Crimezone.nl

Zonder spijt, een thriller van Pieter Aspe, is een boek vol spanning, actie en vraagtekens. Pierre Aspeslag is een Vlaams misdaadauteur, die al verscheidene misdaadromans heeft geschreven onder het pseudoniem Pieter Aspe. Hij is een ervaren thrillerschrijver die er steeds in slaagt een echte blockbuster neer te pennen. Hij is een van de meest gelezen Vlaamse misdaadauteurs. Zijn thrillers worden door humo beschreven als de beste thrillers die de jongste jaren in Vlaanderen verschenen zijn. Voor zijn boek “Zoenoffer” heeft Aspe de Hercule Poirot prijs gewonnen en verschillende boeken van hem zijn verfilmd.

Aan “Zonder spijt” zijn er verscheidene verhalen voorafgegegaan, zoals onder andere “13”, “Tango”, “Onvoltooid verleden” en nog vele andere. In 1995 verscheen Aspes debuutverhaal “Het vierkant van de wraak”. Het gaat over een misterieuze inbraak met verschillende raadselachtige aanwijzingen dat zich afspeelde in het bruisende Brugge. Commissaris Van In en zijn vrouw Hannelore Martens zijn de hoofdpersonages in Aspes boeken.

“Zonder spijt” speelt zich net als de meeste van zijn thrillers af in de mooie stad Brugge. Aangezien Aspe ervan houdt steeds dezelfde protagonisten te gebruiken, spelen de speurders commissaris Van In en Hannelore Martens een belangrijke rol in dit boek. Guido Versavel, een vriend des huizes van Pieter, tevens ook hoofdinspecteur en een goede collega, heeft in dit verhaal ook een belangrijke rol gekregen. Zlotkrychbrto, wetsdokter en hoofdcommisaris De Kee zijn ook enkele van de personages die Aspe steeds op toneel laat verschijnen.

“Zonder spijt” is een spannend boek over moord dat zich afspeelt binnen een vleugje Belgische geschiedenis. Het boek werd geschreven in 2006 en speelt zich in diezelfde tijd af.

Michiel Lambrechts, journalist van de Gazet, heeft al enkele dagen niets meer van zich laten horen op zijn werk. Dit wekt bij zijn collega en tevens vriend, André Broes argwaan op, hij neemt contact op met de Brugse politie. Men treft het dode lichaam van Lambrechts aan in zijn apartement. Al gauw ontdekt men dat Lambrechts met een geheim onderzoek bezig was. Door buren en vrienden van Lambrechts te ondervragen komt men te weten dat hij bezig was met een belangrijk artikel over de Bende van Nijvel, een zaak die vroeger in de doofpot werd gestopt en nooit is afgwerkt. Het blijft niet bij een moord, gedurende het hele verhaal worden er nog verschillende moorden gepleegd en moordpogingen ondernomen. Ook Lambrechts’ vriend heeft het met zijn leven moeten bekopen. Men ontdekt een verboden liefde tussen Frank, de levensgezel van Versavel en Lambrechts. Gedurende de hele verhaallijn zie je de gevoelens van Versavel traag maar duidelijk veranderen. Hij zit diep in de put en heeft er alles voor over om zijn vriend terug te winnen, maar hij is te laat. In het verhaal worden de gevoelens van Van In ook duidelijk beschreven, hij is jaloers op een jonge journalist die zijn vrouw te veel aandacht schenkt.

Over het geheime onderzoek dat hij voerde waren verschillende ideeën. Sommigen waren van mening dat het over de Bende van Nijvel ging, anderen waren er zeker van dat problemen binnen de moslimgemeenschap meer voor de hand lagen. Nog anderen geloven dat de bewijsmaterialen enkel een afleidingsmanoeuvre zijn. Kortom het is een zaak die tot in de puntjes moet uitgespit worden. Pieter en Hannelore worden van het onderzoek gezet, maar zoals we allemaal weten is Pieter een man met een ijzeren wil, hij geeft nooit op.
Volgens mij heeft Aspe dit boek geschreven om ons te informeren over de gruwelijke dingen die er in het verleden in België zijn gebeurd. Hij doet dit door een fictief verhaal te verweven met enkele waargebeurde feiten. Zelf ben ik er meer over te weten gekomen en ik vind dat Aspe het verhaal op een zeer duidelijke manier heeft geschreven.

Het boek is volgens mij voor elke thrillerliefhebber een aanrader, zowel voor onervaren als voor ervaren lezers. Het is een boek vol spanning waarin de lezer van begin tot einde vol aandacht verder leest en geboeid wordt doorheen het hele verhaal. Een van de redenen waarom ik het zo’n goed boek vind is dat het een zeer mysterieus boek is en alles met elkaar verweven is. De lezer blijft gedurende het hele verhaal met vraagtekens zitten, en er zijn veel momenten die je als lezer niet kan voorspellen.

Met andere woorden, deze thriller is een aanrader voor iedereen die van crime houdt. Je blijft geboeid van begin tot eind en het verhaal staat vol verrassingen.

Aspe verbaasd er zich over dat de inhoud van dit boek zo weinig teweeg gebracht heeft in Vlaanderen: ik vermoed dat de meeste lezers, net als ik zijn in slaap gesukkeld bij dit onintressant verteld, totaal verwarrend, saai verhaal. Dit was, voor mij dan ook de laatste Aspe die ik las; ik ben de laatste keren te vaak ontgoocheld geworden.

Deze Aspe bevat als uitgangspunt een van de meest ophefmakende en nog steeds onopgeloste misdaden uit de Belgische geschiedenis: de bende van Nijvel. Dergelijke ‘faction’ is eerder een kolfje naar de hand van een Bob Mendes of een Jef Geeraerts, die mijns inziens ook iets gedocumenteerder voor de dag komen. Aspe is geen vernieuwer en afgezien van het feit dat hij de substituut die destijds met de zaak bezig was onder ‘verdachte omstandigheden’ laat sterven, brengt hij niets nieuws. Zijn theorie werd 15 jaar geleden al door Jef Geeraerts in een boek verwerkt. Toch slaagt hij er in om het boek vaart te geven en tot op het einde te boeien. Dat is vooral te danken aan de ingebouwde zoektocht naar de notities van de substituut. Niemand weet waar ze zijn en nog veel minder wat er in staat. De ontrafeling van het plot is zeer goed, al is de ontknoping wat knullig want de bergplaatsen zijn op zich nogal bizar.

Over het privé leven van Van In en Hannelore komen we deze keer iets minder te weten, behalve dat Aspe ons op een ferme midlifecrisis van Hanne aan het voorbereiden is. De scheve schaats zal gereden worden in het najaarsalbum. De stijlfiguur om in de laatste boeken telkens iemand uit de directe omgeving van Van In, Hannelore of Versavel in de brokken te laten delen hebben we nu wel iets te veel gehad.

Slotsom: zeker zijn drie sterren en een half waard, maar met een dergelijk uitgangspunt zat er veel meer in en dat is spijtig.

De aangifte van een onrustwekkende verdwijning van Michiel Lambrechts, een journalist, maakt dat Pieter Van In weer op pad moet. Het levenloze lichaam wordt gevonden in een volledig overhoop gehaalde flat. Uit onderzoek blijkt dat de journalist nog zich nog altijd verdiept in het dossier van de Bende van Nijvel, en als er wat later dood en verderf gezaaid wordt op de parking van een supermarkt, zit bij de Brugse politici de schrik er diep in. Maar kan het dat de bende, die actief was in de eerste helft van de jaren ’80, uit de as is opgestaan? Van In, Martens en Versavel moeten, op gevaar van eigen leven, alles uit de kast halen om deze golf van geweld een halt toe te roepen.

De schrijffabriek Pieter Aspe heeft met dit boek weer een Van In, de achttiende al, afgeleverd met alle vertrouwde ingrediënten: een dode in het eerste hoofdstuk; linken naar de politiek; en de verplichte aanslag op de op alcohol en sigaretten levende hoofdfiguur en zijn entourage.

De schrijfstijl van Aspe blijft echter aantrekkelijk, en maakt dat ook dit boek weer een plezier is om te lezen. Zijn rechttoe rechtaan schrijfwijze zorgt ervoor dat je de bladen in een recordtempo kan omslaan, zodat lezen een absolute ontspanning wordt.

Dertien in een dozijn, vraag je je dan af. Nee, want Aspe verrast in dit boek toch wel op twee manieren: enerzijds creëert hij een speciale sfeer in dit boek, door een ingrijpende gebeurtenis te laten plaatsvinden in het privé-leven van één van de hoofdpersonages. En anderzijds slaagt hij erin mij te verbazen met het einde van het boek. Daar wordt, out of the blue, iets gesuggereerd wat mij even stil deed worden. Dat was gewoon briljant.

Even terzijde: voor de tweede keer op korte tijd heb ik weer eens moeten vaststellen dat de tekst op de achterflap inhoudelijke fouten bevat t.o.v. het boek: de journalist die de verdwijning komt aangeven is Jens Vermeire. André Broes is de vriend van de vermoorde journalist, en werkt in de reissector. Lezen de achterflapschrijvers de boeken niet?

Aspe blijft Aspe zoals Van In altijd Van In zal blijven. De schrijver publiceert boeken aan het tempo dat zijn publiek deze leest. Ook dit boek is weer een page-turner, je begint eraan en 2 dagen later is het uit. Het vertrouwde recept wordt ook in dit verhaal trouw gebleven al is het onderwerp dit keer best gewaagd te noemen. De bende van Nijvel is en blijft toch een heet hangijzer in onze vaderlandse geschiedenis en Aspe is ditmaal niet te beroerd om in dit potje te roeren en de vermeende banden met de toenmalige rijkswacht nog eens in de verf te zetten. Goed, vlot lezend, spannend boek zoals we gewoon zijn in deze reeks met een goed verhaal en uitstekende plot.