Thriller details
Auteur(s)
De toegewijde tuinier
Thriller auteur
Thriller details
De toegewijde tuinier
(The Constant Gardener, 2001)
Ook bekend onder de titel: The Constant Gardener (2005)
Tessa Quayle wordt dood in een auto aan de oever van het Turkanameer in Kenia aangetroffen. Haar keel is doorgesneden. Naast haar ligt de chauffeur, onthoofd. Van Tessa's reisgenoot, de Afrikaanse arts Arnold Bluhm, is geen spoor te bekennen. Justin, Tessa's veel oudere echtgenoot en Brits diplomaat op de ambassade in Nairobi, onderneemt diep ontgoocheld een zoektocht naar de moordenaars en naar de ware toedracht van de dood van zijn vrouw.
Het wordt een reis waaruit Justin onvermoede kracht weet te putten, waarbij hij uiteindelijk ontdekt wie hij zelf is en wat zijn jonge echtgenote Tessa dreef...
De toegewijde tuinier is niet alleen een aangrijpende en spannende roman, maar is teven een onthutsende en glasheldere analyse van de uitwassen van kapitalistische hebzucht bij de multinationale bedrijven en de funeste gevolgen daarvan voor het arme deel van de wereldbevolking.
Tessa Quayle wordt dood in een auto aan de oever van het Turkanameer in Kenia aangetroffen. Haar keel is doorgesneden. Naast haar ligt de chauffeur, onthoofd. Van Tessa's reisgenoot, de Afrikaanse arts Arnold Bluhm, is geen spoor te bekennen. Justin, Tessa's veel oudere echtgenoot en Brits diplomaat op de ambassade in Nairobi, onderneemt diep ontgoocheld een zoektocht naar de moordenaars en naar de ware toedracht van de dood van zijn vrouw.
Het wordt een reis waaruit Justin onvermoede kracht weet te putten, waarbij hij uiteindelijk ontdekt wie hij zelf is en wat zijn jonge echtgenote Tessa dreef...
De toegewijde tuinier is niet alleen een aangrijpende en spannende roman, maar is teven een onthutsende en glasheldere analyse van de uitwassen van kapitalistische hebzucht bij de multinationale bedrijven en de funeste gevolgen daarvan voor het arme deel van de wereldbevolking.
-
-
paperback
-
-
midprice
Recensie
God save our multinational
Sinds ik mijn man Absolute vrienden cadeau deed, werd hij een onvoorwaardelijke fan van John Le Carré en is het zijn streefdoel om diens hele (uitgebreide!) oeuvre te bemachtigen. Onnodig te zeggen dat ik hem vol overtuiging help en al heel wat genoeglijke uren doorbracht, snuffelend in tweedehandsboekwinkeltjes. Een maand of twee geleden stootte ik op De toegewijde tuinier, een boek van 2001. Toevallig, vertelde mijn man, kwam de verfilming van dat boek eraan. Inmiddels loopt The constant gardener in de bioscopen, hij krijgt razend goede kritieken en in de boekhandel ligt De toegewijde tuinier nu met filmvoorplat. Dit is weer een gouden kans voor wie het talent van Le Carré nog niet zou kennen! Zoals ik, moet ik hier eerlijk toegeven. Want ondanks het mij omringende Le Carré-enthousiasme, had ik voor De toegewijde tuinier nog niets van de ex-diplomaat gelezen.
Het hoofdpersonage van De toegewijde tuinier, Tessa Quayle, is dood. Vermoord, toen ze op weg was met haar vriend Arnold Bluhm, ergens in het noorden van Kenia. Deze jonge, aristocratische vrouw leefde met haar man, de diplomaat Justin Quayle, in Kenia. In plaats van zich zoals de andere diplomatenvrouwen op de achtergrond te houden, was ze druk doende een aantal mistoestanden aan de kaak te stellen.
Het eerste deel van De toegewijde tuinier zien we door de ogen van Sandy Woodrow. Hij is op de Britse ambassade in Nairobi de nummer twee. Zijn hoofdbekommernis bij het vernemen van Tessa’s dood is het vermijden van een schandaal. Het opvangen van Tessa’s man, Justin, vormt daar een onderdeel van. Sandy vindt Justin een slapjanus. Sandy begrijpt niet wat de veel jongere Tessa in Justin zag. Een aantal flashbacks leggen zijn gevoelens voor Tessa bloot. Hij was hartstochtelijk verliefd en zou zijn hele stijve façade opgeven om er met haar vandoor te gaan. Dat is alleszins wat hij zichzelf wijsmaakt, want in realiteit deed hij niets waardoor hij minstens het respect van Tessa had kunnen verdienen, integendeel.
Sandy blijft in beeld tot Tessa begraven wordt. Na de begrafenis neemt Justin, Tessa’s man, het perspectief over. Door zijn herinneringen krijg je een messcherp inzicht in de verhoudingen tussen de diplomaten, in hun vaak kleinzielige bekommernissen en waanbeelden. Tessa vormde het middelpunt van zijn leven, en nu ze weg is, begint hij zich af te vragen waar ze precies mee bezig was. Hij wil haar en haar inzet rechtdoen en daarom treedt hij in haar voetsporen. Justins queeste voedt de hoop naar het lot van Arnold Bluhm, de man die bij Tessa was toen ze vermoord werd, en legt gesjoemel bij farmaceutische bedrijven bloot. Onder het mom van “geplande investeringen -betrekkingen niet schaden - tewerkstelling” wordt deze fraude met de mantel der liefde bedekt.
De toegewijde tuinier is een compleet boek. Politiek kritisch, onthutsend, cynisch en schrijnend, maar tegelijkertijd vol hartstocht en liefde. Een boek met schitterende dialogen tussen levensecht getekende personages. Een wanhopig én hoopvol boek, en volgens Rinus Ferdinandusse, vermoedelijk ook een invloedrijk boek.
Dat laatste is te hopen. Le Carré schrijft in een nawoord dat er veel fatsoenlijke farmaceutische bedrijven zijn, maar ook: “Naarmate mijn reis door de farmaceutische jungle vorderde, ben ik tot het besef gekomen dat mijn verhaal, vergeleken met de realiteit, zo tam was als de tekst van een op vakantie verstuurde prentbriefkaart.” Zo kwam het op mij niet over.
Het hoofdpersonage van De toegewijde tuinier, Tessa Quayle, is dood. Vermoord, toen ze op weg was met haar vriend Arnold Bluhm, ergens in het noorden van Kenia. Deze jonge, aristocratische vrouw leefde met haar man, de diplomaat Justin Quayle, in Kenia. In plaats van zich zoals de andere diplomatenvrouwen op de achtergrond te houden, was ze druk doende een aantal mistoestanden aan de kaak te stellen.
Het eerste deel van De toegewijde tuinier zien we door de ogen van Sandy Woodrow. Hij is op de Britse ambassade in Nairobi de nummer twee. Zijn hoofdbekommernis bij het vernemen van Tessa’s dood is het vermijden van een schandaal. Het opvangen van Tessa’s man, Justin, vormt daar een onderdeel van. Sandy vindt Justin een slapjanus. Sandy begrijpt niet wat de veel jongere Tessa in Justin zag. Een aantal flashbacks leggen zijn gevoelens voor Tessa bloot. Hij was hartstochtelijk verliefd en zou zijn hele stijve façade opgeven om er met haar vandoor te gaan. Dat is alleszins wat hij zichzelf wijsmaakt, want in realiteit deed hij niets waardoor hij minstens het respect van Tessa had kunnen verdienen, integendeel.
Sandy blijft in beeld tot Tessa begraven wordt. Na de begrafenis neemt Justin, Tessa’s man, het perspectief over. Door zijn herinneringen krijg je een messcherp inzicht in de verhoudingen tussen de diplomaten, in hun vaak kleinzielige bekommernissen en waanbeelden. Tessa vormde het middelpunt van zijn leven, en nu ze weg is, begint hij zich af te vragen waar ze precies mee bezig was. Hij wil haar en haar inzet rechtdoen en daarom treedt hij in haar voetsporen. Justins queeste voedt de hoop naar het lot van Arnold Bluhm, de man die bij Tessa was toen ze vermoord werd, en legt gesjoemel bij farmaceutische bedrijven bloot. Onder het mom van “geplande investeringen -betrekkingen niet schaden - tewerkstelling” wordt deze fraude met de mantel der liefde bedekt.
De toegewijde tuinier is een compleet boek. Politiek kritisch, onthutsend, cynisch en schrijnend, maar tegelijkertijd vol hartstocht en liefde. Een boek met schitterende dialogen tussen levensecht getekende personages. Een wanhopig én hoopvol boek, en volgens Rinus Ferdinandusse, vermoedelijk ook een invloedrijk boek.
Dat laatste is te hopen. Le Carré schrijft in een nawoord dat er veel fatsoenlijke farmaceutische bedrijven zijn, maar ook: “Naarmate mijn reis door de farmaceutische jungle vorderde, ben ik tot het besef gekomen dat mijn verhaal, vergeleken met de realiteit, zo tam was als de tekst van een op vakantie verstuurde prentbriefkaart.” Zo kwam het op mij niet over.
08/01/2006
Lezersrecensie
De toegewijde tuinier
02/12/2007
In dit boek laat Le Carré duidelijk zien dat hij klasse bezit, hij toont aan dat hij een topauteur is.
Het is een erg mooie stijl, hoe hij de gedachten van de verschillende personages beschrijft en in elkaar laat overlopen is werkelijk fantastisch. Ik vind het vooral een levendige stijl, wat het boek zo spannend, en uitermate emotioneel maakt. Zowel zijn schrijfstijl als zijn woordkeuze zorgen ervoor dat de lezer een enorm realistisch beeld krijgt van het verhaal.
Naast een thriller is het ook een liefdesverhaal, de liefde die Justin koestert voor zijn vrouw is echt fenomenaal. Hoewel het verhaal niet gebaseerd is op waargebeurde feiten, zou je toch kunnen menen dat het echt gebeurd is. Het verhaal is sterk gebaseerd op de actualiteit en de problemen die hedendaagse maatschappij met zich meebrengt, in dit verhaal gaat het dan om het medische aspect, namelijk de farmaceutische sector.
Van alle boeken die ik al gelezen heb, vind ik dit toch wel één van de beste. Het is echt een aanrader.
Het is een erg mooie stijl, hoe hij de gedachten van de verschillende personages beschrijft en in elkaar laat overlopen is werkelijk fantastisch. Ik vind het vooral een levendige stijl, wat het boek zo spannend, en uitermate emotioneel maakt. Zowel zijn schrijfstijl als zijn woordkeuze zorgen ervoor dat de lezer een enorm realistisch beeld krijgt van het verhaal.
Naast een thriller is het ook een liefdesverhaal, de liefde die Justin koestert voor zijn vrouw is echt fenomenaal. Hoewel het verhaal niet gebaseerd is op waargebeurde feiten, zou je toch kunnen menen dat het echt gebeurd is. Het verhaal is sterk gebaseerd op de actualiteit en de problemen die hedendaagse maatschappij met zich meebrengt, in dit verhaal gaat het dan om het medische aspect, namelijk de farmaceutische sector.
Van alle boeken die ik al gelezen heb, vind ik dit toch wel één van de beste. Het is echt een aanrader.
De toegewijde tuinier
11/07/2006
Het is het eerste werk van le Carré dat ik heb gelezen. Zoals zovele mensen besloot ik pas het boek te lezen na het bekijken van de meesterlijke film "The Constant Gardener" van Mereilles.
En het dient gezegd: de film en het boek zijn beiden pareltjes, vakwerk, op-en-top klasse.
De schrijfstijl van John le Carré is verrassend rijk: wisselende vertelstandpunten, doorweven van heden en verleden, een ultieme psychologie van de personages: we weten wat iedereen denkt, drijft, voelt, en daarenboven hebben we een verhaal dat staat als een huis.
Het boek laat zich ook niet in een hokje stoppen (iets wat ik zeer sterk toejuich): soms romantiek, dan weer een aanklacht tegen wantoestanden, dan weer een snuifje spanning en ijzersterke psychologie van de karakters (zelden een boek gelezen met menselijkere personages).
Het is gewoon een meesterwerk.
De filmversie wijkt op vele punten af van het boek maar dit doet niets af aan de pracht en hoge kwaliteit van de film. Ralph Fiennes zet weer een verbluffende prestatie neer, ook Rachelle Weisz speelt de pannen van het dak en de cinematografie is adembenemend (zoals we van Mereilles verwachtten, na "Citade de Deus").
Kortom: boek en film behoren tot het beste wat er is. Zoek je (ont)spanning die niet ontaardt in Hollywoodiaanse voorgekauwde eenheidsworst, zoek je (ont)spanning waarbij je je hersenen moet gebruiken en waarbij je wordt aangezet om na te denken over actuele problematiek? Aarzel dan niet en bekijk de film en lees het boek! Zéér van harte aanbevolen!
En het dient gezegd: de film en het boek zijn beiden pareltjes, vakwerk, op-en-top klasse.
De schrijfstijl van John le Carré is verrassend rijk: wisselende vertelstandpunten, doorweven van heden en verleden, een ultieme psychologie van de personages: we weten wat iedereen denkt, drijft, voelt, en daarenboven hebben we een verhaal dat staat als een huis.
Het boek laat zich ook niet in een hokje stoppen (iets wat ik zeer sterk toejuich): soms romantiek, dan weer een aanklacht tegen wantoestanden, dan weer een snuifje spanning en ijzersterke psychologie van de karakters (zelden een boek gelezen met menselijkere personages).
Het is gewoon een meesterwerk.
De filmversie wijkt op vele punten af van het boek maar dit doet niets af aan de pracht en hoge kwaliteit van de film. Ralph Fiennes zet weer een verbluffende prestatie neer, ook Rachelle Weisz speelt de pannen van het dak en de cinematografie is adembenemend (zoals we van Mereilles verwachtten, na "Citade de Deus").
Kortom: boek en film behoren tot het beste wat er is. Zoek je (ont)spanning die niet ontaardt in Hollywoodiaanse voorgekauwde eenheidsworst, zoek je (ont)spanning waarbij je je hersenen moet gebruiken en waarbij je wordt aangezet om na te denken over actuele problematiek? Aarzel dan niet en bekijk de film en lees het boek! Zéér van harte aanbevolen!
De toegewijde tuinier
17/08/2003
De toegewijde tuinier is de ultieme leeservaring. Het boek is niet alleen spannend maar het raakt je daarnaast tot op het bot. Wat een prestatie van Carré. Hulde en - vooral - lezen!
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.
Mijn Winkelmand
My Crimezone
Alleen voor members
Om boeken te waarderen met sterren, recensies te schrijven of je persoonlijke thrillerboekenkast te beheren moet je inloggen. Heb je nog geen gratis account, kies dan voor registreren.
Login | Registreren
Banner positie 1
Banner positie 2
Banner positie 3
