Crimezone.nl

Svea Ersson dankt haar bijzonder achternaam aan haar opa, een Zweedse zeeman die met een Nederlands meisje trouwde. In haar jeugd las en schreef ze veel. Op haar zestiende voltooide haar eerste boek. Het belandde op een kastplank en ligt daar nog steeds. Na de middelbare school ging Svea in een fotozaak werken. Het schrijven schoot er bij in. Pas jaren pakte ze de pen weer op en begon ze aan een nieuw boek. Geen thriller maar een historische roman die zich in 19e eeuws Engeland afspeelde. Nadat het klaar was, verdween ook dit manuscript in de kast. In haar eerste X vertelt Svea Ersson over het eerste manuscript dat niet in een kast belandde maar waar ze een schrijfwedstrijd mee won.

Vorige maand verscheen Zonder Lisa, de derde thriller van Svea Ersson. Over de nachtmerrie van iedere ouder.

2007. Boekenclub ECI vierde zijn 40-jarig bestaan en organiseerde een schrijfwedstrijd om nieuw Nederlands talent te ontdekken. Een soort Idols voor schrijvers dus. Het eerste hoofdstuk was door thrillerauteur Esther Verhoef geschreven en de deelnemers werden uitgenodigd de volgende twee hoofdstukken in te sturen. Ik kende Esther Verhoef niet, maar haar schrijfstijl en het begin van het verhaal spraken me aan. Het leek me een uitdaging daar een vervolg op te verzinnen. Ik zond mijn bijdrage in en wachtte tot de naam van de winnaar op de ECI-site kwam te staan. Helaas, ik was het niet.

Een paar weken later googelde ik zomaar een keer mijn naam. Het was de eerste keer dat ik dat deed en zowaar, het leverde een hit op: Uiteindelijk bleven er drie inzendingen over die kwalitatief erg dicht bij elkaar lagen. Dit waren de inzending van Svea Ersson… Alle drie hebben ze een zeer verrassend vervolg gegeven aan het eerste hoofdstuk, zo viel er te lezen in het juryverslag van de wedstrijd. Ik kon mijn ogen nauwelijks geloven. Zonder dat ik het wist, had ik een eervolle vermelding gekregen. Naast ongeloof was er de blijdschap omdat ik kennelijk kon schrijven. In de tussentijd had ik ‘Close Up’ van Esther Verhoef verslonden en ik wist: dit is het genre waarin ik ook wil schrijven.

Vol enthousiasme begon ik aan een thriller, die ik instuurde bij een schrijfwedstrijd van een beginnende uitgever. Ik won niet, maar mocht wel komen praten. Mijn manuscript was geselecteerd om te worden uitgegeven. De termijn waarop hing af van het verkoopsucces van een ander boek van de uitgever, dat net was verschenen. Het voelde niet heel fijn om daarvan afhankelijk te zijn. Toen ik op internet een nieuwe schrijfwedstrijd tegenkwam, aarzelde ik niet om mee te doen. Uitgeverij Verbum Crime, Chicklit.nl en Vrouwenthrillers.nl waren op zoek naar een manuscript dat een breed, vrouwelijk lezerspubliek zou aanspreken. Het moest aan een aantal eisen voldoen, waaronder een hoofdpersoon van tussen de 25 en 45 jaar. Dat was een probleem. Mijn hoofdpersoon was 55 en haar ongestraft naar de plastisch chirurg sturen om haar voor 45 door te laten gaan, ging niet. Daarvoor was de rol van haar twee volwassen dochters te groot. Er zat niets anders op: als ik aan de wedstrijd wilde meedoen, moest ik een nieuw manuscript schrijven. De inzendtermijn sloot over drie maanden en als een razende begon ik te tikken aan een verhaal waarvan ik geen idee had welke kant het zou opgaan. In mijn hoofd zaten alleen wat vage contouren, die zich al schrijvende steeds scherper aftekenden. Het verhaal vloog uit mijn handen. Een paar dagen voor de deadline was mijn manuscript klaar om in te zenden.

Ik won de schrijfwedstrijd en in augustus 2009 verscheen mijn debuut ‘Alleen Eva’. In 2010 volgde ‘Voor altijd Isa’ en vorige maand is mijn nieuwste boek ‘Zonder Lisa’ uitgekomen.

Sinds die eerste keer is er veel veranderd. Tegenwoordig googel ik mezelf iedere dag. Uit gewoonte, uit nieuwsgierigheid.

Zo’n kick als toen ik de eerste keer mijn naam zag verschijnen zal ik wel nooit meer krijgen, maar een schokje geeft het me nog steeds.

Zonder Lisa (2012)

Als Eva na een spelletje verstoppertje vanuit haar schuilplek tevoorschijn komt, kan ze haar dochter van vijf nergens meer vinden. Een zoektocht levert niets op, het meisje lijkt spoorloos verdwenen. De politie wordt ingeschakeld en dan begint het eindeloze wachten. Waar is Lisa? Wie heeft het op haar voorzien en waarom?