| Auteur: |
Coben, Harlan |
| Titel: |
De onschuldigen |
| |
The Innocent |
| Genre: |
|
| Vanaf: |
september 2005 |
| ISBN: |
9789022541906 |
| Uitgever: |
De Boekerij |
| Vertaler: |
Jacques Meerman |
| Pagina's: |
384 |
| Uitvoering: |
paperback |
|
 
|
|
De onschuldigen (2005)
Harlan Coben
|
Twintig jaar geleden probeerde Matt Hunter een vechtpartij te sussen. Maar er ging daarbij iets behoorlijk mis; hij werd zelf opgepakt en veroordeeld voor moord. Nu, negen jaar na zijn vrijlating, heeft hij een goede baan, een vrouw, een kind op komst en een optie op zijn droomhuis. Matt lijkt eindelijk een rooskleurige toekomst tegemoet te zien.
Maar dan belandt hij in een nieuwe nachtmerrie. Matt ontvangt op zijn mobiel compromitterende foto's van Olivia, zijn vrouw. Een onbekende man begint Matt te schaduwen- en wordt vermoord. Een geliefde non wordt dood aangetroffen. En volgens de politie - onder wie Loren Muse, die Matt nog kent van vroeger - wijzen alle sporen in de richting van een man met een strafblad en minstens een moord op zijn geweten: Matt Hunter.
Matt en Olivia's zo zorgvuldig opgebouwde leven wordt opnieuw ontwricht, maar ze weigeren alles op te geven en slaan op de vlucht.
|
| Crimezone over... |
|
|
Door Crimezone|Kim
op 20 september 2005
|
Niet zijn beste
Harlan Coben is een van de grote namen als het gaat om Amerikaanse misdaadauteurs. En terecht, de man schrijft snel, verrassend en humoristisch en heeft een geheel eigen stijl. Hij valt op tussen het grote aanbod binnen het misdaadgenre. De onschuldigen is zijn nieuwste boek dat in september verschijnt bij uitgeverij de Boekerij
Matt Hunter heeft een zware tijd achter de rug. Na een uit de hand gelopen vechtpartij wordt hij veroordeeld voor doodslag en draait hij voor jaren de bak in. Hij weet deze moeilijke tijd te overleven en is vastbesloten om na zijn vrijlating iets van zijn leven te maken. Op de dag dat hij de vrijheid weer in zijn volle glorie mag aanvaarden, verlaat hij met opgeheven hoofd de gevangenis en begint al snel een familiebedrijfje met zijn broer. Het geluk lijkt hem toe te lachen als hij ook nog de vrouw (Olivia) van zijn leven tegenkomt en met haar trouwt. Als Olivia ook nog zwanger raakt van hun eerste kindje lijken de tegenslagen voorgoed uit Matts leven te zijn gebannen. Maar dan gebeurt het ondenkbare, Matt ontvangt een filmpje van Olivia’s videotelefoon waarop ze te zien is met een andere man in een ranzige hotelkamer. Matts wereld stort in en hij huurt een privé-detective in om de gangen van de liefde van zijn leven na te gaan. Hoe verder het onderzoek vordert, hoe meer ranzige details er naar de oppervlakte komen en hoe meer doden er vallen…
De onschuldigen is een lekker boek om te lezen, maar maakt geen verpletterende indruk zoals Cobens voorgangers Niemand vertellen, Spoorloos en Geen tweede kans. Net als in Momentopname heeft Coben ook in De onschuldigen gekozen voor een verteltrant in de derde persoon. Hierdoor grijpt het boek je minder bij de kladden als de boeken die door de ogen van een hoofdpersoon worden verteld. Net als in Momentopname ontbrak de enorme humor die Coben inmiddels tot zijn handelsmerk heeft gemaakt vrijwel volledig. Ook de ultieme spanning was niet aanwezig. Het verhaal is wel zo geschreven dat je door wilt blijven lezen, maar dit kan ook te maken hebben met het vooringenomen standpunt dat Coben altijd fabuleuze twists en turns in zijn verhalen verwerkt.
Wat wel knap is aan dit boek is het feit dat er verschillende verhaallijnen door elkaar spelen die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken hebben, maar elkaar uiteindelijk toch feilloos vinden aan het eind. De plot was aardig, maar niet verrassend of bijster origineel zoals we van Coben gewend zijn. De karakters zijn goed neergezet, met name de privé-detective was een genot om te volgen met haar bijdehante opmerkingen en scherpe dialogen. Dit boek een teleurstelling noemen vind ik te ver gaan, maar ik moet wel constateren dat het een beetje blijft hangen bij de middenmoot. Het is zeker niet Cobens beste boek, maar ook niet zijn slechtste. Wellicht zou het oppakken van de verteltrant in de ik-persoon Coben weer in één klap op zijn oude niveau brengen. Ik wacht in spanning af!
|
|
|
Door Crimezone|Ine
op 13 oktober 2005
|
onverwachte wendingen
Matt Hunter heeft een forse straf uitgezeten nadat hij een man doodde tijdens een vechtpartij. Het lot lijkt hem - na vrijlating - gunstig gezind. Een prima baan, een leuke vrouw en gezinsuitbreiding is op komst. Tot hij op een dag een filmpje ontvangt waarop zijn vrouw Olivia afgebeeld staat met een onbekende man. Daarna neemt het leven van Matt een angstaanjagende wending en stapelen onweerswolken zich op.
Harlan Coben wordt wel de meester van de ‘twists and turns’ genoemd. Dat is helemaal terecht want ook dit boek zit vol met onverwachte wendingen en verrassende vondsten. Hierdoor krijgt het verhaal een fors tempo en sta je als lezer regelmatig op het verkeerde been. Dat dwingt tot gretig verder lezen.
Harlan Coben schotelt de lezer een puzzel voor die je graag wilt leggen. Langzamerhand komt het geheel in zicht en duiken verbanden op. Ook in De onschuldigen is dit weer een avontuur en in dit opzicht voldoet het boek aan de verwachtingen.
Toch wringt er iets, zeker in vergelijking met voorgaande boeken. Het verhaal ademt de sfeer uit van iets teveel constructie. Het lijkt alsof de schrijver zijn succesformule deze keer te klakkeloos toepast waardoor het eindproduct toch enigszins teleurstelt. En zeker wanneer op het eind het allerlaatste raadsel wordt onthuld. De plot is aardig, maar doet toch ook enigszins geconstrueerd aan. Al met al vind ik De onschuldigen niet het beste boek van Coben.
Naast deze kritiek blijft ook overeind dat Harlan Coben een uitstekende auteur is die meeslepend en vol vaart schrijft over gewone mensen wier leven plotseling een onverwachte en beangstigende wending neemt.
|
|
| Bezoekersrecensies |
  |
Door Nicky
op 16 oktober 2005
|
Harlan Coben, daar heb ik naar zitten uitkijken, omdat hij synoniem staat voor spanning. Goed, spanning is er wel, maar ik kreeg niet de daverende spanning die ik verwachtte. De schrijver gaat met zijn verhaal, ondanks dat er natuurlijk een aantal doden vallen, meer de richting op van een roman dan van een thriller. Wel toont hij met dit verhaal weer veel originaliteit. Een man ziet een vechtpartij, waarvan we in Nederland zouden zeggen dat het zinloos geweld is, alhoewel ik vind dat elke vorm van geweldpleging, zinloos is. Hij snelt het slachtoffer te hulp, maar doodt daarbij een andere man.
Hij zit zijn straf uit, komt uit de gevangenis en probeert zo goed en zo kwaad als hij kan weer zijn leven op te pakken, waarbij hij toch telkens zich schuldig blijft voelen. Hij trouwt, krijgt een kindje en heeft een leuke baan, totdat….. En dan ontvouwt zich een heel verhaal, waarbij blijkt dat veel mensen heel anders zijn dan ze leken te zijn. Ook de dader komt naar mijn mening uit een heel onverwachte hoek. Er gebeuren, naast alle tragische gebeurtenissen, ook een aantal leuke dingen. Oftewel, een goed leesbaar boek, maar ik had beter verwacht.
|
|
|
Door dessingp
op 17 april 2008
|
Alweer een "standalone" boek en dus geen vervolg in de reeks rond Myron Bolitar. Wat mij betreft toch een heel goed boek, wel met onwaarschijnlijke elementen maar toch op een overtuigende manier verteld. De belangrijkste karakters hebben lange en interessante geschiedenissen en Coben verweeft deze prachtig met elkaar.
Zoals gebruikelijk zijn de dialogen flitsend. En in tegenstelling tot de meeste thrillers speelt deze zich niet af in San Francisco, Los Angeles of New York maar in kleine plaatsen in New Jersey en dat schept een aparte sfeer.
|
|
|
Door Bianca
op 06 maart 2006
|
Het is bijna niet te geloven dat ik Harlan Coben nu pas ontdekt heb, aangezien het een schrijfstijl is waar ik daadwerkelijk van smullen kan. Bovendien ben ik na het lezen van De onschuldigen tot de conclusie gekomen, dat ik de pocketversies van Niemand vertellen en Geen tweede kans ten onrechte, ongelezen twee jaar in mijn boekenkast heb laten staan.
"What a waste!" Het wordt tijd voor een inhaalslag!
De onschuldigen is een goed opgebouwde thriller, die je vanaf de proloog weet te fascineren. Met zowel de openingszin als de laatste zinnen van zijn proloog: "Je hebt hem nooit willen doden (" In 2e persoon!"); Je heet Matt Hunter. Je telefoon rinkelt opnieuw. Dan neem je op...." weet Coben op slag je nieuwsgierigheid te wekken. Hoe heeft het zover kunnen komen en hoe gaat het verder?
Het vervolg van het verhaal is misschien bij vlagen ver gezocht, maar Coben maakt dat met zijn manier van schrijven ruimschoots goed.
Resume: boeiend verhaal met verrassende wendingen, geschreven in een "lekker" leesbare (thriller)stijl.
|
|
|
Door Cees van Rhienen
op 01 april 2006
|
De onschuldigen was het eerste boek dat ik van Harlan Coben heb gelezen. Dus wist ik niet wat voor een stijl ik moetst verwachten van hem.
Laat ik het samenvatten als een spannend boek.
Wat ik echter wel mis is de verdieping van de spelers.
Het verhaal is spannend, goed geschreven, lekker leesbaar maar de personages hebben bij mij geen grote indruk achter gelaten.
Het was meer van: dit was de laatste bladzijde, die sla ik ook om en ga een nieuwe boek zoeken.
En dat vind ik jammer omdat ik misschien zelf iets heb gemist want de schrijver heeft best vele trouwe fans als ik de recensies over zijn boeken mag geloven.
Misschien probeer ik nog weleens een titel van hem om daarmee mijn ongelijk te bewijzen.
|
|
|
Door Didi
op 09 april 2006
|
Ik kijk altijd vol spanning uit naar een nieuwe Coben.
Toch heeft het tot nu geduurd voor ik er aan toe kwam om het te lezen. Het is helaas inderdaad niet één van de beste die hij heeft geschreven...
Op zich leest het boek erg lekker en wil je ook echt verder lezen want het voelt aan als een puzzel die je móet afmaken. Maar ik miste vooral de spanning.
Daarnaast vind ik het eindelijke resultaat wat geknutseld... het past allemaal een beetje té goed waardoor ik het niet echt realistisch vind over komen.
Toch was het een leuk boek om te lezen, het verhaal is leuk en er zit vaart in.
Wat ik persoonlijk erg belangrijke ingrediënten vind van een goede thriller.
Conclusie: een leuk boek, maar geen topper.
|
|
|
Door Emo van Dijk
op 25 augustus 2006
|
Ik heb alle boeken van Harlan Coben gelezen en blijf het een schrijver vinden die je dwingt om zijn boeken, als je eraan begint, heel snel uit te lezen. De verschillende verhaallijnen, de wendingen in het verhaal komen altijd weer bij elkaar in het verrassende plot. De prettige manier van schrijven de leuke conversaties maken mij in ieder geval weer deelgenoot van het verhaal. Ja, ik ben een FAN van Harlan Coben. Dit is niet zijn beste boek (mijn favoriet is Niemand vertellen) maar al weer beter dan momentopname waar ik me "kritisch" opstelde tov het plot. Dit boek is duidelijk verzorgder afgemaakt en een welkome aanvulling op onze boekenplank. Ik kijk alweer uit naar zijn volgende boek(en).
|
|
|
Door Duncan
op 12 oktober 2006
|
Mijn eerste kennismaking met Coben. Ik ben pas onlangs aan het lezen geslagen en ben zoekende naar een favoriet. De meeste lezers van Coben noemen dit niet zijn beste, dan wordt het dus tijd voor mij om al zijn werk te gaan lezen want ik heb namelijk enorm genoten van dit boek. Aparte verhaallijnen die uiteindelijk toch samenkomen, spanning, actie, een tikkeltje drama plus een vlotte schrijfstijl. Coben heeft er een fan bij!
|
|
|
Door Sammy Tempels
op 23 oktober 2006
|
Waaw, net mijn eerste Harlan Coben gelezen en ik ben wild-enthousiast. Spannend, vol verrassingen, origineel en soms zelfs grappig. Coben is een meester in zijn lezers op het verkeerde been zetten. Telkens je denkt dat je het zaakje doorhebt geeft hij weer een draai aan het verhaal zodat je een totaal andere kijk erop krijgt. In het begin had ik een klein beetje moeite met het verhaal te "vatten" of te volgen maar eens de stukjes een beetje op zijn plaats vallen kan je niet meer stoppen met lezen. Ook het feit dat dit boek bestaat uit soms heel kleine hoofdstukjes helpt daarbij, je denkt steeds nog één hoofdstuk en dan stop ik. Een echte pageturner is dit.Ik heb ergens gelezen dat Coben 3 belangrijke prijzen gewonnen heeft in Amerika, terecht denk ik!
Coben heeft er een fan bij.
|
|
|
Door Els B.
op 28 januari 2007
|
De onschuldigen van Harlan Coben is een minder goed boek dan, pak 'm beet, Niemand vertellen of Geen tweede kans. Dit boek mist het enorme tempo, de constante dreiging, de onverwachte plotwendingen. Je ziet een aantal zaken ver vóór het einde aankomen. Misschien komt dat omdat ik alle boeken van Coben heb gelezen en dus wel zo'n beetje snap waar hij de mosterd haalt, maar het kan ook zijn dat dit boek gewoon wat minder verrassend in elkaar zit.... en ik denk dat het laatste het geval is. Zo is het erg gemakkelijk dat alle hoofdrolspelers op een bepaald moment in het boek opeens allemaal op dezelfde plek zijn of binnen het uur aankomen. En is het erg toevallig dat iedereen die jaagt of opgejaagd wordt zelfstandig uitkomt bij een bepaald hotel waar een cruciaal stukje te vinden is.
Nee, Coben kan het beter dan dit boek. Wat niet wil zeggen dat het geen leuk boek is. De plot is eigenlijk wel goed bedacht, hoewel vergezocht maar dat is geen nieuws voor Coben. De mensen zijn redelijk uitgewerkt, ook de wat minder goeien zijn goed genoeg neergezet. Maar dat is niet genoeg om dit boek boven de middelmaat van zijn eigen standaard uit te tillen.
|
|
|
(133)
