" />

Slecht bloed

Thriller auteur
Thriller details
Slecht bloed
(The Wrong Kind of Blood, 2008)
Na een afwezigheid van twintig jaar keert Ed Loy terug naar Dublin voor de begrafenis van zijn moeder. Wanneer een oude schoolvriendin hem vraagt de verdwijning van haar man te onderzoeken kan hij niet weigeren. Maar het Dublin waar Loy opgroeide temidden van de eeuwenoude wijken, Victoriaanse kastelen en moderne villa's is veranderd. Al snel belandt hij in een wereld van georganiseerde misdaad, duistere geheimen, corruptie en moord.


Door via Crimezone.nl je boeken te bestellen bij Bol.com, steun je je favoriete thrillersite.





Recensie
3
Dublins donkere kant
De Ier Declan Hughes heeft zijn hart verloren aan het theater: zo heeft hij al een hele resem stukken geschreven en geregisseerd, en is hij de mede-oprichter van Ierlands grootste onafhankelijk toneelgezelschap, waar hij na jaren artistiek directeur geweest te zijn tot op de dag van vandaag nog altijd artistiek medewerker is. En aan inspiratie lijkt het hem niet te ontbreken, want op iets meer dan een jaar tijd verschenen er ook nog eens drie thrillers van zijn hand op de markt. Van deze reeks met Ed Loy in de hoofdrol is nu het eerste boek in Nederlandse vertaling verschenen onder de titel Slecht bloed.

Privé-detective Ed Loy keert, voor het eerst sinds jaren, terug naar zijn geboortegrond in de omgeving van Dublin om zijn moeder te begraven en daarna zo snel mogelijk naar de USA terug te keren. Maar de vermissing van zijn vader staat een snelle afwikkeling van de administratie, die een sterfgeval met zich mee brengt, in de weg. En voor hij het goed en wel beseft zegt hij toe een jeugdvriendin te helpen om haar verdwenen man op te sporen. Deze zoektocht plaatst hem in het midden van de – ongewenste – belangstelling van zowel de locale politie als de plaatselijke bouwmaffia en drugdealers. Terwijl zijn zoektocht wordt bemoeilijkt omdat blijkbaar niemand de volledige waarheid tegen hem spreek, moet hij nu ook veel aandacht besteden aan het uit de handen blijven van deze instanties.

Declan Hughes kan als geen ander spelen met taal. Hierdoor is Slecht bloed een zeer aangenaam lezend en onderhoudend boek dat er, mede door zijn perfect verwoorde observaties, menigmaal in slaagt een glimlach op het gezicht van de lezer te toveren. Wel valt het boek, qua stijl, uiteen in twee stukken: in het begin en op het einde heeft de auteur veel aandacht voor zijn omgeving. Bij momenten leunt hij dicht aan bij Craig Russell, die zijn locatie – Hamburg – telkens weer een hoofdrol toebedeeld in zijn verhalen. Maar in het middenstuk schitteren de beschrijvingen van de Dublinse omgeving door hun afwezigheid.

De auteur levert ook een mooi staaltje plot-opbouw af: heel het verhaal lang geeft hij één voor één de puzzelstukjes aan om ze dan op het eind samen te voegen tot een mooi geheel dat klopt als een bus en dat er toch weer net anders uitziet dan dat wat de lezer ervan verwachtte.

Maar toch is er nog één en ander voor berbetering vatbaar, want het hoge aantal slachtoffers in de beperkte kennissen- en familiekring en de totale struisvogelpolitiek van de lokale politie zijn er verantwoordelijk voor dat de geloofwaardigheid een flinke knauw krijgt. Het is dan ook totaal ongeloofwaardig dat het beschrevene in het echt zou gebeuren. En als ik mij hierin vergis, ben ik er zeker van dat ik Dublin tot het eind van mijn dagen zal mijden als de pest.

Maar ondanks dit minpunt bewijst Declan Hughes dat hij over genoeg capaciteiten beschikt om een mooie carrière uit te bouwen als schrijver van spannende boeken.
20/02/2008
Lezersrecensie
Slecht bloed
17/01/2008
3
Declan Hughes heeft er maar haast mee: in dertien maanden tijd verschijnen er drie thrillers van zijn hand met in de hoofdrol Ed Loy. Bij uitgeverij Mynx is nu de eerste in vertaling verschenen.

Toen zijn vader zijn gezin in de steek liet en zijn moeder een minnaar kreeg, verliet Ed Loy Ierland om in Amerika het geluk te zoeken. Na twintig jaar is hij terug in Castlehill, een voorstad van Dublin, om zijn moeder te begraven. Hij wordt meteen overspoeld door het verleden. Een vroegere vriendin weet dat hij in Amerika opsporingen deed naar vermiste mensen en vraagt hem nu onderzoek te doen naar haar bijna 20 jaar jongere man die sinds enkele dagen vermist is. Het onderzoek lijkt hem al snel te betrekken bij een smerig zaakje in de bouwwereld waarbij de onderwereld en de gemeentepolitiek betrokken zijn. Dan worden de eerste lijken gevonden, zelfs één van 20 jaar oud. Ed Loy vermoedt dat dat het lichaam van zijn vader is en komt erachter dat zijn onderzoek zich moet uitbreiden naar wat zich een generatie eerder heeft afgespeeld.

In het debuut van Declan Hughes is nauwelijks voor iets anders ruimte dan voor het onderzoek. Helaas, want alhoewel het plot klopt, is het niet interessant genoeg om het boek boeiend te vinden. Om het boek wel aantrekkelijk te maken, had er meer aandacht moeten zijn voor nevensituaties. De diepgang die de personages nu meekrijgen is net voldoende voor het verhaal. Hughes probeert een beeld weer te geven van Dublin, maar het enige middel dat hij daarvoor gebruikt is een stortvloed aan bijvoeglijke naamwoorden. Het onderzoek op zich zit goed in elkaar, maar in het begin worden er te veel namen genoemd, bijvoorbeeld van alle personen die in de gemeenteraad zitten. Vergeet driekwart van deze namen maar; die komen verder niet meer voor in het boek. Hughes speelt het detectivespel niet eerlijk met de lezer. De ik-figuur komt pas na halverwege het boek met een onthulling die al veel eerder ter sprake had kunnen komen. Het is voor de lezer ook niet te achterhalen wie de dader is. Aan het eind van het boek komen nog allerlei onthullingen die uiteindelijk tot de oplossing leiden. Als dan eindelijk alles achter de rug is komt er op de laatste bladzijden nóg een onthulling die niets met het plot te maken heeft en die zo laat komt, dat het niet het gewenste effect op de lezer heeft. Timing is niet de sterkste kant van Hughes.

Slecht bloed bestaat uit drie delen; elk deel wordt ingeleid met een gecursiveerde tekst waarin iets het thema bloed aan de orde komt. Kennelijk interesseert dit thema Hughes, want zijn twee volgende boeken hebben ook bloed in de titel. De inleidende teksten ademen een duistere geest die helaas niet in het verhaal van de ik-figuur terug te vinden is en daarom ook geen eenheid vormen met dat verhaal. Dat is spijtig. De verwachting wordt wel gewekt maar niet waargemaakt. De drie sterren zijn voor de potentie die het boek heeft. Als Hughes rekening houdt met bovenstaande punten kan hij nog mooie boeken gaan schrijven.


Login
om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.