Onzichtbaar
Thriller auteur
Thriller details
Onzichtbaar
(Indelible, 2004)
Het politiebureau van het stadje Grant County wordt opgeschrikt door een gewelddadige gijzeling. Sara Linton en politie-chef Jeffrey bevinden zich onder de gijzelaars, samen met een paar kinderen die net een rondleiding kregen door het bureau. Detective Lena heeft haar werk juist die dag hervat en stelt haar leven in de waagschaal om de gijzeling te beëindigen. Maar in haar ijver brengt ze de anderen juist in gevaar...
Recensie
Voor fans van de Grant County-serie is dit kijkje in het verleden leuk om zo iets meer te kunnen begrijpen van de soms onbegrijpelijke relatie tussen Sara en Jeffrey in de eerdere delen
Na haar eerste drie thrillers in de Grant County-serie, heb ik Karin Slaughter direct toegevoegd aan mijn favorieten. Slaughter heeft een snelle pen, schuwt de nodige actie niet en heeft met Sara Linton, Jeffrey Tolliver en Lena Adams drie stevige karakters neergezet, die het nodige te verduren hebben in het kleine Amerikaanse stadje. Met Onzichtbaar (Indelible) komt daar een vierde deel bij, waarin je als lezer wederom getrakteerd wordt op het nodige geweld.
Karin Slaughter neemt ons deze keer mee terug naar het verleden. De beginperiode van de vurige relatie tussen Jeffrey en Sara, en de avonturen die ze beleefden in zijn geboorteplaats. Robert, zijn beste jeugdkameraad en politieman, schiet op een avond een inbreker dood. Maar al gauw beseft Sara, die de lijkschouwing verricht, dat er een luchtje zit aan zijn verhaal. Dit zorgt voor de nodige spanning tussen beide hoofdrolspelers, tot het moment dat zij samen op het lijk stuiten van een oud klasgenootje van beide vrienden. Het meisje werd al jaren vermist. Langzaam maar zeker ontrafelt zich een schokkend verhaal waarbij de best bewaarde geheimen van het plaatsje worden onthuld.
In de tweede verhaallijn – het heden – vechten Jeffrey en Sara letterlijk voor hun leven nadat ze in het politiebureau van Grant County worden gegijzeld door twee nietsontziende gijzelnemers. Lena wordt, op haar eerste werkdag, ingeschakeld om als verpleegster poolshoogte te nemen in het bureau en zoveel mogelijk mensen vrij te kunnen laten.
De verbanden tussen de twee verhaallijnen van Onzichtbaar worden pas in een laat stadium helder. Slaughter schrijft ze weliswaar op een knappe manier naar elkaar toe en weet je bij tijd en wijlen op het verkeerde been te zetten, maar toch is niet allemaal ‘lekker’ wat de Amerikaanse je voorschotelt. Het explosieve begin van het verhaal in ‘het heden’ is too much, en even heb je het idee dat je bent beland in een goedkope cowboyfilm. Meer dan ooit te voren vliegen de kogels en stukken hersens je om de oren. Gelukkig pakt Slaughter de draad snel weer op en is de verhaallijn in ‘het verleden’ eigenlijk stukken interessanter dan ‘het heden’. Hier heb je geen last van rondvliegende kogels, maar van een superhitsige Jeffrey Tolliver met dito seksistische opmerkingen.
Voor fans van de Grant County-serie is dit kijkje in het verleden leuk om zo iets meer te kunnen begrijpen van de soms onbegrijpelijke relatie tussen Sara en Jeffrey in de eerdere delen. Onzichtbaar is op zichzelf een goede thriller, maar tot dusver de minste in de serie.
Karin Slaughter neemt ons deze keer mee terug naar het verleden. De beginperiode van de vurige relatie tussen Jeffrey en Sara, en de avonturen die ze beleefden in zijn geboorteplaats. Robert, zijn beste jeugdkameraad en politieman, schiet op een avond een inbreker dood. Maar al gauw beseft Sara, die de lijkschouwing verricht, dat er een luchtje zit aan zijn verhaal. Dit zorgt voor de nodige spanning tussen beide hoofdrolspelers, tot het moment dat zij samen op het lijk stuiten van een oud klasgenootje van beide vrienden. Het meisje werd al jaren vermist. Langzaam maar zeker ontrafelt zich een schokkend verhaal waarbij de best bewaarde geheimen van het plaatsje worden onthuld.
In de tweede verhaallijn – het heden – vechten Jeffrey en Sara letterlijk voor hun leven nadat ze in het politiebureau van Grant County worden gegijzeld door twee nietsontziende gijzelnemers. Lena wordt, op haar eerste werkdag, ingeschakeld om als verpleegster poolshoogte te nemen in het bureau en zoveel mogelijk mensen vrij te kunnen laten.
De verbanden tussen de twee verhaallijnen van Onzichtbaar worden pas in een laat stadium helder. Slaughter schrijft ze weliswaar op een knappe manier naar elkaar toe en weet je bij tijd en wijlen op het verkeerde been te zetten, maar toch is niet allemaal ‘lekker’ wat de Amerikaanse je voorschotelt. Het explosieve begin van het verhaal in ‘het heden’ is too much, en even heb je het idee dat je bent beland in een goedkope cowboyfilm. Meer dan ooit te voren vliegen de kogels en stukken hersens je om de oren. Gelukkig pakt Slaughter de draad snel weer op en is de verhaallijn in ‘het verleden’ eigenlijk stukken interessanter dan ‘het heden’. Hier heb je geen last van rondvliegende kogels, maar van een superhitsige Jeffrey Tolliver met dito seksistische opmerkingen.
Voor fans van de Grant County-serie is dit kijkje in het verleden leuk om zo iets meer te kunnen begrijpen van de soms onbegrijpelijke relatie tussen Sara en Jeffrey in de eerdere delen. Onzichtbaar is op zichzelf een goede thriller, maar tot dusver de minste in de serie.
29/08/2004
Lezersrecensie
Onzichtbaar
09/09/2007
M'n eerste 'Slaughter', maar wellicht m'n laatste? Kort gezegd: het verhaal is niet pakkend. Er zijn twee verhaallijnen. De - naar wat je zou verwachten - 'hoofdverhaallijn' (de gijzeling) wordt continu terzijde geschoven voor een tweede, allerminst spetterende, op sommige momenten zelfs tamelijk saaie verhaallijn (over Sara en Jeffrey in vroegere tijden). In verhaallijn twee wordt bovendien een blik personages opengetrokken, waar je als lezer niks mee kunt.
Hoofdrolspeelster nummer 3, Lena, komt er bekaaid vanaf met een miniscule, nietszeggende rol. Het had iets weg van het opvoeren van een personage om het opvoeren van een personage.
Hoofdrolspeelster nummer 3, Lena, komt er bekaaid vanaf met een miniscule, nietszeggende rol. Het had iets weg van het opvoeren van een personage om het opvoeren van een personage.
Onzichtbaar
21/01/2007
In dit vierde boek met Sara Linton en Jeffrey Tolliver in de hoofdrollen gijzelen twee mannen, met veel geweld, het politiebureau van Grant County. Onder de gegijzelden bevinden zich ook Sara en Jeffrey. Maar in tegenstelling tot wat Jeffery Deaver in Monddood en Tess Gerritsen in Verdwijn wel glansrijk lukten, slaagt Slaughter er niet in van deze gijzeling en de reactie van de ordehandhavers erop, een spannend en aangrijpend verhaal te maken.
Gelukkig is de schrijfster er zich blijkbaar van bewust dat het verhaal niet de goede richting uit gaat, en introduceert ze een tweede verhaallijn waarin ze terugkeert in de tijd en ons meeneemt naar het eerste reisje dat Sara en Jeffrey maakten toen ze elkaar nog maar net kenden. De bestemming van die trip was de Californische kust, maar ze besluiten een tussenstop te maken in het geboorteplaatsje van Jeffrey. De motor van hun wagen is nog niet koud of er valt een dode, waardoor oude koeien weer uit de sloot worden gehaald. Het weerzien met zijn oude vrienden en dorpsgenoten, aan de hand van de opgehaalde herinneringen, maakt dat we de puber Jeffrey wat beter te leren kennen. Maar ook dit is geen goede zet, want de kleine Jeffrey is gewoon de complete tegenpool van de Jeffrey die we al drie boeken lang kennen. Het contrast is zo groot dat alle geloofwaardigheid ver te zoeken is. Bovendien zijn de links tussen de twee verhaallijnen zo onwaarschijnlijk dat het bijna gênant wordt.
De gelegenheidspersonages die Karin Slaughter in dit boek opvoert zijn allemaal zeer eendimensionaal en clichématig gestoord. Vooral bij Jeffrey’s oude dorpsgenoten loopt geen enkel normaal mens rond en wordt er meer geleefd op alcohol dan op voedsel. Geheel in de lijn van de rest van het verhaal liggen deze personages verder van echte mensen weg dan de zon van de aarde.
Is Onzichtbaar een boek te veel in de reeks of is het uitsluitend de bijna obligate misser die elke auteur wel in zijn bibliografie heeft. De toekomst zal het uitwijzen.
Gelukkig is de schrijfster er zich blijkbaar van bewust dat het verhaal niet de goede richting uit gaat, en introduceert ze een tweede verhaallijn waarin ze terugkeert in de tijd en ons meeneemt naar het eerste reisje dat Sara en Jeffrey maakten toen ze elkaar nog maar net kenden. De bestemming van die trip was de Californische kust, maar ze besluiten een tussenstop te maken in het geboorteplaatsje van Jeffrey. De motor van hun wagen is nog niet koud of er valt een dode, waardoor oude koeien weer uit de sloot worden gehaald. Het weerzien met zijn oude vrienden en dorpsgenoten, aan de hand van de opgehaalde herinneringen, maakt dat we de puber Jeffrey wat beter te leren kennen. Maar ook dit is geen goede zet, want de kleine Jeffrey is gewoon de complete tegenpool van de Jeffrey die we al drie boeken lang kennen. Het contrast is zo groot dat alle geloofwaardigheid ver te zoeken is. Bovendien zijn de links tussen de twee verhaallijnen zo onwaarschijnlijk dat het bijna gênant wordt.
De gelegenheidspersonages die Karin Slaughter in dit boek opvoert zijn allemaal zeer eendimensionaal en clichématig gestoord. Vooral bij Jeffrey’s oude dorpsgenoten loopt geen enkel normaal mens rond en wordt er meer geleefd op alcohol dan op voedsel. Geheel in de lijn van de rest van het verhaal liggen deze personages verder van echte mensen weg dan de zon van de aarde.
Is Onzichtbaar een boek te veel in de reeks of is het uitsluitend de bijna obligate misser die elke auteur wel in zijn bibliografie heeft. De toekomst zal het uitwijzen.
Onzichtbaar
25/01/2006
Ik had eerst Trouweloos gelezen, wat ik wel goed vond, maar niet echt nagelbijtend spannend tot het eind.
Nu heb ik Onzichtbaar uit, en vind die echt veel beter. Misschien komt dat ook omdat ik alle voorgaande delen nog moet lezen, waardoor er nog echte verrassingen in zaten.
Ik vond zowel de delen uit het heden als het verleden erg intrigerend en spannend en knap naar elkaar toegeschreven. Ik kon niet alles voorspellen en werd op het laatst echt benieuwd hoe alles nou in elkaar zat. Erg goed!
Nu heb ik Onzichtbaar uit, en vind die echt veel beter. Misschien komt dat ook omdat ik alle voorgaande delen nog moet lezen, waardoor er nog echte verrassingen in zaten.
Ik vond zowel de delen uit het heden als het verleden erg intrigerend en spannend en knap naar elkaar toegeschreven. Ik kon niet alles voorspellen en werd op het laatst echt benieuwd hoe alles nou in elkaar zat. Erg goed!
Onzichtbaar
17/10/2005
Nieuwsgierig gemaakt door lovende recencies over haar boeken, heb ik Indelible gekocht, niet wetend dat dit de laatste was in de serie over Sara Linton. Dit bleek geen bezwaar te zijn, aangezien de eerdere verhaallijnen niet als al te vanzelfsprekend worden neergezet.
Ik moet zeggen: ik heb ervan genoten. Knappe spanningsopbouw, goede karaktertekening van een “redneck” plaatsje in Alabama en een verassende ontknoping.
Slaughter weet de spanning in de beide verhalen uitstekend vast te houden, waarbij zowel de lezer als een aantal personages op het verkeerde been worden gezet. Halverwege het boek dacht ik de uitkomst geraden te hebben, maar bleek daar – gelukkig – flink mis mee te zitten. Een zwak punt lijkt te zijn dat er wat losse eindjes aan het verhaal zitten, maar dat kan te maken hebben met de serie waar dit boek deel van uitmaakt. Ik ben in ieder geval aangemoedigd om de eerdere verhalen te gaan lezen.
Ik moet zeggen: ik heb ervan genoten. Knappe spanningsopbouw, goede karaktertekening van een “redneck” plaatsje in Alabama en een verassende ontknoping.
Slaughter weet de spanning in de beide verhalen uitstekend vast te houden, waarbij zowel de lezer als een aantal personages op het verkeerde been worden gezet. Halverwege het boek dacht ik de uitkomst geraden te hebben, maar bleek daar – gelukkig – flink mis mee te zitten. Een zwak punt lijkt te zijn dat er wat losse eindjes aan het verhaal zitten, maar dat kan te maken hebben met de serie waar dit boek deel van uitmaakt. Ik ben in ieder geval aangemoedigd om de eerdere verhalen te gaan lezen.
Onzichtbaar
04/09/2005
Laat ik het eerst maar samenvatten; verhaal is goed tot zeer goed geschreven, dat kan Karin Slaughter bijna als geen ander. Spanning zit er ook voldoende in, daar hoor je mij niet over klagen. Wat ik minder vind is het gegeven dat ze in haar 4e boek teruggrijpt naar de periode van vóór het 1e boek. Het lijkt er op dat ze gaandeweg het uitdiepen van personages in haar vorige boeken tot de conclusie is gekomen dat er een gat is ontstaan in de voorgeschiedenis van de hoofdpersoon.
Misschien had dit haar eerste boek wel moeten zijn, tenminste die indruk laat het verhaal op mij achter. En dat vind ik een beetje jammer.
Als ik het grofweg inschat dan is ongeveer 70% van het verhaal een terugblik op de opgroeiperiode van één van de hoofdfiguren, die verdeling had iets beter gemogen.
Blijft onverwijld overeind staan dat Karin Slaughter weet hoe ze de spanning kan opvoeren naar een climax, ik blijf het maar knap vinden en zal haar volgende boek ook zeker gaan lezen. Levert dit boek van mij 3 sterren op.
Misschien had dit haar eerste boek wel moeten zijn, tenminste die indruk laat het verhaal op mij achter. En dat vind ik een beetje jammer.
Als ik het grofweg inschat dan is ongeveer 70% van het verhaal een terugblik op de opgroeiperiode van één van de hoofdfiguren, die verdeling had iets beter gemogen.
Blijft onverwijld overeind staan dat Karin Slaughter weet hoe ze de spanning kan opvoeren naar een climax, ik blijf het maar knap vinden en zal haar volgende boek ook zeker gaan lezen. Levert dit boek van mij 3 sterren op.
1 2 >
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.

