| |
|
|
 |
Home
Interviews
Titels
Auteurs
Young Adult
Colofon
VIP-club
Forum |
 |
| |
|
|
| |
Crimezone recensies
| Bezoekersrecensies
| Verwachte titels
| Hot or not
| Leestips
|
|
|
Crimezone.nl | James Patterson - Mijn wil geschiede
| Auteur: |
Patterson, James |
| Titel: |
Mijn wil geschiede |
| |
2nd Chance |
| Genre: |
|
| Vanaf: |
april 2003 |
| ISBN: |
9789022986257 |
| Uitgever: |
A.W. Bruna Uitgevers |
| Vertaler: |
Abbie Doeven |
| Pagina's: |
319 |
| Uitvoering: |
paperback |
|
 
|
|
Mijn wil geschiede (2003)
James Patterson
|
San Francisco is geschokt door de moorden op een jong meisje en een oude vrouw. Wanneer kort daarop twee nieuwe slachtoffers vallen, vermoedt de inspecteur Lindsay Boxer dat dit het werk os van een en dezelfde maniak.
Aangezien haar collega's niet geloven dat de moorden ook maar iets met elkaar te maken hebben, roept Lindsay de hulp in van drie goede vriendinnen: journalist Cindy Thomas, openbare aanklager Jill Bernhardt en patholoog-anatoom Claire Washburn. Samen gaan zij op zoek naar het verband tussen de moorden. Het patroon dat ze ontdekken, jaagt hen de stuipen op het lijf.
Als de vier vrouwen zich realiseren dat een van hen het volgende slachtoffer kan zijn, proberen ze de moordenaar in de val te lokken. Maar hebben ze de zaak wel goed ingeschat of speelt de moordenaar een spelletje met hen? Eén fout kan fatale gevolgen hebben....
|
| Crimezone over... |
|
|
Door Crimezone|Sander
op 18 mei 2003
|
Weer een echte ouderwetse Patterson
Al jaren behoort James Patterson tot mijn favoriete schrijvers. Als een van de weinigen weet hij aan de lopende band echte page-turners te schrijven. Hoewel ik zelf het gevoel heb dat hij met de Alex Cross-verhalen op een dood spoor aan het geraken is, heeft hij met de Women's Murder Club een nieuwe spannende serie opgezet. Mijn wil geschiede is het tweede boek dat verschenen is in ons land.
De vriendinnen van het recht, Lindsay, Cindy, Jill en Claire werken evenals in De eerstverlorene samen aan een mysterieuze zaak waarin een seriemoordenaar het heeft gemunt op zwarte inwoners van San Francisco. Er wordt gedacht aan racistische motieven, totdat duidelijk wordt dat alle slachtoffers 'iets van doen hebben met de politie van de stad'.
Behalve de personages, is Patterson's stijl al die jaren niet veranderd. Zoals altijd kruipt hij in de huid van zowel de dader als de politie. Zijn gebruikelijke vlotte pen, en de prettige korte hoofdstukjes zorgen ervoor dat je in notime door het boek vliegt. Mijn wil geschiede is weer een echte ouderwetse Patterson en staat garant voor een paar uurtjes stevig leesplezier.
|
|
|
Door Crimezone|Eric
op 03 mei 2004
|
Een angstaanjagend patroon
Na De eerstverlorere is dit het tweede boek van James Patterson over de zogenaamde Women's Murder Club. Het middelpunt van deze serie is inspecteur Lindsey Boxer, die inmiddels aan het hoofd staat van de afdeling Moordzaken van San Francisco. Nadat ze in het vorige deel de bruidspaarmoorden heeft opgelost krijgt Boxer deze keer te maken met de schokkende moord op een jong meisje. Ze werd doodgeschoten nadat ze de kerk had verlaten na afloop van een repetitie met het plaatselijke koor. Na enig speurwerk denkt Lindsey Boxer dat dezelfde moordenaar ook verantwoordelijk is voor de moord op een oude vrouw, maar de inmiddels te hulp geroepen FBI denkt daar duidelijk anders over. Samen met haar drie grootste vriendinnen, de journaliste Cindy Thomas, openbare aanklager Jill Bernhardt en patholoog-anatoom Claire Washburn, gaat ze op zoek naar een verband tussen de moorden en al snel blijkt er een angstaanjagend patroon te zijn.
Met Mijn wil geschiede heeft Patterson zijn tweede serie - naast die over Alex Cross - een volledig bestaansrecht gegeven. Opvallend is dat beide reeksen bijna door twee verschillende auteurs lijken te zijn geschreven. De manier van benaderen door Patterson is namelijk volstrekt anders en onderschrijft in wezen zijn grote klasse. In dit tweede deel worden vrijwel alle karakters weer verder uitgediept en zijn de vier vrouwen inmiddels een hecht team geworden waarin vriendschap, liefde en een groot gevoel voor rechtvaardigheid centraal staan. Binnen dit geheel is er een gezamenlijke strijd tegen het onrecht, maar uiteraard ook veel steun en begrip voor de individuele problemen. Vooral Jill Bernhardt en Claire Washburn krijgen behoorlijk wat op hun af, maar ook Lindsey Boxer heeft de steun van haar vriendinnen nodig om een aantal zeer emotionele gebeurtenissen te kunnen verwerken.
Hoewel de moorden oplopen en een op het oog zeer rascistisch karakter hebben, ontdekt de Women's Murder Club dat het allemaal te maken heeft met bepaalde gebeurtenissen uit het verleden. De moordenaar lijkt daarbij zijn vizier ook op één van de vier vrouwen te gaan richten en Lindsey Boxer wil daarom proberen hem in de val te lokken. Als het vervolgens tot een bloedige confrontatie komt beginnen bij haar echter de twijfels te komen dat ze misschien toch niet de ware dader heeft gevonden.
In zijn totaliteit is Mijn wil geschiede weer een echte Patterson geworden. In een aantal gevallen lijkt het losjes gebaseerd te zijn op een reeks misdrijven die Amerika een paar jaar geleden in een ijzeren greep heeft gehouden. Het hele verhaal is zeer vlot geschreven en de ruim honderd hoofdstukken hebben de neiging zich bijna visueel op je netvlies te branden. Hoewel het misschien net een klein beetje minder verrassend is dan De eerstverlorene, was het voor mij toch nauwelijks mogelijk om het boek tijdelijk even aan de kant te leggen. Het heeft daarom een groot deel van mijn nachtrust gekost toen ik het gewoon in één dag wilde uitlezen. Met daarbij de vervelende wetenschap in mijn achterhoofd dat de laatste pagina's steeds dichterbij kwamen en ik het boek uiteindelijk alsnog definitief moest sluiten. Grappig is het om te zien dat Lindsey Boxer in dit (en het vorige) boek graag een cd lijkt op te zetten van Sarah McLachlan, toevallig ook een persoonlijke favoriet van ondergetekende.
Mijn wil geschiede is een heel spannend boek waarbij James Patterson zich wederom van zijn beste kant heeft laten zien. Maar dat is misschien wel de enige kant die hij heeft!
|
|
|
Door Crimezone|Miranda
op 27 april 2005
|
Krampachtig
Mijn wil geschiede is het tweede deel dat Patterson heeft geschreven over de Women’s Murder Club. In het vorige boek De eerstverlorene hebben een aantal vrouwen hun krachten gebundeld en een seriemoordenaar weten te stoppen. Deze vrouwen, aangevoerd door inspecteur Lindsay Boxer, buigen zich in Mijn wil geschiede over een aantal moorden die verband lijken te houden met de politie in San Francisco. Samen ontdekken ze al snel een aantal patronen en proberen ze de moordenaar uit de tent te lokken.
Wat in De eerstverlorene heel goed werkte was de manier waarop de Women’s Murder Club werd gevormd. Vier sterke vrouwen met elk hun eigen discipline werden lekker vet neergezet en tot hun eigen verbazing konden ze samen de wereld en een seriemoordenaar aan. In Mijn wil geschiede probeert Patterson hetzelfde sfeertje op te roepen door de dames weer op te voeren en een soortgelijk probleem (lees: seriemoordenaar) te introduceren. Maar ik vind Pattersons’ poging tot repliceren te krampachtig. Mijn wil geschiede is echt beduidend minder spannend dan De eerstverlorene. Vond ik in dit laatstgenoemde boek de dames nog sympathiek en sterk, nu ergerde ik me meerdere malen aan het zogenaamd stoere gedrag. Ook de plot doet sterk denken aan het voorgaande boek, maar het is allemaal net iets minder. Misschien heb ik ze te snel achter elkaar gelezen. Misschien ben ik na één boek over de Women’s Murder Club wel uitgelezen. Misschien moet ik de delen minder met elkaar vergelijken. Maar ik heb in ieder geval duidelijk minder van dit deel genoten dan van het vorige.
|
|
| Bezoekersrecensies |
  |
Door Anne-Marie
op 10 juni 2003
|
Ik vond deze Patterson goed maar niet denderend. De vier dames die samen het kwaad bestrijden, tussen neus en lippen als het ware, het kan me niet echt bekoren. Daarvoor zijn de personages wat weinig uitgediept vind ik. Op een regenachtige dag staat dit boek inderdaad garant voor een paar uur leesplezier, zonder meer.
Als je het boek uit hebt, kan je meteen aan een volgende beginnen. Niet echt beklijvend dus. Enkele storende fouten in de vertaling maken het er niet beter op.
|
|
|
Door C. van Rhienen
op 25 september 2003
|
Dit is geen hoogtepunt van Patterson. Is zeker geen slecht boek en leest lekker weg maar er is geen diepe indruk bij me achter gebleven. Ik denk dat meer boeken van dit damesgroepje op 'meer van hetzelfde' gaat lijken. En daar heeft Alex Cross minder last van. Het blijft overigens een prettig boek om te lezen.
|
|
|
|
|
|
| |
© 2002-2010, Crimezone.nl |
 |
|
| |
|
|
(55)
