Crimezone.nl

Het tweede deel uit de serie van Ian Rankin over inspecteur Rebus is net iets minder goed en verrassend dan het verbluffende debuut van deze Schotse auteur. Maar nog altijd goed genoeg om met veel plezier te lezen en voor de tweede keer op rij het bewijs te leveren dat Rankin een zeer begenadigde auteur is, die jammer genoeg buiten de eigen landsgrenzen nog altijd niet de erkenning krijgt die hij wel degelijk verdiend. Net als Kat & Muis speelt het verhaal van Blindeman zich af in Edinburgh, een stad met twee verschillende gezichten. Aan de ene kant het toeristische plaatje met de prachtige monumenten en het populaire zomerfestival en aan de andere kant het werkterrein van inspecteur Rebus: een stad vol misdaad, junkies, prostituees en geweld. In één van de minder goede buurten wordt door de politie een junkie gevonden die op het oog is overleden aan een overdosis. Business as usual zou je zeggen, maar ondanks dat hij reeds behoorlijk gehard is door zijn leven als inspecteur, wil Rebus het toch niet afdoen als een routine klus. Hij zet vraagtekens bij de manier waarop het lichaam is gevonden en ontdekt als snel dat er inderdaad iets meer aan de hand moet zijn. Het zou zo maar een moord kunnen zijn, maar het vinden van bewijzen voor deze theorie is weer een heel ander verhaal. Via een vriendin van de overleden junk krijgt hij te horen dat het slachtoffer een verwoed fotograaf was en dus misschien iets heeft vastgelegd wat hij niet had mogen zien.

Aan de hand van de auteur krijg je in Blindeman een niets verhullende tour door Edinburgh. Van de enorme villa’s van de rijken en de prachtige privé-clubs die zij bezoeken tot de armoedige sloppenwijken met dichtgetimmerde woningen en tot mislukken gedoemde bouwprojecten. Inspecteur Rebus bezoekt beide tegenstellingen in zijn speurtocht naar de waarheid en laat zich door zowel rijk als arm niet uit het veld slaan. Met zijn zeer kenmerkende vasthoudendheid en zijn niet aflatende vertrouwen in zijn eigen intuïtie lukt het hem om steeds weer kleine stukjes bewijs te vinden die aantonen dat er inderdaad meer aan de hand moet zijn dan slechts een ‘gewone’ overdosis. Ian Rankin weet het werk van een politieman prima in beeld te brengen, waarbij zijn hoofdpersoon nergens buitengewoon briljant is, maar uitsluitend door hard werken en goed nadenken zijn zaken weet op te lossen. Maar dat is nu ook net de grote kracht van deze serie. Rebus is niet overdreven grappig, is geen charmeur, rijdt niet in een snelle Porsche en heeft nauwelijks vrienden met wij hij buiten zijn werk om zijn vrije tijd weet door te brengen. Sterker nog: hij is gescheiden, woont alleen, vergeet doorgaans zijn kleren te wassen, koopt regelmatig boeken die hij vervolgens niet leest en lust – op z’n tijd – graag een paar glazen bier en andere alcoholische versnaperingen. Een man waar heel veel andere mensen zich mee kunnen identificeren of in ieder geval herinneren aan iemand die ze in hun eigen kennissenkring hebben rondlopen.

De overdosis van de dood gevonden junk blijkt uiteindelijk een moord te zijn en de jacht op de moordenaar brengt Rankin op het pad van de rijkere inwoners van Edinburgh. Het geeft een duidelijke boodschap in het boek, waarbij de vraag wordt gesteld of het grootste deel van de misdaad alleen ontstaat aan de onderkant van de maatschappij of dat het juist in stand wordt gehouden door de mensen met het grote geld. De één kan mogelijk niet buiten de ander en dat trieste gegeven geldt niet alleen voor de stad waar Rebus zijn werkterrein heeft, maar voor alle steden in de gehele wereld.