De Eerste X van Marianne en Theo Hoogstraaten
In De Eerste X vertellen thrillerauteurs over hun eerste keer. Persoonlijke verhalen over hun eerste stapjes als schrijver, de weg naar succes of andere eerste keren in relatie tot hun werk of het spannende boek in het algemeen... Onder redactie van Natascha van der Stelt.
De schrijverscarriere van Theo Hoogstraaten begon met het schrijven van een geschiedenismethode voor de middelbare school. Zijn vrouw Marianne hielp hem met het praktische, redactionele deel. Dit ging zo goed dat al snel een jeugdroman volgde. Theo bedacht de plot en schreef het verhaal, Marianne redigeerde en herschreef waar nodig. Toch wilde ze niet als medeauteur genoemd worden omdat de plot niet van haar was, vond ze. De laatste jaren nam haar aandeel in het schrijven van jeugdboeken verder toe. Regelmatig bespraken zij en Theo verhaallijnen en karakters en ging zij zich ook met de invulling daarvan bezighouden.
Tijdens het schrijven van Een middag aan zee, hun eerste literaire thriller voor volwassenen, volgden ze dezelfde werkwijze. Na twintig jeugdboeken was dit het moment om als schrijversduo Marianne en Theo Hoogstraaten naar buiten te treden.
Deze week verschijnt Kinderspel, hun zesde literaire thriller.
Even dachten we dat, toen we gevraagd werden om een column te schrijven over onze eerste X, het moest gaan over onze eerste zoen, of erger, onze eerste keer seks. Maar dat bleken we verkeerd begrepen te hebben. Daarover zouden we trouwens nooit over uit de school hebben geklapt. Privé is privé.
Al langer smeulde het plan – vooral bij Theo – om naast onze jeugdboeken ook eens een boek voor volwassenen te schrijven. In het verlengde van onze jeugdcrimi’s leek ons dat het een thriller moest worden. Het risico was wel dat recensenten ons onmiddellijk konden wegzetten als kinderboekenschrijvers die zo nodig een ‘echte’ thriller wilden schrijven. Het schrijven van jeugdboeken wordt namelijk nogal eens gezien als een opstapje naar het ‘grote’ werk.
We besloten ons daar niets van aan te trekken en begonnen na te denken over het meest geschikte moment om de stap te maken. Na het uitkomen van het twintigste jeugdboek, besloten we. Hét moment om onze grenzen eens te gaan verleggen. Zoals we dat altijd deden en doen, bespraken we bij de koffie, tijdens het eten en tijdens lange wandelingen door het bos met de hond, wat voor verhaal het moest worden. Uit de krantenknipsels, die Marianne bijna dagelijks uit het dagblad knipt en in mappen bewaart, kwam al snel een verhaal boven drijven over een meisje dat op mysterieuze wijze verdween uit een speeltuin. We hebben de locatie veranderd naar het strand, heel actueel achteraf, want deze zomer zijn meer dan duizend kinderen op diverse stranden zoekgeraakt, omdat ouders druk bezig waren met internetten, sms’en enz.
Tijdens een middag aan zee verdwijnt een peuter terwijl haar tante op haar past. Die had op dat moment haar aandacht bij iets heel anders; bij een zeer aantrekkelijke man met een nauwelijks verhullend zwembroekje aan.
Al fantaserend en elkaar aanvullend ontstond langzamerhand een verhaal, waarin heden en verleden met elkaar verweven raakten. Verschillende mogelijkheden om het meisje te laten verdwijnen passeerden de revue. We hadden op een gegeven moment drie opties. Eén daarvan kreeg de voorkeur omdat die zo apart was.
Na veel schrappen, schaven en verfraaien waren we eindelijk tevreden. Op internet gingen we op zoek naar de website van diverse uitgeverijen en stuurden het manuscript naar vijf ervan op. Drie waren geïnteresseerd en wilden met ons verder gaan, een grote luxe, bleek later.
Dolblij waren we. Het ging lukken. Na veel wikken en wegen zijn we in zee gegaan met een van hen. De verkoop was direct een succes en de recensies over het algemeen goed. Kreten als: ‘ze hadden beter kinderboekenschrijvers kunnen blijven’, zijn ons bespaard gebleven. De Libelle Bookazine-uitgave van Een middag aan zee in 2011 werd zelfs het best verkochte Bookazine van de afgelopen twee jaar. In totaal zijn er meer dan 43.000 exemplaren verkocht. Niet gek voor een eerste thriller. En in het najaar verschijnt alweer een nieuwe uitgave.
Nu komt, op 1 september tijdens Manuscripta, onze zesde thriller uit. Twee van de vijf belandden op de longlist van de Gouden Strop. Het was dus geen eenmalig experiment: we zijn blijvertjes.
Ellen Gerretzen
Kinderspel (2012)
Na de scheiding van haar man leidt tandarts Sylvia met haar dochter van vijf een rustig leventje. Dan slaat een aanhanger van de ideeën van Anders Breivik in Nederland hard toe. Mensen worden angstig. Sylvia blijft liever geloven dat zulke dingen zich ver van haar bed afspelen. Tot iemand haar leven van de ene op de andere dag op zijn kop zet en zij de spil wordt in het gruwelijke spel van een niets en niemand ontziende terrorist.
Kinderspel wordt gepresenteerd tijdens Manuscripta op 1 september a.s.
Ook in De Eerste X van...
-
De Eerste X van Marcel van Driel
Thrillerauteurs over hun eerste keer. Marcel van Driel: ‘Als het lukt dan krijg ik gejuich, als het mislukt dan verklaart iedereen mij vast weer voor gek.’
27/09/2012De Eerste X -
De Eerste X van Tess Franke
Thrillerauteurs over hun eerste keer. Gert Jan de Vries alias Tess Franke: ‘Het valt niet mee om mensen een geweten te schoppen.’
11/09/2012De Eerste X -
De Eerste X van Marianne en Theo Hoogstraaten
Thrillerauteurs over hun eerste keer. Marianne en Theo Hoogstraaten: ‘Het was geen eenmalig experiment: we zijn blijvertjes.’
28/08/2012De Eerste X -
De Eerste X van Ellen Gerretzen
Thrillerauteurs over hun eerste keer. Ellen Gerretzen: ‘Wellicht stonden de zuiderburen meer open voor wat rijpere mannelijke protagonisten die buiten de eigen landsgrenzen opereren.’
30/07/2012De Eerste X -
De Eerste X van Natasza Tardio
Thrillerauteurs over hun eerste keer. Natasza Tardio: ‘Uiteindelijk was het Annie die mij als kind inspireerde om te gaan schrijven, mijn dromen te volgen...’
16/07/2012De Eerste X

