Van Overzee - augustus 2009

Nieuwsbericht
04/08/2009



Spanning uit het buitenland. Jannelies Smit bespreekt vijf nieuwe Engelstalige boeken. Ditmaal van de hand van Katherine Neville, Aifric Campbell, Harlan Coben, en David Baldacci.



Soms is het heel fijn om recensent te zijn, als je in één maand zowel een uitstekende [i]Coben[/i] als twee [i]Baldacci’s[/i] mag lezen! Naast deze boeken, waarvan die van [i]Baldacci[/i] kort aangestipt worden omdat ze onlangs in vertaling verschenen zijn, werd ik nog verrast door een fraai debuut van [i]Aifric Campell[/i] en heb ik genoten van de opvolger van [b]De acht[/b] van [i]Katherine Neville[/i].

[b]The Fire[/b] – [i]Katherine Neville[/i] ****
Ballantine, New York 2008. Importeur: Van Ditmar.

Precies 20 jaar na haar ongelooflijke debuut [b]The Eight[/b] ([b]De acht[/b]) komt het vervolg op dit boek uit. In haar nawoord zegt [i]Katherine Neville[/i] dan ook dat het eigenlijk niet de bedoeling was om een vervolg te schrijven.
[b]The Fire[/b] is eind vorig jaar in vertaling verschenen bij Luitingh onder de titel [b]Het vuur[/b]. Ik hoef daarom niet uitgebreid in te gaan op wat er allemaal in het boek gebeurt. Voor een deel kan ik het eens zijn met recensent Anne, die wat moeite had met dit boek omdat het bij tijd en wijle te vaag is en er eigenlijk weinig gebeurt, behalve veel reizen. Ik wil daar nog aan toevoegen: en veel praten… Mens, er wordt wat afgekletst in dit boek. En op elke pagina staat wel een nieuwe onthulling. Op een gegeven moment werd ik daar wel een beetje moe van. Zeker als je aanneemt dat het hele verhaal zich in precies één week tijd afspeelt. Gelukkig heeft [i]Neville[/i] haar hoofdpersonen wel neergezet als mensen van vlees en bloed, want er moet regelmatig gegeten, gedronken en geslapen worden. Ik hou niet zo van die verhalen waarin mensen rustig drie dagen doorhollen…
Aan de andere kant hebben de vele tussenhoofdstukken over de geschiedenis van het schaakspel maar vooral de politieke geschiedenis van Europa ook een gevolg: je leest zoveel interessants dat het toch de behoefte op kan roepen eens wat meer over bepaalde onderwerpen te willen lezen. Bovendien wordt duidelijk hoe snel het soms kan gaan: nog maar 170 jaar geleden werden Europeanen als slaven gebruikt door moslims…
Behalve Alexandra en Vartan, die uiteraard de grootste rollen spelen, zijn er nog een paar – goede en slechte – personen die heerlijk scherp worden neergezet. Dat is altijd een kunst. En [i]Neville[/i] schrijft zo aantrekkelijk en vlot dat ik het haar vergeef dat ik soms door de bomen het bos even niet meer zag…


[b]The Semantics of Murder[/b] – [i]Aifric Campbell[/i] ****
Serpent’s Tail, Londen 2008. Importeur: Van Ditmar

[i]Aifric Campbell[/i] heeft een kleurrijke en afwisselende carrière achter de rug: ze kan gedichten schrijven, heeft gewerkt als investeringsbankier, haalde een graad in talen, gaf les in semantiek en deed ze er nog een graad in psychotherapie bij en niet te vergeten gaf ze lessen in creatief schrijven.
Deze getalenteerde dame heeft nu een debuut neergezet waaruit blijkt dat zij al deze vaardigheden fraai weet te combineren. Het verhaal gaat namelijk over Jay Hamilton, die psychotherapeut is van zijn vak, en zijn overleden broer Robert, die in hun thuisland Amerika les gaf in ‘mathematical linguistics’. Een vak zo ingewikkeld dat niet veel mensen begrijpen hoe het in elkaar zit. Robert echter had een geheel nieuwe en revolutionaire theorie bedacht over ‘hoe mensen leren spreken’. Ga er maar aanstaan.
Robert wordt vermoordt… terwijl Jay bij hem logeert.
Jaren later is Jay een succesvolle therapeut in Londen. Dan neemt schrijfster Dana Flynn contact met hem op. Ten eerste wil ze een boek schrijven waarin Robert een rol speelt, en ten tweede deelt ze Jay en passant mede dat het onderzoek naar de moord op Robert heropent is. De moordenaar is immers nooit gevonden…

Het boekje ziet er helaas goedkoop uit; lelijke omslag, lelijke belettering, goedkoop papier. Maar de inhoud maakt dat gelukkig meer dan goed. Er zijn eigenlijk slechts vier mensen die in dit verhaal een rol spelen (Jay, Dana, Robert en een patiënte van Jay genaamd Cora) maar [i]Aifric Campell[/i] weeft hun verhaal ineen met een flinke portie onderhuidse spanning en genoeg plotwendingen om het geheel te maken tot een zeer interessant en leesbaar boek. En dit ondanks het feit dat de delen waarin uitgelegd wordt wat Robert nu precies doet, niet eenvoudig te volgen zijn. Ondanks het wat zware onderwerp zou dit boek zich wellicht heel goed lenen om verfilmd te worden.

[b]Long Lost[/b] – [i]Harlan Coben[/i] *****
Orion, Londen 2009. Importeur: Van Ditmar

Een boek van [i]Coben[/i] kost je je nachtrust. Echt, je moet er niet ’s avonds in beginnen want je kunt niet meer ophouden. In [b]Long Lost[/b] heeft Myron Bolitar het moeilijk. Dat begint al als zijn relatie met Ali toch niet zo lekker blijkt te lopen als hij wel denkt. En vervolgens krijgt hij dan een telefoontje van Teresa, die hij maar liefst zeven jaar niet heeft gezien. Ze hebben samen een wonderbaarlijke week doorgebracht op een tropisch eiland maar daarna verdween Terese. Nu is ze in Parijs en ze is wanhopig. Of Myron haar maar wil komen helpen.

Een Amerikaan in Parijs… Zodra Myron Terese weer ziet komen alle gevoelens terug. Hij zal die gevoelens echter even moeten onderdrukken want Terese blijkt te worden verdacht van de moord op haar ex, Nick Collins. Om het overigens weer even onhandig te maken voor de Europese lezers: Terese heeft de achternaam van Nick aangenomen en gaat dus ook na de scheiding door het leven als mevrouw Collins, terwijl Nick opnieuw is getrouwd, met Karen Tower, die dus niét die achternaam heeft aangenomen. Al snel blijkt er één feit te zijn dat Terese´s leven, en vervolgens dat van Myron, volkomen op zijn kop zet. Het bloed dat is gevonden bij de dode Nick blijkt na DNA-onderzoek afkomstig te zijn van de dochter van Nick en Terese… maar die is tien jaar geleden bij een auto-ongeluk om het leven gekomen.

Wat de boeken van [i]Coben[/i] zo spannend maakt is niet alleen het plot, dat ook deze keer weer prima in elkaar zit. Niet alleen de karaktertekening, waar helemaal niks mis mee is, maar vooral de onderkoelde humor, de vaart en het gevoel dat [i]Coben[/i] op de een of andere manier in zijn boeken legt. Myrons gesprekken met de Franse politiemensen en zijn langzaam ontwikkelende vriendschap met een van hen zijn een schoolvoorbeeld van hoe je zoiets opschrijft. En hoewel ook [i]Coben[/i] de verleiding niet kon weerstaan en hij dus ergens in het verhaal het martelen door middel van waterboarding tevoorschijn haalt (dat schijnt in elk spannend boek te moeten zitten tegenwoordig) is het hem wel gelukt om meer de nadruk te leggen op de gevolgen dan op het martelen zelf.
Kortom: weer niet te missen dit deel in de avonturen van Myron Bolitar!
Dit boek is in Nederland uitgekomen bij De Boekerij onder de titel [b]Verloren[/b].

Als toetje nog een korte vermelding van twee titels van [i]David Baldacci[/i]. De eerste is [b]Divine Justice[/b], in Nederland in vertaling uitgekomen onder de titel [b]De rechtvaardigen[/b]. [b]Divine Justice[/b] is werkelijk de volle vijf sterren waard. Ten eerste omdat ik, zonder dat ik eerder boeken over de Camel Club heb gelezen, precies begrijp wie wie is en hoe het allemaal zit. [i]Baldacci[/i] geeft de lezer keurig gedoseerd informatie over eerdere gebeurtenissen zonder dat het de vaart uit het verhaal haalt. Verder heeft het verhaal een prachtig opgebouwde onderhuidse spanning.
Het tweede boek is [b]First Family[/b], in Nederland in mei uitgekomen onder de titel [b]Familieverraad[
bron
Crimezone.nl