| Auteur: |
Brown, Dan |
| Titel: |
Het verloren symbool |
| |
The Lost Symbol |
| Genre: |
|
| Vanaf: |
oktober 2009 |
| ISBN: |
9789024553280 |
| Uitgever: |
Luitingh |
| Vertaler: |
Marion Drolsbach, Erica Feberwee, Peter Janssens, Yolanda Ligterink |
| Pagina's: |
504 |
| Uitvoering: |
paperback |
|
|
|
Het verloren symbool (2009)
Dan Brown
|
Robert Langdon wordt onder valse voorwendselen naar Washington gelokt: het epicentrum van de wereldmacht en de stad met de grootste verborgen geheimen uit de geschiedenis. Na aankomst in het Capitool krijgt hij een telefoontje. Peter Solomon, vooraanstaand lid van de vrijmetselarij, filantroop en goede vriend van Langdon, is ontvoerd en verkeert in levensgevaar. Solomons kidnapper wil maar één ding: dat Langdon de codes van het mysterieuze genootschap ontcijfert en de legendarische macht die daardoor vrijkomt aan de kidnapper overdraagt.
Langdon kan niet anders dan het spel meespelen. Hij krijgt hulp van Katherine, Solomons zus, een vooraanstaand wetenschapper die de kracht van het menselijk denken bestudeert. Lukt het hen om op hun duizelingwekkende tocht de geheimen van Washington te ontraadselen? Want wat hadden de idealen van de geestelijke vaders van de Verenigde Staten gemeen met de denkbeelden van de vrijmetselarij? En kan die kennis het leven van Solomon en het lot van de wereld redden?
|
| Crimezone over... |
|
|
Door Crimezone|Anne Terwisscha
op 30 oktober 2009
|
De Da Vinci Code overtroffen
Robert Langdon en zijn schepper Dan Brown behoeven geen introductie meer. Na De Da Vinci code kon niemand meer om hen heen.
Brown heeft jarenlang gewerkt aan het derde boek met Langdon in de hoofdrol. Het enige wat bekend was, was dat de aandacht dit keer zou uitgaan naar de vrijmetselarij.
Grootste vraag is in zo'n geval of de auteur opnieuw met een overweldigend boek aankomt of dat hij gemakzuchtig leunt op het succes van zijn vorige titels. Mijn antwoord is dat Brown met Het verloren symbool De Da Vinci code heeft overtroffen. Tegenstanders zullen kunnen zeggen dat dit het zoveelste boek is waarin Langdon in korte tijd aan de hand van allerlei codes door een wereldstad gejaagd wordt en dat Brown wat dat betreft niet vernieuwend bezig is. Dat is zo. Maar als dat zo meesterlijk uitgewerkt wordt zoals Brown dat doet, dan is dat een aanbeveling.
Eerst het verhaal zelf. Langdon wordt op een dag gevraagd om een lezing te geven in Washington. Eenmaal aangekomen blijkt er geen sprake te zijn van een lezing. Iemand wil Langdon graag in Washington hebben. Door zijn vorige avonturen is zijn kennis van symbolen bekend geworden bij een groot publiek. Zijn tegenstander in Het verloren symbool heeft die kennis nodig om een eeuwenoud geheim van de Vrijmetselaars te vinden en te onthullen.
Langdons medewerking wordt geforceerd door de ontdekking van een afgehakte hand met symbolen op de vingertoppen. Als vrij snel daarna de CIA zich ook met deze zaak gaat bemoeien en haar eigen redenen heeft om de tegenstander te vinden, komt Langdon voor de derde maal in zijn leven terecht in een krankzinnige wedloop waarbij hij codes moet oplossen die hem door Washington moeten leiden.
Langdon wordt dit keer bijgestaan door Katherine Solomon, een zus van Peter Solomon. Peter heeft de hoogste rang binnen de vrijmetselarij in Washington en hij is degene die Langdon heeft opgevoed toen zijn ouders overleden. Katherine doet wetenschappelijk onderzoek naar de kracht van gedachten, een onderwerp dat de laatste jaren ook voorkomt in bestsellers als The secret en What the bleep do we know. Een erg interessant onderwerp dat jammer genoeg niet erg uitgewerkt wordt.
Na Rome en Parijs is Washington dit keer dus de plaats waar allerlei geheimen onthuld gaan worden. En voor wie zich afvraagt of deze stad daarvoor wel voldoende historie heeft, legt Brown maar al te graag uit welke rijke geschiedenis Washington heeft.
Het verloren symbool is een boek om in één ruk uit te lezen. Evenals Het Bernini mysterie en De Da Vinci Code zit het vol met codes en informatie over geheime genootschappen. De lezer zal de illustraties missen en zich tot het internet moeten wenden om afbeeldingen te zien van bijvoorbeeld Albrecht Dürers Melencolia en de Kryptos bij het gebouw van de CIA.
Brown past er dit keer voor op om kennis aan de lezer over te dragen door middel van dialogen tussen de personages, waarbij ze dingen aan elkaar uitleggen die de ander allang weet. Als er nu iets uit te leggen valt, en dat gebeurt geregeld, dan richt Brown zich rechtstreeks tot de lezer.
Naast al deze informatie is er ook veel ruimte voor actie, waarbij Brown zo af en toe plotwendingen opvoert die aan Jeffery Deaver doen denken.
In zijn vorige twee boeken kwam de katholieke kerk er nog slecht van af, maar de vrijmetselarij kan gerust zijn: Brown berokkent haar geen enkele schade.
Het verloren symbool zal haar weg naar het publiek net zo makkelijk vinden als De Da Vinci code. Ik weet niet wat voor onderwerp Brown hierna nog kan behandelen om dit te evenaren, maar als hij iets weet te bedenken, dan graag.
|
|
| Bezoekersrecensies |
 |
Door astridenmellis
op 12 januari 2010
|
Ook in de nieuwe Dan Brown heeft professor Langdon weer de hoofdrol, en wat voor één! Wat mij betreft is dit de beste Brown tot nu toe.
In het begin had ik moeite met het verhaal. Een hoop achtergrond info over de noetische wetenschap hield me tegen. Maar plots zit je midden in het verhaal en kun je niet meer stoppen.
Na Parijs en Rome is dit keer Washington het decor. Peter Solomon, zijn zus Katherine, en de CIA spelen een grote rol in dit boek.
Katherine is wetenschapster en probeert antwoorden te vinden op allerlei filosofische vraagstukken. Erg boeiend om te lezen, en ook erg eigentijds.
De personages zijn wederom zeer goed uitgewerkt, en ook de beschrijvingen van de gebouwen, en de daarin verborgen symbolen, maken dat je morgen op het vliegtuig naar Washington wilt stappen om het met eigen ogen te aanschouwen.
De spanningsbogen en plotwendingen volgen elkaar in een hoog tempo op. Soms moet je het boek even wegleggen om op adem te komen. De onvoorspelbare plot is uitmuntend. Alle verhaallijnen komen aan het eind perfect samen.
Het verloren symbool móet je kortom gelezen hebben!
|
 |
Door Reacher
op 03 november 2009
|
Met gemengde gevoelens begon ik aan deze overhypede must-read. Brown heeft mijns inziens na Het Bernini mysterie en De Da Vinci code niet echt lekkere thrillers meer geschreven en ik ken auteurs die beter schrijven en meer publiek verdienen, (Jacob Vis, Dennis Lehane, George Pelecanos, om er maar een paar te noemen...) maar soit er over.
Maar toch heeft Brown de kunst van de moderne literaire cliffhanger tot een eenzame hoogte weten te tillen. Hij sleurt je in een meedogenloos tempo door de bladzijden heen en dat zorgt er voor dat de irritatie over het versleten trucje van 'hard door een grote stad hollen en raadsels ontcijferen' niet de kans krijgt om de overhand te krijgen. Brown weet er zelfs nog een aardige plotwending uit te persen, die ik eigenlijk had moeten zien aankomen. Tss!
Al met al is deze titel, hoewel duidelijk op zuivere routine geschreven, een hele aardige en soms redelijk spannende manier om de verloren uurtjes op het toilet mee te garneren, maar laat dat de nieuwsgierige lezer er niet van weerhouden om ook eens wat minder voor de hand liggende leeswegen in te slaan!
|
|
|
Door patjeros
op 11 november 2009
|
Het verloren symbool van Dan Brown was voor mij een tegenvaller. Het boek is erg voorspelbaar en soms langdradig. Vooral het einde was naar mijn mening meer een cursus interessant doen voor beginners. Alleen het middenstuk was redelijk. Het lijkt allemaal wel heel erg op De Da Vinci Code en Het Bernini mysterie. Dan Brown heeft twee prachtige verhalen weten te schrijven, maar weet mij nu niet te verrassen.
|
|
|
Door Lideke
op 28 november 2009
|
Misschien is Dan Brown niet de allerbeste (thriller)schrijver in stylistische zin, maar wat Dan Brown voor mij een absolute topauteur maakt, is zijn grondige research. Ik ben gek op Robert Langdon (alter ego van Brown zelf?) die mij als lezer trakteert op lezingen over onderwerpen waar ik niets van weet. In Het verloren symbool dus over de denkwereld van de vrijmetselarij. Heerlijk! Dankzij Langdon ben ik weer een stukje wijzer geworden en heb ik kennis vergaard over een onderwerp waar ik werkelijk niets van wist.
|
|
|
Door sammy
op 14 januari 2010
|
Eindelijk, de nieuwe Dan Brown! Iedereen wil het nieuwe boek van Brown lezen en toch heeft deze auteur na zijn 2 klassiekers De Da Vinci code en Het Bernini mysterie volgens mij geen echt goede thrillers meer geschreven. Dit boek kan ik ook geen meesterwerk noemen, mij komt het meer over als een poging om het succes van vooral De Da Vinci code nog eens vluchtig over te doen. Robert Langdon rent weer in ijltempo door een wereldstad en ziet op bijna elke straathoek verborgen en eeuwenoude symbolen die hij moet ontcijferen. Eeuwenoude gebruiken, rituelen, symbolen en wetenswaardigheden passeren pagina's lang de revue. Het verhaal is redelijk langdradig en op sommige momenten vraag je jezelf af waar het eigenlijk nog over gaat. Dan Brown heeft ongetwijfeld weer enorm veel research gedaan maar mij komt het over als wil hij te veel indruk maken met zijn kennis over bepaalde onderwerpen. Wanneer je bij zijn vorige 2 klassiekers de indruk had een spannend boek met veel historische inslag en geschiedenis te lezen, heb je nu het omgekeerde gevoel: een soms saai geschiedenisboek met af en toe een beetje spanning.
Het onderwerp is voor Dan Brown (en alle andere na-apers) nu echt wel uitgemolken. Tijd voor iets anders!
|
|
|
