Breekijzer
Thriller auteur
Thriller details
Breekijzer
(Breekijzer, 2011)
Een knal rukt de zestienjarige Sam uit zijn slaap. Samen met zijn broertje Lucas is hij getuige van een onvoorstelbaar familiedrama. Zijn vader begaat een crime passionnel en schiet zichzelf en zijn vrouw dood. Het is een levenslang trauma voor de beide broers.
Twee jaar later slaagt Sam erin eindelijk een mooie toekomst op te bouwen met zijn grote liefde Sophie. Maar als hij uit geldnood een klus voor een vriend aanneemt, keert het lot zich wederom tegen hem en raakt hij langzaam in de greep van een internationale bende.
Sophie stuit onverwachts op de dagboeken van Sams moeder en ontdekt mysterie op mysterie. Ze gaat op zoek naar de waarheid achter het familiedrama en wordt geconfronteerd met een pijnlijke en gevaarlijke geschiedenis waarvan in de politierapporten geen melding wordt gemaakt.
Twee jaar later slaagt Sam erin eindelijk een mooie toekomst op te bouwen met zijn grote liefde Sophie. Maar als hij uit geldnood een klus voor een vriend aanneemt, keert het lot zich wederom tegen hem en raakt hij langzaam in de greep van een internationale bende.
Sophie stuit onverwachts op de dagboeken van Sams moeder en ontdekt mysterie op mysterie. Ze gaat op zoek naar de waarheid achter het familiedrama en wordt geconfronteerd met een pijnlijke en gevaarlijke geschiedenis waarvan in de politierapporten geen melding wordt gemaakt.
Recensie
Milou van der Will weet hoe ze een thriller in elkaar moet zetten.
Ze verkocht meer dan 10.000 exemplaren van haar debuutboek Rood Licht. In 2010 werd het boek genomineerd voor de verkiezing van de beste vrouwenthriller, en nu is het genomineerd als beste thriller van het jaar 2011 in de categorie ‘debuut’, hier op Crimezone. Milou van der Will (26) zegde haar vaste baan bij Metro op en werkt nu als freelance journaliste en schrijfster. Breekijzer is haar tweede boek.
In Breekijzer leren we Sam kennen. Twee jaar nadat Sam en zijn broertje Lucas horen hoe hun vader hun moeder doodschiet, probeert hij een goed leven met zijn vriendin Sophie op te bouwen. Maar door geldgebrek belandt hij in het criminele circuit. Wanhopig en lichtelijk onder dwang steelt hij auto’s en onderhoudt hiermee zichzelf en Sophie. Sophie krijgt de dagboeken van zijn moeder in handen en bevlogen door nieuwsgierigheid ontrafelt ze langzaam de werkelijke toedracht van het gezinsdrama. Maar niet alle gezinsleden zijn gediend van haar stijgende bemoeizucht.
Met Breekijzer heeft Milou van der Will wederom een ijzersterk boek afgeleverd. Een geloofwaardig verhaal over de liefde tussen twee jonge mensen die samen een leven willen opbouwen in Amsterdam. Sam en Sophie zouden zo je buren kunnen zijn. Het zijn overtuigende personages, neergezet in een realistische omgeving. Het verlangen en vertrouwen tussen Sam en Sophie is oprecht. Sam is een sociale jongen die het beste met zijn vriendin voorheeft, maar tegelijkertijd leidt hij een dubbelleven als veelpleger die zichzelf regelmatig in de nesten werkt en dat thuis angstvallig verborgen houdt. Ondanks zijn dubbelleven heeft Sam een hoog 'gungehalte', overschaduwd door een gevoel van medelijden. Maar je zou hem ook een schop onder z’n kont willen geven. En juist die tegenstelling maakt dat je het personage in je hart sluit.
Milou van der Will weet hoe ze een thriller in elkaar moet zetten. Door de goede spanningsbogen blijf je doorlezen, hierbij handig geholpen door haar heldere schrijfstijl: snelle, korte zinnen met af en toe een vloek en een grap. De jeugdige en krachtige woordkeuze past uitstekend bij de hoofdpersonen. Breekijzer heeft een goede opbouw die leidt naar een perfect uitgewerkte plot waarin uiteindelijk alle lijntjes keurig bij elkaar komen.
Milou van der Will toont zich met Breekijzer geen aanstormend talent meer, maar mag zich nu met recht bij het befaamde clubje vrouwelijke thrillerschrijfsters van Nederland scharen.
In Breekijzer leren we Sam kennen. Twee jaar nadat Sam en zijn broertje Lucas horen hoe hun vader hun moeder doodschiet, probeert hij een goed leven met zijn vriendin Sophie op te bouwen. Maar door geldgebrek belandt hij in het criminele circuit. Wanhopig en lichtelijk onder dwang steelt hij auto’s en onderhoudt hiermee zichzelf en Sophie. Sophie krijgt de dagboeken van zijn moeder in handen en bevlogen door nieuwsgierigheid ontrafelt ze langzaam de werkelijke toedracht van het gezinsdrama. Maar niet alle gezinsleden zijn gediend van haar stijgende bemoeizucht.
Met Breekijzer heeft Milou van der Will wederom een ijzersterk boek afgeleverd. Een geloofwaardig verhaal over de liefde tussen twee jonge mensen die samen een leven willen opbouwen in Amsterdam. Sam en Sophie zouden zo je buren kunnen zijn. Het zijn overtuigende personages, neergezet in een realistische omgeving. Het verlangen en vertrouwen tussen Sam en Sophie is oprecht. Sam is een sociale jongen die het beste met zijn vriendin voorheeft, maar tegelijkertijd leidt hij een dubbelleven als veelpleger die zichzelf regelmatig in de nesten werkt en dat thuis angstvallig verborgen houdt. Ondanks zijn dubbelleven heeft Sam een hoog 'gungehalte', overschaduwd door een gevoel van medelijden. Maar je zou hem ook een schop onder z’n kont willen geven. En juist die tegenstelling maakt dat je het personage in je hart sluit.
Milou van der Will weet hoe ze een thriller in elkaar moet zetten. Door de goede spanningsbogen blijf je doorlezen, hierbij handig geholpen door haar heldere schrijfstijl: snelle, korte zinnen met af en toe een vloek en een grap. De jeugdige en krachtige woordkeuze past uitstekend bij de hoofdpersonen. Breekijzer heeft een goede opbouw die leidt naar een perfect uitgewerkte plot waarin uiteindelijk alle lijntjes keurig bij elkaar komen.
Milou van der Will toont zich met Breekijzer geen aanstormend talent meer, maar mag zich nu met recht bij het befaamde clubje vrouwelijke thrillerschrijfsters van Nederland scharen.
17/01/2012
Lezersrecensie
Breekijzer
15/03/2012
Ik heb dit boek gelezen omdat het werd gelezen in op het forum. Ik vond het enigszins tegenvallen. ik had er meer van verwacht en had ook al een tijd niets van een Nederlandse schrijver gelezen. Het is een boek om gewoon te lezen zonder er echt bij na te denken, maar een echt wow-gevoel geeft dit boek me niet.
Breekijzer
15/03/2012
Ik heb dit boek gelezen omdat het werd gelezen in op het forum. Ik vond het enigszins tegenvallen. ik had er meer van verwacht en had ook al een tijd niets van een Nederlandse schrijver gelezen. Het is een boek om gewoon te lezen zonder er echt bij na te denken, maar een echt wow-gevoel geeft dit boek me niet.
Breekijzer
10/03/2012
Van Milou van der Will verscheen eind 2010 haar eerste boek. Dit heb ik via een leesclub mogen lezen, en hoewel ik normaal gesproken niet bijzonder gecharmeerd ben van Nederlandse thrillers, staat mij bij dat ik het opvallend goed vond.
Vandaar dat ik ook zo benieuwd was naar dit tweede boek van haar. Het gegeven klonk alvast goed en ik wilde het graag lezen. Helaas pakte het deze keer een beetje verkeerd uit voor mij. In het verhaal, waar ik verder niet op in zal gaan, spelen twee lijnen door elkaar, die - in mijn ogen - beter als twee verschillende verhalen had uitgewerkt kunnen worden. Nu zag ik twee lijnen, die allebei niet voldoende uitgewerkt waren om echt goed stand te kunnen houden. Daarnaast speelden op verschillende moment de geloofwaardigheid het boek nog een beetje parten en waren er momenten waarop ik me afvroeg welke psychologische stoornis de hoofdpersoon moest hebben zo weinig emoties toonde hij. De personages kwamen ook niet helemaal uit de verf, enkel de twee belangrijkste kregen wat meer aandacht (mijn inziens nog niet genoeg) waardoor je je niet verbonden met ze voelde en ook niet mee ging leven.
Aan de andere kant was de schrijfstijl er een die heel prettig las, die ook heel gemakkelijk las. Soms misschien een beetje té. Wat ik vooral jammer vond was het ontbreken van écht mooie, memorabele zinnen die je bij blijven. Ik zou me nu al geen enkele zin meer voor de geest kunnen halen, en zeker niet een die de moeite van het doorvertellen waard zou zijn.
Dat is ook een beetje het probleem met het hele boek. Ja, het leest makkelijk en snel en het is echt geen straf het te moeten lezen. Maar nee, het is niet iets waar je nog snel aan terug zal denken, niet iets dat je mensen aan gaat raden en niet iets waar je veel over zult vertellen. Jammer, maar ik heb het idee dat voor mij dit boek compleet is afgesloten en begint te vervagen zodra ik het voor de laatste keer heb dichtgeslagen.
Vandaar dat ik ook zo benieuwd was naar dit tweede boek van haar. Het gegeven klonk alvast goed en ik wilde het graag lezen. Helaas pakte het deze keer een beetje verkeerd uit voor mij. In het verhaal, waar ik verder niet op in zal gaan, spelen twee lijnen door elkaar, die - in mijn ogen - beter als twee verschillende verhalen had uitgewerkt kunnen worden. Nu zag ik twee lijnen, die allebei niet voldoende uitgewerkt waren om echt goed stand te kunnen houden. Daarnaast speelden op verschillende moment de geloofwaardigheid het boek nog een beetje parten en waren er momenten waarop ik me afvroeg welke psychologische stoornis de hoofdpersoon moest hebben zo weinig emoties toonde hij. De personages kwamen ook niet helemaal uit de verf, enkel de twee belangrijkste kregen wat meer aandacht (mijn inziens nog niet genoeg) waardoor je je niet verbonden met ze voelde en ook niet mee ging leven.
Aan de andere kant was de schrijfstijl er een die heel prettig las, die ook heel gemakkelijk las. Soms misschien een beetje té. Wat ik vooral jammer vond was het ontbreken van écht mooie, memorabele zinnen die je bij blijven. Ik zou me nu al geen enkele zin meer voor de geest kunnen halen, en zeker niet een die de moeite van het doorvertellen waard zou zijn.
Dat is ook een beetje het probleem met het hele boek. Ja, het leest makkelijk en snel en het is echt geen straf het te moeten lezen. Maar nee, het is niet iets waar je nog snel aan terug zal denken, niet iets dat je mensen aan gaat raden en niet iets waar je veel over zult vertellen. Jammer, maar ik heb het idee dat voor mij dit boek compleet is afgesloten en begint te vervagen zodra ik het voor de laatste keer heb dichtgeslagen.
Breekijzer
10/03/2012
Gezien de beschrijving van het boek en de lovende woorden die ik over de auteur gelezen had, verwachtte ik een verhaal waarin de spagaat waarin hoofdpersonage zich bevindt en de dilemma’s waarmee hij te maken heeft uitgebreid belicht zouden worden. Mijn verwachtingen zijn niet uitgekomen, ‘Breekijzer’ blijkt een oppervlakkig verhaal over een jongen, Sam, die foute dingen doet en een meisje, Sophie, dat uitermate nieuwsgierig is. Zij wonen op jeugdige leeftijd al samen en uit liefde voor elkaar komen ze ertoe te doen wat ze doen. Aan de basis van het verhaal ligt een familietragedie, maar dramatische scènes ontbreken. Ook mis ik spanning, die onontbeerlijk is voor een thriller.
Het taalgebruik en de schrijfstijl zijn te eenvoudig voor volwassenen. Voor young adults is ‘Breekijzer’ wellicht aardig om te lezen.
Jammer, dat het verhaal blijft hangen in een deprimerende uitzichtloosheid zonder dat de auteur het jonge stel uitwegen biedt.
Actueel gegeven, maar onbevredigend en onvoldoende uitgewerkt.
Het taalgebruik en de schrijfstijl zijn te eenvoudig voor volwassenen. Voor young adults is ‘Breekijzer’ wellicht aardig om te lezen.
Jammer, dat het verhaal blijft hangen in een deprimerende uitzichtloosheid zonder dat de auteur het jonge stel uitwegen biedt.
Actueel gegeven, maar onbevredigend en onvoldoende uitgewerkt.
Breekijzer
28/02/2012
Breekijzer van Milou van der Will.
Het leek zo'n mooi intrigerend verhaal wat helaas later afzwakte. Wordt teveel over de inbraken verteld en te weinig over de dagboeken van de moeder van Sam. Dat had van mij meer mogen worden uitgediept. Maar smaken verschillen. En op het einde komt alles uit en wordt alles wat afgeraffeld vind ik. Sam zit vast en zijn vriendin zit te flirten en denkt na over een andere relatie en ze krijgt vreemde post van Sam, huhhh ik begreep het niet. Heel vreemd einde. Jammer hoor!!!!!
Het leek zo'n mooi intrigerend verhaal wat helaas later afzwakte. Wordt teveel over de inbraken verteld en te weinig over de dagboeken van de moeder van Sam. Dat had van mij meer mogen worden uitgediept. Maar smaken verschillen. En op het einde komt alles uit en wordt alles wat afgeraffeld vind ik. Sam zit vast en zijn vriendin zit te flirten en denkt na over een andere relatie en ze krijgt vreemde post van Sam, huhhh ik begreep het niet. Heel vreemd einde. Jammer hoor!!!!!
1 2 3 4 >
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.
