Crimezone.nl

De Barendrechtse auteur Esther Danielle Vermeulen vindt zichzelf een echte laatbloeier. Pas op latere leeftijd vond ze haar grote liefde, kreeg haar eerste (en enige) kind en ontdekte ze haar passie voor schrijven.

Op het gebied van schrijven begon alles met de opvoedperikelen van haar eigen Thomas, hierdoor aangestoken begon ze korte artikelen te schrijven en volgde de kinderboekenreeks Thomas, een drietal spannende kinderverhalen, compleet met geretoucheerde foto's, over een ondernemend jongetje van acht. Daarna konden de korte verhalen niet uitblijven. Het werden er twee: Een kerstverhaal van Thomas en een korte detective, toen had ze pas echt de smaak te pakken. Hoe zou het zijn om een 'echte' detective te schrijven? Bureau MaRiT was een sprong in het diepe, maar het zijn er inmiddels drie geworden.

De Crimezone leesclubleden kozen Bureau MaRiT 3 en uitgeverij ED Vermeulen Books stelt 10 leesexemplaren beschikbaar.


BUREAU MARIT 3
Op Bureau MaRiT druppelen de alledaagse opdrachtjes binnen, totdat Marit bezoek krijgt van Jack Stevens, een eigenzinnige privédetective, die haar hulp inroept om een onbeduidende maniak in de val te lokken, onwetend op dat moment dat de ziekelijke aandacht van de dader zich weleens naar iemand anders zou kunnen verplaatsen. Terwijl Dix Boeks, haar vriend bij de recherche Rotterdam Rijnmond, druk in de weer is om de golf van geheimzinnige inbraken in de omgeving van Rotterdam op te lossen, krijgt Marit van een rijk echtpaar het verzoek om hun weggelopen tweelingdochter op te sporen. Nooit had zij kunnen vermoeden dat deze aanvankelijk onschuldige opdracht zou leiden tot een spannend avontuur met een schokkende ontknoping.

Deze lezers van deze editie zijn : Vaanpolder (31 jaar), moondust883 (35), Greta (19), Juanita (45), je.remmerswaal (33), Iris1981 (31), fgoestoh (40), Roo (25), Nicole (62) en Tirami (32).

Juanita: ‘Ik vind de cover mooi. Deze sprak mij al aan bij het maken van mijn keuze voor dit boek.
Hij is mysterieus, door de silhouet van de vrouw, maar niet somber, zoals een thriller vaak kan zijn. Waarschijnlijk ook door de rode gloed op de brug. Ik kan de vinger er niet precies op leggen, maar de voorkant geeft me een positief gevoel. Het lettertype van Bureau MaRiT vind ik ook erg mooi. Dan valt me op dat de achterkant geen beschrijving van het boek geeft. Dat zou er voor zorgen dat ik dit boek in de winkel toch terug zou leggen. Je wilt toch weten waar het een beetje overgaat.’

Vaanpolder: ‘Ik mis een samenvatting van het boek, als ik een boek koop, lees ik eigenlijk altijd een samenvatting van de achterkant of ik het spannend vind en of het me aanspreekt. Dat mis ik hier. Jammer want waarschijnlijk had ik in de winkel getwijfeld of ik het boek zou kopen of niet. ’

je.remmerswaal: ‘Ik heb even een kijkje genomen op haar website om meer over de auteur te lezen. Ze noemt zichzelf een laatbloeier, eerst over kinderen en kinderverhalen geschreven. Noemt zichzelf de Baantjer van Rotterdam, ik hoop dat het uitkomt, maar vind het wel erg hoog inzetten. Een begrip als Baantjer overtref je niet of evenaar je niet zomaar. Maar ik heb vergelijking, ik heb alle 71 Baantjers op de plank.’

Tirami: ‘Het boek heeft een mooie cover, maar ook ik vind dat blauwe vlak vreemd en het doet mij ook denken aan een schoolboek.’

Roo: ‘Ik ben net begonnen met lezen en ik moet zeggen dat het lekker wegleest. Vlot geschreven, fijne paginagrootte ook.’

Iris1981: ‘Taalgebruik vind ik fijn en de verhaallijnen lopen vloeiend in elkaar over. Ik vind het wel fijn dat er 3 verschillende zaken in het boek voorkomen. Er zit tot nu toe genoeg vaart in het boek en is nog geen moment saai.’

Joanazinha: ‘Ik ben nu in de buurt van pagina 100 en na het eerste flitsende begin zakt het boek als een plumpudding in elkaar. Er zit geen vaart in en de introductie van de hoofdpersonen duurt veel te lang.’

Tirami: ‘Het leest vlot maar ik vind het boek nergens echt spannend dat moet even wennen want ik lees meestal thrillers. ik las gisteren op pagina 121 boterhamen i.p.v. boterhammen, of is het iets anders en bestaat het toch?’
Reactie ED Vermeulen: Oeps.. Bedankt, het staat genoteerd!

Bureau Marit 3 kreeg als 37e leesclubboek een gemiddelde puntenwaardering van 6,8. Hiermee staat het boek op een gedeelde 10e plaats in de Hall of Fame van de Crimezone Leesclub. Een greep uit de reacties.

Juanita: ‘Heel boeiend was het niet, maar het verhaal had wel mijn aandacht. Door de prettige schrijfstijl lees je wel makkelijk door en pak je het boek ook snel weer even op. Ik vond de schrijfstijl wel erg eenvoudig. Beetje te simpel allemaal. Ik had iets anders verwacht, spannender, meer diepgang misschien, maar ben wel tevreden. Ik vond het wel prettig even een dun, simpel boekje tussendoor te lezen. Ik vind Bureau MaRiT 3 wel typisch Nederlands, maar geen thriller. Als het zo uitkomt zal ik ook zeker de andere 2 boeken willen lezen. Niet zo zeer omdat ze zo spannend zijn, maar wel door de prettige schrijfstijl. In mijn recensie noem ik het een feel-good detective door de fijne schrijfstijl en het vleugje humor en romantiek, die erin zitten.’
Cijfer: 6

Roo: ‘Ik had nog geen verwachtingen van dit boek, gezien het mijn eerste is van ED Vermeulen. Ja, ik had het misschien verwacht zoals een detective verhaal en dat was het ook. Ik houd daar wel van. Maar echt een thriller is het niet.’
Cijfer: 6

Nicole: ‘Onder de noemer 'thriller' zou ik dit boek niet plaatsen, eerder bij detectives. De schrijfstijl sluit hierbij perfect aan. Het spelen met letters in MaRiT hoeft voor mij helemaal niet, zeker omdat de voornaam van het personage 'Marit' is. Het spelen zou m.i. meer zin hebben als het een samenvoeging zou zijn van bijvoorbeeld twee namen.’
Cijfer: 8

Tirami: ‘Ik vond het boek wel leuk om te lezen,maar zal niet snel weer zo'n boek uitkiezen, ik hou van wat meer spanning in een boek. Ik zal het wel aanraden want het is een leuk boek en er zijn vast genoeg liefhebbers voor dit soort boeken.’
Cijfer: 7

Iris1981: ‘Esther Vermeulen was als auteur mij totaal onbekend. Mede dankzij dit boek en haar enthousiaste deelname aan deze leesclub, heeft ervoor gezorgd dat ik de andere boeken in de serie ook wil lezen.’
Puntenwaardering: 8

je.remmerswaal: Ik heb gisteravond in het kader van het draadje Voor het lezen een kijkje genomen op de website van Bureau MaRiT. En ik had eigenlijk gelijk een vraag, je wordt of noemt jezelf de Rotterdamse Baantjer, ik vond dit vrij hoog ingezet. Heb je dit zelf gedacht of is dit marketing?

ED Vermeulen: ‘Ik kan me voorstellen dat de vergelijking met Baantjer nogal verwaand klinkt. Zoals je al aangaf is de website een marketinginstrument die met bepaalde kernwoorden de aandacht op Internet moet trekken. Toen ik de website met mijn teksten had ingericht, kreeg ik het commentaar van degene die de marketing verzorgt om de tekst aan te passen met deze kernwoorden. Ik ben zelf een groot liefhebber en bewonderaar van Baantjer en pretendeer zeker niet dezelfde boeken te (kunnen) schrijven. Bureau MaRiT is een ander boek, maar wel het type “detective” als Baantjer en geen rasechte thriller, hoewel thriller synoniem is aan 'spannend boek' en dat is het weer wel. Beetje lastig, maar hoop dat ik het zo goed uitleg.’


Nicole: Heb je er bewust voor gekozen om de lezer in het ongewisse te laten en geen korte inhoud aan het boek toe te voegen?

ED Vermeulden: ‘Inderdaad heb ik na enig overwegen besloten om geen korte omschrijving op de achterkant te geven, maar alleen de quotes en de foto toe te voegen. er daarbij van uitgaand dat de zaken vermeld op de voorkant en de quotes een potentiële klant nieuwsgierig zouden maken. Waarschijnlijk vormt dit ook geen belemmering als de eerdere delen gelezen zijn, maar aangezien de boeken onafhankelijk van elkaar te lezen zijn, moet de cover wel iets kunnen vertellen over het verhaal. Ik leer steeds weer nieuwe dingen en ben blij met de opmerking over de inhoud, want die ga ik zeker weer toevoegen bij een volgend deel.’

Ik ben Esther Danielle Vermeulen (ED Vermeulen) en ik ben 49 jaar. Ik heb een gezin, ben opgegroeid in Rotterdam en ik heb economie gestudeerd op de HES in Rotterdam. Dit vak beoefen ik parttime bij een IT-bedrijf, terwijl ik in de vrije uurtjes zoveel mogelijk probeer te schrijven. Persoonlijk vind ik de combinatie werken en schrijven erg fijn, zowel voor het sociale contact als het werk op zich, waarbij ik op de weg naar huis nog over de plots na kan denken.

Graag wil ik iedereen die meedoet met het Crimezone Forum Clubboek Kleine Uitgeverijen enorm bedanken voor hun tijd, openheid en inzet. Ontzettend leuk dat de forumleden bereid zijn om Bureau MaRiT van mij als debuterend auteur te lezen en van commentaar te voorzien. Bijzonder ook dat mijn verhaal voor clubboek in aanmerking komt, een detective is qua spanning nu eenmaal anders dan een echte thriller.

Toen ik begon met het eerste deel van Bureau MaRiT kreeg ik de smaak te pakken en heb ik als het ware de drie delen achter elkaar geschreven, zodoende zijn de drie boeken binnen een tijdsbestek van ongeveer een halfjaar gepubliceerd. In die periode heb ik een hoop geleerd, en soms geëxperimenteerd, bijvoorbeeld over de opmaak van het boek (een beschrijving achterop ga ik nu zeker weer toevoegen).

Een belangrijk inzicht was het feit dat ik ervan uitging dat elk deel afzonderlijk te lezen was omdat de drie verschillende zaken die in het verhaal spelen ook daadwerkelijk worden afgerond, en in dat opzicht klopt het dus. Kijk je naar het persoonlijke leven van de hoofdkarakter Marit dan is dat een ander verhaal. Haar leven loopt als een rode draad door de boeken heen, te beginnen bij het eerste boek. Haar kennismaking met de arrogante Jack die niet vlekkeloos verloopt en met wie zij hachelijke avonturen beleefd in een vorig deel, en haar hernieuwde kennismaking met haar ex-geliefde Dix met wie zij een dramatisch verleden deelt. Voor meer begrip had een stukje achtergrondinformatie een zekere meerwaarde kunnen hebben, dan wel met het risico dat de terugkerende lezer dit weer te langdradig zal vinden.

Kortom genoeg stof tot nadenken voor een vierde deel waar ik na de zomervakantie aan hoop te beginnen. Een tipje van de sluier, een groot deel van het verhaal zal zich in Rotterdam-Zuid afspelen, onder andere in een internationaal hotel…

Dankzij de Crimezone leesclub heb ik het boek vanuit een andere invalshoek bekeken, wat een leerzame ervaring bleek. Dus bij deze hartelijk dank voor een leuke en leerzame tijd!

Groetje, Esther