| Auteur: |
Larsson, Stieg |
| Titel: |
Mannen die vrouwen haten |
| |
Män som hatar kvinnor |
| Genre: |
|
| Vanaf: |
oktober 2008 (herdruk) |
| ISBN: |
9789056723088 |
| Uitgever: |
Signatuur |
| Vertaler: |
Tineke Jorissen-Wedzinga |
| Pagina's: |
560 |
| Uitvoering: |
paperback |
|
 
|
|
Mannen die vrouwen haten (2006)
Stieg Larsson
|
Twee tegenpolen, Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander. Hij is een charmante man en een kritische journalist van middelbare leeftijd, en uitgever van het tijdschrift Millennium. Zij is een jonge, gecompliceerde vrouw met zwartgeverfd haar, piercings en tatoeages, én een uitermate goede hacker. Samen vormen ze een ongewoon, maar sterk team.
Mikael wordt benaderd door oud-zakenman Henrik Vanger. Veertig jaar geleden is de zestienjarige Harriët Vanger op mysterieuze wijze verdwenen en vermoedelijk vermoord. De zaak is echter nooit opgelost en inmiddels verjaard. Toch wil Henrik Vanger graag dat Mikael zich hier nog eens op stort. Aanvankelijk lijkt het onderzoek nergens op uit te lopen. Totdat Mikael met hulp van Lisbeth op een spoor stuit dat rechtstreeks naar een zeer duister en bloedig familiegeheim voert …
|
| Crimezone over... |
|
|
Door Crimezone|Ine
op 09 december 2006
|
Glorieus debuut
Stieg Larsson won in 2005 de Glazen Sleutel - de prijs voor de beste Scandinavische misdaadroman - met Mannen die vrouwen haten. Reden genoeg voor nieuwsgierigheid naar deze Zweedse misdaadroman.
Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander zijn de hoofdpersonen. Mikael is journalist en raakt betrokken bij een schandaal. Ongeveer tegelijkertijd wordt hij benaderd door zakenman Henrik Vanger die aan het hoofd staat van een familie-imperium. Deze Henrik is geobsedeerd door de verdwijning van zijn nicht Harriët, ongeveer veertig jaar geleden. Het raadsel is nooit opgelost en hij vraagt Mikael een laatste poging te ondernemen. Mikael sluit zich op en spit – tegen de achtergrond van een ijzig koude omgeving - alle dossiers door. Misschien vindt hij een los draadje of een aanwijzing die over het hoofd is gezien? Lisbeth Salander is een hacker. Ze is jong, buitengewoon eigenzinnig, staat onder curatele en slaat feilloos feiten op in haar geheugen. Van gevoelens heeft ze geen verstand. Lisbeth en Mikael Blomkvist kennen elkaar aan het begin van het boek niet, maar via een ingenieuze opbouw komen de lijnen samen.
Stieg Larsson heeft een vuistdik boek afgeleverd dat 560 pagina’s telt. In het begin van het verhaal zet hij de fundamenten neer voor zijn bouwwerk. Dat doet hij prima. De lezer raakt misschien even in verwarring bij de introductie van de familie Vanger met de vele neven en nichten, maar dit duurt relatief kort want de auteur houdt de touwtjes stevig in handen. Daarnaast introduceert hij enkele schema’s en plattegronden, zoals we die ook kennen uit de boeken van Minette Walters.
Mannen die vrouwen haten bevat meerdere verhalen: dat is een kracht.
Een geslotenkamer-mysterie naast een schandaal met wereldwijde vertakkingen. Het aloude puzzelen en deduceren op de vierkante centimeter staat naast de allernieuwste opsporingsmethoden met behulp van computernetwerken. Oude en nieuwe tijd vloeien mooi in elkaar over. Het raadsel van de verdwijning van Harriet, 40 jaar geleden, speelt naast corruptie in de 21e eeuw. Dit alles levert een buitengewoon interessant boek op met veel variatie. Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander groeien uit tot krachtige personages die het boek met gemak dragen.
Afwisseling, markante hoofdpersonen, meerdere verhaallijnen en een boeiende schrijfstijl maken Mannen die vrouwen haten tot een opmerkelijke, spannende en ingenieus geconstrueerde misdaadroman. Knap werk!
Auteur Stieg Larsson was journalist en schrijver, hij overleed in 2004 op jonge leeftijd. Postuum verscheen een trilogie. Mannen die vrouwen haten is het eerste deel. Tragisch dat de schrijver zijn succes niet meer heeft mogen ervaren.
|
|
| Bezoekersrecensies |
 |
Door Daniëlle
op 14 december 2006
|
Ik heb Mannen die vrouwen haten van Stieg Larsson met heel veel plezier gelezen. Het boek is mooi geschreven en er komen onverwachte wendingen in voor.
Ondanks dat het een dik boek is (560 pagina's) heb ik niet het gevoel dat het boek ook met minder pagina's had gekund.
De schrijfstijl van Stieg Larsson doet me denken aan de boeken van Elizabeth George.
Een prima debuut! Jammer dat de schrijver het zelf niet meer mee kan maken.
|
|
|
Door Dagobert
op 08 augustus 2009
|
De hype van dit moment, de drie boeken van de Millennium-reeks waarvan dit het 1e deel is en de film deze week in de Nederlandse bioscopen in première is gegaan. Het verhaal van de getroebleerde onderzoeksjournalist Mikael Blomkvist en de anorectische hackster Lisbeth Salander. Eigenlijk 2 verhalen in een: de strijd tegen financieel expert Wennerström die de ondergang van de journalist en zijn periodiek beoogt en de queeste naar de 40 jaar geleden verdwenen tiener Harriët Vanger. De gepensioneerde Henrik Vanger roept de hulp van de ontslagen journalist in, in een laatste poging de waarheid over het verdwijnen van het meisje boven water te krijgen. Vrijwel de hele familieclan woont bij elkaar op een eiland aan de Zweedse oostkust, maar kan elkaar nauwelijks zien of luchten. Minstens de helft van deze familie komt in aanmerking als moordenaar.
Mikael verhuist naar dat eiland en ontrafelt langzaam maar zeker de vreemde familiegeschiedenis. De plattegrond en de stamboom zoals afgebeeld in het boek, bieden de lezer daarbij houvast. In het begin, als we met de vele personen kennismaken, deed het mij denken aan de vele achtergrondverhaaltjes van Zafón, maar vanaf blz. 100, als Henrik Vanger over de familiehistorie vertelt, wordt het echt interessant en is het boek welhaast niet neer te leggen. Lukt het de lezer om zelf de dader te ontmaskeren nog voordat Mikael en Lisbeth dat voor elkaar krijgen? Een ouderwets lekker leesboek, pakkend, goed geschreven, enigmatisch en een pageturner pur sang. Die 560 blz zijn zo voorbij. Gelukkig dat er nog 2 delen wachten, en als we de weduwe van Larsson mogen geloven, ligt er nog een 4e manuscript op de plank. Lezen verplicht!
|
 |
Door claar
op 11 juli 2009
|
Toen een halfjaar geleden deel 1, Mannen die vrouwen haten, van Stieg Larsson in een voordelige uitgave op de markt kwam, kocht ik het. Ik had al veel positieve berichten gehoord en gelezen en besloot dat ik niet kon achterblijven.
Ik begon er direct in maar na ongeveer 60 bladzijdes haakte ik af. Ik vond het vooral een taai 'mannenboek'.
Een halfjaar verder en door mijn voorraad boeken heen, besloot ik Mannen die vrouwen haten opnieuw ter hand te nemen.
Niet alleen heb ik het boek binnen een week uit, maar vorder ik ook al gestaag in het tweede deel: De vrouw die met vuur speelde.
Vanwaar deze ommezwaai?
Vooral het personage Lisbeth Salander is daar de oorzaak van. Zij is een fascinerend personage dat net als Mikael Blomkvist verrassend sterk beschreven is.
Eenmaal in het verhaal van Larsson gezogen is het oplossen van de misdrijven een waarlijk genoegen.
De zakelijke beslommeringen rondom tijdschrift Millennium blijven enigszins taai. De geest van Lisbeth Salander blijft echter dagen door spoken waardoor de aankoop van deel 2, en ongetwijfeld ook deel 3 slechts uitstel van een enkele dag opleverde.
|
|
|
Door wvg
op 02 mei 2009
|
Lisbeth Salander is een geval apart. Extreem en getalenteerd. Maar voor de buitenwereld vooral een geval. Michael Blomkvist is een vastbijter. Daarin is hij ook extreem. Twee kruistochten die uiteindelijk één kruistocht worden: financiële malversaties en geweld tegen (vooral) vrouwen. Het duurt zoals dat in de Zweedse thriller gaat wel even eer de stoom van de letters komt. Maar als dat gebeurt dan zie je dat die vele eerdere bladzijden wel bijdragen tot een heel goed boek. Mannen die vrouwen haten van Stieg Larsson is een succes. De hele Millennium trilogie is een succes. En terecht. De karakters krijgen veel diepte. Alleen kreeg ik nooit het idee dat je of Blomkvist of Salander, laat staan beiden ooit in het echt kunt tegen komen. Er bestaan extremen maar zij zijn wel extreem van het soort zoals dat alleen in een roman kan. Dat stoort niet want het is goed gedaan. Maar het zorgt er wel voor dat het vier sterren worden. Hoewel het einde vijf sterren had gerechtvaardigd. Maar nu moet het boek het doen met een heel goed en de Millenium Trilogie leunt tegen de absolute top. Maar je moet je ook door heel wat heen werken.
|
|
|
Door Jacob W. Meinardi
op 21 januari 2009
|
De thriller van de helaas veel te vroeg wijlen gegane Stieg Larsson, Mannen die vrouwen haten, is een boek om in rond te grasduinen. Bijna 600 bladzijden Zweeds wooncomfort. Hoewel geen literaire thriller, -daarvoor is het te prozaïsch- leest het als een boeiende reportage. En hoewel mijn ontdekking van de Milleniumreeks wat laat is, past deze thans perfect in de actuele, pas onstane, situatie van kredietcrisis, omtuimelende industriegiganten en onthulling van grootscheepse financiële malversaties. (Iceland Bank, Madoff)
Larsson heeft zijn epos groots opgezet, met invloeden van de Scandinavische verteltraditie zoals in `Het geslacht Björndall’ waarvan een gelezen inhoudstypering zou kunnen slaan op de Familie Vanger in Larssons boek: `'s Winters is men volkomen geïsoleerd en zéér op elkaar aangewezen. De oude gewoonten worden in ere gehouden en doorgegeven aan de volgende generatie. Het is een familieverhaal waarin een treffend tijdsbeeld geschetst wordt. Breed uitgesponnen gedachten van de hoofdpersonen maken het een boek van lange adem. Alleen geschikt voor volhardende lezers.’
En met een knipoog naar Pippi Langkous. Inhoudelijk heb ik niets toe te voegen aan wat er hierboven in andere recensies al is geschreven. Vijf sterren.
Toch knaagt er iets na het uitlezen van deel een, want ik weet nog niet of elk deel op zichzelf staat: Er vindt geen gerechtigheid plaats maar wellicht komt dat in het laatste deel dat ook zo getiteld is.
De hoofdpersonen ontraadselen een gruwelijk familiegeheim, maar wat ik mis is dat inspecteur Morell die er zijn halve leven mee bezig is geweest, na de climax geen rol meer speelt. En hem kennende zou hij toch veel vragen te stellen hebben, losse einden, die zouden hebben moeten leiden tot een gedegen en diepgaand onderzoeksinitiatief van politie en justitie als derde partij.
Mikaël en Lisbeth, die per onderzoeksjournalistiek aan harde bewijzen komen van een reeks vreselijke onopgeloste misdaden, doen er op verzoek van de familie van de dader zelfs niets mee, wat in feite strafbaar is. Niet duidelijk is, of los van dat, de politie heeft liggen slapen na de opheldering van het raadsel of dat die misschien wel is omgekocht door het machtige Vangerconcern?
Larsson heeft met Lisbeth Salander een indringend psychologisch portret neergezet van een getraumatiseerde jonge vrouw, zoals ook wel vakkundig is geschetst in de Nicci French reeks, maar dan hier meer van vlees en bloed. Haar undercover- en hackersactiviteiten hebben een wat al te stripverhaalachtig superwomangehalte maar toch blijft ze als kwetsbaar mens ook supergeloofwaardig wat vooral in de eindalinea tot uitdrukking komt.
|
|
|
Door brd007
op 15 november 2008
|
Fantastisch boek. Ik heb dit uitgelezen tijdens een weekje Halloweenvakantie in North Carolina (USA). Het is zeer moeilijk om het boek weg te leggen eenmaal je erin begonnen bent. Na De terechtstelling van Val McDermid, die een paar keer genoemd wordt in dit boek, vind ik Mannen die vrouwen haten absolute top.
Ook de twee andere thrillers van Stieg Larsson lees ik spoedig.
|
|
|
Door Josan
op 01 november 2008
|
Mannen die vrouwen haten is eindelijk weer eens een boek dat boven alle andere uitstijgt. Een prachtig verhaal met mooie karakters. De dik 500 bladzijden waar je mogelijk eerst tegenaan hikt, zijn er veel te weinig. Ik kijk al uit naar de andere twee delen!
|
|
|
Door Joanazinha
op 21 augustus 2008
|
Ik heb het boek al weer een paar weken uit, maar denk er nog regelmatig aan terug. Wat een prachtig boek en wat een sterke karakters! Beiden, zowel Mikael als Lisbet, zijn zeer geloofwaardig. Het verhaal is logisch opgebouwd en ging een richting uit die ik in eerste instantie niet had voorzien. Ik hoop gauw deel 2 te kunnen lezen!
|
|
|
Door sammy
op 27 augustus 2009
|
Mijn gedacht: Verschillende onderwerpen, verschillende verhaallijnen en verschillende personages. Van deze mengelmoes weet Larsson een meesterlijk en begrijpelijk verhaal te maken. Een superthriller die je geen moment kan wegleggen.
Michael "Kalle" Blomkvist krijgt ongewild veel vrije tijd en krijgt de kans om een oude moordzaak onder de loep te nemen. De omstandigheden brengen hem in contact met Lisbeth Salander die ongeveer de meest associale vrouw op aarde is. Samen komen zij steeds verder in het onderzoek tot de gebeurtenissen uit de hand lopen...
Spannend en geloofwaardig verhaal. Een absolute aanrader!
|
|
|
Door liset
op 20 januari 2007
|
Zelfs op weekendje weg in Barcelona kon ik me niet losmaken van dit boek. Het mooiste vond ik de verschillende verhaallijnen die langzaam maar zeker allemaal bij elkaar komen. En ik wilde eigenlijk na al die 600 bladzijden nog steeds niet dat het afgelopen was. Ik kijk al uit naar deel 2!
|
|
|
Door Ardbegman
op 19 maart 2007
|
Mannen die vrouwen haten is een subliem boek. De verschillende verhaallijnen vormen in het boek een aaneenschakeling van gebeurtenissen die zo met elkaar verbonden zijn dat ze uiteindelijk een mooi samenhangend verhaal vormen zonder dat het storend wordt. Larsson beschrijft de personages uitvoerig, elk met hun eigen karakteristieke eigenschap. Spanning en mysterie stuwen je tijdens het lezen steeds verder in het verhaal. Je wil gewoon doorlezen. In het begin vormen de vele personnages van de familie Vanger wel even de aandacht van de lezer maar Larsson weet dit fantastisch op te lossen door ergens in het verhaal een stamboom op te nemen. Tijdens het lezen kan je dan mooi even terugbladeren en het personage terug juist situeren binnen de familiestamboom. Verhaallijn is prima. Uitkijken naar het tweede boek...
|
|
|
Door Dominique
op 01 augustus 2007
|
Ik heb genoten van het boek Mannen die vrouwen haten. Zelfs slapeloze nachten heb ik gehad omdat ik het boek niet weg kon (wilde) leggen. Ik heb reeds veel literaire thrillers gelezen, maar dit boek behoort zeker tot mijn favorieten. Jammer dat de schrijver al op zo jonge leeftijd overleden is.
|
|
|
Door Sjoerd Agterhof
op 03 augustus 2007
|
Soms lees je een thriller die ver boven de rest uitsteekt. Mannen die vrouwen haten is zo'n boek. In een recensie las ik al dat dit een boek is dat je uit je slaap houdt en niets is minder waar. Ik kon pas stoppen met lezen op het moment (midden in de nacht) dat ik het boek uit had en dat gebeurt mij toch niet zo vaak meer. Wat valt er verder over te zeggen. Alles klopt in dit boek, bijzonder personages, een super plot en lekker veel pagina's! Gelukkig maar want het is het eerste en laatste boek van Stieg Larsson. Hij leeft helaas niet meer. Voor iedereen die dit boek nog kan gaan lezen: heel veel leesplezier!
|
|
|
Door Arlet
op 17 oktober 2007
|
De recensies hebben me ertoe aangezet om dit boek te lezen en ik heb er geen seconde spijt van gehad.
Het is inderdaad schitterend geschreven en geloofwaardig tot het einde.
De verschillende verhaallijnen komen mooi bij elkaar en je leeft echt mee met de hoofdpersonages.
Zo jammer dat de schrijver overleden is. Nu kunnen we enkel nog uitkijken naar de volgende 2 delen.
|
|
|
Door Erik van Woerkens
op 10 november 2007
|
Dagelijks lees ik 's avonds wat in een spannend boek vóór het slapen gaan, zo gaat het al enkele jaren. En stuk voor stuk zijn dat boeken met een hoge kwotering op Crimezone.nl.
Al sedert een dag of 10 lees ik nu Mannen die vrouwen haten van Stieg Larsson. Of beter gezegd: 'las', want het is zaterdagochtend nu, deze nacht kon ik het boek niet wegleggen, zó spannend. Tegen 3 uur was het boek uit. Sommige mensen zullen nu wel beginnen twijfelen aan mij...
Net zoals dit boek zijn er wel meer Zweedse crimi's met een maatschappij-critische ondertoon, meerstal zijn ook personen en karakters goed utigewerkt in het 'doorsnee' Scandinavisch' boek. Mannen die vrouwen haten is hierop geen uitzondering, maar het is zoveel méér. Een absolute aanrader, dit boek !
|
|
|
