22-11-1963
Thriller auteur
Thriller details
22-11-1963
(11/22/63, 2011)
Een `what if’-thriller die langzaam onder je huid kruipt en je niet meer loslaat
22 november 1963: de moord op president J. F. Kennedy. Er zijn veel mensen die geloven dat de wereld er nu veel beter aan toe zou zijn als die moord voorkomen had kunnen worden.
Jake Epping krijgt onverwacht de kans om precies dat te doen: er bevindt zich een doorgang naar 1958 in zijn favoriete hamburgertent. Jake aarzelt niet, neemt een nieuwe identiteit aan en reist naar het verleden.
Hij ontdekt dat het toen lekkerder rook, er minder vliegtuigstrepen in de lucht waren, het leven er langzamer en vriendelijker verliep... maar ook dat het verleden een weerbarstig en gevaarlijk karakter heeft. Het laat zich niet graag veranderen. De belangrijkste troef die het verleden in handen heeft is de liefde, die Jake destijds in het heden ontglipte, maar die hem des te sterker in het verleden verankert.
Lukt het Jake uiteindelijk toch om Kennedy's leven te redden? En wat voor onverwachte, huiveringwekkende consequenties heeft dat in het heden?
22 november 1963: de moord op president J. F. Kennedy. Er zijn veel mensen die geloven dat de wereld er nu veel beter aan toe zou zijn als die moord voorkomen had kunnen worden.
Jake Epping krijgt onverwacht de kans om precies dat te doen: er bevindt zich een doorgang naar 1958 in zijn favoriete hamburgertent. Jake aarzelt niet, neemt een nieuwe identiteit aan en reist naar het verleden.
Hij ontdekt dat het toen lekkerder rook, er minder vliegtuigstrepen in de lucht waren, het leven er langzamer en vriendelijker verliep... maar ook dat het verleden een weerbarstig en gevaarlijk karakter heeft. Het laat zich niet graag veranderen. De belangrijkste troef die het verleden in handen heeft is de liefde, die Jake destijds in het heden ontglipte, maar die hem des te sterker in het verleden verankert.
Lukt het Jake uiteindelijk toch om Kennedy's leven te redden? En wat voor onverwachte, huiveringwekkende consequenties heeft dat in het heden?
Recensie
King schept een wereld van avontuur, spanning, weemoed, humor, nostalgie en beschrijft op briljante wijze een vervlogen tijdbeeld.
Er zijn lezers die de Amerikaanse schrijver Stephen King uitsluitend met het horrorgenre associëren en daarom - ondanks Kings indrukwekkende staat van dienst - nog niets van zijn plusminus zeventig boeken hebben gelezen. Een snelle rekensom leert ons dat de auteur gemiddeld twee boeken per jaar aflevert. Ook dit kan potentiële lezers weerhouden - liever kwaliteit dan kwantiteit, toch? Helemaal mis! King is meer dan alleen horror, trouwe fans weten dat. Met het waanzinnig goed geconstrueerde 22-11-1963 bewijst King dat zíjn balans ‘kwaliteit-kwantiteit’ perfect in evenwicht is. Reis mee in de thrillerversie van Alice in Wonderland, een geloofwaardig sprookje dat niet lang genoeg kan duren.
De 35-jarige Jake Epping, docent aan de scholengemeenschap Lisbon Falls, eet zijn fatburgers het liefst bij Al’s Eethuis. Hij is een van de weinigen want het gerucht gaat dat Al’s spotgoedkope hamburgers uit kattenvlees bestaan. Maar aan het rundvlees van Al mankeert niets, hij koopt zijn spullen in het goedkopere Lisbon Falls van 1958 dat hij via een tijdtunnel in zijn bijkeuken bereikt. De doodzieke Al vertelt Jake over het ‘konijnenhol’ en vraagt hem zijn allerlaatste wens te vervullen: het voorkomen van de moord op John F. Kennedy, en daarmee indirect ook op Martin Luther King en Bobby Kennedy. Ook geen rassenrellen, Vietnam, misschien zelfs geen 9/11, want Al gelooft in het ‘vlindereffect’ waarbij elke verandering tot grote gevolgen in de geschiedenis kan leiden. Tot zijn eigen verbazing gaat Jake akkoord, passeert de alwetende poortwachter van de tijd en noemt zich George Amberson. Na enkele proefreizen - “van al dat gedoe zou je een jetlag krijgen” - voelt hij zich prima thuis in 1958. Hij vindt een baan als docent, want de passie voor zijn vak verloochent zich niet, en wordt bovendien smoorverliefd. Gek genoeg voelen veel personen en situaties vertrouwd aan, patronen lijken zich te herhalen, maar echo’s uit Jakes verleden verstoren zijn nieuwe wereld. Soms benauwt het hem, want het verleden is beangstigend weerbarstig en keert zich tegen hem bij iedere stap die hij verder in de tijd maakt. Bovendien draaien de raderen van de geschiedenis onverbiddelijk door. Al moet Jake twee levens in dit nieuwe leven lijden, hij is vastbesloten de moord op JFK te voorkomen en over zijn eigen schaduw en de waan van de tijd heen te stappen. Vijf jaar heeft hij de tijd. De ellende begon ooit met Lee Harvey Oswald en één zielenpoot uit de weg ruimen bespaart misschien miljoenen levens…
De sympathieke Jake appelleert direct aan ons gevoel om als God de tijd naar je hand te kunnen zetten. Wie zou dat niet willen! King geeft ons daarbij ter overweging hoe vaak ons leven aan toeval onderhevig is. Deze wonderlijke maar uiterst beklemmende tijdreis had de ondertitel ‘ode aan de liefde’ kunnen krijgen, het verhaal behelst sowieso meer dan titel en boekomslag doen vermoeden. King schept een wereld van avontuur, spanning, weemoed, humor, nostalgie en beschrijft op briljante wijze een vervlogen tijdbeeld. Geen internet en mobieltjes, wel krakkemikkige afluistertechnieken, sigarettenrook bij de vleet, Texas’ olievelden die de katoenvelden vervangen, Vertigo, Rear Window, oude Buicks, glanzende Chryslers, onbespoten vlees en groenten, gescheiden toiletten voor blanken en negers, cola uit de tap en een onvriendelijk, naargeestig Dallas. Geen angst voor terrorisme, wel voor de atoombom en het goddeloze communisme.
Niemand kan de geschiedenis herschrijven, de moord op JFK is een gegeven en staat bij velen in het geheugen gegrift, maar meesterverteller King weet fictie en realiteit zodanig in te bouwen dat het onwaarschijnlijke geloofwaardig wordt. En als je wel ongeveer weet welke richting het op gaat, doet King je nog paf staan en excelleert hij in een bloedstollende plot en een ontroerend einde. 22-11-1963 schreeuwt om een lange verfilming. Jonathan Demme (‘Silence of the lambs’) werkt al aan het script.
De 35-jarige Jake Epping, docent aan de scholengemeenschap Lisbon Falls, eet zijn fatburgers het liefst bij Al’s Eethuis. Hij is een van de weinigen want het gerucht gaat dat Al’s spotgoedkope hamburgers uit kattenvlees bestaan. Maar aan het rundvlees van Al mankeert niets, hij koopt zijn spullen in het goedkopere Lisbon Falls van 1958 dat hij via een tijdtunnel in zijn bijkeuken bereikt. De doodzieke Al vertelt Jake over het ‘konijnenhol’ en vraagt hem zijn allerlaatste wens te vervullen: het voorkomen van de moord op John F. Kennedy, en daarmee indirect ook op Martin Luther King en Bobby Kennedy. Ook geen rassenrellen, Vietnam, misschien zelfs geen 9/11, want Al gelooft in het ‘vlindereffect’ waarbij elke verandering tot grote gevolgen in de geschiedenis kan leiden. Tot zijn eigen verbazing gaat Jake akkoord, passeert de alwetende poortwachter van de tijd en noemt zich George Amberson. Na enkele proefreizen - “van al dat gedoe zou je een jetlag krijgen” - voelt hij zich prima thuis in 1958. Hij vindt een baan als docent, want de passie voor zijn vak verloochent zich niet, en wordt bovendien smoorverliefd. Gek genoeg voelen veel personen en situaties vertrouwd aan, patronen lijken zich te herhalen, maar echo’s uit Jakes verleden verstoren zijn nieuwe wereld. Soms benauwt het hem, want het verleden is beangstigend weerbarstig en keert zich tegen hem bij iedere stap die hij verder in de tijd maakt. Bovendien draaien de raderen van de geschiedenis onverbiddelijk door. Al moet Jake twee levens in dit nieuwe leven lijden, hij is vastbesloten de moord op JFK te voorkomen en over zijn eigen schaduw en de waan van de tijd heen te stappen. Vijf jaar heeft hij de tijd. De ellende begon ooit met Lee Harvey Oswald en één zielenpoot uit de weg ruimen bespaart misschien miljoenen levens…
De sympathieke Jake appelleert direct aan ons gevoel om als God de tijd naar je hand te kunnen zetten. Wie zou dat niet willen! King geeft ons daarbij ter overweging hoe vaak ons leven aan toeval onderhevig is. Deze wonderlijke maar uiterst beklemmende tijdreis had de ondertitel ‘ode aan de liefde’ kunnen krijgen, het verhaal behelst sowieso meer dan titel en boekomslag doen vermoeden. King schept een wereld van avontuur, spanning, weemoed, humor, nostalgie en beschrijft op briljante wijze een vervlogen tijdbeeld. Geen internet en mobieltjes, wel krakkemikkige afluistertechnieken, sigarettenrook bij de vleet, Texas’ olievelden die de katoenvelden vervangen, Vertigo, Rear Window, oude Buicks, glanzende Chryslers, onbespoten vlees en groenten, gescheiden toiletten voor blanken en negers, cola uit de tap en een onvriendelijk, naargeestig Dallas. Geen angst voor terrorisme, wel voor de atoombom en het goddeloze communisme.
Niemand kan de geschiedenis herschrijven, de moord op JFK is een gegeven en staat bij velen in het geheugen gegrift, maar meesterverteller King weet fictie en realiteit zodanig in te bouwen dat het onwaarschijnlijke geloofwaardig wordt. En als je wel ongeveer weet welke richting het op gaat, doet King je nog paf staan en excelleert hij in een bloedstollende plot en een ontroerend einde. 22-11-1963 schreeuwt om een lange verfilming. Jonathan Demme (‘Silence of the lambs’) werkt al aan het script.
08/03/2012
Lezersrecensie
22-11-1963
25/02/2012
de eerste jaren dat King met zijn boeken in het Nederlands verscheen was ik 'n echte fan van hem. 'n verfrissende horrorschrijver die heel boeiend kon vertellen zonder dat je aandacht verslapte. hij kon ook zeer goed oude horror-thema's opnieuw tot leven wekken. na het boek Dolores Claiborne begon naar mijn idee het fenomeen "King" in te kakken.
desperation was dan ook het laatste boek wat ik van hem kocht en las. vanaf die tijd toch enkel 'n keer 'n Kingetje geprobeert maar kon het niet tippen aan zijn beginjaren. van de aankondiging "22-11-1963" werd ik ook helemaal niet warm, het boek zag er uit als het "aanzien van 1963" dus absoluut geen thriller. totdat ik de recensies las over dit boek. het maakte me toch nieuwsgierig. het boek over de tijdreizende leraar Jake Epting die enkele jaren voor de moord op Kennedy het tijdperk betreed verteld het verhaal tot 'n dag na de aanslag. over het leven in het verleden, het voorkomen van leed, voorkennis hebben en het verliefd worden op 'n beauty van voor je geboortedatum.
zoals verwacht is King 'n boeiende verteller maar meer ook niet. de moord op Kennedy loopt als 'n rode draad door het verhaal maar de relatie met Sadie komt als water overal doorheen gelekt. naar mijn menig had het boek beter als titel "sadie" kunnen heten. zoals elk boek over tijdreizen is er op het eind 'n paradox, dit is door King maar uiterst magertjes en voorspelbaar gedaan. was er de relatie niet met Sadie dan had het boek maar 2 sterren. dank je Sadie.
blijft nog over dat mijn verwachting dat King ooit nog verhalen schrijft in de stijl van zijn beginperiode dit waarschijnelijk niet meer evenaard
sorry King, je gaat met pensioen
desperation was dan ook het laatste boek wat ik van hem kocht en las. vanaf die tijd toch enkel 'n keer 'n Kingetje geprobeert maar kon het niet tippen aan zijn beginjaren. van de aankondiging "22-11-1963" werd ik ook helemaal niet warm, het boek zag er uit als het "aanzien van 1963" dus absoluut geen thriller. totdat ik de recensies las over dit boek. het maakte me toch nieuwsgierig. het boek over de tijdreizende leraar Jake Epting die enkele jaren voor de moord op Kennedy het tijdperk betreed verteld het verhaal tot 'n dag na de aanslag. over het leven in het verleden, het voorkomen van leed, voorkennis hebben en het verliefd worden op 'n beauty van voor je geboortedatum.
zoals verwacht is King 'n boeiende verteller maar meer ook niet. de moord op Kennedy loopt als 'n rode draad door het verhaal maar de relatie met Sadie komt als water overal doorheen gelekt. naar mijn menig had het boek beter als titel "sadie" kunnen heten. zoals elk boek over tijdreizen is er op het eind 'n paradox, dit is door King maar uiterst magertjes en voorspelbaar gedaan. was er de relatie niet met Sadie dan had het boek maar 2 sterren. dank je Sadie.
blijft nog over dat mijn verwachting dat King ooit nog verhalen schrijft in de stijl van zijn beginperiode dit waarschijnelijk niet meer evenaard
sorry King, je gaat met pensioen
22-11-1963
18/01/2012
Ik ben een fan van King, maar niet van al zijn werken. The Green Mile staat wel op één voor mij, maar die mag nu een plaatsje gaan delen met 22-11-1963.
Jake Epping, een 35-jarige leerkracht Engels, ontdekt via een oude vriend een poort in de tijd. Hij komt in 1958 terecht. Het zal nog vijf jaar duren eer het 22-11-1963 is en Jake heeft veel meer motieven om terug in de tijd te gaan. Uiteraard zitten er addertjes onder het gras en wel zo beschreven zoals alleen King dat kan: je gelooft het!
Andere karakters, ook al komen ze maar kort naar voren, zijn goed uitgewerkt. Onwijs leuk is om oude bekenden tegen te komen uit een andere hit van King: It.
Je hebt als lezer in feite geen flauw idee of het wel gaat lukken om de moordaanslag op president Kennedy voor te zijn. Hoe ver durft meneer King ten slotte te gaan?
Dit boek heb ik soms bewust weggelegd zodat ik nog veel te lezen zou hebben. Zelfs toen ik nog maar tien bladzijden te gaan had, legde ik het weg om de doodsimpele reden dat ik het nog niet uit wilde hebben. Maar dat was onvermijdelijk natuurlijk.
Het boek is een aanrader, ook al ben je geen Stephen King fan. Een levensechte 'what if' met emotie, die je na laat denken. Die je zelfs even laat denken dat het mogelijk is om zelf terug in de tijd te kunnen, maar je ook achter je oren laat krabbelen wat dat voor consequenties kan hebben.
Ondanks het enorm aantal bladzijden ervaarde ik na het dichtslaan van dit boek een 'kater-gevoel': het had nóg dikker mogen zijn. Ik was gewoon nog niet klaar met het karakter Jake Epping, ik was van de man gaan houden en wilde nog geen afscheid nemen. Ik sloeg het boek dan ook dicht met een brok van emotie en moest zelfs een paar tranen wegvegen.
Jake Epping, een 35-jarige leerkracht Engels, ontdekt via een oude vriend een poort in de tijd. Hij komt in 1958 terecht. Het zal nog vijf jaar duren eer het 22-11-1963 is en Jake heeft veel meer motieven om terug in de tijd te gaan. Uiteraard zitten er addertjes onder het gras en wel zo beschreven zoals alleen King dat kan: je gelooft het!
Andere karakters, ook al komen ze maar kort naar voren, zijn goed uitgewerkt. Onwijs leuk is om oude bekenden tegen te komen uit een andere hit van King: It.
Je hebt als lezer in feite geen flauw idee of het wel gaat lukken om de moordaanslag op president Kennedy voor te zijn. Hoe ver durft meneer King ten slotte te gaan?
Dit boek heb ik soms bewust weggelegd zodat ik nog veel te lezen zou hebben. Zelfs toen ik nog maar tien bladzijden te gaan had, legde ik het weg om de doodsimpele reden dat ik het nog niet uit wilde hebben. Maar dat was onvermijdelijk natuurlijk.
Het boek is een aanrader, ook al ben je geen Stephen King fan. Een levensechte 'what if' met emotie, die je na laat denken. Die je zelfs even laat denken dat het mogelijk is om zelf terug in de tijd te kunnen, maar je ook achter je oren laat krabbelen wat dat voor consequenties kan hebben.
Ondanks het enorm aantal bladzijden ervaarde ik na het dichtslaan van dit boek een 'kater-gevoel': het had nóg dikker mogen zijn. Ik was gewoon nog niet klaar met het karakter Jake Epping, ik was van de man gaan houden en wilde nog geen afscheid nemen. Ik sloeg het boek dan ook dicht met een brok van emotie en moest zelfs een paar tranen wegvegen.
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.


