| Auteur: |
Deaver, Jeffery |
| Titel: |
Monddood |
| |
A Maiden's Grave |
| Genre: |
|
| Vanaf: |
augustus 2002 (herdruk) |
| ISBN: |
9789044927313 |
| Uitgever: |
Zwarte beertjes |
| Vertaler: |
Mariëtte van Gelder |
| Pagina's: |
496 |
| Uitvoering: |
pocket |
|
 
|
|
Monddood (1996)
Jeffery Deaver
|
De schoolbus met acht doofstomme meisjes en hun leraressen had nooit mogen stoppen op de snelweg in het vlakke, uitgestrekte landschap van Kansas. Drie ontsnapte gevangenen wachten hen op in een verlaten slachthuis - ze hebben niets te verliezen. En met de meisjes als hun gijzelaars hebben ze alles te winnen.
Lou Handy, moordenaar en leider van het drietal, eist een vrije aftocht. Krijgt hij die niet, dan zal hij elk uur een van de meisjes doden.
FBI-agent Arthur Potter staat aan het hoofd van het onderhandelingsteam. Naarmate de nachtmerrie voortduurt en de deadlines een voor een verstrijken, wordt duidelijk dat Handy niet zomaar een misdadiger is, maar een briljant strateeg. Of een ware psychopaat...
|
| Crimezone over... |
|
|
Door Crimezone|Kim
op 08 maart 2004
|
Ik ben wederom verkocht
Monddood is een boek dat begint en vervolgt als een gewone thriller over een gijzeling. Het einde is echter weer zoals ik van Deaver gewend ben, totaal anders dan je verwacht. Met zijn plot vol twists en turns weet Deaver ook dit boek weer op de kaart te zetten en ben ik wederom verkocht!
In Monddood probeert FBI-agent Arthur Potter de gijzeling van acht dove meisjes en hun leraressen tot een goed einde te brengen. Aanvankelijk lijkt dat ook allemaal te lukken, totdat de eerste gijzelaar sneuvelt. De gewetenloze crimineel en hoofdgijzelnemer Lou Handy maakt zijn bijnaam ‘de kille dood’ al in het beginstadium waar. Hoe moet je onderhandelen met een man die een stalen pantser om zijn hart heeft en zonder pardon kleine meisjes doodschiet? Arthur Potter doet zijn uiterste best een band te kweken met Handy en het aantal slachtoffers te beperken. Echter, zonder dat hij het merkt manipuleert Handy Potter en weet een gevoelige snaar bij hem te raken. Als de laatste dan ook nog vlinders in zijn buik krijgt van Melanie, één van de gijzelaars lijkt het hoofd koel houden bijna een onmogelijke opgave. Als de pers en een aantal grote ego’s het heft in eigen hand proberen te nemen om Potter buiten spel te zetten, is de chaos compleet. Lukt het Potter om het complot te ontrafelen en de gijzelaars in veiligheid te brengen zonder dat hij er zelf aan onderdoor gaat?
In Monddood liggen goed en kwaad niet ver uit elkaar. In tijden van crisis nemen primaire, duistere gevoelens soms de overhand om daarmee het eigen vege lijf te redden. Deaver laat dit in zijn boek op een begrijpelijke manier zien. Als de ‘goeden’ slechte dingen doen door de omstandigheden kun je daar bijna alleen maar sympathie voor hebben. Het feit dat de gijzelaars verstoken zijn van een belangrijk zintuig als het gehoor, geeft het boek een origineel tintje. Beetje ongeloofwaardig vond ik soms de reactie die bepaalde karakters hadden op bad guy Handy. Ze lieten zich soms wel heel gemakkelijk in de luren leggen. Maar, dit kon de pret niet drukken. Monddood is gewoon een spannend boek met een einde dat je als lezer zelf niet kunt bedenken. Gelukkig is Deaver er om dat voor ons te doen.
|
|
| Bezoekersrecensies |
  |
Door Jeroen François
op 01 augustus 2003
|
Arthur Potter (geen familie) heeft zijn dagje niet. Net op de verjaardag van zijn overleden vrouw wordt hij dringend weggeroepen. Drie misdadigers zijn uit de gevangenis ontsnapt, gijzelden een bus met doofstomme kinderen en twee leraressen en hebben zich in een vervallen en luguber slachthuis verschanst. Als FBI-agent heeft Arthur Potter een reputatie opgebouwd als onderhandelaar bij gijzelingsacties. Hij moet er nu voor zorgen dat de gijzelnemers zich overgeven. Het belooft een moeilijke opdracht te worden, want de leider van de misdadigers, Lou Handy, schiet al snel een van de meisjes koelbloedig dood. Als overmaat van ramp keren enkele van Potters collega's zich tegen hem. Ondanks al deze moeilijkheden probeert Potter een band te smeden met de kille Lou Handy. Kan hij een bloedbad vermijden?
Het hoofdpersonage is een onderhandelaar bij gijzelingsacties. In Monddood wordt dus vooral veel gepraat. Toch is het een boeiende thriller, vooral omdat je het drama vanuit verschillende gezichtspunten kan volgen. Je voelt als lezer de spanning die Potter en zijn team ervaart. Maar je leest ook hoe een van de gijzelaars, Melanie, een jonge doofstomme lerares, het drama beleeft. Voor haar en haar jonge leerlingen is de situatie des te traumatischer, omdat ze niets horen, op brute wijze uit hun gesloten leefwereldje worden gerukt en moeilijk met de gijzelnemers kunnen communiceren. Melanie slaagt er toch in te evolueren van een bange wezel tot een moedige vrouw. Wat Lou Handy bezielt, is minder duidelijk. Is hij een psychopaat of moordt hij uit berekening? Aan de lezer om het zelf uit te maken.
De keuze van Jeffery Deaver om doofstomme kinderen als gijzelaars te nemen is briljant. Het accentueert het machteloze gevoel dat zij ervaren. Bovendien is het ook interessant te lezen hoe hun wereldje eruit ziet. Zo bestaat er een verschil tussen Doven (met een hoofdletter) en doven. Monddood blijft tot het einde verbazen. Net wanneer je denkt dat alles achter de rug is en het boek rustig naar het einde kabbelt, schudt Deaver de lezer wakker met een verrassing van formaat.
Het verhaal van Monddood speelt zich in een tijdspanne van minder dan één dag af. Als je niet oppast, laat je al je werk liggen en verslind je dit boek eveneens in één etmaal. Een echte aanrader dus.
|
|
|
Door Joanazinha
op 28 december 2009
|
Hoewel het gegeven vrij statisch is (de onderhandelingen rondom de vrijlating van gijzelaars) gebeurt er zoveel dat de spanning er vanaf het begin afspat. Arthur Potter is de FBI-onderhandelaar en Lou Handy is de gijzelnemer, die samen met 2 andere gevangenen is ontsnapt uit de gevangenis. Handy is ijzig kalm en Potter kan, ondanks zijn jarenlange ervaring als onderhandelaar, geen vat op hem krijgen. Daarbij wordt hij dwarsgezeten door andere instanties die op eigen houtje proberen de gijzeling te beëindigen.
Op het eind lijkt het allemaal toch nog met een redelijke sisser af te lopen, maar dan heeft de lezer buiten één van de beste thrillerschrijvers van deze tijd gerekend: hij heeft nog een zeer verrassend einde in petto. Deaver is weer superieur!
|
|
|
Door Johan
op 30 november 2003
|
Ik heb het boek ademloos uitgelezen. Op sommige momenten reageerde mijn hart door sneller te gaan kloppen van de spanning. Een absolute aanrader!
|
|
|
Door Ludo Momerency
op 07 december 2003
|
Adembenemend hoe Deaver de dovenwereld in dit boek laat spreken.
|
|
|
Door Remko Meddeler
op 03 augustus 2004
|
Een vroeg boek van Deaver dat verraadt hoe goed hij zal gaan worden als schrijver van spannende, zelfs zenuwslopende boeken. Een mooie en spannende start en een redelijk verrassend einde. Het verloop van de gijzeling had iets meer tempo mogen krijgen. De kracht van Deaver zit in de verrassende wendingen en die waren soms net niet verrassend genoeg. Of ben ik gewoon te verwend door zijn Rhyme-boeken?? Drie sterren, maar een halfje meer had ook gekund.
|
|
|
Door Ellen Smid
op 29 augustus 2004
|
Deavers tweede thriller en wat voor één! Helder taalgebruik, vlot geschreven, een plot dat goed in elkaar zit en spanning die van alle 500 pagina's afspat. En als je denkt dat je alles hebt gehad, volgt er nog een verrassende ontknoping. Wat kan die man schrijven!
|
|
|
Door Rikkesoft
op 24 maart 2006
|
In het boek volgen we het verloop van een gijzeling. Een bus, met leerlingen en leraressen, van een dovenschool stopt om hulp te bieden bij een ongeval, maar zij worden gegijzeld door drie gevaarlijke, net uit een gevangenis ontsnapte, moordenaars. De bus wordt naar een leegstaand, vervallen slachthuis gereden waar de gijzelnemers zich, met hun slachtoffers, verschansen.
Dan begint het moeizame onderhandelen tussen politie en de misdadigers. En zoals we Deaver ondertussen kennen, volgen een aantal onverwachte wendingen, die er voor zorgen dat de spanning blijft, en de aandacht van de lezer niet verslapt.
Het verhaal wordt verteld vanuit het standpunt van twee personages: Arthur Potter, de FBI-onderhandelaar enerzijds, een man met veel ervaring in zijn werk die als een onaantastbare veldheer de onderhandelingen stuurt en zijn troepen dirigeert.
En Melanie Charrol, een van de dove leraressen anderzijds, een vrouw die tijdens de gijzeling een indrukwekkende metamorfose doormaakt.
Bij momenten vond ik dat de onderhandelingen wat te gladjes verliepen volgens het verwachtingspatroon van Arthur, maar over het algemeen is de beschrijving van deze onderhandelingen, de psychologie erachter en het gedrag van de onderhandelaar zeer realistisch weergegeven. De rivaliteit tussen de verschillende politiediensten en de onverwachte inmenging van de politiek en sommige individuen, zorgen voor de nodige spanning en maken dat het boek een plezier om lezen is.
En laat ik de fantastische beginscene niet uit het oog verliezen. Dit was één van de beste, misschien wel het beste boekbegin dat ik tot nu toe mocht lezen. Wat een prachtig staaltje van sfeerschepping.
Eigenlijk heeft Jeffery Deaver hier een klein meesterwerkje afgeleverd, want hoe hij er in slaagt om van een zeer statisch gegeven, die een gijzeling is, toch een spannend en gevarieerd boek te maken is ronduit schitterend.
|
|
|
Door Bob Broekhof
op 18 april 2006
|
Het is al een aantal jaren geleden dat ik dit boek gelezen heb, maar het heeft een diepe indruk op mijn achter gelaten. Het zal wel komen door het feit dat er dove kinderen het slachtoffer zijn van een smerig spel.
|
|
|
(80)
