Crimezone.nl

Kevin Guilfoile is geboren in Teaneck, New Jersey en groeide op in Cooperstown, New York. Hij studeerde in 1990 af aan de Universiteit Notre Dame en werkte korte tijd in de media. Vervolgens was hij een van de oprichters van het ontwerpbureau Coudal Partners in Chicago. Hij bekleedde er gedurende 11 jaar de functie van creatief directeur. In 2005 verscheen zijn eerste roman, Cast of Shadows, met de Nederlandse titel Des duivels. Onlangs werd het boek als Moordenaar zonder gezicht opnieuw uitgegeven.


OVER MOORDENAAR ZONDER GEZICHT
Wanneer zijn zeventienjarige Anna op brute wijze wordt verkracht en vermoord, stort de wereld van dr. Davis Moore volledig in. Het politieonderzoek loopt al snel vast: er is geen enkele aanwijzing te vinden voor dader of motief.

Na een jaar haalt dr. Davis Moore de eigendommen van zijn dochter op. Als hij tussen haar spullen sporen van DNA-materiaal van de moordenaar aantreft, stelt hem dat voor een dilemma. Moore, specialist op het gebied van fertilisatie an de New Tech Zwangerschapskliniek, ontwikkelt een duivelse gedachte: het inbrengen van het genetische materiaal bij een van zijn patiëntes om een exacte kopie van de moordenaar zijn dochter te creëren. Voor hem is dit de enige weg om de identiteit van de dader te kunnen vaststellen.

De Crimezone leesclub selecteerde dit boek en uitgeverij Marmer stelde 10 leesexemplaren beschikbaar.

Deze lezers van deze editie zijn : monic37 (39), Steyn Brown (22), dvanthul (53), anouschka1974 (37), je.remmerswaal (33), rietje (47), Joanazinha (51), Wendy (34), Ellen (53), Saapen (28), vlindertje85 (26) en Ceesvr (63, coördinator).

Ellen: De cover is misschien wel geslaagder als hij op het eerste gezicht doet vermoeden. Een onschuldig kinderkopje met daarboven het woord moordenaar is natuurlijk niet met elkaar te rijmen. De auteur ken ik niet en van hem heb ik dus ook geen verwachting met betrekking tot eerdere boeken.
En wat verwacht ik van het verhaal: ik hoop dat de auteur zo vaardig is om het verhaal geloofwaardig over te brengen. Want: 'het inbrengen van het genetische materiaal bij een van zijn patiënten om een exacte kopie van de moordenaar zijn dochter te creëren' is natuurlijk zo esthetisch onverantwoord, dat ik mijn twijfels krijg over de geloofwaardigheid van het boek. Met andere woorden: ik ben heel benieuwd hoe Guilfoile dit gaat oplossen!’

Steyn Brown: ‘De cover zal mij het boek niet hebben doen oppakken in de winkel, maar als ik de tekst op de achterkant lees, boeit me het enorm. Vandaar ook dat ik mij had ingeschreven. Nogmaals de recensie van Sander gelezen en ik kan niet anders zeggen dat ik onwijs benieuwd ben naar het boek!’

Joanazinha: ‘Ik ben heel benieuwd naar de uitwerking van dit enigszins sciencefiction-achtig overkomend onderwerp. Nu houd ik niet van SF, dus dat maakt het des te spannender om straks het boek te gaan lezen!’

Monic37: ‘Ik ben begonnen en ik moet je zeggen het is wel een beetje droog begin, veel theorie . Maar ik ben pas bij pag. 40. Ik kan mij trouwens (nu al) wel voorstellen dat dit boek een aantal jaren geleden te vroeg is gekomen...’

Ceesvr: ‘Ik ga nu aan de laatste honderd pagina's beginnen. De spanning vind ik tot dit moment nog niet hoogstaand hoewel het verhaal wel interessant is. Maar het lijkt erop dat Guilfoile voor een lange eindsprint heeft gekozen want de spanningsboog wordt op dit moment behoorlijk strak opgespannen.’

Els ‘Zo het boek is uit! Aanvankelijk had ik het moeilijk met de schrijfstijl en ik kwam moeilijk in het verhaal. Het is best een goed boek maar de spanningselementen zitten in andere dingen dan een klassieke thriller! Nu ik het boek uit heb, ben ik er stil van!’

Moordenaar zonder gezicht was het 34e boek in de Crimezone Leesclub. Het scoorde een gemiddelde van 7,8 punten. Hiermee bezet het een mooi 5e plaats in de Hall of Fame van de Crimezone Leesclub. Een greep uit de reacties.

Vlindertje85:: ‘Toen ik de beschrijving op internet las, had ik niet het idee dat het boek zo zou verlopen. Het is veel beter dan ik had verwacht. Ik had gedacht dat het klonen e.d. meer aan bod zou komen, maar dit gebeurt alleen in de eerste paar hoofdstukken en ook alleen maar ter verduidelijking. Ik vind het boek niet echt een thriller. Het verhaal heeft meer weg van een gewoon verhaal met een aantal moorden erin. Er is niet bloederigs of aangrijpend dat het boek voor mij het predicaat thriller zou verdienen. ’
Cijfer: 9

Monic37:: ‘Toen ik eenmaal door het droge voorstuk heen was wilde ik snel verder lezen. Dit is geen standaardwerk. Het boek zal me nog lang bijblijven. Het plot is, misschien voor sommigen wat ver gezocht. Nu eens een keer geen politieonderzoek dat de hoofdrol speelt maar gewone mensen van vlees en bloed met al hun fouten.’
Cijfer: 8

Saapen:: ‘Ik vind het een mooi boek. Dit boek heeft zeker iets specifieks, het is namelijk een mooi verhaal met en hele lange spanningsboog (meer een S-curve). Dit maakt dat je uiteindelijk door wilt lezen en wilt weten of je vermoedens ook werkelijk bevestigd worden. De traagheid en het onderwerp maken het boek uniek, maar voor mij geen thriller. Mijn moeder zou het ook kunnen lezen, ook al houdt ze niet van spanning en sensatie boeken! ’
Cijfer: 8

Steyn Brown:: ‘Voor de echte spanning moet de lezer lang wachten. De drijf om door te lezen zit vooral in de geniale samenkomst van de verschillende verhaallijnen. Wanneer in het tweede deel van het boek het toekomstspel Schaduwwereld wordt geïntroduceerd, is het nog moeilijker het boek weg te leggen. Twee onderwerpen (klonen en een virtuele wereld) die dezelfde tegenstellingen bevatten (goed versus slecht en realiteit of virtueel): magnifiek bedacht door Guilfoile! ’
Cijfer: 8

Joanazinha:: ‘Ik vond het een heel erg boeiend verhaal. Het had niet altijd mijn volle aandacht hoewel ik het onderwerp zeer goed gevonden vond. Toch kon ik het boek vrij gemakkelijk wegleggen, maar op de momenten dat ik het oppakte zat ik er ook helemaal in. Wat dit boek uniek maakt is het onderwerp: klonen en de verwikkelingen die daarbij om de hoek kunnen komen kijken. Dat gaf het voor mij wat specifieks. En ondanks het onderwerp en het feit dat de hoofdpersoon een arts is, is het geen medische thriller (zoals bij Robin Cook). Hoofdmoot is en blijft het oplossen van de misdaad: de zoektocht naar de moordenaar zonder gezicht.’
Cijfer: 8

je.remmerswaal:: ‘Het is absoluut een uniek boek, de combinatie van klonen en Schaduwwereld samen. Ik denk zeker dat ik boek in de eerste uitgave jaren geleden, een controversieel boek was en zijn tijd ver vooruit. Het is boek is nu zeker nog niet standaard, maar iets meer van deze tijd.
De tweede zin van het boek, welke ik al eerder aanhaalde in het draadje “tijdens het lezen” is toch wel een beetje de leidraad van het boek in het karakter Davis Moore. De zin was: “Verdriet wordt geboren, verdriet groeit, verdriet gaat voorbij. Wanhoop daarentegen slaat plotseling toe en verandert door het gistingsproces in een depressie”. ’
Cijfer: 8

Wendy:: ‘Ik moest er echt inkomen en het spannendste vond ik het twee spel tussen realiteit en de schaduwwereld. De ontknoping was geweldig. Het vraagstuk over klonen was boeiend als bijverhaal. Davis gaat heel ver voor het vinden van de moordenaar, maar zoals blijkt uit het plot is je blind staren op een DNA niet altijd juist. Ik ben tevreden, maar had achteraf meer verwacht. Kevin heeft een uniek verhaal gemaakt over Klonen en DNA. Dat verdient al 1 ster, verder was het een prima boek maar niet origineler geschreven dan een andere thriller. ’
Cijfer: 7