Crimezone.nl

Verbijstering... en opluchting. Dat voelde ik, toen ik de laatste hoofdstukken las van Minette Walters laatste (tot nu toe) boek "Schauwzijde". Verbijstering toen mij duidelijk werd wie de afschuwelijke moorden gepleegd had en opluchting omdat de persoon waar ik van vermoedde dat deze het wel gedaan zou kunnen hebben uiteindelijk ook een slachtoffer bleek te zijn.

Een soldaat, officier, die als enige een aanslag met bermbommen overleefd. Twee manschappen in het voertuiig stierven, de luitenant leefde maar werd vreselijk verminkt. De helft van zijn gezicht verloren en geen terugkeer naar actieve dienst. En dat terwijl deze beroepsmilitair zich geen andere baan zou kunnen voorstellen. Pijn, vreselijke migraine.... het lijkt er op dat hij door de pijnaanvallen buitengewoon aggressief wordt en tot brute dingen in staat is.

Artsen weten, na zijn revalidatie, niet goed wat te doen. Wat is er psychologisch mis met hem? Waarom is hij zo agressief als iemand hem aanraakt? Wat is de trigger? Wat is er in vredesnaam met hem gebeurt?

Langzamerhand wordt duidelijk dat hij, wellicht niet direct maar dan wel zijdelings, in verband gebracht met de moorden. Een lesbische arts met de fysieke uitstraling van Arnold Schwarzenegger ontfermd zich over hem, en haar partner Daisy en zij nemen hem op als huurder van een kamer in hun pub. Charles Ackland, de luitenant, lijkt bij dr Jackson zich beter op zijn gemak te voelen en laat af en toe dingen los die nog geen enkele psych uit hem wist te krijgen.

Blijft de vraag wat de reden is van zijn weerstand tegen zijn ouders en zijn ex-verloofde Jen. Jen is blijkbaar nog steeds verliefd, ondanks de verminkingen en zoekt contact, maar Charles moet er niets van weten. Speelt homosexualiteit een rol? De politie is van mening dat homosexualiteit zeker een rol speelde bij de drie moorden. Is dat een link? En wat is de link met Ben Russel, het arrogante verwaande weglopertje die door de zwerver Chalky wordt beschermd?

Heel veel intriges, veel zijlijnen. Niet een gewone thriller, meer een beschrijving van een leven en hoe levens elkaar kruizen. Niet de gewone detective. Maar wel ongehoord intrigerend. Een echte "Minette Walters" en opnieuw heb ik genoten!!!!!!

Laat ik voorop stellen dat ík Minette Walters niet tot ‘Queen of Crime’ heb gepromoveerd; dat hebben anderen gedaan. Maar de marketingmachine die verantwoordelijk is voor de verkoopresultaten van haar werk, heeft die kwalificatie dankbaar opgepikt en ervoor gezorgd dat zij sindsdien regelmatig op ‘koninklijke’ wijze bejegend wordt. Het is een eretitel geworden die verplichtingen schept; aan een Minette Walters mogen hogere eisen worden gesteld dan aan het werk van menig andere auteur. Helaas maakt zij met haar nieuwste boek, Schaduwzijde, die verwachtingen niet helemaal waar. Eerlijk gezegd vond ik het een beetje tegenvallen.

Walters gebruikt het conflict in het Midden-Oosten als achtergrond voor haar verhaal. Luitenant Charles Acland raakt ernstig gewond als hij tijdens een patrouille in Irak op een bermbom rijdt; zijn manschappen overleven de aanslag niet. Hij wordt naar Engeland gevlogen, waar hij moet leren leven met blijvende verminkingen aan zijn gezicht. Bovendien kan er van een terugkeer naar het leger geen sprake meer zijn. Hij heeft dus nogal wat te verwerken en dat gaat bepaald niet ongemerkt aan zijn omgeving voorbij. Acland, die ooit als een sympathieke soldaat bekend stond, verandert in een ontoegankelijke man, die zich vaak maar moeilijk kan beheersen. Opvallend genoeg is zijn agressie vooral op vrouwen gericht: verpleegsters, zijn moeder en zijn voormalige verloofde Jen.
Door toeval raakt hij ook nog eens betrokken bij een drietal moorden en de mishandeling van een bejaarde man. Wanneer deze hem zonder aarzelen als de dader aanwijst, wordt Aclands leven pas echt onaangenaam. Hoewel het moeilijk is het bewijs tegen hem sluitend te krijgen, blijft de politie hem lange tijd als hoofdverdachte zien. De enige die nog in hem gelooft, is de lesbische huisarts Jackson, die hij tijdens een vechtpartij in een café ontmoet. Samen gaan ze op zoek naar wat er werkelijk is gebeurd. Hoewel ‘samen’ misschien wat teveel gezegd is. Want steeds is het de daadkrachtige Jackson die het voortouw neemt. Acland heeft zijn vertrouwen in de mensheid verloren en dreigt compleet aan zijn grenzeloze cynisme ten onder te gaan.

Erg spannend vond ik hun speurtocht niet. Ik had geen moment het idee dat Acland de moorden daadwerkelijk gepleegd had en voor een thriller is dat dodelijk. Ik vroeg me zelfs af of Walters haar lezers wel wil doen geloven dat Charles Acland een moordenaar is. (Dat is overigens wel degelijk de bedoeling hoor)
Nee, dan is het mysterie van Charles’ onberekenbare gedrag een stuk boeiender. Volgens de artsen wordt het veroorzaakt door de traumatische ervaringen in Irak en schuldgevoel over de dood van zijn manschappen. Hersenletsel zou zelfs voor een heuse persoonlijkheidsverandering kunnen hebben gezorgd. Maar als lezer verwerp je die mogelijkheid vrijwel meteen; daarvoor is de suggestie dat er meer aan de hand is, te sterk. Charles verzwijgt iets, maar wat? Heeft het te maken met zijn dominante moeder of met zijn ex-verloofde Jen? Want dat de beeldschone Jennifer Morley niet helemaal fris is, dat is wel duidelijk.

Het zal duidelijk zijn dat ik Schaduwzijde als thriller niet zo geslaagd vind. Het predikaat ‘literair’ wordt veel meer waargemaakt. Minette Walters tekent een aangrijpend psychologisch portret van een jongeman wie alles ontnomen wordt wat het leven waardevol maakt. Zijn nukkige gedrag heeft enkel en alleen tot doel het laatste beetje zelfrespect dat hij nog over heeft, te behouden. Daarvoor neemt hij zelfs een dreigende veroordeling voor moord op de koop toe; levenslange gevangenschap incluis. En passant geeft Walters nog een doorleefd, rauw-realistisch beeld van het leven in de onderbuik van London. Ook daarin toont zij (opnieuw) haar vakmanschap. Maar een beetje meer crime had zeker niet misstaan.