| Auteur: |
Brown, Dan |
| Titel: |
De Delta deceptie |
| |
Deception Point |
| Vanaf: |
februari 2006 |
| ISBN: |
9789024549832 |
| Uitgever: |
Luitingh |
| Vertaler: |
Josephine Ruitenberg |
| Pagina's: |
414 |
| Uitvoering: |
paperback |
|
 
|
|
De Delta deceptie (2006)
Brown, Dan
|
Een NASA-satelliet doet een opzienbarende ontdekking op de Noordpool. Dat is een opsteker voor de ruimtevaartorganisatie, die al tijden onder vuur ligt. Ook voor president Zach Herney betekent de vondst goed nieuws: een tweede termijn in het Witte Huis lijkt in zicht.
De president vraagt Rachel Sexton, analiste bij de inlichtingendienst NRO, na te gaan of de vondst authentiek is. In allerijl vertrekt ze naar het noordpoolgebied om het werk van een team wetenschappers, onder wie de charismatische oceanograaf Michael Tolland, te controleren.
Maar na Rachels aankomst neemt de zaak een onverwachte wending. Het 'bewijs' lijkt minder rotsvast dan gedacht. Voor de president gewaarschuwd kan worden, begint een nachtmerrie op het poolijs. Een speciale eenheid maakt werk van zijn missie: koste wat kost voorkomen dat de waarheid uitkomt...
Na Het Juvenalis Dilemma - maar vóór De Da Vinci Code - schreef Dan Brown deze 'verfijnde mengeling van actie en intriges' (Publishers Weekly). Opnieuw besteedt hij aandacht aan een schimmige geheime dienst. Deze NRO is nauw verweven met de beroemde ruimtevaartorganisatie NASA...
|
| Crimezone over... |
  |
Door Crimezone|Kim
op 15 februari 2006
|
Slecht voor hart en bloedvaten!
Wie zit er niet in spanning te wachten op het vervolg van De Da Vinci code? Nog steeds is niet bekend wanneer de nieuwe ‘Dan Brown’ gaat verschijnen. Om de lezers niet al te lang zonder deze fantastische auteur te laten zitten, brengt uitgeverij Luitingh het boek dat Brown schreef voor De Da Vinci code.
De Delta deceptie speelt rond de Amerikaanse verkiezingen. De zittende president Zach Herney lijkt in de peilingen verslagen te worden door zijn concurrent senator Sexton. Alleen een wonder kan Herney nog redden en dat wonder gebeurt. De NASA doet een wereldschokkende ontdekking op de Noordpool die Herney gelijk weer op de kaart kan zetten. Voordat hij met het nieuws naar buiten komt, wil Herney echter zeker weten of de ontdekking authentiek is. Hij stuurt een team van gerenommeerde en onafhankelijke deskundigen op pad om de echtheid te bewijzen. Onder hen bevindt zich Rachel Sexton, de dochter van Herneys grootste concurrent. Samen met oceanograaf Michael Tolland stuit ze op een immens complot dat hun leven in gevaar brengt.
Hoewel dit niet de 'Dan Brown' is waar we met zijn allen op zitten te wachten, is het gevoel van second best mij niet één keer bekropen bij het lezen van De Delta deceptie. Hoewel meer wetenschappelijk gericht bevat het boek alle elementen van de inmiddels zo gewaardeerde ‘Dan Brown formule’. Een stevige plot vol actie en sensatie, een mannelijke en een vrouwelijke heldin, een duivelse samenzwering en een vleugje romantiek. Ook door dit boek dender je heen als een hoge snelheidstrein. Tijd om naar buiten te kijken heb je niet. Brown raast doelgericht door van begin tot eind en neemt niet één keer pauze. Slecht voor hart en bloedvaten, u bent gewaarschuwd!
|
|
|
Door Crimezone|Eric
op 26 februari 2006
|
Ontdekking op de Noordpool
Gecombineerde hydrostatische en tektonische druk, het geologische proces van metamorfose binnen het gesteente, plagioklaas-insluitsels, tektonische krachten in een subductiezone, de vorming van chrondrulen in en buiten de ruimte en glaciologische rapporten over de aanwezigheid van Genus polyhedra in ongerepte gletsjers van zoet water. Zomaar wat willekeurige steekwoorden uit het tweede boek van Dan Brown, dat nu ook in Nederland is uitgebracht. In zijn thuisland Amerika flopte het – net als zijn eerste boek – in eerste instantie volledig en moest Brown voor de derde keer op zoek naar een nieuwe uitgever. Om vervolgens geschiedenis te schrijven met Het Bernini Mysterie en vooral De Da Vinci Code. Het kan dus raar lopen met de carrière van een auteur en het literaire levensverhaal van Dan Brown is mogelijk een handvat voor veel beginnende schrijvers met als belangrijkste boodschap om altijd te blijven geloven in het eigen werk. Maar hoe terecht is het dat de eerste pennenvruchten van Dan Brown niet aan de straattegels te slijten waren? Gezien de huidige verkoopcijfers kan iedereen daar nu wel flinke vraagtekens bij plaatsen, want er zijn de afgelopen jaren wereldwijd vele miljoenen exemplaren van over de toonbank gegaan. Vorige jaar verscheen het vertaalde debuut van Dan Brown als Het Juvenalis Dilemma in Nederland en is zonder enige twijfel een meer dan uitstekend boek te noemen. En ook De Delta Deceptie, nummer twee in de rij, doet hier niet veel voor onder. De scheidingslijn tussen succes en mislukking blijkt dus uiterst klein te zijn en nauwelijks te verklaren. Misschien zijn de inspanningen van een uitgeverij wel bepalend, of de cosmetische uitvoering van een boek? Want aan de kwaliteit van het verhaal heeft het bij Dan Brown zeker niet gelegen.
In De Delta Deceptie staat de Amerikaanse strijd om het presidentschap centraal en lijkt het lot van de zittende president in handen van het succes van NASA. Na allerlei mislukkingen en forse overschrijdingen van het budget, lijkt het tij te keren en wordt er een ontdekking gedaan op de Noordpool. Rachel Sexton, analiste bij de inlichtingendienst, en de oceanograaf Michael Tolland worden gevraagd om na te gaan of de vondst ook daadwerkelijk authentiek is. Maar hoewel alles in eerste instantie inderdaad in orde lijkt te zijn, neemt de zaak toch een bizarre wending en moeten Sexton en Tolland plotseling vechten voor hun eigen leven.
Het bovenstaande is een prachtig gegeven dat zich per uitstek lijkt te lenen voor een spannend verhaal en Dan Brown weet dat ook volledig waar te maken. De schrijfstijl van de auteur is redelijk herkenbaar voor iedereen die ook zijn andere boeken heeft gelezen en het kost de lezer dan ook nauwelijks moeite om de weg in het verhaal te vinden. De zeer aansprekende hoofdpersonen, de geheimzinnige omstandigheden en de boeiende onderwerpen maken van De Delta Deceptie een uitstekende thriller. Hoewel er tussendoor wel een aantal zeer technische en voor de leek volledig onbegrijpelijke termen en benamingen voorbij komen, die stuk voor stuk allemaal wel zullen kloppen, maar waar je toch wel minimaal een paar meter aan wetenschappelijke boeken voor moet lezen om ze volledig te kunnen begrijpen. In de meeste gevallen kan je er wel overheen lezen, maar het met name tegen het einde van het boek gaat het ook wel wat kleine irritaties oproepen. Net als het feit dat Rachel Sexton en Michael Tolland constant in staat lijken te zijn om de meest levensbedreigende situaties te overleven. Maar dat mag de pret verder niet drukken en kan je bij het dichtslaan van De Delta Deceptie alleen maar concluderen dat er ergens in Amerika een uitgever zit die zich nu de haren uit zijn hoofd trekt vanwege het feit dat ze deze auteur zo makkelijk hebben laten lopen.
|
|
|
Door Crimezone|Gijs
op 25 februari 2006
|
Het groeiproces van Dan Brown
De meeste schrijvers die een wereldwijde bestseller scoren, doen dat niet met hun eerste boek. In vrijwel alle gevallen gaan er andere, minder succesvolle boeken aan vooraf. Die halen de vertalingen niet, blijven onverkocht in de winkels liggen. Maar als die hit is gescoord speuren uitgevers over de hele wereld naar die eerdere boeken om die alsnog te publiceren.
Het is John Grisham overkomen nadat hij Advocaat van de duivel had geschreven. Eerder werk verscheen daarna in de boekhandel. En het overkomt Dan Brown nu. De twee boeken die hij schreef vóór de Da Vinci code zijn door het gigantische succes van dat boek nu ook gepubliceerd. Eerst was er het Juvenalis Dilemma en nu is er De Delta deceptie. De gedachte dat deze boeken nieuw werk van Brown bevat, berust op een misverstand. De inmiddels wereldberoemde en schatrijke auteur heeft na zijn succes met Da Vinci nog geen nieuw boek geschreven.
Maar daar is nog lang niet alles mee gezegd. Het uitgeven van onbekend werk geeft een inkijkje in het groeiproces van een schrijver. Dat geldt zeker voor het fenomeen Dan Brown. In dat licht was Juvenales een soort vingeroefening van een auteur die op zoek is naar een eigen stijl. De Delta deceptie is overduidelijk een stap voorwaarts. Brown weet wat hij wil en begint al aardig te lijken op de succesvolle Brown van de Da Vinci code. Alleen het belangrijkste instrument ontbreekt nog in het concert. De combinatie van een James Bond-achtig verhaal met de wereld van religieuze symboliek die Dan Brown zo populair heeft gemaakt, heeft hij pas na dit boek ontdekt.
De Delta deceptie lijkt daardoor heel erg op een boek van Ludlum. De heftige actie begint op bladzijde een en het lot van de mensheid ligt in handen van enkele mensen die tegen een overweldigende overmacht op moeten boksen. En net op het moment dat het lijkt alsof De Goeden het onderspit zullen delven, sneuvelt toch Het Kwaad. En net als bij Ludlum zijn de slechteriken echt heel slecht en is er bij de goeden ook helemaal niets fouts te ontdekken. De wereld bestaat uit het heerlijk simpele zwart-wit dat Amerikaanse schrijvers van actiethrillers blijkbaar aantrekt.
Het verhaal gaat over de dochter van een senator die probeert de komende presidentsverkiezingen te winnen. Vader en dochter hebben zacht gezegd geen goede verhouding. staan op gespannen voet met elkaar. Vooral als zij een geheime klus voor de president op zich neemt. Dan komen de twee lijnrecht tegenover elkaar te staan. De confrontatie strekt zich uit van de ijskoude Noordpool tot in Washington met bijbehorend geweld, futuristisch wapengekletter en overweldigende tegenstanders voor de helden. De dialogen en omschrijvingen zijn net zo snel en oppervlakkig als het plot zelf. De finale is al net zo onwaarschijnlijk als de avonturen van zijn latere Da Vinci-helden, maar eigenlijk maakt dat helemaal niet zo veel uit. Dan Brown heeft voordat hij zijn succesvolle boeken schreef een vlotte actiethriller geschreven. Een die de toets der kritiek heel goed kan doorstaan. Robert Ludlum zou er trots op zijn geweest.
|
|
| Bezoekersrecensies |
|
|
Door Bianca
op 02 januari 2006
|
Wat een onwaarschijnlijk spannend avontuur. Een mix die inderdaad doet denken aan Cussler en Clancy (Library Journal), maar dan op z'n Brown's. Ik heb Deception Point (ik kon niet langer op de vertaling wachten) tijdens de kerstdagen gelezen en had grote moeite dit meeslepende avontuur ter zijde te leggen, om mijn aandacht op de feestelijkheden te richten. Ik begrijp niet dat gezien de recente "Brown-hype" ,de nederlandse vertaling zo lang op zich heeft laten wachten. In Deception Point weet Dan Brown met Rachel Sexton en Michael Tolland wederom twee avontuurlijke hoofdpersonen met een voelbaar onderliggende, romantische lading naar voren te schuiven, zonder op enig moment zoetsappig te worden. De "Brown-manier-van-schrijven" leidt je in een hoog tempo van de ene bladzijde naar de volgende; waarbij hij gebruikmakend van zijn "fictie- en feitstijl" je als een gids door het amerikaanse "intelligence" wereldje voert. Misschien niet de meest mysterieuze Dan Brown, maar naar mijn mening wel de avontuurlijkste.
|
|
|
Door Gabriel
op 03 maart 2006
|
Voor elke liefhebber van het spannende boek een absolute must, geweldig spannende ontknoping en een prettige en spanningsvolle leeservaring daar naar toe. Dan Brown blijft verbazen.
|
|
|
Door Nicky
op 17 februari 2006
|
De presidentsverkiezingen liggen voor de deur. De zittende president Herney en senator Sexton strijden tegen elkaar om kiezers aan hun zijde te krijgen. Het hete hangijzer is op dit moment de NASA, waarbij de president het belang van deze instelling inziet en Sexton het geld wil besteden aan het onderwijs.
Dan wordt er door een pas gelanceerde satelliet van de NASA een grote ontdekking gedaan, die de wereld op zijn kop zal kunnen zetten.
President Herney vraagt enkele deskundigen waaronder oceanograag Michaël Tolland en een afgevaardigde van de inlichtingendienst NRO, Rachel Sexton, die een dochter is van senator Sexton, om de ontdekking te controleren.
Doe je gordels maar om en houd je goed vast. Dit wordt een ritje in een rollercoaster. Spanning ten top. De strijd tussen de president en de senator is spannend maar daarnaast is er nog iemand in het spel, die juist tracht het spel te bederven. Bloed, doden, hamerhaaien, snelle vliegtuigen, vieze spelletjes om aan kiezers te komen, maar ook romantiek en een vleugje humor. Je wordt volledig meegesleurd en je bent gewaarschuwd: dit boek is niet naast je neer te leggen
|
|
|
Door Sebastiaan
op 02 maart 2006
|
Deze thriller is een topper. De spanning van de presidentverkiezing met de kleurrijke personen zoals Majorie Tench en Corky Hoeheetieookalweer en senator Sexton.
Ik vind hem goed maar hij heeft me niet zo kunnen raken zoals Het Bernini mysterie en De Da Vinci code deden, maar hij is wel erg goed en kan niet wachten op de nieuwste want hij is wel al met een nieuwe bezig. Hopelijk net zo goed als De Da Vinci code en mijn nummer 1 Het Bernini mysterie.
|
|
|
Door Pim
op 24 februari 2006
|
Poen pakken en wegwezen zeker. Brown wordt slechter met elk boek. Papieren figuurtjes in een draak van een plot. Ongeloofwaardig van a tot z. Dit is de laatste keer dat ik me laat rollen. Zeker weten.
|
|
|
Door Eric
op 27 februari 2006
|
Eerst even reageren op reactie van Pim. Dit boek heeft Dan Brown geschreven vóór De Da Vinci code. Omdat hij nu succesvol is, hebben ze dit boek ook uitgegeven. Ik heb het in een adem uitgelezen. De prettige manier van lezen en het constant binden van de lezer vond ik geweldig. De personages werden levensecht en ik heb me dan ook helemaal mee laten slepen in dit avontuur. Ik hoop van harte dat Dan nog meer scripts als deze ergens in zijn kast heeft liggen.
|
|
|
Door Rikkesoft
op 27 februari 2006
|
Net geen 2 jaar na De Da Vinci code en ongeveer een jaar na Het Juvenalis dilemma te hebben dichtgeslagen, is het lange wachten op de vertaling van dit in 2001 verschenen werk eindelijk ten einde. En aan de verkoopcijfers kan ik afeiden dat ik niet de enige ben die zat uit te kijken naar dit boek.
Wat mij al na het lezen van een paar bladzijden opvalt is de inferieure kwaliteit van de kaft van de paperback editie: het is het eerste boek in mijn collectie waarvan ik niet kan vermijden dat de rugzijde onmiddellijk ontsierd wordt door een aantal plooien. Was de aankoop van de vertaallicentie (of hoe dat ook genoemd mag worden) zo duur, dat er op de omslag moest bespaard worden? Of werd er door de uitgever van uit gegaan dat iedereen het boek wel koopt maar toch niet openslaat?
Het op zichzelf staande verhaal speelt zich af in volle verkiezingsstrijd voor het belangrijkste ambt van de wereld, namelijk dat van het presidentschap van de USA.
Het belangrijkste strijdpunt in deze campagne is het voortbestaan van NASA, dat volgens de huidige president, Zach Herney, noodzakelijk is, maar zijn uitdager, senator Sedgewick Sexton, vindt het een geldverslindend monster dat er de laatste jaren niet meer in slaagt om projecten succesvol af te ronden.
Alle betrokken partijen hebben hun eigen plannen klaar om hun gelijk proberen te halen, en een aantal niets vermoedende wetenschappers, alsook de dochter van oppositiekandidaat Rachel Sexton, die werkt voor het NRO, één van de inlichtingendiensten die de USA rijk is, worden speelbal van het machtsspel dat zich ontplooit in de loop van het verhaal.
Het verhaal dat zich voor het grootste deel afspeelt op, al dan niet bevroren, water wordt goed opgebouwd, en doet, door het gebruik van een goede mix van feiten en fictie, onmiddellijk denken aan werk van Michael Crichton en qua structuur ook aan De zwerm van Frank Schätzing.
De wetenschappelijke commentaren en verklaringen worden - zoals we dat van Dan Brown stilaan gewoon zijn - echter tot het absolute minimum beperkt, en zelfs verdraaid om in het verhaal te passen. Dit komt zeker ten goede aan de leesbaarheid en de vaart van het verhaal wat resulteert in een onvervalste pageturner.
Dit boek is niet het beste wat uit de pen van Dan Brown vloeide, maar zeker geen deceptie, want het is een zeer goede thriller geworden met in het laatste kwart een paar onverwachte wendingen die dit boek meer dan de moeite van het lezen waard maken.
Een plezier om lezen.
|
|
|
Door Karin
op 07 maart 2006
|
Een absolute must have als je fan van Dan Brown bent. Zeer spannend geschreven maar wel heel makkelijk te lezen. Erg knap als een schrijver je helemaal in het verhaal kan trekken. Zeker de stukken in de vrieskou en op de boot kan je bijna pakken zo goed omschreven.
|
|
|
Door Birgit Vermost
op 07 maart 2006
|
Wat een onwaarschijnlijke puinhoop is dit boek. De plot, als er al één is, rammelt aan alle kanten. De personages lijken wel bevroren, zonder een greintje diepgang of menselijkheid. Gewoon een opéénstapeling van feiten en weetjes. Nee dank u. Rommel!
|
|
|
Door AlCo
op 09 maart 2006
|
Ik heb me door de "mediagekte" , die er heerste bij
het uitbrengen van dit boek, laten overhalen om dit boek te kopen. Mijn verwachtingen waren niet hoog gespannen, daar ik al reacties had gelezen. Deze liepen niet hoog op met dit boek.
En, volgens mij, hadden ze gelijk. Het is een ontspannend boek. Maar dat is ook alles. Eerst moet je bijna 70 bladzijden wachten om te weten te komen wat er precies is gevonden. Nadien volgen er warrige gebeurtenissen op het ijs en de boot. Om nadien dan te eindigen met een doodgewoon plot. Als je dit al een plot kan noemen.
Dit boek deed mij denken aan een Alistair Mclean-boek uit mijn jeud. Kortom: een ontspannend, vlot lezend boek. Maar zo komen er veel op de markt.
|
|
|
Door Sammy Tempels
op 13 maart 2006
|
Een nieuw boek uitbrengen zal voor Dan Brown altijd twee kanten hebben. Enerzijds zullen zijn boeken wel altijd zeer goed verkopen maar anderzijds zal ook steeds de vergelijking gemaakt worden met de Da Vinci code en Het Bernini mysterie en dan wordt het natuurlijk moeilijk om aan de verwachtingen te blijven voldoen. Zo is het ook met De Delta deceptie. Direkt veel verkocht en gelezen, direkt veel kommentaar en niet altijd even positief. Toch vindt ik dit geen slecht boek. het begint een beetje traag maar na een tijdje komt het verhaal op dreef en wordt het best spannend. Het boek is geschreven in de vertrouwde stijl van Brown d.w.z. afwisselen tussen de personages en zit vol met informatie over Nasa en ruimtevaart (wat niet altijd even makkelijk is). De plot is misschien zwakjes maar toch is dit gewoon een goed boek waar je plezier aan kan beleven maar niks méér moet van verwachten.
|
|
|
Door Inge
op 11 april 2006
|
Vele commentaren bij dit boek verliezen uit het oog dat het hier niet om de langverwachte 'nieuwe' Dan Brown gaat, maar om zijn tweede boek - uitgegeven in het Engels voor De Da Vinci Code. Met dit gegeven in je achterhoofd kijk je toch anders tegen dit boek aan. Het haalt inderdaad geenszins het niveau van de Da Vinci code of het Bernini Mysterie, maar de typische Dan Brown elementen zijn toch al in de kiem aanwezig: de verschillende invalshoeken van waaruit het verhaal verteld wordt, de man-vrouw relatie, het 'avontuurlijke'.
Persoonlijk miste ik de kleurrijke locatie van zijn twee bestsellers. Deze roman speelt zich af op het ijs en op de oceaan, wat minder leuk is dan Rome, Parijs of Londen. Ook vond ik dat het tempo van het verhaal trager lag dan bij zijn latere romans. Deze twee minpunten niet te na gesproken blijft het gewoon een goed boek, dat de pech heeft altijd met de latere kleppers vergeleken te worden.
|
|
|
Door Robby
op 18 april 2006
|
Spannend en vlot boek. Het verhaal zit ook goed in elkaar, maar... helaas rammelt het een beetje aan het stramien van de (com)plot(theorie).
Men vervange respectievelijk de woorden paus, Vaticaan, christendom en religie uit Het Bernini mysterie door president van de Verenigde Staten, Nasa, techniek en wetenschap in dit boek en men heeft al een vrij goed idee over hoe het verhaal in elkaar steekt...
Ik bedoel maar: Brown heeft zijn werkterrein verlegd van religie naar wetenschap, maar vergat enige orginaliteit te steken in de ontmaskering van de slechterik: net als in Het Bernini mysterie, De Da Vinci code wordt je op het verkeerde been gezet wie nu de slechterikken zijn in het verhaal en komt het ook neer op het uitwerken van een vervalsing die leidt tot de redding van een instantie.
O ja, en zelfs de blinde ziet de romance tussen het hoofdpersonage en een ander figuur al van kilometers afkomen, maar ja dat is tegenwoordig in iedere thriller bijna zo.
Dat had toch wel iets orgineler gekund, maar de spanning is er en je wordt verdomd goed op het verkeerde been gezet in de ontmaskering van de slechterikken.
|
|
|
Door Els B.
op 21 april 2006
|
De nieuwe Dan Brown, die eigenlijk het tweede boek was dat hij schreef (vóór respectievelijk Bernini mysterie en Da Vinci code), is weer een thriller met een hoog tempo, veel plotwendingen en gebruik van technologisch geavanceerde hulpmiddelen.
De onwaarschijnlijkheid van het plot spat je tegemoet. Ik zal niet ingaan op de details maar onze helden overleven een paar heftige aanslagen op hun leven met meer geluk dan een gemiddeld generatie mensen op deze aardbodem in hun hele leven zullen meemaken.
Dan Brown verstaat absoluut de kunst om adembenemend spannend te schrijven en je te dwingen het boek zo snel mogelijk uit te lezen. Wel had ik bij dit boek meer dan bij eerdere boeken het gevoel dat ik het 'kunstje' doorhad. Zo was het lang in het midden houden wie nu degene was die halverwege in DC vermoord was voor mij vrij doorzichtig.
Wel heb ik het idee dat ik wat geleerd heb van deze roman - bijvoorbeeld waarom Artica en AntArtica heten zoals ze heten - ik ben een nutteloze feitjes-freak dus dat vind ik een aardige bijkomstigheid. Maar dit zijn natuurlijk niet de zaken die ik per se zoek in een thriller. Wel goed om te vermelden is dat ik de nodige uitlegsessies over geologie, meteoren en ontstaan van steenformaties niet storend of vertragend vond, dus dat is goed gedaan.
Al met al is de onwaarschijnlijkheid van het verhaal en het relatief goede einde voor een paar semi-slechterikken (POTUS - als iemand dat iets zegt en NASA-baas) voor mij reden niet meer dan 3 sterren te geven.
|
|
|
Door Stefan
op 30 april 2006
|
De Delta Deceptie werd in Nederland groots gepubliceerd als De Nieuwe Dan Brown! Jij en ik weten dat dit niet zo is. We wachten met smart op een nieuw Robert Langdonverhaal en pas dan weten we of de schrijver het succes van DaVinci Code kan evenaren.
Dit vijf jaar oude boek vol Tom Swifty's kon me niet bekoren. Ik kon me zelfs de volgende dag niet meer herinneren wat ik had gelezen. Verder probeert Brown ons door stomme trucjes mee te laten lezen: "Wat Rachel zag raakte haar als een mokerslag..." Het gebruikelijke van Brown dus. Wat mij betreft... laat maar zitten.
|
|
|
Door filip
op 09 mei 2006
|
Dit boek is er niet volledig in geslaagd mijn verwachtingen in te lossen, maar misschien waren die ook wel te hoog gespannen. Voor mij staat dit boek bijgevolg enkele treden lager dan Browns Da Vinci code en Bernini mysterie, die beide toppers zijn. De reden daarvoor is dat dit boek het enkel moet hebben van de spannende plot, daar waar de laatste twee boeken ook nog eens doorspekt zijn met details i.v.m. geschiedenis, geloof, kunst... Waarschijnlijk had Brown zelf begrepen dat zijn boeken nog iets misten. Het boek leest wel als een trein en de spanning blijft voortdurend aanwezig door Browns ondertussen reeds bekende stijl van korte hoofdstukken, waarin drie a vier plots parallel ontrafeld worden. Al was ik er deze keer wel in geslaagd een aantal plotwendingen te voorspellen. Al bij al toch een goed boek, maar geen 'must have'.
|
|
|
Door Didi
op 25 mei 2006
|
In eerste instantie zag ik er tegenop om aan dit boek te beginnen, want het verhaal sprak me totaal niet aan.
Maar dat was eigenlijk ook het geval bij de nadere Browns het geval en die waren me toch heel erg goed meegevallen, dus besloot ik ook dit een kans te geven.
En ja hoor, ook deze keer viel het zeker in de smaak!
Persoonlijk vind ik het niet zijn beste boek, maar het kon me toch boeien van begin tot einde.
Ik heb het boek in een razendsnel tempo uitgelezen want ik wou echt weten wie er achter dit alles zat.
Halverwege het boek dacht ik te weten wie er achter zat, maar op het einde bleek dat hij me goed had misleid.
Dat maakt het voor mij al een goed boek: niets is wat het lijkt!
Dus ja, zeker een aanrader als je een liefhebber bent van Dan Brown.
|
|
|
Door Cees van Rhienen
op 26 mei 2006
|
Een mening over een boek is uiterst persoonlijk en geeft daarom weer wat die ene persoon van dat boek vindt. De Delta Deceptie is voor mij zeker geen deceptie geworden.
Ik vind het niet storend dat het geen relatie naar de historie heeft zoals de twee andere bestsellers van Brown maar gewoon een lekker spannend boek is dat heerlijk wegleest en waar ik in ieder geval een aantal prettige uren aan heb beleefd.
Het verhaal heeft een flinke dosis wetenschap in zich die overigens niet storend is en goed begrijpelijk wordt neergezet.
Tevens geeft het een leuke inkijk in de wereld van de politiek en wat de strijd tussen twee politieke kemphanen allemaal los kan maken aan criminele gedachten en (soms) daden.
Vol spanning neergezet, van het begin tot het einde met leuke en goed neergezette personages.
En net zoals Brown het heeft bedoeld kun je voor de ene persoon meer sympathie op brengen dan voor de andere.
Conclusie: gewoon een lekker spannend boek dat goed is geschreven en niet te herkennen als voorloper van zijn twee grote bestsellers maar wel een aanrader is.
Zonder historie blijkt Dan Brown gewoon een goed schrijver te zijn.
|
|
|
Door Anja
op 28 mei 2006
|
Het is jammer dat dit boek teveel gehypt is als HET NIEUWE BOEK van Dan Brown. Het is best een goed boek, een echte pageturner. Enig minpuntje... Toen ik eenmaal wist wat die wereldschokkende ontdekking was was voor mij de lol eraf. Die ontdekking moet je aanspreken, ik persoonlijk had er niks mee.
|
|
|
Door bibi
op 14 juni 2006
|
'k Heb het boek net uitgelezen, in anderhalve dag tijd. alles moet wijken: dit is echt een page-turner
weer heerlijk op z'n Dan Browns, feiten en fictie door elkaar!
Ok, sommige plotwendingen zijn voorspelbaar, maar dat doet geen afbreuk aan de spanning.
De wetenschappelijke kant is gewoon veeeel beter dan zijn historische benaderingen (en ik ben een geschiedenisfreak, dus dat wil wel wat zeggen).
Dus nu ga ik misschien een hele horde 'Da vinci-fans' op mn nek krijgen maar: laat De Da Vinci Code liggen, dit is het betere werk!!!
|
|
|
Door Yannick Schueler
op 24 juni 2006
|
Dit is een echte page-tuner, precies wat men van Dan Brown kan verwachten.
Wetenschappelijk, geloofwaardig en vol spanning. Elke keer dat ik in m'n bed dit meesterwerk las, dacht ik: vooruit, nog één hoofdstukje. Dat liep nog wel eens uit tot drie of vier.
Onvoorspelbaar hoeveel onderzoek Brown hier wel niet voor heeft moeten plegen.
Fantastisch is ook Browns kunst om een origineel verhaal op te vullen; ik dacht op de helft van het boek dat het einde van het verhaal nu wel in zicht was, bleek dat ik nog meer keiharde spanning mocht lezen! Heerlijk.
Zeker lezen. Zeker weten...
|
|
|
Door O4
op 17 juli 2006
|
Als je dit boek wil lezen, dan is logisch denken echt niet goed. Simpelweg omdat dan, na een kleine 100 pagina's eigenlijk alles al gezegd is en je aan je kleine teen voelt wie de stouterds zijn.
Vooral met de Da Vinci code in het achterhoofd is dit een quasi identiek scenario met andere poppetjes en ingrediënten.
Wat mij ongelooflijk stoort is de wetenschappelijke bullshit die hij uitkraamt. Zelf ben ik erg wetenschappelijk geschoold en dus een beetje bevooroordeeld.
Mini-robotjes die waanzinnige zaken kunnen, waterstofgelmotoren... mij overtuig je niet...
Nog beter: de hoofdfiguren, voor zover ze al een karakter hebben zijn extreem zwart of wit, iets wat de plot nog sneller onthuld.
Vrij pover geschreven, maar dit bevordert dan weer de leesbaarheid...
Eigenlijk een afknapper als je het verhaal uit hebt, net hetzelfde gevoel had ik met De da Vinci code.
Toch probeer ik nog een enkele keer met wat naar het schijnt zijn beste boek is: Het Bernini mysterie, we zullen zien.
In ieder geval begint het al leuk, de theorie i.v.m. antimaterie is zo bij de haren getrokken dat je je afvraagt waarom iemand bij de bronnen zou willen vermeld staan, maar ja, als je je daarover zet en het verstand iets meer op nul draait schijnt het best mee te vallen.
|
|
|
Door LaxReine
op 15 oktober 2006
|
Toen ik dit boek leende van een vriendin, begon ik meteen te lezen, want ik had De Da Vinci Code in één ruk uitgelezen. Maar toen ik begon aan De Delta Deceptie, wist ik niet wat ik moest denken. Het begin was langdradig en saai, en gepraat over allerlei Delta's wat ongelofelijk saai was. Ik liet het boek ongeveer een maand onaangeroerd op mijn nachtkastje liggen. Toch, na die maand, wilde ik weten hoe dit verhaal af liep. Ik begon te lezen, worstelde me door de saaie eerste pagina's heen en toen... Begon het verhaal, waar ik veel meer van had verwacht. Ik wilde zo graag weten wat die ''wereldveranderende'' ontdekking was, maar toen ik las dat het een meteoriet was, was ik teleurgesteld. Ik had wat beters verwacht. De stijl van Dan Brown is goed, vlot en spannend beschreven, maar er wordt hier zoveel (saaie!) informatie gegeven over NASA, NRO, Delta's, U.S.S. Charlotte en Kiowa helikopters, dat het gewoon begint te vervelen en ik de neiging had om dit boek weg te doen. Als je je verveelt is dit het perfecte boek om de tijd te doden.
|
|
|
Door Christiaan
op 19 november 2007
|
Inhoudelijk is alles al gezegd. Rest mij nog te zeggen dat dit boek ieder ander boek in de schaduw zet. Ik betitel dit boek dan ook als het beste boek dat ooit geschreven is.
|
Heb je dit boek gelezen? Klik hier om jouw recensie toe te voegen.
|
|
(514)
