| |
|
|
 |
Home
Interviews
Titels
Auteurs
Young Adult
Colofon
VIP-club
Forum |
 |
| |
|
|
| |
Crimezone recensies
| Bezoekersrecensies
| Verwachte titels
| Hot or not
| Leestips
|
|
|
Crimezone.nl | James Patterson - Hittegolf
| Auteur: |
Patterson, James |
| Titel: |
Hittegolf |
| |
Beach Road |
| Genre: |
|
| Vanaf: |
juni 2009 (herdruk) |
| ISBN: |
9789046113509 |
| Uitgever: |
Zwarte beertjes |
| Vertaler: |
Riek Borgers-Hoving |
| Pagina's: |
286 |
| Uitvoering: |
pocket |
|
 
|
|
Hittegolf (2007)
James Patterson
|
|
Tom Dunleavy heeft zijn eigen advocatenpraktijk in East Hampton, dé vakantiebestemming van iedere Amerikaan met heel veel geld. Wanneer Dante Halleyville, een jonge Afro-Amerikaan die op het punt staat een profcontract als basketballer te tekenen, wordt gearresteerd voor een drievoudige moord, weet Tom in zijn hart dat Dante onschuldig is. Samen met zijn vroegere vriendin Kate Costello neemt Tom de zaak — die nu al de rechtzaak van de eeuw wordt genoemd — op zich. Ze moeten uitvinden wie de werkelijke dader is. En waarom Dante voor de moord moet opdraaien…
|
| Crimezone over... |
|
|
Door Crimezone|Kees de bree
op 19 juli 2007
|
Zomers vakwerk
James Patterson is een fenomeen, een schrijffabriek die aan de lopende band bestsellers produceert. Eenvoudig van taal, simpel van probleemstelling, maar met een verhaal dat in adembenemende vaart aan de lezer voorbij trekt, spannend van het begin tot het einde.
Zijn laatste zomerthriller Hittegolf is opnieuw een thriller die geheel aan die beschrijvingen voldoet.
Advocaat Tom Dunleavy is een enthousiaste maar middelmatige advocaat die graag geniet van het goede leven. Hij speelt graag een potje basketball met vrienden, drinkt een borrel op zijn tijd en vindt vrije tijd even belangrijk als werk. Wanneer op een avond drie van zijn maten worden vermoord op het basketballveld achter een kapitale villa in de miljonairsbuurt East Hampton, wordt de jonge Afro-Amerikaan Dante Halleyville ingerekend. Tom weet intuïtief dat de jongen onschuldig is. Hij vraagt zijn ex-geliefde Kate Costello, die inmiddels is uitgegroeid tot een peperdure topadvocate, om samen met hem Dante’s onschuld te bewijzen. Na een aanvankelijke weigering, besluit Kate toch om Tom te helpen. Zij gaan op zoek naar de werkelijke moordenaar om uiteindelijk tijdens het proces van de eeuw de jonge Dante vrij te kunnen pleiten. Maar er zijn zacht gezegd wat hindernissen.
James Patterson heeft de laatste jaren steeds meer de neiging om zijn verhalen te simplificeren: blank tegen zwart, rijk tegen arm, onschuld tegenover het kwaad (drugs). Ook in Hittegolf bezondigt hij zich weer aan een dergelijke gemakkelijke manier van dramatiek: de (arme) zwarte Dante, zo onschuldig als een lam, inwonend bij zijn moeder die verdacht wordt van moord op drie (rijke) crack gebruikende blanke jongens.
Zo lijkt ook de verhouding tussen de hoofdpersonen Tom en zijn ex Kate rechtstreeks ontleend aan een clichématige soap. Domme Tom heeft in het verleden de mooie en ambitieuze Kate gedumpt. Nu wil ze niets meer van hem weten. Maar het feit dat hij onbaatzuchtig, pro-deo, de arme Dante wil verdedigen spreekt zo tot Kate’s verbeelding dat ze haar topfunctie en haar materialistische bestaan opgeeft om zich aan de zijde van Tom te scharen. Romantiek geheel in de stijl van Hollywood.
Dat neemt niet weg dat Patterson genoeg ervaring in huis heeft om zijn verhaal ook dit keer weer in razend tempo te vertellen en dat hij vaardig de nodige verrassende wendingen weet aan te brengen. Het is een vakman pur sang. Maar toch….
Hittegolf is een echt zomerboek. Snel, niet al te gecompliceerd, voorzien van alle ingrediënten die een thriller aangenaam leesbaar maken. Er zijn advocaten aan het werk om de moordenaar te zoeken, maar echt een rechtbankthiller is het niet. Daavoor wordt er te weinig tijd in de rechtbank doorgebracht.
Hittegolf is gewoon van alles wat. Het prettige is dat je het kunt wegleggen om te gaan zwemmen of een uurtje of wat te gaan surfen, en dat je na terugkomst de draad van het verhaal moeiteloos op kunt pakken. Patterson is als softijs voor de geest: een lekkere, verkoelende versnapering voor tussendoor.
|
|
|
Door Crimezone|Cees van Rhienen
op 20 september 2007
|
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet...
Veelschrijver James Patterson moet wel heel ruime mouwen in zijn colbert hebben, er wordt namelijk met grote regelmaat een boek uit geschud. Hij schroomt daarbij niet om, naast zijn wereldberoemde Alex Cross en de even geliefde vriendinnen van de Women’s murder club, tussendoor een eenmalige held te introduceren. Daarbij maakt het hem ook niet eens uit of dit dan de good- of de bad guy moet zijn. Ook schuwt hij een afwijkende schrijfstijl niet.
En steeds is daar weer de bewondering aan het einde van de laatste pagina, het is hem weer gelukt…
Patterson neemt ons mee naar het basketbalveldje op het terrein van T. Smithy Wilsons villa. Daar liggen plotseling drie dode lichamen van jonge vrienden, o.a. van Tom Dunleavy. Koelbloedig om het leven gebracht en opeengestapeld achtergelaten. Een andere vriend, Dante Halley wordt als verdachte opgepakt omdat de bewijzen wel erg zijn kant op wijzen. Naast zijn oma is Tom de enige die twijfelt aan zijn onschuld. Als voormalig advocaat werpt hij zich op om Dante’s onschuld te bewijzen en doet daarbij een beroep op een vroeger vriendin Kate, die nu als gevierd advocate een bloeiende carrière heeft.
In eerste instantie geweigerd, daarna zichzelf aanbiedend gaat dit koppel de strijd aan met de openbare aanklager, tot aan de rechtbank toe. In een enerverende strijd proberen Kate en Tom de jury en de rechter te overtuigen dat Dante de moorden niet gepleegd kan hebben.
In een heel aparte schrijfstijl probeert Patterson ons door het leven van een aantal personen te loodsen. Hij laat het verhaal vertellen door de ogen van verschillende personages zonder dat het totaal hieronder lijdt.
De opzichzelfstaande stukjes, steeds door de mond van een andere ik-persoon verteld, vormen bij elkaar een volledig verhaal. Hierbij heeft Patterson veel zorg besteed aan de overgangen. Je kunt hierdoor spreken van naadloze interfaces tussen de kort beschreven ervaringen van ieder personage, zonder dat de kwaliteit van het verhaal inboet. Dat is zeker een compliment waard. Als er al een puntje van kritiek zou kunnen zijn, dan is het de gehanteerde stijl die de vaste fan niet zo van hem verwacht. En een klein beetje ongeloof dat er insluipt door het onnodige optreden van een aantal beroemdheden. Of zou het als humor bedoeld zijn? Dit laat echter onverlet dat de inhoud wederom een kwaliteitsstempel verdient.
|
|
| Bezoekersrecensies |
 |
Door Pia van Ommeren
op 21 juli 2007
|
Wederom verbaast Patterson iedereen. Een boek waarvan je het einde niet kunt voorspellen en dan zo verbluffend dat je het 2 keer moet lezen om te zien of het echt was. Dit boek zit vol vragen die pas op het eind beantwoord worden. Patterson schrijft (samen met een co-writer) wel 5 boeken per jaar maar de vertaling is wat minder. Voor degene onder ons die er niet voor schuwen in het Engels te lezen heeft hij ook: The quickie, Step on a crack, Judge and jury en The 6th target liggen. Stuk voor stuk schitterende boeken. Patterson had het, Patterson heeft het. Hij staat garant voor een mooi stukje leesplezier. Bij Hittegolf blijft de vraag wie nu "the bad guy" is. Het is zo voor de hand liggende dat je er niet op komt! Dit is echt 5 sterren waard!
|
 |
Door mo
op 14 augustus 2007
|
Verwarrend dat elke persoon in de "ik"-vorm staat. En het komt tegenwoordig steeds vaker voor dat de hoofdpersoon in eerste instantie te vertrouwen is en aan het eind ineens zelf de dader is. Beetje jammer. Beetje een desillusie. Welke "aardige" hoofdpersonen kan een meisje nog vertrouwen??? Alle andere boeken van Patterson geef ik vijf sterren. Deze echter slechts drie. Sorry.
|
|
|
|
|
|
| |
© 2002-2010, Crimezone.nl |
 |
|
| |
|
|
(57)
