Crimezone.nl

A: Het klinkt absurd, maar ik wilde al schrijver worden op mijn vierde, want dat was het moment dat mijn zus mij de woordjes ‘boom, roos, vis, vuur’ leerde. Vanaf dat moment was ik verslaafd aan die gekke zwarte tekentjes waarmee je een hele nieuwe wereld kon maken. Maar ik wist niet zo goed hoe je schrijver moest worden en daarom ben ik geschiedenis en journalistiek gaan studeren in Groningen en ben een tijdje journalist geweest. Dat was ontzettend leuk, maar toch bleef het gevoel dat ik graag fictie wilde schrijven. Zeven jaar geleden heb ik de overstap gewaagd en sindsdien schrijf ik fulltime fictie – zowel voor televisie en films als boeken.

A: Mijn boek Sevenster is in april van dit jaar verschenen. Het is mijn eerste YA boek, maar zeker niet mijn laatste, want het is de eerste in ‘De laatste Wachter’ serie, dus ik ben nu alweer druk bezig met het vervolg.

A: Sevenster gaat over de tiener Eveline Sevenster die erachter komt dat ze de eeuwenoude gave van de Wachters heeft waardoor ze geesten en demonen kan zien.

A: Op Sevenster, omdat dat het eerste boek is dat ik helemaal zelf heb geschreven en bedacht. Daarvoor had ik al tien boeken bij de serie Het Huis Anubis geschreven. Daar ben ik ook heel trots op, vooral op het eerste filmboek (Het Pad der 7 Zonden), omdat ik het nog steeds een heel spannend verhaal vind.

A: Dat vind ik een moeilijke vraag, want ik houd erg van lezen en vind veel boeken mooi. Ik houd bijvoorbeeld erg van Roald Dahl, Neil Gaiman, Stephen King, Jeanette Winterson, Gabriel Garcia Marquez, maar ook van Paul Auster, of Tommy Wieringa, de lijst is eindeloos. Als ik er dan toch een moet noemen dan denk ik ‘Carrie’ van Stephen King, omdat ik het zo ontzettend knap vind hoe hij als man in het hoofd van een tienermeisje is gaan zitten. Ik bewonder Stephen King erg - ook om zijn werkdrift en doorzettingsvermogen.

A: Ik wil overal wel over schrijven. Maar ik kom wel vaak uit op onderwerpen die iets magisch/historisch hebben. En - dit klinkt misschien gek - ik zou nog wel eens een soort zelfhulpboek willen schrijven om mensen te helpen meer creativiteit in hun leven te brengen. Want ik hoor zo vaak: ‘Ik zou ook wel willen schrijven/tekenen/zingen/dingen maken.’ En dan denk ik altijd: ‘Doe het!’ Maar veel mensen durven het niet en dat vind ik ontzettend jammer, want het is zo leuk om dingen te maken en ook goed voor je. Dat merkte ik laatst nog toen ik een workshop Spoken Word Poetry gaf aan tieners op een middelbare school. Ze waren in het begin heel gesloten en sommigen zelfs nukkig. Toen ze creatief durfden te zijn – in dit geval een gedicht schrijven en voordragen – durfden ze zich bloot te geven, waardoor ze veel liever werden. Naar zichzelf en naar elkaar toe.

A: Als ik eenmaal een vaag idee heb waar het boek over moet gaan, dan ga ik onderzoek doen om mijn fantasie te voeden: ik lees alles wat los en vast zit over het onderwerp, ontwikkel de karakters, zoek naar geschikte locaties… en ik maak mood boards. Dat is misschien een beetje gek, maar het werkt goed voor mij – iets dat ik over heb gehouden van mijn Linda.-tijd.

A: Omdat ik op dit moment graag voor tieners schrijf. Meestal is dat wat er in mijn hoofd zit en dan komt dat ook automatisch uit mijn pen. En om mijn eigen angsten te bezweren, want ik ben nogal bang aangelegd. Als ik spannende verhalen schrijf, kan ik beter met mijn angsten omgaan.

A: Mijn nachtkastje bezwijkt onder de lading boeken die er ligt. Een kleine selectie: Het Lucifer Effect van Philip Zimbardo, Het Tibetaanse boek van Leven en Sterven, The Waste Land van T.S. Eliot en Stormgevaar van Elizabeth George (dat kreeg ik van mijn uitgever, ik geloof dat het nog niet uit is).

A: Alles. Dat vind ik een vreselijk saai antwoord, maar ik kan geen ander antwoord geven, want ik vind zoveel dingen leuk. Ik heb periodes waarin ik geobsedeerd kan raken door een bepaald soort boeken – alleen maar biografieën, of drie, vier boeken van dezelfde schrijver achter elkaar. Totdat ik er zat van ben en dan komt er weer een andere leesobsessie. Ik zit nu in de opstartfase van een boek - dan lees ik heel breed, zowel fictie als nonfictie.

A: Doorgaan, ondanks al mijn angsten. Ik moest echt leren om op mijzelf te vertrouwen, omdat ik daarvoor vooral projecten had gedaan met anderen. Nu moest ik het plotseling helemaal alleen doen en dat vond ik eng, waardoor ik op sommige momenten heel erg ging twijfelen aan mijzelf. Maar dan kun je niets anders doen dan doorgaan en proberen niet te luisteren naar je innerlijke criticus, want die gaat nooit weg!

Zie Q&A: Natasza Tardio.

A: Wat is je schrijfritueel? Oftewel: wanneer schrijf je? Waar? Schrijf je op vaste tijden? Een bepaalde hoeveelheid per dag?

Alexandra Penrhyn Lowe
Sevenster

Eveline heeft maar één zorg deze zomer: een echt leuke jongen vinden met wie ze voor het eerst kan zoenen. Maar dan roept ze geesten op tijdens een feestje – tegen de waarschuwing van haar pleegmoeder in – en nu ziet ze plotseling dingen die andere mensen niet zien.

Doodsbang dat ze bezeten is door een kwade geest, probeert ze een manier te vinden om alles terug te draaien. Maar dan hoort ze van een waarzegster dat ze de eeuwenoude gave van De Wachters heeft – een gave die was afgeschermd, maar nu is wakker gemaakt. Een gave waardoor ze geesten en demonen kan zien.
En zij zien haar ook.

Eveline heeft maar één zorg deze zomer: in leven blijven.

Q: Dit boek is deel 1 van een reeks. Hoeveel delen zullen er nog volgen en heb je het verhaal voor die volgende delen al helemaal klaar of ontwikkelt het verhaal zich vanzelf?

A: Er komen er nog minstens twee, maar zo langzamerhand heb ik het gevoel dat er ook nog wel meer zouden kunnen komen. Het verhaal zit in grote lijnen in mijn hoofd in de zin dat ik op dit moment denk te weten hoe het afloopt, maar ik probeer me daar niet teveel door te laten leiden, want als het verhaal op een gegeven moment een andere kant op wil, dan mag dat van mij ook.


Q: Het onderwerp van Sevenster is vrij origineel, over geesten wordt vaker geschreven, maar de verhaallijn met de zogeheten ‘Wachters’ heb ikzelf nog niet eerder gezien. Hoe kwam je daarop?

A: Dat weet ik niet. Ik wilde graag iets schrijven over een ‘helderziend’ meisje en al op de eerste pagina van mijn eerste aantekeningen staat de term ‘De Wachters’. Alsof het was ingefluisterd (Zo, dat klinkt vaag! Maar het voelde wel zo.)


Q: Je boek kreeg in een Crimezone YA recensie vijf sterren. Had je dat verwacht en wat vind je ervan?
A: Nee, ik had het niet verwacht, maar wel gehoopt natuurlijk! Ik heb zo hard gewerkt aan dit boek en het was eng om te delen met andere mensen. Als de reacties dan zo overweldigend positief zijn is dat fantastisch.


Q: Wie is jouw favoriete personage in Sevenster? En je minst favoriete personage?

A: Eveline is mijn favoriet natuurlijk, want met haar beleef je het avontuur. Ik heb geen minst favoriet personage, want die zou ik denk ik wel uit het verhaal hebben geschrapt. Ik weet wel wie ik het minst sympathiek vind, maar dat kan ik niet zeggen, want dan verklap ik dingen over het plot.