Dodenrol
Forensisch patholoog Kay Scarpetta is na haar geweldadige confrontatie met een psychopaat verhuisd naar Charleston, Zuid Carolina. Samen met Lucy, Pete en Benton begint ze een privépraktijk voor forensisch onderzoek. Al snel worden Kay en Benton Wesley naar Italië gestuurd om onderzoek te verrichten naar de dood van de populaire Amerikaanse tennisster Drew Martin. Drew is tijdens haar vakantie in Italië vermoord en haar naakte, verminkte lichaam is gevonden vlakbij het Piazza Navona, in het hart van het historische deel van Rome. De zaak heeft internationaal veel opwinding veroorzaakt. Details over leven en dood worden voortdurend op televisie getoond. Kay en Benton staan echter voor een raadsel. Na hun terugkeer naar de V.S. ontdekt Scarpetta tot haar verbijstering toch een verband tussen de moord op tennisster Drew Martin en een niet opgeloste zaak van een moord op een naamloze jongen en haar oude vijand, de psychiater dr. Marilyn Self. Ook in haar eigen privéleven worstelt Scarpetta voortdurend met haar eigen gevoelens en haar gevoelens voor anderen. De verzuurde samenwerking met Pete Martino bereikt een triestig hoogtepunt.
Ik ben een Scarpettafan van het eerste uur. Steeds opnieuw is het uitkijken geblazen wanneer een nieuw boek in de populaire reeks van Patricia Cornwell verschijnt. Een behoefte die de laatste jaren steeds minder aan de verwachtingen kan voldoen. Toen Cornwell in haar eerste boeken nog veel aandacht besteedde aan de forensische geneeskunde op zich, laat dit in haar laatste boeken steeds meer en meer te wensen over. De persoonlijke relaties van de hoofdpersonages krijgen meer de bovenhand dan de eigenlijke moordonderzoeken. Enorm spijtig, want Cornwell verliest hier enorm veel van haar talent en potentieel. Ze was begin jaren ’90 een trendsetter. Kwam met een compleet nieuw genre op de markt, en werd immens populair. Dat je dan als auteur eens wat anders wil kan ik nog begrijpen, maar dat je steeds maar dieper weg zakt in dit moeras doet bij mij een alarmbel rinkelen. Never change a winning team geldt mijn inziens ook hier. Cornwell blijft een begenadigd schrijfster maar de geloofwaardigheid van Dodenrol is ver te zoeken. Het plot is zo ingewikkeld en onwaarschijnlijk dat het bijna lachwekkend is. Waar vroeger Scarpetta uit blonk door een moord op te lossen door haar forensisch onderzoek, komt dit aspect nergens meer aan bod in Dodenrol. Het is een samenraapsel van toevalligheden die uiteindelijk resulteren in een onbegrijpelijk slot.
Dodenrol was een echte teleurstelling en een absolute uitdaging om het te beëindigen. Alleen de echte Scarpetta fans zullen dit nog blijven slikken. Voor de incidentele lezer is het mijn inziens tijdverlies. Als Cornwellfan van het eerste uur zal ik ook spoedig afhaken als het niveau zo pover blijft.
Lange tijd was Patricia Cornwell de lieveling van een heel groot publiek. Haar karakter Kay Scarpetta veroverde de wereld. Vol spanning keken de fans uit naar een volgend deel. Tot er ergens iets veranderde. De laatste boeken van Cornwell (Blow Fly, Trace en Predator) werden niet zo juichend meer ontvangen. En met recht. Het leek wel of Cornwell, in plaats van intelligente en spannende plots te verzinnen, ineens geheel niet meer wist wat ze met haar hoofdpersonen aan moest. Vooral het nogal plotseling 'uit de dood opstaan' van Benton Wesley was een noodgreep die niet goed viel.
In Dodenrol (Book of the Dead) laat Cornwell gelukkig zien dat ze de fans nog steeds kan geven wat ze willen: een spannend verhaal met de oude vertrouwde Kay in de hoofdrol, en Benton, Marino en Lucy in hun 'eigen' bijrollen.
Kay is samen met bovengenoemden een praktijk voor forensische pathologie begonnen in Charleston. Het kost haar wat praktische moeite om zich in de gemeenschap thuis te voelen, maar ze werkt hard en heeft goede hoop. Dan wordt Kay geconfronteerd met enkele doden die zo op het eerste gezicht niets met elkaar te maken hebben (gelukkig weten de lezers inmiddels wel beter): een jonge vrouwelijke tennisster wordt vermoord in Rome, een jongetje van een jaar of acht wordt doodgeslagen, en een jonge vrouw wordt ontvoerd. Terwijl Kay worstelt met haar gevoelens voor Benton, en Marino met die voor Kay, terwijl Lucy worstelt met haar eigen angsten, raken zij alle drie betrokken bij deze zaak, waarbij zij al snel, en niet tot hun plezier, merken dat een oude bekende achter de schermen aan de touwtjes wil trekken.
Hoewel Dodenrol nog nét niet het nieuwe, opwindende en spannende heeft van eerdere titels, was dit boek wel weer een plezier om te lezen. De plot is wat wijdlopig maar niet helemaal onmogelijk, en er worden genoeg nieuwe lijnen uitgezet om weer met spanning uit te kijken naar een volgend deel.
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.

