Thriller details
De Delta deceptie
Thriller auteur
Thriller details
De Delta deceptie
(Deception Point, 2006)
Een NASA-satelliet doet een opzienbarende ontdekking op de Noordpool. Dat is een opsteker voor de ruimtevaartorganisatie, die al tijden onder vuur ligt. Ook voor president Zach Herney betekent de vondst goed nieuws: een tweede termijn in het Witte Huis lijkt in zicht.
De president vraagt Rachel Sexton, analiste bij de inlichtingendienst NRO, na te gaan of de vondst authentiek is. In allerijl vertrekt ze naar het noordpoolgebied om het werk van een team wetenschappers, onder wie de charismatische oceanograaf Michael Tolland, te controleren.
Maar na Rachels aankomst neemt de zaak een onverwachte wending. Het 'bewijs' lijkt minder rotsvast dan gedacht. Voor de president gewaarschuwd kan worden, begint een nachtmerrie op het poolijs. Een speciale eenheid maakt werk van zijn missie: koste wat kost voorkomen dat de waarheid uitkomt...
Na Het Juvenalis Dilemma - maar vóór De Da Vinci Code - schreef Dan Brown deze 'verfijnde mengeling van actie en intriges' (Publishers Weekly). Opnieuw besteedt hij aandacht aan een schimmige geheime dienst. Deze NRO is nauw verweven met de beroemde ruimtevaartorganisatie NASA...
De president vraagt Rachel Sexton, analiste bij de inlichtingendienst NRO, na te gaan of de vondst authentiek is. In allerijl vertrekt ze naar het noordpoolgebied om het werk van een team wetenschappers, onder wie de charismatische oceanograaf Michael Tolland, te controleren.
Maar na Rachels aankomst neemt de zaak een onverwachte wending. Het 'bewijs' lijkt minder rotsvast dan gedacht. Voor de president gewaarschuwd kan worden, begint een nachtmerrie op het poolijs. Een speciale eenheid maakt werk van zijn missie: koste wat kost voorkomen dat de waarheid uitkomt...
Na Het Juvenalis Dilemma - maar vóór De Da Vinci Code - schreef Dan Brown deze 'verfijnde mengeling van actie en intriges' (Publishers Weekly). Opnieuw besteedt hij aandacht aan een schimmige geheime dienst. Deze NRO is nauw verweven met de beroemde ruimtevaartorganisatie NASA...
-
-
paperback
Recensie
Een stevige plot vol actie en sensatie, een mannelijke en een vrouwelijke heldin, een duivelse samenzwering en een vleugje romantiek.
Wie zit er niet in spanning te wachten op het vervolg van De Da Vinci code? Nog steeds is niet bekend wanneer de nieuwe ‘Dan Brown’ gaat verschijnen. Om de lezers niet al te lang zonder deze fantastische auteur te laten zitten, brengt uitgeverij Luitingh het boek dat Brown schreef voor De Da Vinci code.
De Delta deceptie speelt rond de Amerikaanse verkiezingen. De zittende president Zach Herney lijkt in de peilingen verslagen te worden door zijn concurrent senator Sexton. Alleen een wonder kan Herney nog redden en dat wonder gebeurt. De NASA doet een wereldschokkende ontdekking op de Noordpool die Herney gelijk weer op de kaart kan zetten. Voordat hij met het nieuws naar buiten komt, wil Herney echter zeker weten of de ontdekking authentiek is. Hij stuurt een team van gerenommeerde en onafhankelijke deskundigen op pad om de echtheid te bewijzen. Onder hen bevindt zich Rachel Sexton, de dochter van Herneys grootste concurrent. Samen met oceanograaf Michael Tolland stuit ze op een immens complot dat hun leven in gevaar brengt.
Hoewel dit niet de 'Dan Brown' is waar we met zijn allen op zitten te wachten, is het gevoel van second best mij niet één keer bekropen bij het lezen van De Delta deceptie. Hoewel meer wetenschappelijk gericht bevat het boek alle elementen van de inmiddels zo gewaardeerde ‘Dan Brown formule’. Een stevige plot vol actie en sensatie, een mannelijke en een vrouwelijke heldin, een duivelse samenzwering en een vleugje romantiek. Ook door dit boek dender je heen als een hoge snelheidstrein. Tijd om naar buiten te kijken heb je niet. Brown raast doelgericht door van begin tot eind en neemt niet één keer pauze. Slecht voor hart en bloedvaten, u bent gewaarschuwd!
De Delta deceptie speelt rond de Amerikaanse verkiezingen. De zittende president Zach Herney lijkt in de peilingen verslagen te worden door zijn concurrent senator Sexton. Alleen een wonder kan Herney nog redden en dat wonder gebeurt. De NASA doet een wereldschokkende ontdekking op de Noordpool die Herney gelijk weer op de kaart kan zetten. Voordat hij met het nieuws naar buiten komt, wil Herney echter zeker weten of de ontdekking authentiek is. Hij stuurt een team van gerenommeerde en onafhankelijke deskundigen op pad om de echtheid te bewijzen. Onder hen bevindt zich Rachel Sexton, de dochter van Herneys grootste concurrent. Samen met oceanograaf Michael Tolland stuit ze op een immens complot dat hun leven in gevaar brengt.
Hoewel dit niet de 'Dan Brown' is waar we met zijn allen op zitten te wachten, is het gevoel van second best mij niet één keer bekropen bij het lezen van De Delta deceptie. Hoewel meer wetenschappelijk gericht bevat het boek alle elementen van de inmiddels zo gewaardeerde ‘Dan Brown formule’. Een stevige plot vol actie en sensatie, een mannelijke en een vrouwelijke heldin, een duivelse samenzwering en een vleugje romantiek. Ook door dit boek dender je heen als een hoge snelheidstrein. Tijd om naar buiten te kijken heb je niet. Brown raast doelgericht door van begin tot eind en neemt niet één keer pauze. Slecht voor hart en bloedvaten, u bent gewaarschuwd!
15/02/2006
Lezersrecensie
De Delta deceptie
26/10/2012
Deel 3
Want op de Noordpool gebeuren er plots vreemde dingen. Onregelmatigheden. Anomalieën. Zo duikt er plots plankton op in de schacht waar de meteoriet uitkwam. Zoutwaterplankton, in een schacht met zoet smeltwater? De onafhankelijke wetenschappers geloven het zelf niet en gaan het ijs op om nog een extra meting uit te voeren. Nu wordt het spannend. Een trio van Special Forces soldaten die de vindplaats al geruime tijd in het oog houdt, valt de groep aan. Deze kunnen op het nippertje ontsnappen, na hun meting te hebbben gedaan.
Het is deze combinatie van wetenschap en hi-techoorlogswapens die het voor het doelpubliek net een heel leuk boek maken. De echtheid ervan betwijfel ik, maar wie kan dat nu een barst schelen. Als schrijver is het je taak om een parallel universum te scheppen waarin alles wat gebeurt aannemelijk lijkt zonder dat het ooit echt gebeurd hoeft te zijn, en als Brown daar dan ook nog eens geweren aan toevoegt die je moet herladen door sneeuw in de loop te proppen stoort mij dat allerminst. Daarbij, deze dingen zijn ook niet uit de lucht gegrepen. Ze zijn gewoon nog (nabije) toekomstmuziek. De onophoudelijke stroom wetenschappelijke feiten en technische specificaties storen mij dus allerminst. Het is wat Brown doet en waar hij goed in is. ??Het boek is ontegensprekelijk goed, maar het is een kopie van het Juvenalis Dillema en dat is jammer, want Brown heeft bewezen beter te kunnen. Qua plot slaat het boek dus een beetje tegen. Gelukkig doet het dat op vlak van schrijfstijl niet. Brown beschrijft uitgebreid en doet dat in een boeiende taal, zonder al te veel in clichés te vervallen. Zijn wetenschappelijke verklaring zijn niet saai en doen verlangen naar meer info over het onderwerp.?Brown heeft met De Delta Deceptie weer een titel aan zijn bibliografie toegevoegd. Het zal hem hoogstwaarschijnlijk heel wat geld opleveren, maar meer niet.
Einde
Want op de Noordpool gebeuren er plots vreemde dingen. Onregelmatigheden. Anomalieën. Zo duikt er plots plankton op in de schacht waar de meteoriet uitkwam. Zoutwaterplankton, in een schacht met zoet smeltwater? De onafhankelijke wetenschappers geloven het zelf niet en gaan het ijs op om nog een extra meting uit te voeren. Nu wordt het spannend. Een trio van Special Forces soldaten die de vindplaats al geruime tijd in het oog houdt, valt de groep aan. Deze kunnen op het nippertje ontsnappen, na hun meting te hebbben gedaan.
Het is deze combinatie van wetenschap en hi-techoorlogswapens die het voor het doelpubliek net een heel leuk boek maken. De echtheid ervan betwijfel ik, maar wie kan dat nu een barst schelen. Als schrijver is het je taak om een parallel universum te scheppen waarin alles wat gebeurt aannemelijk lijkt zonder dat het ooit echt gebeurd hoeft te zijn, en als Brown daar dan ook nog eens geweren aan toevoegt die je moet herladen door sneeuw in de loop te proppen stoort mij dat allerminst. Daarbij, deze dingen zijn ook niet uit de lucht gegrepen. Ze zijn gewoon nog (nabije) toekomstmuziek. De onophoudelijke stroom wetenschappelijke feiten en technische specificaties storen mij dus allerminst. Het is wat Brown doet en waar hij goed in is. ??Het boek is ontegensprekelijk goed, maar het is een kopie van het Juvenalis Dillema en dat is jammer, want Brown heeft bewezen beter te kunnen. Qua plot slaat het boek dus een beetje tegen. Gelukkig doet het dat op vlak van schrijfstijl niet. Brown beschrijft uitgebreid en doet dat in een boeiende taal, zonder al te veel in clichés te vervallen. Zijn wetenschappelijke verklaring zijn niet saai en doen verlangen naar meer info over het onderwerp.?Brown heeft met De Delta Deceptie weer een titel aan zijn bibliografie toegevoegd. Het zal hem hoogstwaarschijnlijk heel wat geld opleveren, maar meer niet.
Einde
De Delta deceptie
27/10/2010
In dit boek komen veel thema’s aan bod. Politiek en wetenschap worden handig gecombineerd door Dan Brown, maar hij weet er ook een vleugje liefde en ethiek aan toe te voegen. Zo kom je tijdens het lezen te weten wat de motivaties zijn van het Delta team en hun baas en vraag je je af of wat zij doen wel zo fout is. De liefde komt tot uiting bij Michael Tolland en Rachel Sexton, die door het avontuur heen steeds meer naar elkaar toegroeien.
Tijdens het verhaal volgt de lezer altijd een andere persoon. Zo spring je makkelijk van de ene naar de andere verhaallijn en zie je gebeurtenissen door verschillende ogen.
Wat me erg beviel in dit boek was dat Dan Brown de vele wetenschappelijke termen goed uitlegde zodat de lezer toch het verhaal helemaal kon volgen. Vorming van chrondulen bij metamorfose van gesteente onder hoge druk, het ontstaan van draaikolken in zee door warmwater plekken, lichtgevend plankton, … het zijn maar enkele fenomenen die ik door het lezen van dit boek volledig begrijp.
Brown maakt zijn personages ook zeer herkenbaar. Een voorbeeld hiervan is Michael Tolland, een charmante, slimme en bekende tv-figuur, die voor vele vrouwen de ideale man zou zijn.
Elke hoofdstuk eindigt met een cliffhanger, wat het zeer moeilijk maakt om het boek niet in één ruk uit te lezen.
De reden waarom Dan Brown dit boek heeft geschreven kan zijn dat hij wil aantonen dat er in de politieke wereld veel meer gebeurt dan we weten. Achter de schermen worden mensen bedreigd, complotten gesmeed, illegale investeringen worden verdoezeld, ... Of wil Brown de lezer laten zien dat wetenschap ook boeiend kan zijn? Meestal associeert men wetenschap met oude, kale mannen in een witte labojas, maar Browns personages verbreken dit cliché volledig en geven een nieuwe definitie aan het woord ‘wetenschapper’.
Wat ik geleerd heb uit het boek is dat een kleine twijfel de grootste zekerheid kan omverwerpen. Volgens mij is dit ook een boodschap die Brown zijn lezers wil meegeven: wees altijd kritisch en ga op je gevoel af.
De Delta deceptie is voor mij een van de beste boeken die ik ooit heb gelezen. Ik werd in het verhaal gezogen van begin tot einde. De vlotte manier van schrijven, de spannende verhaallijn, alles maakt dit boek een topper. Misschien heeft de Brown-microbe ook mij te pakken!
Tijdens het verhaal volgt de lezer altijd een andere persoon. Zo spring je makkelijk van de ene naar de andere verhaallijn en zie je gebeurtenissen door verschillende ogen.
Wat me erg beviel in dit boek was dat Dan Brown de vele wetenschappelijke termen goed uitlegde zodat de lezer toch het verhaal helemaal kon volgen. Vorming van chrondulen bij metamorfose van gesteente onder hoge druk, het ontstaan van draaikolken in zee door warmwater plekken, lichtgevend plankton, … het zijn maar enkele fenomenen die ik door het lezen van dit boek volledig begrijp.
Brown maakt zijn personages ook zeer herkenbaar. Een voorbeeld hiervan is Michael Tolland, een charmante, slimme en bekende tv-figuur, die voor vele vrouwen de ideale man zou zijn.
Elke hoofdstuk eindigt met een cliffhanger, wat het zeer moeilijk maakt om het boek niet in één ruk uit te lezen.
De reden waarom Dan Brown dit boek heeft geschreven kan zijn dat hij wil aantonen dat er in de politieke wereld veel meer gebeurt dan we weten. Achter de schermen worden mensen bedreigd, complotten gesmeed, illegale investeringen worden verdoezeld, ... Of wil Brown de lezer laten zien dat wetenschap ook boeiend kan zijn? Meestal associeert men wetenschap met oude, kale mannen in een witte labojas, maar Browns personages verbreken dit cliché volledig en geven een nieuwe definitie aan het woord ‘wetenschapper’.
Wat ik geleerd heb uit het boek is dat een kleine twijfel de grootste zekerheid kan omverwerpen. Volgens mij is dit ook een boodschap die Brown zijn lezers wil meegeven: wees altijd kritisch en ga op je gevoel af.
De Delta deceptie is voor mij een van de beste boeken die ik ooit heb gelezen. Ik werd in het verhaal gezogen van begin tot einde. De vlotte manier van schrijven, de spannende verhaallijn, alles maakt dit boek een topper. Misschien heeft de Brown-microbe ook mij te pakken!
De Delta deceptie
19/11/2007
Inhoudelijk is alles al gezegd. Rest mij nog te zeggen dat dit boek ieder ander boek in de schaduw zet. Ik betitel dit boek dan ook als het beste boek dat ooit geschreven is.
De Delta deceptie
15/10/2006
Toen ik dit boek leende van een vriendin, begon ik meteen te lezen, want ik had De Da Vinci Code in één ruk uitgelezen. Maar toen ik begon aan De Delta Deceptie, wist ik niet wat ik moest denken. Het begin was langdradig en saai, en gepraat over allerlei Delta's wat ongelofelijk saai was. Ik liet het boek ongeveer een maand onaangeroerd op mijn nachtkastje liggen. Toch, na die maand, wilde ik weten hoe dit verhaal af liep. Ik begon te lezen, worstelde me door de saaie eerste pagina's heen en toen... Begon het verhaal, waar ik veel meer van had verwacht. Ik wilde zo graag weten wat die ''wereldveranderende'' ontdekking was, maar toen ik las dat het een meteoriet was, was ik teleurgesteld. Ik had wat beters verwacht. De stijl van Dan Brown is goed, vlot en spannend beschreven, maar er wordt hier zoveel (saaie!) informatie gegeven over NASA, NRO, Delta's, U.S.S. Charlotte en Kiowa helikopters, dat het gewoon begint te vervelen en ik de neiging had om dit boek weg te doen. Als je je verveelt is dit het perfecte boek om de tijd te doden.
De Delta deceptie
17/07/2006
Als je dit boek wil lezen, dan is logisch denken echt niet goed. Simpelweg omdat dan, na een kleine 100 pagina's eigenlijk alles al gezegd is en je aan je kleine teen voelt wie de stouterds zijn.
Vooral met de Da Vinci code in het achterhoofd is dit een quasi identiek scenario met andere poppetjes en ingrediënten.
Wat mij ongelooflijk stoort is de wetenschappelijke bullshit die hij uitkraamt. Zelf ben ik erg wetenschappelijk geschoold en dus een beetje bevooroordeeld.
Mini-robotjes die waanzinnige zaken kunnen, waterstofgelmotoren... mij overtuig je niet...
Nog beter: de hoofdfiguren, voor zover ze al een karakter hebben zijn extreem zwart of wit, iets wat de plot nog sneller onthuld.
Vrij pover geschreven, maar dit bevordert dan weer de leesbaarheid...
Eigenlijk een afknapper als je het verhaal uit hebt, net hetzelfde gevoel had ik met De da Vinci code.
Toch probeer ik nog een enkele keer met wat naar het schijnt zijn beste boek is: Het Bernini mysterie, we zullen zien.
In ieder geval begint het al leuk, de theorie i.v.m. antimaterie is zo bij de haren getrokken dat je je afvraagt waarom iemand bij de bronnen zou willen vermeld staan, maar ja, als je je daarover zet en het verstand iets meer op nul draait schijnt het best mee te vallen.
Vooral met de Da Vinci code in het achterhoofd is dit een quasi identiek scenario met andere poppetjes en ingrediënten.
Wat mij ongelooflijk stoort is de wetenschappelijke bullshit die hij uitkraamt. Zelf ben ik erg wetenschappelijk geschoold en dus een beetje bevooroordeeld.
Mini-robotjes die waanzinnige zaken kunnen, waterstofgelmotoren... mij overtuig je niet...
Nog beter: de hoofdfiguren, voor zover ze al een karakter hebben zijn extreem zwart of wit, iets wat de plot nog sneller onthuld.
Vrij pover geschreven, maar dit bevordert dan weer de leesbaarheid...
Eigenlijk een afknapper als je het verhaal uit hebt, net hetzelfde gevoel had ik met De da Vinci code.
Toch probeer ik nog een enkele keer met wat naar het schijnt zijn beste boek is: Het Bernini mysterie, we zullen zien.
In ieder geval begint het al leuk, de theorie i.v.m. antimaterie is zo bij de haren getrokken dat je je afvraagt waarom iemand bij de bronnen zou willen vermeld staan, maar ja, als je je daarover zet en het verstand iets meer op nul draait schijnt het best mee te vallen.
1 2 3 4 5 6 >
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.
Mijn Winkelmand
My Crimezone
Alleen voor members
Om boeken te waarderen met sterren, recensies te schrijven of je persoonlijke thrillerboekenkast te beheren moet je inloggen. Heb je nog geen gratis account, kies dan voor registreren.
Login | Registreren
Banner positie 1
Banner positie 2
Banner positie 3
