) dan dat alles op een zilveren schaaltje gepresenteerd wordt. Daarbij komen de geheimzinnige genootschappen en de kerk er als karikaturen vanaf. Tot slot eindigt het boek met drie keer een valse finish, het lijkt alsof de schrijver geen keus heeft kunnen maken hoe hier een eind aan te breien.
|
|
|
Door Desiree
op 30 juli 2004
|
Volgens de achterkant "de populairste thriller in jaren, een superieure pageturner, vol verrassende feiten over kunst, religie en geschiedenis met een messcherpe spanning die geen moment inzakt".
Maar hoewel het makkelijk wegleest, is het gewoon niet goed geschreven, komen de personages niet tot leven en zijn de oplossingen op de doorslaggevende momenten te Ludlum (spontane zak met geld, snelle auto, pistool-in-de-hand etc).
|
|
|
Door Anne-Marie
op 01 augustus 2004
|
Helaas, na het lezen van Het Bernini mysterie had ik hele hoge verwachtingen van dit boek. Jammer genoeg heeft Dan Brown het niet waar kunnen maken. Had zelfs de neiging om bladzijden over te slaan.
|
|
|
Door Annelies Lejon
op 07 augustus 2004
|
Dit boek was inderdaad het beste boek dat ik ooit las, op alle vlakken werkelijk alles overtreffend.
Terwijl ik het boek las had ik het gevoel moeilijk de lijn te kunnen te trekken tussen werkelijkheid en fictie. Ik raakte op die manier erg geïnteresseerd in Leonardo Da Vinci en Het Laatste Avondmaal, Gulde Snede, het getal phi.
Bovendien was het eigenlijke verhaal ook razend spannend, het heeft me werkelijk geen minuut verveeld. Voor het eerst sinds jaren kon ik dit boek echt niet laten liggen, ik wilde het zo rap mogelijk uit.
|
|
|
Door Karel Christiaanse
op 10 augustus 2004
|
Dit boek omvat twee niveau's. Het niveau van het detectiveverhaal en het niveau van de achtergronden waartegen het verhaal is geschreven. Het detectiveverhaal zit goed en verrassend in elkaar, is goed geschreven, maar is hier en daar ondergeschikt aan de impact van het achtergrondsverhaal. Verbijsterend is dat iemand die een populair boek uit wil brengen de duistere kanten van de kerk- en geloofsgeschiedenis in een samenhangend perspectief in beeld brengt. Je zou zeggen dat eerst het roomskatholieke volksdeel en vervolgens het protestantschristelijke afhaakt. Maar nee, het boek is uitermate populair en vliegt over de toonbank. En dat terwijl iedereen valt over de film van Gibson, waarin niet meer gebeurt dan een indrukwekkende verduidelijking van het lijden van Christus. Ik kan me alleen maar voorstellen dat de gelovige lezers gewoonweg niet geloven wat er in de roman staat. De afwezigheid van historisch besef. Maar ik heb het met herkenning en enthousiasme gelezen, en me erover verheugd dat dergelijke zaken eindelijk in zijn samenhang bespreekbaar worden. Kote tijd geleden was dat nog niet mogelijk. Vier sterren, omdat de detective af en toe te snel gaat en dan in mijn ogen oppervlakkige kantjes gaat krijgen.
|
|
|
Door Tos
op 24 augustus 2004
|
Echt een heel goed boek! Vanaf de eerste bladzijde verslavend. Ik had Het Bernini mysterie al gelezen en De Da Vinci Code voldeed aan mijn verwachtingen.
De ontknoping is verrassend maar minder spectaculair dan in Bernini mysterie, daardoor wel meer geloofwaardig. 4 sterren voor mij. Bernini mysterie was mijn eerste Dan Brown boek en vind ik absoluut top! Vanwege de hoge verwachtingen daarom nu geen 5 sterren. Wanneer ik de boeken in de andere volgorde had gelezen was de score wellicht ook omgedraaid.
|
|
|
Door J.H. van de Riet
op 25 augustus 2004
|
Een goed boek dat je dwingt verder te lezen. Een page-turner dus, maar toch, zeer dunne persoonlijkheden. Zo nu en wordt er te veel zogenaamde spanning opgebouwd omtrent een gebeurtenis die al voorzien kan zijn.
De plot is zwak.
Ik moest van af aanvang denken aan de grootste roman en bijna thriller op dit gebied van Harry Mulisch: De ontdekking van de hemel.
dat is en LITTERATUUR en een werkelijk vernieuwend spannend verhaal over .... nou ja lees zelf maar. De Da Vinci code heb ik zelfs zo nu en dan geërgerd weggelegd omdat het zo'n dun en van allerlei invuloefeningen aan elkaarhangend verhaal is. En mijn god wat een preutsheid als het even over sex gaat. De amerikaanse hypocrysie druipt er weer van af.
|
|
|
Door Didi
op 07 september 2004
|
Gewoonweg een schitterend boek! Ik heb het op een dag uitgelezen,want ik kon het niet aan de kant leggen! Zeker een aanrader!
|
|
|
Door Serge Van den Eynde
op 14 september 2004
|
Het boek is de sleutel tot een magnifiek en superspannend verhaal tussen kunst, religie, raadsels en Da Vinci. Het boek bevat tevens ook enkele boeiende (ware of onware?) weetjes tussen deze onderwerpen.Vanaf het begin wordt je gedropt in een wereld vol valse beschuldigingen, moord en waarheid. Ideaal voor iedereen die nog eens wil genieten van een vlotte thriller van 430 bladzijden. Een boek dat je spijtig genoeg in één ruk uitleest, maar een sublieme ervaring achterlaat.
Excentrieke en alledaagse personages en vele anderen zullen je boeien.
Aanrader!
|
|
|
Door Femke
op 20 september 2004
|
Ik heb er maar 1 woord voor: GEWELDIG... Ik moest en zou hem zo snel mogelijk uitlezen... 2 dagen. Ik nam hem op vakantie overal mee naartoe..Tent, strand, als we even wat gingen drinken enzovoorts. Het Bernini mysterie is trouwens ook een topper!! Ik was helemaal niet aanspreekbaar toen ik las.. helemaal weg!!
|
|
|
Door H. Verstichel
op 20 oktober 2004
|
Ben met een dubbel gevoel dit boek beginnen lezen. Had al gehoord dat dit boek absolute top is. Inderdaad vanaf het moment ik erin begon kon ik niet meer stoppen. De grens tussen realiteit en schemerzone is enorm moeilijk in te schatten. Heb een paar weken erna een bezoek gebracht aan de St. Baafs Kathedraal met een enorme goeie gids en gezegd dat ik juist dit boek juist gelezen had. En hij zat op volledig dezelfde golflengte met mij. Ik raad de mensen aan die dit boek lezen ook eens een bezoek te brengen aan de St. Baafs kathedraal in Gent, met een goeie gids en veel dingen zullen nog veel duidelijker worden. Dus een absolute must, lees het boek en daarna een interessant bezoek aan Gent met een formidabele gids die geen blad voor zijn mond neemt en je de feiten voorstelt zoals ze zijn a là Folsom. Hou je wel vast want je krijgt een gans andere kijk op het Christendom. Hopelijk Schrik ik jullie niet af.
|
|
|
Door Ger Belmer
op 26 oktober 2004
|
Onbegrijpelijk dat dit boek zo goed scoort. Het is langdradig, Dan Brown had makkelijk 100 pagina's minder kunnen gebruiken door het weglaten of inkorten van bijvoorbeeld allerlei interieurbeschrijvingen. De personages zijn uitermate vlak. Spanning ontbreekt op veel plaatsen in het boek. Ik heb het meerdere keren weggelegd, maar ben toch weer begonnen, om te kunnen doorgronden waarom dit boek een bestseller is. Helaas, ben ik daarmee niet verder gekomen. Sommige dingen in het leven zijn en blijven onbegrijpelijk, denk ik dan maar. De Da Vinci Code heeft James Bond-trekjes, met particuliere vliegtuigen die plotseling opdagen, een ontsnapping uit een door de politie omsingeld bankgebouw, met gemalen pinda's (!) vergiftigde drank en afluisterapparatuur waarmee je zo te lezen iedereen in de gaten kunt houden. En dan de stijl, vreselijk oubollig, alsof je een jongensboek uit de jaren '50 leest!
|
|
|
Door Jan-Pieter van Waasbergen
op 27 oktober 2004
|
Ben het geheel eens met de vorige schrijver Ger. Onbegrijpelijk dat dit boek zo goed scoort. Het is voor mij een soort TROS onder de thrillers. Ook ik ben erin gestonken denk ik dan. Door de mediahype van het begin dacht ik: dat moet ik lezen. Als je de achterkant leest pakt je dat verhaal ook, een professor in Parijs, in het Louvre: toevallig en herkenbaar en nieuwsgierig. Ik ben het gaan lezen en was weer heel blij toen ik het uit had. Het is een persoonlijke mening maar het verhaal heeft geen enkele realiteit. De karakters worden zeer plat neergezet, het is de ene achtervolging na de andere en na het zoveelste raadsel wat uit de doeken wordt gedaan denk ik als lezer: "ja ja het zal wel..." Tijdens het lezen bekroop me ook constant zo'n gevoel van "wat heerlijk toch dat ik kan verlangen naar een goede Mankell, Goddard, Lindell" en zo kan ik nog even doorgaan.
|
|
|
Door Anco
op 28 oktober 2004
|
Om meteen duidelijk te zijn, het is een goed boek als je weinig verwachtingen hebt. Wel een echte 'pageturner', spannend van begin tot eind. Dat zijn Agatha Cristie's ook nog steeds vind ik, ik denk dat het ook in die categorie zit (net als 'de verborgen geschiedenis'. Ik had zelf echter een minder ingewikkeld thema gekozen dan de heilige graal als schrijver. Het onderwerp is immers door zoveel schrijvers al behandeld, daar kun je bijna geen zinvolle, diepgaande bijdrage meer aan leveren zonder lezers weg te jagen. Het blijkt ook inderdaad, want De Da Vinci code betreft een spionage-achtig verhaal met wat weetjes en feitjes waardoor het meer lijkt dan het is. Absoluut niet te vergelijken met het niveau van bijvoorbeeld De slinger van Foucault van Umberto Eco, waar je als lezer moet roeien tegen de stroom van feitjes en weetjes. Maar thema's rond tempeliers, complotten en dergelijke worden wel veel overtuigender uitgewerkt door Eco! Wat mij betreft heeft Dan Brown een ideaal strandboek geschreven en niets meer...
|
|
|
Door rht
op 31 oktober 2004
|
Tsja...dit boek is dus lang niet zo goed als ik had verwacht. Er is duidelijk sprake van een hype die wordt versterkt door goede recensies. De historische feiten in dit boek zijn weliswaar interessant, maar die hadden mij ook in twintig bladzijden verteld kunnen worden. Door de spanning leest het boek niet onaardig, in de zin dat je graag wilt doorlezen. Maar literair gezien is het zo ontzettend weinig. Een cryptologe en een Harvard-professor moeten puzzeltjes oplossen. Hoe wil je dit nu tot een goed boek maken?
Natuurlijk komen ze uit iedere puzzel, maar soms ziet de lezer het werkelijk 10 bladzijden van tevoren aankomen (voor wie het gelezen heeft: het rekeningnummer), erg frusterend, en menigmaal herinnert zich de cryptologe zich 'ineens' iets uit haar verleden, dat dan tot detail kan worden uitgewerkt en de puzzel kan oplossen (nog frusterender). De schrijver hopt van verleden, naar heden én naar personen wanneer en zoals het hem uitkomt om de lezer van informatie te voorzien: te makkelijk gewoon!
De schrijver heeft verder duidelijk moeite om emoties te beschrijven en te onderkennen. De scène waarin de cryptologe in huilen uitbarst, is tenenkrommend. Niet nu en niet zo!!, denk je als lezer. Huilen met de pet op dus. De twee hoofdpersonen slaan lange tijd op de vlucht, maar last van honger, vermoeidheid en andere terugslagen hebben de hoofdpersonen niet. Twee regeltjes aan het einde van het boek worden er aan besteed, als de spanning inmiddels over is. En dan het eind: als lezer denk je: niet dat!! En dat is precies wat gebeurt.
Ik heb begrepen dat het boek verfilmd gaat worden en ik denk dat met flink wat aanpassingen, dat best een succes kan gaan worden. Maar het boek was echt niet één uit duizenden zoals alles doet vermoeden, dat heb je na 50 bladzijden al door. Dertien uit een dozijn eerder. STOP DE HYPE! Ik had bijna de andere boeken van Dan Brown tegelijk met dit boek gekocht, maar ik ben blij dat ik het niet heb gedaan: deze schrijver heeft 'het' niet.
|
|
|
Door Ger de Haan
op 05 november 2004
|
Zoals vele recensenten vóór mij al schreven: met dit boek begonnen omdat de media het de hemel in prees. De laatste jaren ben ik een zogenaamde 'dunne' lezer en ik wil alleen in een boek duiken wat mij aanspreekt. De eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat ik het in een paar avonden heb uitgelezen. Edoch, niet door de opgeroepen spanning maar meer door de vraagstelling: "Wanneer gaat het boek mij bezielen?" Helaas..dat gebeurde niet of te weinig. Ontsnappingen die zo kunstmatig in scene waren gezet dat ik er af en toe van in de lach schoot. Uitweidingen over onderwerpen waar ik graag een andersoortig boek voor ter hand neem. En nonbeschrijvingen van karakters. Helaas.....een zware teleurstelling...
|
|
|
Door Eric van Oorschot
op 09 november 2004
|
Ik las dit boek voordat ik Het Bernini mysterie las en was bovendien nog niet beinvloed door enige kennis vooraf. Ik had nog nooit van de schrijver gehoord, recensies gelezen of wat dan ook. Geheel onbevangen ben ik onmiddelijk het verhaal ingezogen. Wat een geweldig boek en ik verdenk de critici er dan ook van het boek minder te vinden om zelf goed voor de dag te komen. Het was een dermate groot genoegen dit boek te lezen dat ik meteen doorgegaan ben met het 1e langdon verhaal en ik kan niet wachten op een nieuw deel en de verfilming. Grote klasse.
|
|
|
Door Kester Slaats
op 10 november 2004
|
Mijn moeder had mij het boek aangeraden en 's avonds begon ik te lezen. De enige reden dat ik het lezen onderbrak was dat het 2 uur 's nachts was en ik de volgende ochtend weer om 7 uur eruit moest. De volgende dag heb ik het boek uitgelezen op school. Wat een boek! Ik kende het begrip 'pageturner' helemaal niet maar nu ben ik er wel bekend mee geworden. Je wilt het boek níet meer wegleggen. Harry Potter heeft dat ook maar niet zo verschrikkelijk goed als De Da Vinci code. Ik kan het boek, als 15-jarige, ook aan de jeugd aanbevelen. Het begin is wat moeilijk, het einde is lichtelijk teleurstellend maar alles er tussenin zijn 5 hele dikke sterren.
|
|
|
Door Stijn Philippe
op 18 november 2004
|
Op aanraden begonnen aan dit 'geweldige' boek De Da Vinci code. Dan Brown heeft er een fan bij... Ook Het Bernini mysterie is half weg en Het Juvenalis dilemma ligt klaar. De auteur neemt je mee door realistische, spannende verhalen en zoektochten... tegen een 'mooie' historische achtergrond.
|
|
|
Door Arne
op 19 november 2004
|
Toen ik het boek zal liggen, was ik direct verkocht... De kaft alleen al sprak aan net zoals zijn andere boeken. Heb het met plezier gelezen en vervolgens ook al Het Bernini mysterie gekocht. Daar moet ik nog aan beginnen. Het boek is leuk om te lezen door de historische feiten die worden gegeven en de zoektocht naar de heilige graal. Het einde vond ik wel iets minder maar vind ik niet genoeg om een ster van af te doen. Hopelijk is het eerste boek even spannend en dat zal ik dan ook met plezier lezen. Zeker de moeite waard voor iedereen die een zoektocht leuk vindt.
|
|
|
Door Ellen Smid
op 27 november 2004
|
'Een unieke leeservaring' schreef Eric en daarmee kan ik volmondig mee instemmen. Een uitermate boeiend boek, dat je tot nadenken stemt en je nieuwsgierigheid prikkelt om meer te weten te komen over die geheime bondgenootschappen en over de geschiedenis van het christendom. En al zijn de karakters vrij plat, de manier waarop Dan Brown alle feiten en fictie met elkaar verweven heeft is klasse!
|
|
|
Door Vinnie
op 28 november 2004
|
Ik heb écht een hekel aan lezen! Wanneer zo'n persoon een dik boek in 2 dagen uitleest moet het toch wel écht een toppertje zijn??!! Absoluut briljant verhaal. Hopelijk wordt de film ook goed en geen James Bond achtig tafereel waarbij een hoop details worden weggelaten. Maar ja, het boek is in ieder geval legendarisch.
|
|
|
Door Jan De hing
op 29 november 2004
|
Zelden zo een flauw boek gelezen. Het begint spannend maar altijd kunnen ontsnappen en op wat voor onnozele manieren is van het goede teveel. Ook verschillende raadsels (rekeningnummer, spiegelschrift, ...) had ik al direct door. Geschiedkundig heb ik wel wat bijgeleerd en verschillende bewereingen (zoals de zin uit het boek Job) kloppen ook. Ik ga alvast nooit naar de verfilming kijken.
|
|
|
Door Rik van Schaik
op 15 december 2004
|
0000
De Da Vinci code van Dan Brown is één van de beste thrillers die ik ooit heb gelezen! Het is zeer puntig – niet literair – geschreven en de karakters zijn iets meer dan bordkarton. Toch krijgt deze thriller van mij vijf dikke sterren. Dat komt omdat dit boek werkelijk van begin tot het eind snijdend spannend is en elk hoofdstuk een cliffhanger heeft. Het plot is bijzonder origineel en ligt eng dicht tegen de waarheid. Ook het thema vind ik zeer boeiend (veel interessanter dan een doorsnee computercode of simpele afrekening). Dan Brown pakt het hele Christendom op, smijt het in een hoek, trekt er één voor één de grote leugens uit en zet daarmee de kerk vierkant in de hoek waar de klappen vallen.Enkele kerkbestuurders en types als Andries Knevel hebben het boek afgedaan als een ´spannend onzinboek´. Hiervoor werden theologen opgevoerd waar ik in geen honderd jaar van gehoord had. Enfin, laten we het erop houden dat Brown de werkelijkheid en de fictie briljant gemengd heeft tot een bloedstollende thriller. Er zullen wat elementen uit hun verband getrokken zijn maar zeer veel zaken zijn wel degelijk trouw aan de historie.
De kunstgeschiedenis, de architectuur en de historie van Parijs en London zijn (als het je interesse heeft) werkelijk om je vingers bij af te likken. Daarom zal ik iedereen adviseren de luxe editie van De Da Vinci code te kopen. Je ziet meteen bij elke historische onthulling (en dat zijn er nogal wat) de juiste illustraties van kunstwerken en gebouwen. Behalve oerspannend is het boek ook buitengewoon leerzaam en ik kan me voorstellen dat iedereen die dit boek gelezen heeft en nog eens in Parijs of Londen verblijft een bijzondere belangstelling zal hebben voor kunst en kerken. Kortom: een briljante topper aan het thrillerfront! Het zal wel even duren eer we een gelijkwaardige opvolger hebben.
|
|
|
Door Justine
op 07 december 2004
|
Een geweldig boek zonder meer, ik heb het ervaren als een absolute verrassing, vond het een geschiedenisboek in thrillervorm. Een onvervalste pageturner...!!!
|
|
|
Door Marja Vliet Vlieland
op 12 december 2004
|
Ik ben niet gelovig en heb altijd twijfels gehad over de bijbel. De bijbel was in zijn tijd ook een bestseller, denk ik. Het boeit zo dat ik alles opzij legde om maar te kunnen lezen. Dan Brown bedankt.
|
|
|
Door Will de Jong
op 20 december 2004
|
Om met de deur in huis te vallen: een matige thriller. Na een sterk begin, een alternatieve en interessante visie op het ontstaan van het christendom, verloopt het boek teleurstellend. Zodanig zelfs dat ik moeite moest doen om het uit te lezen. Dit met name door de platte, nauwelijks uitgewerkte figuren en een overmaat aan deels voorspelbare- deels steeds ongeloofwaardiger actie. Alles bijelkaar: een slechte B film! Het deed mij in ieder geval niet verlangen naar ander werk van deze auteur.
|
|
|
Door Marit
op 20 december 2004
|
Ik vind De Da Vinci code een heel mooi en boeiend boek, maar af en toe wel iets te voorspellend... Ik vind dat Dan Brown erg goed de geschiedenis is ingedoken, je merkt dat hij er veel moeite voor heeft gedaan. Ik vind wel dat het boek een beetje 'zoet' is, omdat ze die documenten iets te makkelijk bij zich kunnen houden. Maar al met al is het een prachtig geschreven boek, die je snel uit hebt... Een echte aanrader!
|
|
|
Door Annette
op 22 december 2004
|
Het is jammer dat sommige mensen vinden dat dit boek niet 'intelligent' genoeg is. Ik vond het van begin tot eind spannend en vond de plot ook zeker niet voorspelbaar. Misschien heeft dat te maken met het feit dat ik mij voorheen niet in deze materie heb verdiept. De manier waarop historie en fictie verweven worden in het verhaal vind ik erg knap en ook hoe verleden en heden in elkaar overlopen. Ik denk dat deze schrijver 'het' wél heeft en ben ook zeer benieuwd naar zijn andere boeken, die ik zeker ga lezen. Gezien het grote aantal mensen dat dit boek met plezier heeft gelezen (dit is niet de enige pagina met recencies) lijkt me duidelijk dat het de 'hype' er omheen zeker wel verdient.
|
|
|
Door F. Niessen
op 30 december 2004
|
Een heel goed boek. Een reis door de geschiedenis waarvan ons slechts schilderijen, gebouwen, kerken en monumenten resten. Dan Brown geeft een mening die niet beter of slechter is dan de heersende mening over de hierarchie in de katholieke kerk en de minachting ten opzichte van de vrouw. Verder een interessante reis door Parijs met o.a. de Noord Zuid merediaan welke Parijs doorsnijdt en door een Nederlandse kunstenaar in de vorm van koperen plaatjes, de zogenaamde route van Arago, werd vormgegeven.
|
|
|
Door EV
op 30 december 2004
|
Dit boek heeft geen enkele diepgang wat betreft de neerzetting van de personages, het lijkt op dat gebied meer op een stationsromannetje, maar het is wel spannend en leert een hoop dingen over de achterliggende historie van kerk en priorij.
|
|
|
Door Janteke
op 30 december 2004
|
Ben maar een gewone jongen. Wist allang dat het in de katholieke kerk stonk en nog geen klein beetje. Ben gans mijn leven al op zoek naar de waarheid, niks dan de waarheid, zo helpe mij God (maar naar welke God moet ik nou zoeken). Naar waar gaan wij, is niet de vraag, maar wel van waar komen wij. Heb al ontzettend veel boeken gelezen (atlantis; kosmonauten; halfgoden; paring met aardse vrouwen......). Heeft dit boek me nou geholpen: nou ja zeker: heb het niet gelezen voor de spanning en de ontsnappingsverhalen (oh ja het boek moet toch volgeraken), maar wel voor de inhoud: jongens (en vrouwen, natuurlijk vrouwen V): wat een inhoud: waar ik al jaren naar zoek, allemaal in één boek; opzoeken op internet, alles maar dan ook veel meer dan gedacht; alles op een presenteerblaadje, zomaar als kerstcadeau. Weet ik nu meer over het ontstaan van de mens: misschien niet, neen. Het leert me alleen over het mensenras: het ongelooflijk SCHIJNheilige van de godsdiensten, alleen verkregen met bloed en tranen, en dit alleen ter (h)eer en glorie van machtswellustelingen en kinderver.....
En nu de kerk maar op de tanden bijten. Zoals Nostradamus zeide; deze paus is de voorlaatste paus.....en dan is het gedaannnnnnnnn.
Nou, wij hopen met hem mede....
|
|
|
Door Marc Lammens
op 30 december 2004
|
Dan Brown weet zeker hoe hij twee woorden achter elkaar moet zetten maar helaas is het de uitwerking van het verhaal waar hij het laat afweten. Toegegeven, het onderwerp van De Da Vinci code is iets waar je in geinteresseerd moet zijn, anders word het moelijk om de aandacht er bij te houden. Maar dan nog moet je een balans vinden tussen de thema- lezer en de lezer die gewoon entertainment zoekt. (spanning, actie) Dat is hier duidelijk niet het geval; te veel intelectueel gebabbel, te weing (zinvolle) situaties wat ten koste gaat van het verhaal. Browns drang om ons zijn visie (aangaande het thema- Heilige Graal) duidelijk te maken overheerst. En wat er aan verhaal speelt is op sommige momenten zo knullig en ongeloofwaardig uitgewerkt dat je in lachen uitbarst. Lachen van schaamte welteverstaan, dat een (waarschijnlijk zichzelfrespecterende) schrijver niet vijf minuten langer heeft nagedacht om tot een respectabele oplossing te komen. En zo zijn er nog meer situaties die gekunsteld en geforceerd overkomen. En gaten in de plot zo groot dat je er een vrachtauto doorheen kan rijden. En de plot/ idee/ thema van een boek mag nooit de voortgang van een verhaal vertragen. De lezer sloeg het boek open om geamuseerd te worden niet verveeld met theorie. Helaas is theorie hier oppermachtig aan voortgang.
Eerlijk is eerlijk; het einde is goed, zeer goed maar daar kan je de lezer niet tig-honderd bladzijden op laten wachten. Het maakt veel goed maar er blijft toch een gevoel van tijdverspilling hangen aangaande de rest van het boek. Het einde is goed omdat het de link legt naar Sophie Neveu PERSOONLIJK. En dat is alles waar we in geinteresseerd zijn als lezer; de karakters in het boek, wie ze zijn, hun achtergrond etc. Karakters bepalen de leefbaarheid van een boek en in dit geval hebben ze allemaal de dikte van een A4. (Met uitzondering van Sophie Neveu wiens achtergrond nog enigszins word uitgelegd door het boek heen. alleen daardoor kwam Brown tot het einde zoals het nu is.)
Het is moelijk te begrijpen waarom een boek als De Da Vinci code zo populair is. Oke, het hoeft niet altijd literatuur te zijn en iedereen heeft zijn of haar eigen smaak maar tot slot twee opmerkingen; er zijn zeker betere voorbeelden van dit soort verhalen en twee; er is een grens aan wat als REDELIJK goed verhaal kan worden gezien. Die grens wordt hier zeker niet gehaald. Als lezer hoef je hier geen genoegen mee te nemen; zoek vijf minuten verder en je vindt zekers wat beters.
Wie dit allemaal niet zoveel uitmaakt; prima, de wereld vergaat niet. Maar als lezer zijnde heb je ook een bepaalde intelligentie die vraagt om gestimuleerd te worden. Die intelligentie zal met De Da Vinci code alleen maar teleurgesteld worden.
|
|
|
Door Sam Truwant
op 05 januari 2005
|
Dit boek is duidelijk een schoolvoorbeeld van een pageturner. de spannig voert je vanaf de epiloog verder het boek in, alhoewel dit op het einde iets verzwakt. Alleen, en dit vind ik nogal een belangrijk aspect, hebben de karakters een kartonnen gezicht. Identificatie is een menselijk proces, en de afwezigheid in dit boek haalt de waarde en stuk naar beneden. Laat Karin Fossum (in haar topperiode) de karakters herwerken en je krijgt een meesterwerk. Los van de karakters vind ik het verhaal wel goed, wel niet realistisch maar dit hoeft ook niet in fictie. Zeker een aanrader voor wie ook nog een vleugje kunst wil proeven.
|
|
|
Door Timo
op 12 januari 2005
|
Dit boek was gewoon geweldig. Het Bernini mysterie was wel spannender, maar De Da Vinci code is gewoon formidabel. En al wie zit te zeggen dat Brown geen personages kan uitbeelden, die moet dit boek dan gewoon niet lezen en van die probleemboekjes van Dirk Brackke gaan lezen. Brown slaagt er goed in allerlei info op een leesbare en gedoseerde manier aan de lezer te brengen. Af en toe komt er een juiste noot actie. Dit is zeker een van de beste boeken van dit jaar.
|
|
|
Door Sarah (15)
op 15 januari 2005
|
Het hele boek handelt over de verheerlijking en vergoddelijking van de vrouw... In het boek speelt er slechts 1 vrouw mee en alle andere belangrijke personen zijn mannen. Daarbij moet deze vrouw dan nog de hele tijd luisteren naar deze mannen die haar vertellen over de graal wat zij (als cryptologe!) niet weet en de mannen wel.. Hypocriet, die Dan.
|
|
|
Door Tjitte Veldstra
op 15 januari 2005
|
Toevalliger wijze van het bestaan van het boek gehoord. Ik heb het gekocht en was vanaf de eerste pagina verkocht. De 'vluchtroute' en verdere tocht via een atlas bij gehouden en de verwijzingingen naar werken van Da Vinci in boeken opgezocht zodat het meer dan alleen een boek werd. Meestal lees ik alleen gedurende de zomervakanties. Jammer dat, vlak voordat ik aan de laatste hoofdstukken begon, er een artikel in de Telegraaf stond. Daar werd omschreven waar de Sangreal zich bevond. Kunnen die (.....) journalisten dan nooit een 'geheim' voor zich houden!!! Dit maakte het einde voor mij iets minder spannend maar toch bleef het een boeiend boek.
|
|
|
Door Mimi Steenbergen
op 17 januari 2005
|
Ik heb eerst Het Bernini mysterie van Dan Brown gelezen, daar was ik niet geweldig enthousiast over. Ja, de weetjes en zo zijn natuurlijk wel interessant, maar ik vond het niet goed verwoord. Een beetje te simpel voor een boek dat zo zwaar weegt van de kennis. Het zelfde dacht ik over De Da Vinci code. ondanks dat ik Brown's eerste boek onvoldoende vond, heb ik mezelf er toch toe kunnen zetten om dit boek ook maar te gaan lezen. Iedereen was er zo enthousiast over, ik dacht: dat moet dan wel een geweldig boek zijn. maar helaas, ik was weer teleurgesteld. Brown's kennis is wel fascinerend, maar zijn schrijfstijl is niet goed genoeg voor mij. Ik had het liever als een informatief boek gelezen, dan als een roman: ik vond het verhaal tamelijk slapjes. Dan Brown moet geen romans schrijven, maar naslagwerk of zoiets dergelijks.
|
|
|
Door Kees Schubert
op 18 januari 2005
|
Op zich een spannend boek, redelijk geschreven. De ontsnappingen zijn wel erg toevallig maar goed alles is mogelijk. De schrijver is natuurlijk wel schatplichtig aan: Baigent; Leigh & Lincoln. Deze schreven reeds het zelfde, beter onderbouwd, in 1982 het boek: Het heilige bloed en de Heilige graal. Dan Brown verwijst in zijn boek achteloos in een zin naar dit boek, een dankwoord was meer op zijn plaats geweest. Kortom een spannend boek maar het hangt van pikwerk aan elkaar vast. Het is dan ook niet vreemd dat er reeds plagiaat processen lopen.
|
|
|
Door Aly van der Sloot
op 20 januari 2005
|
Ik kan heel kort zijn: ik heb dit boek in een adem uitgelezen. Het is zo goed geschreven. Je zit er middenin; je bent samen met de hoofdrolspelers op de vlucht en ontrafelt het mysterie. Het boek zal nu ook verfilmd worden. Ik hoop dat de film net zo goed wordt als het boek!
|
|
|
Door mg6116
op 20 januari 2005
|
Ik heb het een schitterend boek gevonden en toen ik het uit had, had ik meteen zin om er opnieuw aan te beginnen. Alle commentaren over te 'dunne' personages hebben wellicht gelijk, maar dat lag duidelijk niet in de bedoeling van het verhaal. Te sterke personages hadden het verhaal enkel belast. De focus ligt hier niet op de personages, ook niet op de plot, maar op het verhaal zelf; de ongelooflijke boodschap van een nakomelingschap van Christus waarvan vandaag nog siblings zouden bestaan. Dat eigenlijk toch maar saaie verhaal zó brengen dat je het in één adem uitleest, dat is de grote kracht van het boek, niets meer niets minder.
Ik heb nadien ook De slinger van Foucault van Eco nog eens herlezen, omdat ik me herinnerde van een eerdere lezing dat het rond gelijkaardige thema's draaide. Eco kan je moeilijk beschuldigen van te dunne personages, noch van een te dunne plot. Maar Eco's werk lezen is een opgave, geen ontspanning. Alleen al de Hermetische terminologie die hij gebruikt noopt je al om een alchemistisch of Hermetisch encyclopedie naast je te leggen die je per pagina 5 keer moet consulteren. Vlot is anders. Alleen al om te begrijpen waar de namen van de hoofdstukken vandaan komen vergt al een verregaande esoterische kennis.
De Da Vinci code daarentegen is gewoon een vlot boek dat een idee brengt zoals er duizend in een dozijn gaan. Of Christus nu getrouwd was of niet, daar lig ik niet wakker van. Wel vind ik dat de stelling evenveel recht heeft om als waar te worden aanzien als al de andere (al dan niet cannonieke) versies. Ik was er immers niet bij toen het gebeurde! En hoe je het ook draait of keert, de cannonieke evangeliën werden evenmin per fax rechtstreeks naar de evangelisten opgestuurd. Ook de bijbel blijft gewoon een leuk en spannend, maar vooral menselijk verhaal waar iedereen zelf zin kan aan geven.
Ik vraag me soms wel eens af of de negatieve commentaren op dit boek niet juist afkomstig zijn van fundamentalistische christenen die het boek als een bedreiging ervaren (wellicht wat opgestookt door de Opus Dei die in het boek niet te best wordt afgeschilderd). Ik vind het veel leuker om mijn eigen interpretatie te maken van wat zou kunnen gebeurd zijn en om gelijktijdig respekt te hebben voor het feit dat anderen dat ook mogen doen. Ik hoef geen gelijk te halen en ik hoop van alle anderen hetzelfde.
|
|
|
Door Cynnie
op 14 februari 2005
|
Ik las eerst De Da Vinci code, die vond ik zo geweldig ik had hem zo uit. Ben nu ook van plan om naar het Louvre te gaan om de schilderijen in het echt te zien. Na De Da Vinci code las ik Het Bernini mysterie, deze vind ik eigenlijk spannender maar De Da Vinci code boeide me meer als Het Bernini mysterie, ik ergerde me aan het einde van Het Bernini mysterie. Nu ben ik bezig in het Het Juvenalis dilemma deze vind ik ook heel goed, hij is spannend en heeft ook onverwachte wendingen. Zeker een aanrader maar je moet wel van computeren houden.
|
|
|
Door Xaveria Smit
op 21 maart 2005
|
Echt een geweldig boek dit moet je gewoon lezen!!!!!!!!! Helemaal toppie, geen anderen woorden voor. Ga zo door, ik verheug me op je volgende boeken.
|
|
|
Door Joyce
op 21 maart 2005
|
Ik kan me nog herinneren dat ik het vorig jaar gelezen heb een maand of twee, drie voor dat er flink over geschreven werd in de media, ik was het hele boek al weer vergeten. Het heeft niet echt veel indruk op me gemaakt. Ik weet nog dat het vlot weg te lezen was. Net als vele anderen heb ik het ook in twee dagen uitgelezen. Maar als je me nu vraagt waar ging het ook al weer over? Geen idee. Na het lezen had ik er een goedkoop gevoel bij, vlot geschreven en kom maar binnen met dat geld. Nee, doe mij maar Eco. Ik ben nu De slinger van Foucault aan het lezen en zo’n vijf jaar geleden heb ik De naam van de roos gelezen en daar kan ik je meer over navertellen dan over De Da Vinci code.
|
|
|
Door Melissa
op 28 maart 2005
|
Ik heb De Da Vinci code een tijd geleden al gelezen en ben nu aan het eind van Het Bernini mysterie. Ik moet zeggen dat ik beide boeken uitzonderlijk interessant vond, terwijl de onderwerpen zelf mij niet zozeer interesseerde. Door De Da Vinci code ben ik geinteresseerd geraakt in Leonardo da Vinci (vooral zijn werk). Ik ben andere boeken over hem gaan lezen en hierdoor ben ik veel over hem te weten gekomen. Ik ben me ook gaan verdiepen in de Kerk, terwijl ik daar eerst helemaal geen behoefte aan had. De Da Vinci code is een echte pageturner en een boek dat een grote indruk op mij heeft gemaakt.
|
|
|
Door Davey
op 31 maart 2005
|
Het is goed uitgezocht door Dan Brown en dat maakt het boek zo indrukwekkend. Ik heb het boek nog niet eens helemaal uit en toch is het nu al helemaal geweldig. Ik vind het het beste boek ooit en ik ben veertien en lees drie boeken per week en zelfs na alle boeken die heb gelezen is dit de beste triller ooit. Hierbij geef ik het een tien en dat geef ik anders nooit.
|
|
|
Door Markus van Sint-Andries
op 06 april 2005
|
Het is overduidelijk dat De Da Vinci code op zijn minst geïnspireerd op, zoniet plat plagiaat is van het boek uit de jaren '80, Het Heilige Bloed en de Heilige Graal. Daar waar Het Heilige Bloed ... met een beetje goede wil nog kon doorgaan voor een pseudo-wetenschappelijke zoektocht, is DDVC niet méér dan een hypercommerciële heruitgave, in de vorm van een avonturenboek voor jongens en bovendien een slecht avonturenboek. Wie van mening is dat Brown opzoekingswerk heeft verricht, moet toch eens proberen Het Heilig Bloed ... op de kop te tikken.
Al van bij het begin is het plot doorzichtig, ongeloofwaardig en naïef, bovendien vol fouten; wie Het Heilige Bloed ... destijds gelezen heeft, weet in welke richting DDVC gaat en waar hij zal eindigen. Destijds werd aangetoond dat de graaltheorieën van Baigent en Co. pure verzinsels zijn, met de bedoeling eens duchtig keet te schoppen en zich eens goed te amuseren; ze zijn dan ook een stille dood gestorven. Daar heeft geen haan meer naar gekraaid, tot op een zekere dag een zeer origineel brein ze vanonder het stof heeft gehaald, met de gekende gevolgen. Wat destijds werd gezegd over Het Heilige Bloed ... , geldt natuurlijk ook voor DDVC.
Onbegrijpelijk dat hele massa's plat gaan voor zo een stuk onbenul. Als ik dan in de recensies op crimezone lees dat sommigen eindelijk het licht en de waarheid hebben gevonden, overvalt mij een gevoel van onbehagen en plaatsvervangende schaamte. Dan Brown zit stilletjes in zijn vuistje te lachten en telt zijn dollars. Voor het avontuur moet men het boek niet lezen: lees dan liever een Lee Child (na je verstand op nul te hebben gezet); en voor wie eens een goede culturele thriller wil, is er bijv. Dibdin, Cruz-Smith. Als het kon (maar technisch kan het niet) : nul sterren.
|
|
|
Door Shinri
op 14 april 2005
|
Ik ben zelf 16 en ik doe ongeveer 3 weken over zo'n dik boek, ook als ik wel veel lees, maar niet zo snel kan. Maar, De Da Vinci code las ik in een week uit. Het is echt zo'n mooi boek. Het staat vol met allemaal weetjes en best wel ingewikkelde dingen maar toch leest het boek heerlijk lekker weg. Na het lezen van het boek moest ik een praktische opdracht voor wiskunde maken en dat heb ik gedaan over de Fibonacci reeks en het getal Phi. omdat het in het boek stond en het mij toch wel facineerde. Dus het boek heeft me ook nog geholpen want ik wist er al heel wat vanaf zonder er echt voor te hoeven leren. Het is gewoon schitterend geschreven. Normaal lees ik haast alleen maar Fantasy boeken, maar DDVC is echt een topper en nu wil ik zijn andere boeken ook graag lezen.
|
|
|
Door Marvin
op 14 april 2004
|
Ik vond dit een heel goed boek. Ook al zijn sommige dingen niet waar die er niet in staan, dat maakt het nog geen slecht boek. Mensen die zeggen dat de personen ondoorgrond zijn hebben het mis, die hebben het boek volgens mij maar met half oog gelezen. De personages van: Robert Langdon, Sophie Neveu, Bezu Fache, de conservator enz.. worden heel goed uitgelegd, en je hoort vaak waar de ene personage aan denkt en zo. Wat hun verleden is en hoe de mensen zijn. Ik weet niet of sommige mensen daar overheen hebben gelezen maar ga niet in het ronde weg lopen roepen. Volgens mij kraken veel mensen dit boek af omdat dit boek hun niet aanstaat, dat de kerk afgekraakt wordt enz.... Als het je niet aanstaat heb ik daar respect voor maar begin niet te beweren dat dit een slecht boek is, chaotisch enzo. Want dit is echt een heel goed boek, het beste boek dat ik ooit heb gelezen na Het Bernini mysterie dan. Je kan echt niet zien wat er gaat gebeuren.
|
|
|
Door Nordin
op 16 april 2005
|
Zeer telleurstellend. Zeer onwaarschijnlijke (te veel) toevalligheden en de ontknoping is gewoon, tja, ik heb er geen woorden voor. Ik moet eerlijk toegeven dat ik de 'climax' niet van te voren heb zien aan komen, maar dat was puur omdat het zooo, tja, ik kom weer niet uit mijn woorden. Het leek alsof ik een Harry Potter boek las, hocus pocus en op naar de volgende ontsnapping. Voor mijn gevoel is dit boek door de verkeerde schrijver geschreven. Mijn eerste en laatste Dan Brown.
|
|
|
Door Toon Proost
op 24 april 2005
|
Dit boek is echt top!! Ik was verwonderd over de informatie die in het boek zat. Dan Brown is een echte topschrijver.
|
|
|
Door Deborah
op 24 april 2005
|
Dit is een ongelooflijk boek! Het is prachtig, bloedstollend, meeslepend en interessant geschreven door Dan Brown. Ik vind het jammer dat zoveel mensen kritiek op dit boek hebben, ik snap niet waarom. Ik heb er eigenlijk niet zoveel woorden voor. Het is gewoon perfect!
|
|
|
Door Bob
op 28 april 2005
|
De Da Vinci code zit vol met interessante informatie en is tot 50 bladzijden voor het einde absoluut een geweldig boek. Daarna neemt het verhaal een onverwachtse wending, waardoor het aan geloofwaardigheid inboet (het kan eigenlijk ook helemaal niet). Ditzelfde gebeurde in Het Bernini mysterie en ik zou Dan Brown aanraden dit voortaan achterwege te laten. Hij kan werkelijk fantastische boeken schrijven, maar hij heeft ook de gave om zijn boek vervolgens aan het einde gigantisch onderuit te halen.
|
|
|
Door Peter Opdebeeck
op 07 mei 2005
|
Niet alleen Newton maar ook Einstein was in de ban van de Orde van Sion. Zie hiervoor de volgende link
http://www.seti2.nl/fibonacci.htm Eigenlijk is dat niet verwonderlijk. Newton was een grote voorganger van Einstein. De zus van Einstein, Maria of Maja Einstein, heeft haar doctoraat over Godfried van Bouillon gemaakt, die heel erg met Jeruzalem (dat is de andere naam voor Sion, of omgekeerd) geassocieerd wordt. Einstein had een heel grote interesse voor wiskunde (de getallen van Fibonacci, de Gulden Snede). Dus is het allemaal heel logisch dat Einstein lid geweest is. Blijkbaar heeft hij het niet, zoals Newton, tot grootmeester kunnen brengen. Waarschijnlijk hebben ze dit hem wel aangeboden, zoals ze hem ook gevraagd hebben of hij president van Israël wilde worden en dat laatste heeft hij geweigerd. Dus ....
|
|
|
Door Ruben
op 07 mei 2005
|
De Da Vinci code is een buitengewoon spannend verhaal, maar Dan Brown is niet eerlijk als hij zegt dat alle beschrijvingen van kunstwerken, architectuur en documenten in het boek waarheidsgetrouw zijn. In feite staat het namelijk vol van fouten op deze gebieden. Het is natuurlijk prima dat een schrijver zelf van alles en nog wat bedenkt, maar beweer dan niet dat het allemaal accuraat is. Ik heb een uitgebreide recensie geschreven waarin een groot aantal van Brown's missers opgesomd staan. De recensie is te vinden op http://www.DeDaVinciCode.TK
|
|
|
Door William van Schagen
op 09 mei 2005
|
Zelf ben ik het boek gaan lezen, omdat ik dacht dat die hype overdreven zou zijn, maar nadat ik begonnen was kon ik hem niet echt meer wegleggen en alleen de slaap was af en toe noodzakelijk. De mensen die hier het boek als slecht beoordelen omdat hij zijn karakters niet diep genoeg uitwerkt, zijn braaf naar school geweest dat is duidelijk. Maar Dan Brown laat zien dat je ook zonder dat te doen toch een bijzonder leuke spannende thriller kan schrijven. In plaats van de karakters zo enorm mooi en goed uit te werken, heeft Dan Brown zijn theorie goed uitgewerkt. Hij heeft heel veel research gedaan en zodoende de feiten en fictie met elkaar weten te verweven dat we zelf het spoor bijster zijn in wat wel en niet waar is en dat is een van de goede dingen aan het boek. Dan Brown schrijft een theorie die eigenlijk tegen het hedendaagse Christelijke geloof in gaat. Aangezien mensen er tegen protesteren is een teken dat het boek aangrijpt en doet wat het moet doen, mensen tot denken aan zetten, het zorgt ervoor dat je dieper in het verhaal getrokken wordt. Wie niet kan inzien dat het als roman geschreven is waar gewoon de geschiedenis goed naar eigen hand gezet is, zal het misschien een niet zo'n goed boek vinden en zal blijven zoeken naar onwaarschijnlijkheden en niet kloppende 'feiten'. En die zullen er ongetwijfeld inzitten, maar ik vind het een ingenieuze constructie die zeer overtuigend overkomt. Nog eenmaal applaus voor Dan Brown en kan niet wachten om te beginnen aan zijn andere boeken
|
|
|
Door Merel
op 13 mei 2005
|
Ik vond dit wel een origineel boek, dat komt doordat er bekende kunstwerken zoals 'de Mona Lisa' en 'Madonna in de grot' een rol in dit boek speelde ( ook al was de rol niet zo groot) en ook doordat er dingen over deze schilderijen werden verteld die allemaal klopte. Ik vond dit een spannend en meeslepend boek alleen vond ik het einde van het boek zeer tegenvallen. Het eindigde veel te mooi, zo mooi dat het boek niet meer 'echt' leek. Jammer was ook dat tegen het einde van het boek alle spanning weg was, het boek begint ontzettend spanned en sleept je helemaal mee en dan ineens is alle spanning eruit, zonde! Ik heb Het Bernini mysterie ook gelezen. En eerlijk gezegd vond ik dat boek beter en spannender, het had een verassend einde!
|
|
|
Door J.A.J.M. van den Boom
op 30 mei 2005
|
De Da Vinci code is echt de onbetwiste nummer 1 in mijn top 10 van "Beste Boeken Aller Tijden"... Spannend tot het eind, veel schrikmomenten, leuke en goede info over kunst en geschiedenis... TOP! Zoals Het Parool schreef: "Schoolvoorbeeld van een pageturner!"
Nog niet gelezen? GA DOEN DAN!
|
|
|
Door Rob
op 07 juni 2005
|
Tja, als je zoals ik éérst Het Bernini mysterie hebt gelezen, valt deze mega-best-seller me toch wel wat tegen. De plot uit Het Bernini mysterie is zo heftig, dat je die uit De Da Vinci code al van verre aan voelt komen. De betrokkenheid als lezer van Het Bernini mysterie wordt in ons huidige tijdsgewricht, ik doel op de dood en herverkiezing van de paus, natuurlijk automatisch versterkt. Als ik aan de Holy Grale denk, spreken de ridders van Ni-Ni, uit Monthy Python mij veel meer tot de verbeelding! Verder moet ik zeggen dat de uitdieping van de personages ook veel sterker is in het eerste boek van Dan Brown dan in De Da Vinci code. Aan de andere kant wel sterk in de markt gezet van de uitgevers, zeker met de geïllustreerde versie. En grappig bovendien, die toegenomen belangstelling voor het Louvre !
|
|
|
Door Dominique Coudijzer
op 14 juni 2005
|
Ik ben nu 13 en ik heb dit boek gelezen u zult denken zo jong? Ik ben namelijk erg nieuwsgierig op gebied van kunst, Leonardo Da vinci is een zeer merkwaardig persoon! In dit boek komt dat alleen nog meer voor, het boek is fantastisch geschreven in mijn top tien vind je hem toch wel op nummer 1! Het boek heeft me ertoe aangezet om zelf te gaan zoeken naar fictie en waarheid ik vind dat als een boek je zo doet zoeken en uit pluizen van mysterie dat dat een absoluut top boek moet zijn! Ik was absoluut tevreden over het boek!
|
|
|
Door Ineke
op 26 juni 2005
|
Een heerlijk boek, het prikkelt de geest om verder op onderzoek uit te gaan naar wat fictie en wat de feiten zijn. Dus voor alle geinteresseerde lezers is er heel wat speurwerk te verrichten als ze dieper in de onderwerpen willen duiken. Ik heb het idee dat er voor veel mensen die niet bekend zijn met de onderwerpen die hij aansnijdt een hele andere wereld open gaat. Het boek zelf leest lekker weg, blijft spannend van het begin tot het eind. En ik mag hopen dat hij nog veel lekkere dikke pillen op de markt brengt.
|
|
|
Door Merel
op 29 juni 2005
|
3 dagen, zolang heeft het me gekost om dit boek uit te lezen, en dat terwijl ik in een tentamenweek zit.. Als je eenmaal begint te lezen kan je niet meer ophouden; nieuwsgierige typetjes bewared! Alhoewel de feiten in het boek echt overladigend zijn, blijft de verhaallijn toch te begrijpen. Alhoewel ik de beknoping wel wat ingewikkeld vond, is het een mooi slot geworden. Nu ben ik hartstikke benieuwd naar Het Bernini mysterie!
|
|
|
Door kz
op 08 juli 2005
|
Dit vind ik dus een hele slechte vertaling!!! wat een taalgebruik zeg! Door dat slechte taalgebruik wordt het harstikke saai. Ik ben echt teleurgesteld.
|
|
|
Door Pernilla Ellens
op 10 juli 2005
|
Hallo, ik ben 11 jaar en ik heb DVC ook gelezen. Ik vond het wel een goed boek en het is leuk als je erin gelooft, maar ik heb op internet gezocht naar de werkelijke feiten en die komen niet overeen met het boek. Dan Brown zegt dat het allemaal waar is, maar dat is niet, vooral het stuk over de tempeliers klopt niet veel van. Maar verder is de verhaallijn goed en in het boek zitten 100den feitjes verstopt die heel handig zijn zoals, de dingen over de graal enzo. Dat is wel leuk, want De Da Vinci code is dus een informatie boek en een lees/plezier-boek. Maar of al die info waar is, tsja. Verder leest het als een trein en nogmaals: het is leuk om al die dingen te weten zoals bv.vn het Opus Dei en de P.s. Dat wist ik nog helemaal niet. maar of het waar is.....
En verder: moeten Sophie en Robert niet eten, naar het toilet en slapen?
GROETJES PERNILLA ps. Veel mensen vinden 11 te jong, maar die moeten niet zeuren want ik heb de ''normale'' *niet de kinder dus* ook al gelezen toen ik 9 was, en De wereld van Sofie vorig jaar, dus a.u.b. laat mij lezen wat ik leuk vind.
|
|
|
Door Jackie Krik
op 13 juli 2005
|
Ook ik ben vol verwachtingen aan dit boek begonnen en ik moet zeggen dat ik na enkele bladzijden te lezen ongelooflijk enthousiast werd. Ik wist niets over al deze dingen en vond het allemaal reuze interessant. Maar na een 150-tal pagina's had ik iets van: pff, jaja, ik weet het nu wel. Het verhaal werd steeds meer ongeloofwaardig en de karakters bleven oppervlakkig beschreven. Ik vind het erg belangrijk om me te kunnen inleven in een boek. Over de materie waarover het boek gaat, wil ik wel nog wat meer te weten komen, maar dat kan ook zonder dit slappe verhaal.
Wat mij enorm stoorde was dat een cryptologe en een Harvard geleerde sommige raadsels waarvan de oplossingen zo voor de hand lagen niet meteen konden oplossen! En waar ik me nog het meest aan geërgerd heb is de schrijfstijl van de auteur. Het hoeft voor mij helemaal geen zware literatuur te zijn vol moeilijke woorden en ellelange zinnen, maar ik voelde me bij wijze van spreken soms aangesproken als een tweejarige. Ik heb dus wel wat bijgeleerd, en het onderwerp vond ik zonder meer interessant, maar als ik een goeie thriller wil lezen, wil ik ook wel een betere verhaallijn...
|
|
|
Door s vd ploeg
op 19 juli 2005
|
Was het niet Jezus Christus zelf die ons in de bijbel de goede raad gaf wat betreft het schrijven van dit soort boeken, toen hij riep tot zijn discipelen: NIET DOEN!!
|
|
|
Door Nick Van Malderen
op 20 juli 2005
|
Ik ben net 16 jaar geworden en ik heb DDVC gekregen van m'n moeder. ik heb hem nog niet helemaal uit, ik zit iets over de helft maar ik wil er toch al het een en het ander over kwijt. Als eerste wil ik iedereen die mijn tekst hier leest het boek aanraden want het is prachtig. Zeer spannend en boeiend. Maar wat ik wel jammer vind is dat er achteraan geen index is van de werkelijke feiten en de fictieve feiten. Dat is misschien een - puntje maar eigenlijk het vertellen niet waard. Wat ik heel goed vind in het boek is de achtergrondinformatie (meestal vertelt door R. Langdon). Met die informatie kun je het boek veel beter begrijpen en kun je zelf proberen raadsel op te lossen. Ik zit nu in het 5e middelbaar ASO Wetenschappen Wiskunde en ik heb natuurlijk al lang gehoort van de Fibonacci-reeks. Maar mensen die daar nog nooit van gehoort hebben, kunnen door die uitleg te weten komen wat het precies is. Je raakt vooral gefacineert door de raadsel en de logische verbanden, al dan niet werkelijkheid. Het is al een tijdje geleden dat ik nog z'n goed boek heb gelezen of aan het lezen ben. Het laatste goede boek dat ik las was Harry Potter en de orde van de Feniks. btw, de Harry Potter reeks is ook heel goed en zeker het lezen waard. (een aanrader voor de niet-volwassenen, hoewel zij het ook kunnen lezen). Zo dit is wat ik even kwijt wou, mijn voledige recensie schrijf ik als ik het boek uit heb.
|
|
|
Door Menno Hagendoorn
op 20 juli 2005
|
Ik heb dit boek op vakantie in 3 dagen uitgelezen en eigenlijk alleen weggelegd om te slapen en te eten. Helaas had ik niet verwacht dat het boek mij zo zou pakken en had ik daarna 1,5 week niks meer te lezen.... :-). Als je dit boek koopt voor op vakantie heb ik dus 1 advies, neem ook Het Bernini mysterie mee (die ik terug in Nederland als een speer heb aangeschaft), want het boek is uit voor je er erg in hebt!
De beschreven feiten waren verbazingwekkend en interessant, het tempo lag erg hoog (het boek leest als een film), de plotwendingen waren (hoewel niet allemaal onvoorspelbaar) goed gevonden en de afloop is zeer bevredigend. Op het moment dat ik het voor de laatste maal dichtsloeg voelde ik echt teleurstelling dat het voorbij was, wat in mijn geval altijd een zeer goed teken is. Ik ben sinds 2 weken echt een enorme Dan Brown fan geworden! En ik raad iedereen die zijn werk nog niet kent dit boek van harte aan. (Mijn vriendin is het eerste "slachtoffer van mijn promo-tour, ook zij had na lang aandringen DDVC opgepakt en had het ook na 3 dagen uit).
|
|
|
Door Kasper Peulen
op 25 juli 2005
|
Zeer intressant en spannend boek, in 4 vier dagen uitgelezen. En als mijn ouders er niet waren geweest was het in een dag geweest.
Ongelovelijk, hij vertelt maar over ongeveer een etmaal in 450 blz. en toch kan die me zo aan het lezen houden. Het walhalla voor een atheïst
|
|
|
Door Nynke
op 26 juli 2005
|
Heb het boek op vakantie gelezen... Spannend boek, maakt je nieuwschierig en hierdoor blijf je maar door lezen. Het boek eenmaal uitgelezen ben ik gelijk naar de winkel gegaan voor Het Bernini mysterie. Ben zeer benieuwd of dit boek net zo mooi leest als DDVC.
|
|
|
Door Rich
op 27 juli 2005
|
Oke, dit boek is misschien een tikkeltje overhyped, maar dat neemt niet weg dat het gewoon een spannend en vakkundig geschreven pageturner is. Wat ik ook erg goed vind is dat je op een interessante manier een lesje geschiedenis krijgt. Dat Dan Brown claimt dat het hele boek op feiten gebaseerd is moet je maar niet te serieus nemen. Geniet gewoon van een buitengewoon boeiend en spannend verhaal.
|
|
|
Door lien
op 30 juli 2005
|
Ik ben nog maar 14 en dit boek sprak mij aan van de eerste tot de laatste bladzijde. In 4 dagen was dit boek uit en als mijn vriendinnen er niet waren geweest misschien veel sneller. Toptoptop boek,
|
|
|
Door E.Geeurickx
op 05 augustus 2005
|
De meeste gegevens, waarop het verhaal is gebaseerd, heb ik jaren geleden reeds in andere boeken gelezen, waaronder De jacht op de Heilige Graal, verschenen in 2000 (ISBN 90 215 9572 9). Het gefantaseerde verhaal is duidelijk te ingewikkeld en overdadig van structuur. Wat mij betreft: beneden alle peil.
|
|
|
Door Nelleke
op 10 augustus 2005
|
Absoluut top dit boek. Het is de meest intrigerende, spannende en interessantste thriller die ik ooit gelezen heb. Je word er enorm door aan het denken gezet. Alle mysterieuze feiten die op je afgevuurd worden lijken heel geloofwaardig. Je bent haast geneigd om er écht in te gaan geloven ook al is het, waarschijnlijk, fictie. Maar wel heel goede fictie zelfs. Laten we eerlijk zijn; (nog) niemand heeft bewezen dat de theorieën die in De Da Vinci code de revue paseren fictie of werkelijkheid zijn. Ik vind, als je eens echt iets goeds wilt lezen, De Da Vinci code een must!
|
|
|
Door Jacques Smeets
op 14 augustus 2005
|
Het boek trok mijn aandacht, omdat ik mij al lange tijd ook verdiep in o.a. de esoterische psychologie. Dientengevolge heb ik ook een persoonlijke zienswijze ontwikkeld op het gebied van geloof en religie, historie en waarheid, werkelijkheid en fictie, maar vooral ook naar samenhangen en overeenkomsten, in analogieën enz. enz. (www.insavasana.nl)
Tijdens het lezen van dit boek was het alsof ik mij naar de inhoud ervan toe ontwikkelde, alsof het naar mij toekwam, alsof het vanuit mijn hand ontstond. Heel bijzonder. Mijn gedachten gingen regelmatig terug naar boeken als God, een biografie van Jack Miles of Was Jezus Caesar van Francesco Carotta. Bij het lezen van deze boeken had ik een soortgelijk gevoel. Ik had wel eens gehoord van Opus Dei, maar van de diepere betekenissen en symbolieken in de schilderskunst van iemand als Da Vinci was ik niet op de hoogte. Ik ben diep onder de indruk geraakt en dit boek heeft me aangezet tot verdere diepgang en bewustwording.
|
|
|
Door Willem
op 15 augustus 2005
|
Het is een boek om niet meer weg te leggen voor het uit is, echt een zogeheten page turner. Mijn vrouw heeft het na mij gelezen en denkt er net zo over. Mede daardoor heb ik het als aanrader op mijn web-log gezet en ik ben van mijn stoel gevallen van de hoeveelheid en uitgebreide reacties, zegt genoeg vind ik over de kwaliteit van dit boek.
|
|
|
Door Peter van den Brink
op 27 augustus 2005
|
Afgezien van het feit dat de auteur zijn lezers als peuters behandeld door zijn belerende toon en langdradige verhandelingen, is het gewoon erg slecht geschreven. Ongeveer Ludlum op een maandagochtend en veel zwakker dan Ludlum is haast niet voor te stellen. Wat echter volstrekt irriteert, is dat Dan Brown in (kunst)historisch opzicht een totale nitwit is. Is het iemand opgevallen hoe vaak de naam van Johannes de Evangelist valt in het boek? Inderdaad, niet. En dat terwijl de denkbeeldige Maria Magdalena toch iedere keer zijn plek lijkt in te nemen in het Laatste Avondmaal. Leuk bedacht hoor dat geneuzel over MM, maar er klopt natuurlijk helemaal geen jota van. Een beetje historische thriller schrijver doet ook research, maar het schijnt dat hij dat aan zijn echtgenote overlaat die kunsthistorica schijnt te zijn. Dat ben ik ook, maar van deze dame heb ik nog nooit gehoord. Geen hoogvlieger. Bovendien heeft hij links en rechts zoveel gejat en geplakt dat het niet leuk meer is.
|
|
|
Door Rob van Schaik
op 19 september 2005
|
Onvoorstelbaar snel werd ik door dit boek opgeslokt. Het kostte moeite om het 's avonds op het nachtkastje te leggen. Niet zelden was de wekker al voorbij 00.00 gegaan....... Meesterlijk!
|
|
|
Door wouter
op 22 september 2005
|
Ik heb dit boek gelezen toen ik op vakantie was, in 3 dagen uit en toch nog allemaal steden bezocht en alles in de vakantie. Ik ben pas 14 jaar maar vond het toch geniaal, ben er nog wat van opgestoken en begreep ook alles, misschien komt het door de manier hoe hij het allemaal uitlegd. Bij thuiskomst van de vakantie gelijk Bernini Mysterie uitgelezen, in 2 dagen om precies te zijn.. en deze vond ik zelfs nog beter, hoewel hij misschien iets te geweldadig was af en toe. Dan Brown behoord dan ook officieel tot mijn meest geliefde schrijvers.
|
|
|
Door frits van ditshuizen
op 22 september 2005
|
Aardig verhaaltje opgeleukt met wat(semi)wetenschapelijke voetnoten. Wel erg doorzichtige codes, als de betrokken personen cryptologie hebben gestudeerd dan is deze opleiding zeker een keuzecursus van de moedermavo, jonge jonge wat simpel! Vooral de kluiscode en nog erger het rijmpje in spiegelschrift! De held van het verhaal vertelde enkele tientalle pagina's hiervoor notabene zelf over de schrijfgewoonte van onze leonardo!!! Het lijkt meer op een boek van een film, terwijl het andersom staat te gebeuren.
|
|
|
Door Tom
op 30 september 2005
|
Ik ben nu het boek aan het lezen en ik zit juist aan de helft. Ik vond het in het begin maar saai maar verderop vind ik het al stukken beter. Ik moet soms ook een zin een aantal keren lezen eer ik hem door heb maar dat zal wel komen doordat ik geen ervaren lezer ben. Ook heel interesant vond ik over phi en de graal enz en ik ben er direkt van alles over gaan zoeken. Dus dit boek krijgt van mij 4sterren
|
|
|
Door Kevin Van Bael
op 21 oktober 2005
|
Ik heb het boek in luxe geïllustreerde editie gelezen. En aangezien ik geen echte boekenlezer ben en me vaak al door een boek van 200 blz. moet sleuren, heb ik even getwijfeld of ik DDVC wel wou lezen. Maar ik heb er geen spijt van! Op een kleine 2 weken ben ik door het boek geraasd, en had er elke keer moeite mee om het boek neer te leggen.
Idereen die van gescheidenis houdt, zoals ik, of graag boeken leest MOET deze echt gelezen hebben!
|
|
|
Door ch
op 23 oktober 2005
|
Ik ben aan ddvc begonnen omdat ik niks anders om handen heb, en eerlijk gezegd ik ben er beschaamd om, om dit te zeggen. Het is het meest realistische boek die ik tot nu toe gelezen heb. Ik ben van plan nog andere boeken van deze schrijver te lezen. Ik hoop dat dit boek overal legaal komt en de mensen de kans krijgen om de waarheid te kennen. Ik ben zelf helemaal veranderd na dit boek, later wil ik al zeker niet meer voor te kerk trouwen, dat staat nu al vast. Maar ik kan het rk geloof niet helemaal afbreken (uit respect voor mijn ouders).Misschien zit er wel wat goeds in de leugens, misschien zijn de bijbel en andere verhalen steunpilaren geweest voor bepaalde mensen. En voor die mensen=>hopelijk willen jullie de waarheid ooit eens onder ogen zien!! Als afsluiter wil ik ook nog zeggen=>good job, dan:p!!!
|
|
|
Door Marije Peul
op 02 november 2005
|
Ik heb dit boek gelezen in de zomervakantie van 2004. Ik was toen nog maar 14, maar toch vond ik het een geweldig boek. We waren 2 weken op vakantie, in de eerste paar dagen had ik het boek uit, maar de rest van de vakantie was ik er nóg over aan het nadenken voordat ik echt alles begreep! Dit boek is gewoon geniaal geschreven. En al die mensen die dat niet vinden begrijp ik niet. Oke, misschien heeft hij wel dingen gejat, maar het is haast onmogelijk om zo'n boek te schrijven met allemaal originele dingen, omdat er veel mensen zijn die zich in dit onderwerp verdiepen! Al met al een super boek en binnenkort koop ik het boek zelf.
|
|
|
Door De boekengier
op 06 november 2005
|
Ik biecht op: ik ben eraan begonnen. Op hartstochtelijk aanraden van een lief meisje, waardoor ik de ernstige waarschuwing van de Onfeilbare in de wind heb geslagen. Ik biecht op de eerste twee hoofdstuken geboeid te zijn geweest, De Code beloofde een diepzinnige ontcijfering. En ik biecht op dat niettegenstaande een groeiende wrevel ik het boek (zo banaal, zo stijlloos) heb UITGELEZEN. Dit was voor Mijnheer Pastoor, mijn biechtvader, van nature geneigd geloofsafvalligen en ontaarden te tuchtigen in de geest van onze Katholieke Volksschrijver, voorlopig al zelfkastijding genoeg. Driemaal een Wees Gegroet Maria, en ik mocht nog op Genade hopen. De mildheid van de Heer houdt niet op mij te verwonderen.
|
|
|
Door Jan-Pieter
op 08 november 2005
|
Inderdaad laat maar zitten, lange tijd weggelegd, nooit aan begonnen. Door een discussie met vrienden toch maar eens ter hand genomen. Het verhaal doet erg James Bond achtig aan, de ene achtervolging na de andere... Na 2 a 3 weet je het wel, "het zal wel" denk je dan. Geschiedkundig, kunst historisch is het een groot plagiaat. Er klopt echt helemaal niets van. Van mij mag dat als je er maar een goed mooi verhaal tegenover zet, niks mis mee. Maar dat verhaal is zo tenen krommend, belerend van toon, de karakters zo plat uitgewerkt, als er al aan karakter verdieping is gedaan. Toen ik het uit had direct naar mijn boekwinkel gesneld en de nieuwste van Mankell gehaald, weet ik tenminste zeker dat ik weer een paar heerlijke leesavonden tegemoet ga.
|
|
|
Door l
op 13 november 2005
|
Dit is een heel goed boek met verrassende plotwendingen, interessante weetjes over kunt, architectuur en religie (of die weetjes echt waar zijn laat ik in het midden) en is erg visueel voorstelbaar. Deze zaken maken De Da Vinci code een superieur boek dat spannend is van begin tot einde! Een aanrader
|
|
|
Door anoniem
op 18 november 2005
|
Door al de heisa die rond het boek werd gemaakt, waren mijn verwachtingen hoog gespannen toen ik aan het boek begon.
In het begin is het misschien een beetje moeilijk om te volgen omdat er drie verschillende verhalen zijn die door elkaar komen. Maar toch slaagt Dan Brown erin om het toch boeiend te maken. Wanneer de drie verhalen samenkomen Was ik echt verrast! Dan Brown blijft je boeien door zijn talloze onverwachte wendingen. Het einde was een beetje een teleurstelling. Het was wel goed hoor, maar ik had iets van was het dat. Als je een keer begint te lezen, kan je niet meer stoppen. Het is gewoon een geweldig boek. het geeft je een heel andere visie over een heleboel dingen.
|
|
|
Door Henk van Reeken
op 24 november 2005
|
Ik hou erg van boeken lezen. Dit verhaal van Dan Brown blijft hangen, het zet je aan het denken en neemt je in een verhalende lijn mee op reis door de geschiedenis. Geloven in het verhaal is natuurlijk iets anders. Een boek is niet van levensbelang! Ik vind bovendien dat de "slechte recensies" erg weinig inhoud hebben. Voor mij zeker niet overtuigend genoeg om Brown's integriteit als schrijver in twijfel te trekken. Daar gaat het toch om? Schrijf zelf maar eens zo'n boek, inderdaad met gepikte info...lukt je vast niet. Ik heb genoten van het boek en velen met mij. Zonder meer, TOP.
|
|
|
Door Jay Nexis
op 22 december 2005
|
Eerlijk is eerlijk het begin wow je wordt erdoor volledig getrokken naar die eeuwen oude twijfel over de goddelijkheid etc,Maar na een paar hoofdstukken voel je helemaal aan wie wat en waar. Ik heb bewust dit boek gelezen zonder de facts/fictions op te zoeken omdat ik mijn eigen mening wilde vormen over wat hier geschreven word.
Helaas heb ik nogal veel gelezen over de onderwerpen en kom tot de conclusie dat er veel instaat wat al eerder door anderen werd geschreven en is verfilmd in menige film.vooral het einde vind ik zo voorspelbaar en verliest het boek na de vergelijkingen over disney etc wel degelijk zijn waarde en word het een gewoon leuk geschreven boek met veel voorspelbare situaties dus een gewoon boek niet een historisch document zoals het sommige zien.
|
|
|
Door stijn keirsmakers
op 05 januari 2006
|
Na een tijdje literair op rust te zijn, ben ik begin deze zomer opnieuw aan het lezen geslagen. Ik begon direct met een hoog tempo door 3 boeken van (de Belgische schrijver) Pieter Aspe op een week tijd te lezen. Ik kan dus zeggen dat ik toch enig vergelijkingspunt heb. Welnu dit boek is in alle opzichten een schitterend boek. Vanaf bladzijde 1 werd ik er in gezogen en kon ik niet wachten op de volgende pagina's te lezen en in een mum van tijd was het boek uit. Het is inderdaad een pageturner zoals op de flap staat en het houdt de lezer in spanning van begin tot einde. Ook de vele weetjes die in het boek vermeld worden konden mij uitermate boeien. Maar daar moet je natuurlijk voorstander van zijn. Enkel het slot vond ik een beetje ontgoochelend. Ik hoopte toch op een concreet einde maar het blijft vaag. Al met al kan ik dit boek zeker aanraden. Laat u niet afschrikken door de dikte van het boek want het is uit voor je het weet!
|
|
|
Door Victor
op 10 januari 2006
|
Tsja, dan begin je aan dit boek en dan lees je alles maar dan ook alles drie keer en dan voel je je dom. Iets anders kan ik er niet van maken. Kijk, dat het historisch allemaal niet zou kloppen of dat Brown een en ander gejat heeft, dat maakt me niet uit, maar dat hij iedere keer als er eindelijk een ontknoping volgt, na lang rekken, de hoofdpersoon die ontknoping in gedachten laat herhalen (I believe you and I are in grave danger. Sophie stared at the answering machine. Danger?...) dan zakken mij hersenen naar mijn schoenzolen.
|
|
|
Door W. Folkeringa
op 15 januari 2006
|
Alle recensies belezende, kent dit boek vrijwel alleen grote liefhebbers en grote vijanden. In elk geval boeit het boek veel mensen. Het feit dat het er toe bijdraagt dat veel lezers op onderzoek uitgaan en door het boek een bredere interesse in kunst en geschiedenis ontwikkelen, is alleen al een compliment waard.
|
|
|
Door pitje
op 15 januari 2006
|
Een beetje huiverig voor de ultiem lovende recensies ben ik met een gezonde achterdocht aan de Nederlandse versie van dit boek begonnen.
Wat direct opvalt is de uitermate slechte vertaling, die elke pagina weer voor tenenkrommend slecht opgebouwde en kinderlijk vertaalde zinnen garant staat. De aandrang om het boek opzij te leggen en de engelstalige uitgave aan te schaffen heeft dan ook continue over m'n schouder meegelezen.
Over de inhoud ben ik, zoals eerder gezegd, positiever dan ik aan de hand van de recensies had verwacht. Waar ik rekende op een amerikaans ingesteld boek vol complottheorien en een dubbelzinnige eerbied voor het 'oude continent', kreeg ik een Amerikaans ingesteld boek dat vooreerst een goed opgezette thriller is, en pas daarna de huidige tijdgeest weet te typeren door te willen schudden aan de grondvesten die de gevestigde orde heten.
De vergezochtheid van sommige situaties en beschrijvingen valt daarin amper op, temeer omdat voor mij de opzet van het onderwerp al te vergezocht en onduidelijk is om voor waar aan te nemen.
Het meest interessante aan het boek is voor mij toch de opsomming van feiten, deducties, verhalen en meningen over diverse christelijke en historische zaken.
De vraag die mij rest na het lezen van dit boek: Is er na de eerste vertaling een proeflezing geweest, en zo ja, door wie?
|
|
|
Door Guy
op 27 januari 2006
|
Ik heb het boek De DaVinci code zopas uit. Oef.
In vier dagen !
Persoonlijk vond ik het een 'licht-verteerbaar' verhaal, heb er mij vooral 's avonds en 's nachts mee bezig gehouden, maar het was de randinformatie die het geheel alsnog wat spannend hield en dit sprak me wel aan. Zonder deze zou het boek een banaal misdaadromannetje geworden zijn.
Ik ben dan ook daaromtrent het een en ander op internet gaan opzoeken: over het leven en de werken van Leonardo da Vinci, de verbanden die gelegd worden tussen de figuur van Jezus enerzijds en deze van Judas en Maria Magdalena anderzijds en wat de bijbel daarover schrijft (hoewel ik dit een beetje vergezocht vind), de connectie met de Graal, de geschiedenis van de Graalridders en de Orde van de Tempeliers, de geheimdoenerij rond de Hammadi-documenten, de priorij van Sion en de Rosslyn Chapel, leuk is de reactie van het Vaticaan daarop, namelijk het aanstellen van een kardinaal om de genoemde feiten en stellingen uit het boek te ontzenuwen. En tenslotte de strijd tussen Opus Dei en het Vaticaan zelf.
Het zal de schrijver ontegensprekelijk veel opzoekingswerk gekost hebben, want naast de verhaallijn springt hij van het ene historische (achterhaalbare) raadsel op het ander wat op zich wel interessant is, maar in het boek zodanig is aangedikt dat het het verhaal zelf wurgt. En desondanks de vele informatieve gegevens, zijn er hier en daar enkele onvolledigheden of verkeerdelijke interpretaties.
Ik haal er hier vluchtig enkele aan die me zijn opgevallen...
Als de auteur het bijvoorbeeld heeft over die militaire rangtekens, moet ik onmiddellijk opmerken dat niet alle graden in ^-vorm staan... als hij het heeft over Sigebert (Hdst60/pag247) dan mag dat wel even verduidelijkt worden in Sigebert III, zoon van Dagobert I want er zijn verschillende Sigeberts' geweest. Als hij het heeft over vrijdag de 13de mag dat wel vervolledigt worden naar oktober 1307. Op pag 360 heeft men het opeens over een 'groene reus' i.p.v. een groene ridder (drukfoutje ?). Voor alle duidelijkheid gaat het wel degelijk over een pistool Hawker 400/731 enz. enz.
En er zullen er nog wel enkele tussenzitten die ik over het hoofd heb gezien. Als men over zulke feiten schrijft, vind ik dat deze dan wel juist moeten zijn.
Het boek op zich heeft wel (de facts achterwege gelaten) een vlotte verhaalstijl, maar de inhoud blijft flauw. Eens het hoofdstuk 80 gepasseerd, kreeg ik de neiging om naar de laatste pagina's te grijpen om de plot te weten, want dat opsporingswerk leek me plotseling een beetje te langdradig en op het vervelende af.
Het einde is dan zeker een grote teleurstelling omdat heel het avontuur geen oplossing heeft gebracht en zo bruusk wordt afgebroken (daar kan gemakkelijk nog een vervolg aangezet worden... met deze gedachte ga ik nu zeker ook de andere boeken van Dan Brown gaan lezen...)
Het is ook geschreven als een film-scenario, zo gedetailleerd dat je (als je de acteurs erbij fantaseert) de film zo voor de ogen ziet afspelen.
En over de film gesproken: ik heb al enkele trailers mogen bekijken en het lijkt me veelbelovend / in ieder geval zal het veel beter zijn dan het boek zelf...hetgeen niet altijd kan gezegd worden van andere prenten.
Maar ik hou mijn hart vast.
Alles speelt zich voor 80% af (met uitzondering van het laatste gedeelte) tijdens de nacht en dan riskeert men een avontuur te bekijken die zich anderhalf uur in het donker afspeelt en dat is allesbehalve spannend. Dit wordt dé uitdaging van de regisseur.
Wat de cast betreft: ik zie niet direct de rol van de 'professor' weggelegd voor Tom Hanks. Hij is volgens mij niet de geschikte acteur om de nieuwe 'Indiana Jones op zoek naar de Graal' te spelen. Daarvoor mochten ze wel een 'oudere' speler gezocht hebben, want tenslotte komt er voor zijn rol toch geen stuntwerk bij kijken.
Waar ik wel naar uitkijk zijn de rollen van JeanPierre Marielle als conservator, Ian McKellen als excentrieke kasteelheer en dan vooral Jean Reno (mijn favoriete Franse acteur) als immer knorrige politieambtenaar.
Ik kijk al uit naar de maand mei waar hij in de zalen komt.
Hopelijk maakt hij evenveel ophef als indertijd 'The Temptation of Christ'...
|
|
|
Door Harald Beerens
op 15 februari 2006
|
Alle sterrenvariaties van 1 tot 5 zijn gebruikt in de vele recensies die over dit boek zijn geschreven; zeer gemengde reacties dus, maar ook blijk gevend van zeer gemengde gevoelens. Vooral de puristen die zich storen aan een onjuiste weergave van historische feiten of nadrukkelijk aangeven het allemaal zelf veel beter te weten. Nogal flauw. Een roman is immers niets meer of minder dan een verhaal ontsproten aan de fantasie van de schrijver of schrijfster. Het is geen geschiedenisboek of wetenschappelijke verhandeling, hoewel velen lijken te proberen er dat van te maken. Ik heb het met veel plezier gelezen, evenals Het Bernini mysterie. In mijn beleving is Dan Brown een creatieve schrijver, die door zijn beschrijvende verhaalstijl een prachtig sfeerbeeld weet neer te zetten, de spanning erin houdt en het verhaal opbouwt als een film. Dat maakt het misschien wat luchtig of lichtvoetig, maar ook toegankelijk. Onmiskenbaar een Amerikaan, wat de laagdrempeligheid van het boek ten goede komt, het tempo erin houdt, en menige deux ex machina in het leven roept. Maar ook het bereikbaar maakt voor een breed publiek, omdat ook de cassière van de supermarkt (met alle respect) ermee uit de voeten kan. Daar kan Umberto Eco nog wat van leren.
|
|
|
Door Verburgh Kim
op 20 februari 2006
|
De Da Vinci code, wereldberoemd! Na zoveel lofwoorden wilde ik het boek voor mezelf wel eens lezen. Eerst zag ik wat op tegen het ettelijk aantal bladzijden. Maar toen ik het eerste hoofdstuk had doorgenomen, was ik al in de ban. Enkele nachten slaap werden ingekort wegens het boeiende verhaal. Daarenboven nog spannend, zoals een thriller hoort te zijn!
Brown slaagt er perfect in om beschrijvingen te maken tot in de puntjes, en dit zonder langdradig over te komen. De waarheidsgetrouwe delen over kunst gecombineerd met een fantastisch plot brengen dit boek tot de kaskraker van formaat die hij is!
Naar mijn mening is het boek absoluut een aanrader voor mensen die houden van een spannend boek en niet opzien tegen een stukje cultuur!
Ik wens allen die het nog willen lezen alvast veel leesplezier! Hopelijk bekoort het boek u zoveel als het mij bekoord heeft.
|
|
|
Door #3kus#
op 20 maart 2006
|
Zoals velen heb ik veel gehoord over het boek en heb hem ook gelezen, ik vind het begin ontzettend mooi, maar hoe dichter je bij het einde komt, hoe minder leuk het verhaal word. Het word allemaal geschreven naar een climax en veel spanning is er niet. Ook kon ik veel dingen al gauw raden (spiegelschrift & rekeningnummer etc.) hoewel ik (nog maar) 15 jaar ben, kan ik zelfs vertellen dat het boek minder leuk is als je het leest. Ik vond Het Juvenalis dilemma en Het Bernini mysterie mooier, en ik hoop dat De Delta deceptie in ieder geval beter is dan De Da Vinci code.
|
|
|
Door Gino Le Pera
op 12 april 2006
|
Hoewel de meningen erover verdeelt zijn kan ik zeggen dat dit boek me zeer kon bekoren, tot zelfs heeft weten te facineren. Het kostte mij de grootste moeite om het boek bij het einde van het desbetreffende hoofdstuk naast me neer te leggen om te gaan slapen. Het boek slaagde er zelfs in me te laten zoeken naar de werkelijke feiten en de meningen van anderen daarin. Het heeft zelfs een eigenaardige sfeer bij me weten op te roepen. Hoewel ik absoluut geen kunstliefhebber ben en kunst eerder als 'saai' beschouw moet ik zeggen dat dit boek die visie 180 graden heeft weten te wederkeren. Het cristelijke geloof heb ik altijd al in twijfel getrokken, en met het lezen van dit boek begint het christelijke geloof tenminste eens ergens op te slaan. Verder was het boek links en rechts wel wat voorspelbaar en het plot had ik ook wat unieker verwacht, maar ondanks dit, toch een meesterwerk van een boek. Ik kijk nu al ontzettend uit naar de film ervan hoe deze mijn fantasie kan omzetten in motion pictures. De trailer is in elk geval al meer dan goedgekeurd.
En dan nu maar eens aan Het Bernini Mysterie beginnen...;) !!!
|
|
|
Door Penninck Rik
op 14 april 2006
|
Ik heb dit boek reeds 2 maal gelezen. De eerste keer 3 jaar geleden en nu recent opnieuw. Voor mij is dit boek echt het 'neusje van de zalm '. Het is een waar fenomeen en voor mij althans het beste boek dat ik ooit heb gelezen. Dit wil ik motiveren met volgende: Het boek is op een vlotte, verstaanbare wijze geschreven. Vele andere boeken? denken we maar aan In De Naam Van De Roos, van Umberto Eco is een aartsmoeilijk boek om het helemaal te lezen. Doch heb ik het gedaan. Ook vele andere boeken denken we bevoorbeeld aan onze meest beroemde schrijver in België met name Hugo Claus met zijn boek Het verdriet van België, is voor mij althans de moeite niet waard om het helemaal te lezen. Ik vind dit boek eerder doodsaai. Toch wordt Hugo Claus overal 'bewierrookt' voor mij is hij eerder een 'mediafiguur die gehypt' wordt door de zogenaamde intelligensia. De Da Vinci code is veel meer dan een triller. Nee, het opent vele perspectieven. Denken we maar aan het volgende de feiten die worden weergegeven over het Christendom, de Tempeliers, De Mona Lisa, het Opus Dei, de speculaties over het schilderij van het laatste avondmaal etc. Dit alles zorgt ervoor dat er inderdaad veel beroering ontstaat. Want inderdaad het 'Opus Dei', de 'Tempeliers', het 'Vaticaan' schrikken ervan wat er over hen beweerd wordt. Dit boek maakt zoveel ophef, dat tevens vele andere ervan profiteren om rescencies te schrijven, een CD-rom, de film etc, ook het beschuldigen van plagiaat is 'ridicuul'. M.a.w. vele andere proberen zelf munt te slaan uit dit boek. Ook het Louvre museum te Parijs lokt veel meer museumtoeristen dan voorheen. Trouwens dankzij dit succes van het boek geeft het Louvre museum de regisseur Ron Howard de kans gegeven om in het Louvre te filmen. De Westminster Abbey mag er niet gefilmd worden, misschien begrijpelijk. Tot slot wil ik nog meedelen, dat dit boek je de kans heeft om je verder te verdiepen in allerlei gegevens die in het boek zeer gedetailleerd zijn weergegeven. Aan ieder de keus als hij dit wenst te doen. Ik doe het in elk geval!
M.a.w. dus is dit boek voor mij een 'fenomeen', een absolute aanrader voor iedere lezer.
|
|
|
Door blondeel Felicia
op 20 april 2006
|
Dit boek is superspannend en een absolute pagetuner, ik heb het boek uitgelezen op 2 dagen en had telkens spijt als ik hem moest sluiten. De combinaties van kunst religie en een spannend verhaal zijn absoluut geslaagd. Velen zeggen dat het einde voorspelbaar is, al vind ik dit totaal niet zo, ik stond perplex toen ik het einde las, het is een heel verassend einde, al vind ik inderdaad dat vele ontsnappingen nogal onwaarschijnlijk zijn op het uur dat het zich afspeelt. Ook de vele waarheden qua wetenschap en kunst zijn prachtig om te lezen. De informatie van in de schilderijen kon ik inderdaad terug vinden toen ik mijn curus van kunstgeschiedenis opendeed.
Ik vind het een aanrader voor mensen die niet echt lezers zijn, maar het toch eens willen proberen, het is een boek dat zeer erg vlot leest en inmens intressant voor mensen die zin in kunst hebben of die zich eigenlijke vragen stellen over het Katholieke geloof.
|
|
|
Door T.
op 01 mei 2006
|
Tsja, als je er zoveel over hoort, dan lees je zelf ook maar de Da Vinci Code, ook al zijn thrillers niet m'n favoriete genre. Het is geschreven in soepel Engels en leest als een trein, maar is ook uitermate ergelijk. Ten eerste zijn daar wat ik noem de 'reisgids'-beschrijvingen van allerhande gebouwen: er kan geen monument opdoemen of we komen het bouwjaar en het aantal tegels te weten. Als ik een reisgids wil lezen, koop ik wel een reisgids. Ten tweede zijn de beschreven emoties van een clichéniveau zoals dat al in honderden thrillers voorkomt: 'happily ever after'.
Als daar allemaal nog overheen valt te komen, is ook de plot enigszins vergezocht. Het idee van de bloedlijn van Christus is aardig, maar is een klein deel van de eigenlijke plot (ongelooflijk dat het Vaticaan zich daar zo druk over maakt). Alleen dus lezen als je van thrillers houdt met alle mogelijk clichés, en met reisgidsbeschrijvingen.
|
|
|
Door Celine Van de Casteele
op 02 mei 2006
|
Ook ik heb, zoals velen, met bewondering in het boek gelezen. Alhoewel dat het verhaal heel goed in een zit, keek ik toch soms verbaasd naar de dialogen. Niets tegen het verhaal en tegen Dan Brown zijn stijl, maar de dialogen zijn soms te lang en te ingewikkeld. Zeker als je weet dat ik eigenlijk verplicht ben dit boek voor school te lezen... Ik vind het wel een superboek dat je in 1 ruk uitleest !
|
|
|
Door tineke deketelaere
op 02 mei 2006
|
Ik heb erg genoten van dit boek. Hoewel ik normaal niet bepaald een fan ben van detectiveverhalen en moorden, heb ik het toch gelezen op aanraden van mijn omgeving. Twee goede vriendinnen hadden er ook een eindwerk over gemaakt. Het heeft me zeer aangenaam verrast. Ik hield enorm veel van historische tint van het verhaal en mijn nieuwsgierigheid werd elke keer opnieuw geprikkeld waardoor het boek al snel uit was. Robert Langdon en Sofie Neveu waren sympathieke hoofdpersonages die ik graag doorheen hun avontuur heb gevolgd. Ik had wel het gevoel dat er nog verder kon zijn ingegaan op de relatie tussen hen, maar dat is een keuze die een auteur moet maken. Het fenomeen 'spannend boek' is nu zeker niet meer uitgesloten voor mij.
|
|
|
Door Tof
op 15 mei 2006
|
Ge-wel-dig boek! Kan niet wachten tot de film uitkomt. Dankzij dit boek ben ik een groot fan van Dan Brown geworden. Ik had eigenlijk eerst een soortgelijk boek gelezen, van Adam Fawer (geloof ik). Het boek heet De Einstein Code. Nadat ik aan mijn moeder duidelijk had gemaakt dat ik het een geweldig boek vond (dus ook zeker een aanrader), kreeg ik De Da Vinci Code in mijn handen. Daarna ben ik gewoonweg verslaafd geraakt aan zijn boeken en hang ik aan zijn lippen.
|
|
|
Door Aart Vink
op 20 mei 2006
|
Hoewel ik niet zo'n lezer ben, heb ik op aandringen van mijn omgeving toch het boek gelezen. Juist omdat ik gelovig ben opgegroeid (in de 50er jaren), boeide het mij ook gezien de historische feiten (waar of niet waar) die zijn verweven in het verhaal. Heb ook vele dingen op het internet onderzocht, naar aanleiding van het boek.
Vanaf het eerste moment dat ik begon te lezen, was ik er niet uit te slaan. Zoals velen met mij, was het einde inderdaad onbevredigend. Ik stond ineens in een doolopende straat. Maar misschien was dit ook wel de bedoeling van Brown? Of komt er een vervolg.?
A.s. zondag ga ik de film bekijken op uitnodiging van mijn dochter, alhoewel ik zelden in de bioscoop te vinden ben. Ben heel erg benieuwd of de film mij net zo kan boeien als het boek.
Wel denk ik, dat je eerst het boek gelezen moet hebben en dan de film bekijken. Mocht de film ooit uitkomen op DVD (wat zeker zal gebeuren) dan zal deze zeker een plek vinden naast het boek in mijn erg kleine boekenkast. Zoals gezegt ben niet zo'n lezer.
Maar dit boek mag niet ontbreken.
|
|
|
Door Ria
op 04 juni 2006
|
Na alle publiciteit rond dit boek, vond ik dat ik (een echte thriller-fan) dit boek ook maar eens moest lezen, en het smaakt naar meer. Wat een goed boek! Robert Langdon gaat samen met Sophie Neveu op zoek naar de Heilige Graal. Ik vond het verhaal wel een beetje Ludlum-achtig, het had wel wat vergelijkenissen met Het Bourne bedrog.
|
|
|
Door fenna vd Berg
op 07 november 2007
|
Vol goede moed en met alleen maar laiende berichten was ik na een paar bladzijde zwaar teleurgesteld!
Wat een verschrikkelijk slecht geschreven boek! Wat zonde om van zo`n mooi onderwerp zo`n vreselijk boek te maken!
Ik begrijp echt niet dat veel andere mensen niet zien hoe knullig het geschreven is, vol flauwe, makkelijke toevalligheden en voorspelbaarheden.
Ik vind het vreselijk overschat en ga mij zeker niet wagen aan de rest van deze schrijver.
|
|
|
Door dirna
op 15 september 2006
|
Ik heb De Da Vinci code een halfjaar geleden gelezen. Toen was ik er zo door geboeid dat het boek me niet losliet, iets wat me nog maar enkele keren in mijn leven is overkomen. Vooral alle verhaaltjes en theorietjes over Jezus fascineerden me, en ook de priorij van Sion, vooral dan omdat er vooraan in het boek stond dat het een historisch feit was.
Anderhalf jaar en vele thrillers later vind ik het boek maar een gewone middelmaat. Eerst en vooral heeft Dan Brown met zijn "all historical facts", zoals hij het zo mooi kan zeggen, het grote publiek misleid. Een grondig onderzoek, beschreven in een documentaire, toont aan dat er weinig klopt van de Tempeliers, de kapel van Rosslyn en de zogenaamde symbolen in het werk van Da Vinci, om over de valse Dossiers Secrets nog maar te zwijgen. Verder is Dan Brown met zijn plotwendingen en insinuaties weinig origineel. 4 boeken op rij doet hij net hetzelfde om de lezer op een verkeerd spoor te zetten, maar je begrijpt wel dat je bij het derde en vierde boek gewoon zit te wachten op een nieuwe wending in het verhaal, zodat het zelfs voorspelbaar wordt.
En of Jezus nu echt een vrouw en kind had? Boeit me niet, waarom zou het me? Laat ondertussen het Vaticaan nog maar gratis reclame maken voor het boek...
|
|
|
Door Daisy De Keyzer
op 12 februari 2007
|
Ik heb heel bewust lang gewacht om De Da Vinci code uiteindelijk te lezen omdat door de vele reacties en de hype rondom het boek ik misschien te veel beinvloed zou worden.
Brown schrijft inderdaad zijn verhaal op een manier die het boek zeer toegankelijk maakt voor de doorsnee lezer. Geen ingewikkeld vakjargon waar andere schrijvers van historische thrillers en romans zich vaak aan durven bezondigen. Spijtig echter vind ik de wijze waarop hij zijn lezers via het personage van de professor een aantal waarheden opdringt die er geen zijn. Het is net alsof Dan Brown met deze roman eens eventjes alle mysteries ontrafelt en Leonardo Da Vinci vanaf nu geen geheimen meer voor ons heeft.
Ik hou niet zo van dit soort type schrijvers, maar ik denk wel dat voor Dan Brown ook geldt : "Hij leerde zijn volk opnieuw lezen".
|
|
|
Door Justine Cuypers
op 16 februari 2007
|
De Da Vinci Code is verdiend het beste boek uit 2004. Hoewel het boek zich twee jaar in mijn boekenkast bevond zonder dat ik het ooit heb opengeslagen (ik lees niet overdreven graag en veel), heb ik de 430 bladzijden in geen tijd verslonden.
Dan Brown geeft zijn boek een meerwaarde doordat hij vertelt over onder andere Leonardi Da Vinci, maar ook over het sombere verleden van de Katholieke Kerk, de Heilige Graal, het Opus Dei, de Priorij van Sion, het getal phi (de Gulden Snede: 1,618), en meer. De meeste besproken onderwerpen waren voor mij zelfs nieuw en daarom interessant om lezen, en waren ze niet nieuw, dan waren ze nog steeds boeiend.
Neem bijvoorbeeld het getal phi, dat algemeen als het mooiste getal wordt beschouwd: 1,618.
De Fibonacci-reeks: 1-1-2-3-5-8-13-21-34
Dit is één van Langdons eerste aanwijzingen om de moord op conciërge van het Louvre, Jacques Saunière, op te lossen.
Niet alleen zijn de twee voorgaande getallen gelijk aan het volgende: 1 + 1 = 2,
1 + 2 = 3, 2 + 3 = 5 enzovoorts... maar als je twee getallen door elkaar deelt, kom je een getal uit nabij phi.
5 / 3 = 1.66
8 / 5 = 1.6
13 / 8 = 1.625
21 / 13 = 1.615
34 / 21 = 1.619
Twee fragmentjes ter verduidelijking, letterlijk overgenomen uit de roman:
… En glimlachend liet hij een dia zien van een spiraalvormige schelp. “Herken je dit?”
“Dat is een nautilus,” zei de biologiestudente. “Een koppotig weekdier dat gas in de kamers van zijn schelp pompt om zijn drijfvermogen te regelen.”
“Dat klopt. En heb je enig vermoeden hoe de diameter van elke spiraal zich tot de volgende verhoudt?”
Het meisje keek weifelend naar de concentrische bogen van de spiraalvormige schelp.
Langdon knikte. “Als phi. De Gulden Snede. Als een komma zes-een-acht tot een.” (pagina 93.)
“Meet de afstand van je kruin tot de vloer. Deel die door de afstand van je navel tot de vloer. Raad eens wat daaruit komt.”
“Toch niet phi?” riep een van de jongens ongelovig uit.
“Jawel, phi” antwoordde Landon. “Een komma zes-een-acht.” (pagina 94.)
Heel het boek is doorspekt met raadseltjes. Bovendien blijkt wat Brown in zijn romans schrijft ook effectief te kloppen. De Da Vinci Code is als het ware een documentaire.
Niet alleen blijft de spanning erin door verrassende wendingen, maar laat Dan Brown de overgang van het ene hoofdstuk naar het volgende zo open dat je als lezer niet anders wilt doen dan lezen omdat je wilt weten hoe het verhaal verder gaat. Hij beschrijft iets, je zit midden in de actie en dan durft hij overgaan naar andere personages, om ook aan dat deel van het gehele verhaal verder te schrijven, zodat alles mooi in elkaar verweven zit. Het boek speelt zich af in 24 uur, in Parijs. Er is namelijk het gebeuren in onder andere het Louvre met Sofie en Robert Langdon, terwijl de moordenaar Silas en de groep waartoe Silas als monnik behoort, het Opus Dei, ook deel uitmaken van de belangrijkste evenementen.
De Da Vinci Code leest als een film door de beeldende schijfstijl van Brown. Een groot pluspunt!
Persoonlijk advies: zeker lezen, want het geheel leest vlot, het is gestructureerd opgebouwd, interessant en bovendien spannend!
|
|
|
Door Bert
op 14 september 2007
|
Dit boek heb ik als derde gelezen van Dan Browns boeken en de spanning was er voor mij niet echt: Dan Brown laat altijd iemand die in het begin vriend is de slechterik zijn en het eindigt altijd met een romance tussen de twee hoofdrolspelers. Wat dit allemaal betreft was het boek dus niet echt verrassend. De research die hij gedaan heeft is natuurlijk wel goed. Een tip: verdiep je niet van te voren in de organisaties die de schrijver beschrijft want dan ga je het boek heel sceptisch lezen. Bijv. dat de priorij van Sion een verzinsel van iemand was en Opus Dei een organisatie die voornamelijk aan liefdadigheid doet. In het genre schrijft Brown natuurlijk wel boeiend.
|
|
|
