De Eerste X van Kortsmit & Lotz

02/04/2012
Nieuws
De Eerste X van Kortsmit & Lotz

In De Eerste X vertellen thrillerauteurs over hun eerste keer. Persoonlijke verhalen over hun eerste stapjes als schrijver, de weg naar succes of andere eerste keren in relatie tot hun werk of het spannende boek in het algemeen... Onder redactie van Natascha van der Stelt.



Veel aankomende schrijvers dromen ervan, het lijkt op het winnen van een lot in de loterij en bij slechts enkelen gebeurt het. Een uitgeverij pakt jouw manuscript uit de berg ingezonden manuscripten met de hoogte van de Mount Everest en besluit het uit te geven. Simone Kortsmit en Emile Lotz overkwam dit in 2009. Hun eerste thriller Zuster in het kwaad verscheen bij uitgeverij Lebowski.

De samenwerking tussen Kortsmit en Lotz begon in 2004 toen ze begonnen met het samen schrijven van toneelstukken. Hiernaast schrijft Lotz scenario’s voor films en is Kortsmit journaliste en mededirecteur van Nieuwsbureau Energeia; een persbureau dat dag-in-dag-uit bericht over de ontwikkelingen in de energiewereld.

Deze week verschijnt hun derde thriller Duisternis.



(Toen ons duidelijk werd dat ‘thrillerschrijver zijn’ helaas meer inhoudt dan alleen maar thrillers schrijven.)

Slechts een paar hoofdstukken hadden we opgestuurd naar uitgeverijen. Het boek was nog niet eens voor de helft geschreven, toen het verlossende gesprek plaatshad met Oscar van Gelderen van Dutch Media Uitgevers in Amsterdam: we zouden worden uitgegeven. En snel.
Of we dat gingen redden?
Natuurlijk ging dat lukken! We waren immers met z’n tweeën, dus we werkten ook twee keer zo snel. Het werd uiteindelijk nachtwerk, maar dat maakte niet uit.
Zusters in het kwaad was op tijd af.
Het ergste was achter de rug.
Dachten we.

Tot dat telefoontje, op een donderdagmorgen.
Het was de uitgever.
‘Hebben jullie misschien ook een foto van jullie twee samen. Voor op de achterflap?’
Natuurlijk hadden we een foto. En anders was er zo een nieuwe gemaakt. Kwestie van toestelletje instellen, op een stadsbankje kruipen, en lachen. Maar wilden we echt dat zo’n overbelichte rode oogjesfoto heel de wereld zou overgaan? Als onze thriller eenmaal een bestseller was, en wereldwijd werd vertaald, dan zou die foto voortaan overal opduiken. Op elke website, in elk blad, bij elk interview.
Gruwel.
‘Nee,’ antwoordden we. ‘We hebben geen foto.’
‘Geen probleem. Regel ik een fotograaf. Het wordt geen statische foto, maar een waar jullie op staan zoals jullie zijn. Lekker in de buitenlucht.’
Klik.
‘Slik.’

De datum werd geprikt. Er was haast bij.
Maar al die maanden hard werken en weinig slaap eisten hun tol. De avond voor de fotoshoot werden we allebei ziek. Rillingen, zweten. Maar goed, niet zeuren. Paracetamol erin, goed slapen en morgen gezond weer op. De volgende ochtend was de koorts weg maar voelden we ons nog steeds beroerd. Dus sleepten we onszelf letterlijk naar de studio in Amsterdam-Zuid. Met paraplu, dat wel, want het regende natuurlijk pijpenstelen.

De foto die uiteindelijk uit bijna honderd gemaakte foto’s werd gekozen, is de afgelopen drie jaar veelvuldig gebruikt. Ook bij onze nieuwe thriller Duisternis staat hij op de achterflap. Soms ontmoeten mensen ons voor het eerst en zeggen ze: ‘Jullie zien er in het echt anders uit.’
Dan wisselen we een blik van verstandhouding.
En denken we even terug aan in welke conditie we verkeerden, toen wij voor het eerst voor een dag fotomodel waren.

PS: Een bevriende fotograaf (Yves Galjé) maakte begin deze week een nieuwe foto.

Kortsmit & Lotz





Duisternis (2012)

Als de dertigjarige Laura na een heftige onenightstand wakker wordt, treft ze haar minnaar Alex dood aan. In paniek wist ze haar sporen, grist haar spullen bijeen en gaat naar huis. Maar de volgende ochtend vindt haar man het dode lichaam van Alex in hun voortuin. Wie heeft hem daar neergelegd? Laura’s leven wordt een kluwen van leugens.

Duisternis is vanaf vandaag overal te koop.








Ook in De Eerste X van...