Crimezone.nl

In de rubriek Vragen Staat Vrij beantwoorden bekende en minder bekende thrillerschrijvers de leukste, interessantste en grappigste vragen van de bezoekers van Crimezone. In deze editie het schrijversduo Britta Bolt.

Britta Bolt is de nom de plume van strafrechtadvocate Britta Böhler uit Duitsland en journalist Rodney Bolt uit Zuid-Afrika. Hun debuut, Helfdhaftig, speelt zich af in Amsterdam en is zojuist verschenen bij uitgeverij de Arbeiderspers.

Britta Böhler (Duitsland, 1960) studeerde rechten en filosofie in haar geboorteland. Sinds 1995 woont Böhler in Amsterdam waar zij als advocaat werkzaam is. Zij verdedigde o.a. de moordenaar van Pim Fortuyn, de hofstadgroep en Ayaan Hirsi Ali. Böhler publiceert regelmatig over juridische en maatschappelijke onderwerpen, en in 2004 verscheen haar boek Crisis in de rechtstaat. Tevens was Böhler van 2007 tot 2011 senator in de Eerste Kamer.

Rodney Bolt (Zuid-Afrika, 1957) woont en werkt sinds ruim vijftien jaar in Amsterdam. Hij schrijft regelmatig over de stad voor de internationale pers (o.a. The Daily Telegraph and Condé Nast Traveller). Daarnaast schrijft Bolt korte verhalen en biografieën. Zijn boek Lorenzo Da Ponte, over het leven van Mozarts librettist, werd genomineerd voor de Boek Prijs van de Los Angeles Times. Recentelijk verscheen van hem As Good as God, as Clever as the Devil, het levensverhaal van Mary Benson.

We nodigden de leden van de Crimezone VIP club uit om vragen te bedenken voor beide auteurs.

In hoeverre heeft uw verleden als advocaat van o.a. Volkert van der G., Ayaan Hirsi Ali invloed op uw boeken. Komen er ervaringen terug in uw boeken? (Madeliesje)

BB: ‘Door mijn werk als advocaat heb ik veel informatie over strafzaken en procedures, politiewerk etc. Deze ervaringen vormen de achtergrond van sommige verhalen in het boek maar de plot is wel fictief.’


Jullie zijn een opmerkelijk schrijversduo. Een Duitse en een Zuid-Afrikaan, beide werkzaam in Amsterdam, die een thriller schrijven tegen de achtergrond van de hoofdstad. Hoe zijn jullie met elkaar in contact gekomen? En wie van de twee heeft het idee van deze thriller geïntroduceerd bij de ander? (Steyn Brown)

RB: ‘Wij hebben elkaar een jaar of vier geleden via een gemeenschappelijke vriend leren kennen, niet om samen te werken, maar gewoon als vrienden. Begin 2010 was Britta op vakantie in Tenerife. Ze leest altijd detectives op vakantie, en dacht toen dat het mooi zou zijn om zelf ook een detective te schijven. Om de één of andere reden had ze meteen een duo in gedachten, misschien omdat ze net Nicci French had gelezen. Ik wilde zelf ook al langer detectives schrijven (maar dat wist Britta helemaal niet). Britta mailde me toen met het voorstel samen een boek te schrijven, en voilà.’


Hoe schrijven jullie samen? Is dat letterlijk samen wat bedenken of vullen jullie elkaar aan? (benko)

RB: ‘Ik neem het voortouw bij het schrijven, en Britta bij de plot. Dat klinkt als een heel strikte scheiding, maar zo is het natuurlijk niet, want als een boek zich ontwikkelt, gaan de personages op eens een "eigen leven" leiden, en dan moet moet het plot aangepast worden.’

BB: ‘Ik heb een idee voor een plot en dat idee bespreken we dan samen. Op die manier ontwikkelen we samen een verhaallijn. Als die klaar is, beginnen we met schrijven en daar neemt Rodney het voortouw in. Research doen we beide, afhankelijk van het onderwerp, dat gebeurt zowel tijdens de plotontwikkeling als ook tijdens het schrijven.’


Is de triologie gebasseerd op waargebeurde feiten? (TrishaMCfarland)

BB: ‘Nee, niet echt, het is fictie. Maar de terrorismezaken (zoals de zaak van de zgn. Hofstadgroep en ook andere zaken) die ik als advocaat heb gedaan, zijn wel een soort "basis" geweest voor de plot van Heldhaftig.’

Hoe kan de lezer van je boek merken welk stuk van het verhaal jij geschreven hebt? (Carine)

BB: ‘Dat kan niet omdat we altijd samen aan de tekst werken. Rodney neemt het voortouw wat het schijven betreft en daarna werken we samen aan de tekst. Dus het is niet zo dat één hoofdstuk door Rodney is geschreven en een ander hoofdstuk door mij.’


Is Nederland, het Amsterdamse criminele circuit zoveel interessanter dan in jullie beider thuislanden? Het intrigeert me dat twee van oorsprong niet Nederlandse mensen een boek schrijven over Nederland, het criminele mileu daar! (Ine van Erp)

RB: ‘Wat mij betreft, gaat het over de allure van Amsterdam zelf, het gaat dus niet om een keuze om over Nederlandse criminaliteit te schrijven.’
BB: ‘We wonen allebei al meer dan 10 jaar in Amsterdam dus het lag voor de hand om de plot in Amsterdam te laten plaats vinden.’


Voelde u zich veilig in Amsterdam na het verdedigen van de moordenaar van Pim Fortuyn? (s0404519)

BB: ‘Ik doe geen uitspraken over zaken die ik heb gedaan maar ik voelde me niet onveilig tijdens die zaak.’


In 2010 besloot u (Britta, red.) een soort sabbatical te nemen. Wat heeft u doen besluiten tot deze beslissing en wat heeft deze sabbatical u uiteindelijk opgeleverd? (Jacobaan)

BB: ‘Ik vind een sabbatical belangrijk om erover na te denken wat je wilt doen de komende periode. Vooral als je een druk bestaan hebt, is zo’n time-out heel nuttig. Naar aanleiding van de sabbatical heb ik besloten om les te geven aan de universiteit (ik ben sinds 1 januari 2012 hoogleraar Advocatuur aan de UvA) en om daarnaast boeken te schrijven. Ik doe nog wel wat zaken op mijn kantoor (dwz, ik werk soms mee in de zaken van andere advocaten).’

Het is voor jullie beiden het eerste fictieboek. Is het moeilijker om fictie te schrijven en dus alle ontwikkelingen te moeten bedenken, dan non-fictie zoals een biografie schrijven, waar de keuzes en gebeurtenissen al voor je vast liggen? (ezairah)

RB: ‘Fictie is bevrijdend! En: biografieën zijn romans in vermomming.’


Wat is het meest bijzondere boek in uw boekenkast en waarom? (Bri76)

BB: ‘Ik heb heel veel boeken die mij dierbaar zijn en die ik vaak herlees. Een van die boeken is bijvoorbeeld Athena van John Banville. Het is een geweldige plot en heel mooi geschreven. En Banville is een van mijn favoriete schrijvers.’


Wat is het heldhaftigste wat je zelf ooit gedaan hebt? (dorisoudelansink)

RB: ‘Ik kan geen geweldige, heldhaftige prestatie bedenken (en ik vind het moeilijk om mijn eigen handelen heldhaftig te noemen). Moedig, misschien, maar moed en naïviteit zijn soms niet te onderscheiden. Dus misschien: weggaan uit Zuid-Afrika vanwege het apartheidsregime, zonder te kunnen denken aan terugkeer, zonder iemand op het noordelijk halfrond te kennen, met mijn bezittingen in een rugzak, en US$ 90 op zak.’


U (Britta, red.) bent zo veelzijdig, wat wilt u worden als u later groot bent? (loedertje)

BB: ‘Geen idee, ik wacht het nog even af…’