Thriller details
Auteur(s)
Roofdier
Thriller auteur
Thriller details
Roofdier
(Predator, 2005)
Patholoog-anatoom Kay Scarpetta werkt freelance voor de National Forensic Academy. Haar team, met Pete Marino en Lucy Farinelli, krijgt te maken met een angstaanjagende zaak.
Als zij een aantal forensische puzzelstukjes bij elkaar leggen, wijst dat naar een moordenaar met een even geniaal als misdadig brein. Tot nu toe heeft hij in de schaduw zijn gang kunnen gaan.
In een thriller die zich uitstrekt van het hete en vochtige Florida tot het besneeuwde Boston, bewijst Patricia Cornwell wederom dat zij als auteur op eenzame hoogte staat. Roofdier heeft een meesterlijk geconstrueerd plot en een schokkende ontknoping.
Als zij een aantal forensische puzzelstukjes bij elkaar leggen, wijst dat naar een moordenaar met een even geniaal als misdadig brein. Tot nu toe heeft hij in de schaduw zijn gang kunnen gaan.
In een thriller die zich uitstrekt van het hete en vochtige Florida tot het besneeuwde Boston, bewijst Patricia Cornwell wederom dat zij als auteur op eenzame hoogte staat. Roofdier heeft een meesterlijk geconstrueerd plot en een schokkende ontknoping.
-
-
pocket
Recensie
Maar na de veertiende Scarpetta is de trouwe lezer zo langzamerhand aan iets nieuws toe.
Hoe lang een serie verhalen over een en dezelfde hoofdpersoon is vol te houden, weet niemand. Dat is maar goed ook, anders zou iedere schrijver rond dat ideale getal willen uitkomen. Van de een – neem Ross McDonalds boeken over Lew Archer – krijg je geen genoeg. Van de ander ben je het na twee boeken al zat.
Patricia Cornwell zit er met haar Kay Scarpetta dicht tegen aan. De serie begint slijtage te vertonen, de ergernis zit in een hoekje te wachten, de spanning kan zo maar omslaan in verveling. De grootmeesteres van de pathologische thriller moest maar eens op zoek gaan naar een nieuwe invalshoek, een andere stijl en alternatieve hoofdpersonen.
Niet dat haar nieuwste boek Roofdier nu zo slecht is. Dat niet. Maar wie meer van haar boeken heeft gelezen, geniet niet meer van de opsomming van enge ziektes en weet nu wel wat er allemaal te vinden is op plaatsen waar zich moord en doodslag hebben afgepeeld. De supernauwkeurige beschrijvingen geloven de lezers zo langzamerhand wel.
Toch heeft Patricia Cornwell haar best gedaan de serie nieuw leven in te blazen door haar vaste hoofdpersonen als patholoog-anatoom Kay Scarpetta en de vaste politiecommissaris Marino in een andere setting met andere verantwoordelijkheden te plaatsen. De politiecommissaris is in Roofdier veranderd in een soort brave Hells Angel die met motorjack op een Harley Davidson rond scheurt. Zijn paranoïde geest is wel hetzelfde gebleven en dat maakt hem in Roofdier tot een lastpost. Sympathie is steeds moeilijker voor deze dikke dwarsligger op te brengen.
In Roofdier gaat het team van Scarpetta op jacht naar een seriemoordenaar, een verdorven geest die echt alles met zijn slachtoffers doet. Levend begraven, langzaam doodmartelen, de diepste nachtmerrie van ieder weldenkend mens. Lang lopen de speurders achter de feiten aan. De lezer weet door korte schetsen wat de slachtoffers doormaken, terwijl Scarpetta en de politie van Florida maar langzaam in hun onderzoek vorderen. In een beklemmende finale wordt uiteindelijk het raadsel opgelost.
Roofdier is wat dat betreft een goed boek. Spannend, vlot geschreven en een mooie uitsmijter. Maar na de veertiende Scarpetta is de trouwe lezer zo langzamerhand aan iets nieuws toe. De lessen pathologie hebben we nu wel gehad. De magie van Kay Scarpetta lijkt uitgewerkt.
Patricia Cornwell zit er met haar Kay Scarpetta dicht tegen aan. De serie begint slijtage te vertonen, de ergernis zit in een hoekje te wachten, de spanning kan zo maar omslaan in verveling. De grootmeesteres van de pathologische thriller moest maar eens op zoek gaan naar een nieuwe invalshoek, een andere stijl en alternatieve hoofdpersonen.
Niet dat haar nieuwste boek Roofdier nu zo slecht is. Dat niet. Maar wie meer van haar boeken heeft gelezen, geniet niet meer van de opsomming van enge ziektes en weet nu wel wat er allemaal te vinden is op plaatsen waar zich moord en doodslag hebben afgepeeld. De supernauwkeurige beschrijvingen geloven de lezers zo langzamerhand wel.
Toch heeft Patricia Cornwell haar best gedaan de serie nieuw leven in te blazen door haar vaste hoofdpersonen als patholoog-anatoom Kay Scarpetta en de vaste politiecommissaris Marino in een andere setting met andere verantwoordelijkheden te plaatsen. De politiecommissaris is in Roofdier veranderd in een soort brave Hells Angel die met motorjack op een Harley Davidson rond scheurt. Zijn paranoïde geest is wel hetzelfde gebleven en dat maakt hem in Roofdier tot een lastpost. Sympathie is steeds moeilijker voor deze dikke dwarsligger op te brengen.
In Roofdier gaat het team van Scarpetta op jacht naar een seriemoordenaar, een verdorven geest die echt alles met zijn slachtoffers doet. Levend begraven, langzaam doodmartelen, de diepste nachtmerrie van ieder weldenkend mens. Lang lopen de speurders achter de feiten aan. De lezer weet door korte schetsen wat de slachtoffers doormaken, terwijl Scarpetta en de politie van Florida maar langzaam in hun onderzoek vorderen. In een beklemmende finale wordt uiteindelijk het raadsel opgelost.
Roofdier is wat dat betreft een goed boek. Spannend, vlot geschreven en een mooie uitsmijter. Maar na de veertiende Scarpetta is de trouwe lezer zo langzamerhand aan iets nieuws toe. De lessen pathologie hebben we nu wel gehad. De magie van Kay Scarpetta lijkt uitgewerkt.
06/02/2006
Lezersrecensie
Roofdier
16/09/2007
Mooi boek, ik heb ze allemaal gelezen en ik vond Het eindstation het beste. Daarin kon je een kijkje nemen in de emoties van Kay. Wat ik jammer vind van Roofdier en ook in de andere, vanaf Aasvlieg, is dat deze boeken niet meer in de eerste persoon geschreven zijn. Daardoor is het minder persoonlijk en dat vinf ik een minpuntje. Eerst dacht ik dat dit aan de vertaling te wijten was, maar ook de Engelse versie Blowfly gaat het niet meer over IK, maar over Scarpetta. Jammer, maar zoals ik zei, goed boek.
Roofdier
14/11/2006
Ik heb reeds een aantal Kay Scarpetta thrillers van P. Cornwell gelezen maar waarschijnlijk heb ik er een paar overgeslagen. Toen ik aan Roofdier begon, begreep ik er geen snars meer van. Blijkbaar is Benton Wesley terug levend, is Lucy maar half lesbisch meer (relatie met dokter?) en is Pete Marino niet meer bevriend met Kay. Eerlijk gezegd, het doet vreemd aan. Bovendien verwacht je een verklaring in het boek van deze situaties maar dat gebeurt niet.
Beoordeling: plot OK, sub-plot twijfelachtig
Beoordeling: plot OK, sub-plot twijfelachtig
Roofdier
02/09/2006
Ik ben een trouw fan van Patricia Cornwell, echter moet ik na het lezen van dit boek pas op de plaat doen, het verhaal is warm en tergend geschreven zoals alleen Cornwell dit kan, echter in tegenstelling tot veel andere door haar geschreven boeken ontbreekt het hier aan een duidelijk kader waarin het verhaal zich afspeelt, de ontknoping is slechts deels uitgelegd en ontrafeld, waardoor een deel van de ontknoping een raadsel blijft met als gevolg geen duidelijk eind. Jammer......
Roofdier
12/06/2006
De boeken van Patrica Cornwell begonnen tegen te vallen, misschien lag het aan mij. Ik heb de boeken van deze eeuw niet meer willen lezen.
Maar het bleef kriebelen, misschien toch... Dus Roofdier gekocht, de "flaptekst" klinkt veelbelovend.
Niets bleek minder waar, ik heb nog nooit zo lang over een boek gedaan. Ik heb meerdere malen opnieuw moeten beginnen omdat ik de verhaaldraad kwijt was. Het kost nogal wat tijd om alle onderdelen tot één geheel in mijn hoofd te krijgen, meerdere onderzoeken lopen in het begin door elkaar en voor alles op zijn plats valt en met elkaar verbonden raakt is het boek bijna uit.
Bekende personages worden zomaar onsympatiek, gedetailleerde beschrijvingen worden irritant. Nee geen Scarpetta meer voor mij.
Eens zien wat ze op Marktplaats nog voor het boek over hebben.
Maar het bleef kriebelen, misschien toch... Dus Roofdier gekocht, de "flaptekst" klinkt veelbelovend.
Niets bleek minder waar, ik heb nog nooit zo lang over een boek gedaan. Ik heb meerdere malen opnieuw moeten beginnen omdat ik de verhaaldraad kwijt was. Het kost nogal wat tijd om alle onderdelen tot één geheel in mijn hoofd te krijgen, meerdere onderzoeken lopen in het begin door elkaar en voor alles op zijn plats valt en met elkaar verbonden raakt is het boek bijna uit.
Bekende personages worden zomaar onsympatiek, gedetailleerde beschrijvingen worden irritant. Nee geen Scarpetta meer voor mij.
Eens zien wat ze op Marktplaats nog voor het boek over hebben.
Roofdier
07/06/2006
Ik vond dit één van de minste boeken van Cornwell. Het verhaal is erg ingewikkeld en verwarrend, soms nog nauwelijks te volgen. Na afloop blijf je toch nog met een aantal vragen zitten. Als trouwe fan van Cornwell heb ik toch nog 2 sterren gegeven.
1 2 >
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.
Mijn Winkelmand
My Crimezone
Alleen voor members
Om boeken te waarderen met sterren, recensies te schrijven of je persoonlijke thrillerboekenkast te beheren moet je inloggen. Heb je nog geen gratis account, kies dan voor registreren.
Login | Registreren
Banner positie 1
Banner positie 2
Banner positie 3
