Crimezone.nl

A: Maureen Johnson, dat ben ik. Ik heb tien boeken geschreven voor Young Adults. Ik ben Amerikaanse, hoewel ik deels in Engeland woon. Ik besteed veel tijd online, vooral op Twitter: @maureenjohnson. Ik ben gek op Nederland, maar om er te kunnen wonen moet ik wel beter leren fietsen.

A: Moordjaar, mei 2012.

A: Een Amerikaans meisje gaat naar kostschool in Londen, net als iemand de moorden van Jack the Ripper na doet – en meer!

A: Ik vind ze allemaal leuk, of tenminste, mijn gevoelens erbij zijn hetzelfde. Soms ga je door een zware tijd aan het einde van het schrijfproces als het boek maar niet af wil komen en het allemaal verschrikkelijk en fout lijkt, maar dan maak je het af en ga je er weer van houden. Het is een wispelturig iets.

A: Dat zijn er teveel om uit te kiezen, en sowieso probeer ik mezelf niet met anderen te vergelijken.

A: Dat kan ik niet zeggen, omdat ik die onderwerpen in de rest van mijn boeken in deze serie gebruik, en misschien ook in wat andere boeken. Ik houd mijn ideeën voor mezelf!

A: Het geestenthema was het belangrijkste idee, het is het element waar het boek altijd op gebaseerd is. Het idee voor het boek kwam in één dag, heel snel. Ik was in Londen onderzoek aan het doen voor een boek, The last little blue envelope. Het was ongelofelijk warm en ik nam deel aan een historische tour, in een poging om wat details te krijgen. Ik merkte dat onze gids steeds nonchalant zei hoe dit gebouw behekst was en dat gebouw behekst was.

Dit irriteerde me. Als ik iets heb geleerd van het Verenigd Koninkrijk is het dat er een systeem is voor alles. Als er echt zoveel geesten waren, zou iemand zich ermee bemoeien en er wat aan doen. Een geestenpolitie. Vanaf dat idee kwam er een heel verhaal in mijn hoofd. Ik vroeg me af wie je het minst zou verwachten om terug te komen uit de dood en ongezien door Londen te sluipen en de eerste persoon die bij me op kwam was Jack the Ripper.

A: Op dit moment lees ik Madame de Pompadour van Nancy Mitford.

A: Veel mysterieuze verhalen. Veel non-fictie. Veel YA. En, vreemd genoeg, ook veel kookboeken. Ik lees over het algemeen gewoon veel.

A: Een maxidress. Ik draag de hele zomer door jurken – veel beter dan broeken!

Zie Q&A: Carlos Ruiz Zafon.

A: Welk schrijfadvies geef je het liefst?

Mijn antwoord: vergelijk jezelf niet met andere mensen, het helpt nooit. Iemand anders schrijft altijd sneller/langzamer/beter/meer – het maakt echt niet uit. Dit geldt voor de meeste dingen in het leven. Jezelf vergelijken maakt je gek en levert je problemen en complexen op die je niet nodig hebt of wilt. Schrijf zoals je wilt, maak je niet druk om anderen.

Maureen Johnson
Moordjaar

De dag waarop Rory in Londen arriveert, zal ze niet snel vergeten: het is het begin van haar leven op een Engelse kostschool, maar ook het begin van een serie gruwelijke moorden. Moorden die sterk lijken op de onopgeloste gruweldaden van Jack the Ripper, meer dan een eeuw geleden. De politie tast in het duister, maar Rory heeft de man gezien. Vreemd, want haar vriendin met wie ze samen was, heeft de mysterieuze man niet waargenomen. Hoe kan het dat alleen Rory hem gezien heeft? En belangrijker, wat gaat hij doen nu hij weet dat zij hem herkend heeft?

Crimezone YA over Septemberlichten: “Het verhaal is niet voorspelbaar, de spanning is niet oppervlakkig, en het bevat ook een mix van emoties: een verhaal met een moraal.” ★★★★

Q: Jack the Ripper zou je als hoofdthema van het boek kunnen beschouwen. Hoe kwam je op het idee om hem en zijn moorden te gebruiken als thema voor een Young Adult boek?

A: Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in Jack the Ripper. Veel mensen zijn in hem geïnteresseerd. De naam betekent Victoriaans Engeland, mistige straten en de glimp van een zilver mes. Er is iets aan Jack dat bijna romantisch is, en dat is, als je erover nadenkt, één van de meest gruwelijke dingen. Hij was een seriemoordenaar. De vijfde moord in de Ripper reeks, de moord op Mary Kelly, wordt nog steeds gezien als één van de ergste misdaden in de Engelse geschiedenis.
Toen ik begon te schrijven aan Moordjaar probeerde ik te denken wie je het minst graag zou zien opstaan uit de dood om ongezien door Londen te sluipen. Dat was Jack. Ik was altijd al gefascineerd door Jack the Ripper. Ik groeide op in Philadelphia met een liefde voor Engelse mysterie romans en las twee Agatha Christies per dag. Het eerste boek dat ik me kan herinneren helemaal uit gelezen te hebben was The hound of the Baskervilles. Jack the Ripper was net zoiets – maar dan echt! Na 123 jaar proberen mensen Jack the Ripper nog steeds te grijpen. Het onderzoek naar hem is nooit gestopt, niet één keer. Hij is degene die ontsnapte en omdat elk jaar iemand de zaak oplost is er altijd een documentaire om te bekijken en een ander verhaal om te vertellen. Het echte mysterie is: waarom is deze man zo beroemd? Hij vermoordde prostituees, vrouwen die bijna niet meededen in de Victoriaanse sociale klasse. Hij werkte in Oost Londen, een plaats waar moorden wel vaker plaatsvonden. Het is totaal niet logisch dat deze man nog honderden jaren interessant blijft worden gevonden. Daar begon voor mij de mysterie – waarom Jack? Waarom maakt het ons iets uit?


Q: De manier waarop je de gebeurtenissen hebt beschreven, laat zien dat je veel van de geschiedenis van Jack the Ripper weet. Moest je veel onderzoek doen voor deze kennis, en hoe deed je dat onderzoek?

A: Vrij veel. Om te beginnen moet je veel lezen – je moet het onderwerp kennen. Er is veel geschreven over the Ripper. Ik spendeerde een groot deel van het jaar in Engeland, dus ik besteedde ook veel tijd met het wandelen langs de plekken waar de moorden plaatsvonden, het bestuderen van moderne kaarten en kaarten uit 1888, werken in de British Library en mezelf bekendmaken met Oost Londen in het algemeen. O, en ik besteedde véél tijd aan het bestuderen van de geschiedenis van onder Londen begraven dingen. Er is ontzettend veel begraven onder Londen.


Q: Je hoofdpersoon, Rory, is een erg interessant personage met een goed gevoel voor humor, het verhaal vanuit haar kant lezen maakte me een aantal keer aan het lachen. Ben je van plan om een vervolg te schrijven op Moordjaar of om Rory of een ander personage te gebruiken in één van je nieuwe boeken?

A: Het vervolg is al af! Er zullen in totaal vier boeken in de serie uitgegeven worden.


Q: Moordjaar is je eerste Young Adult thriller. Wat heeft je er toe gebracht om Young Adult thrillers te gaan schrijven? Was het moeilijk om de overstap te maken van jongerenromans naar Young Adult thrillers?

A: Ik heb altijd al interesse gehad in mysterie, altijd. Ik weet eigenlijk niet waarom ik niet eerder een Young Adult thriller heb geschreven. Ik vroeg het mezelf af en bedacht me: “Nou, dan moet ik er nu één schrijven. Nu is het de goede tijd.” Het was niet zo moeilijk voor me, omdat ik al een fan was. Als kind las ik alleen maar mysterieuze boeken and ik lees ze nu ook nog.