Het Bourne testament
Thriller auteur
Thriller details
Het Bourne testament
(The Bourne Legacy, 2005)
Geen Ludlum-personage is zo populair als Jason Bourne. Hij speelde de hoofdrol in drie Nr. 1-bestsellers en in de films The Bourne Identity en The Bourne Supremacy. Nu keert hij terug in een opwindende nieuwe thriller.
Jason Bourne, de dodelijke internationale huurmoordenaar, was een valse identiteit van CIA-agent David Webb. Sinds zijn ontslag als spion leidt Webb een normaal leven als professor aan Georgetown University. Totdat hij moet opdraaien voor de moord op de enige personen die álles over Bourne wisten. Nu Webb in het nauw zit, neemt hij opnieuw de Bourne-identiteit aan; zijn oude reflexen laten hem niet in de steek. Achtervolgd door een huurmoordenaar en door de CIA, die hem nu als een bedreiging beschouwt, ontdekt Bourne dat hij slechts een pion is in een dodelijk spel om het evenwicht in de wereld drastisch te verschuiven.
Jason Bourne, de dodelijke internationale huurmoordenaar, was een valse identiteit van CIA-agent David Webb. Sinds zijn ontslag als spion leidt Webb een normaal leven als professor aan Georgetown University. Totdat hij moet opdraaien voor de moord op de enige personen die álles over Bourne wisten. Nu Webb in het nauw zit, neemt hij opnieuw de Bourne-identiteit aan; zijn oude reflexen laten hem niet in de steek. Achtervolgd door een huurmoordenaar en door de CIA, die hem nu als een bedreiging beschouwt, ontdekt Bourne dat hij slechts een pion is in een dodelijk spel om het evenwicht in de wereld drastisch te verschuiven.
Recensie
Vluchtige actie
De initialen J.B. lijken synoniem voor spectaculaire actie. Naast James Bond en Jack “24” Bauer kennen we sinds 1980 Jason Bourne van de boeken van Robert Ludlum. Bourne is eigenlijk CIA-agent David Webb, maar ontpopt zich regelmatig als een zeer vaardige huurmoordenaar, die bij gevechten op leven en dood steevast kiest voor het eerste en zelfs in de meest onmogelijke situaties het onmogelijke mogelijk maakt.
Dit vierde verhaal, gekscherend te typeren als het vierde deel van de Bourne-trilogy, is geschreven door Eric Van Lustbader. Deze Amerikaan met zowel Oostenrijks als Nederlands bloed, leerde het personage Jason Bourne kennen tijdens de diverse gesprekken en discussies met Robert Ludlum. Het is daarom dat, enige tijd na het overlijden van Ludlum in 2001, Van Lustbader werd benaderd voor het opnieuw in het leven roepen van dit populaire personage.
David Webb leidt bij aanvang van Het Bourne Testament een rustig leven als hoogleraar Taalwetenschap. Dat verandert als hij op het binnenplein van de universiteit plotseling wordt beschoten. Zijn reflexen laten hem niet in de steek waardoor hij kan vluchten naar het huis van de enige persoon die hij kan vertrouwen, zijn CIA-mentor Alexander Conklin. Conklin blijkt echter te zijn vermoord. Webb wordt van deze moord verdacht en start als Jason Bourne een speurtocht naar de echte dader met zowel de politie als scherpschutter Khan op de hielen. Hij belandt in de wereld van een keiharde zakenman die een sluw plan heeft bedacht voor het in de handen krijgen van de wereldmacht. Aan Bourne de taak om de wereld te redden. Maar daarvoor zal hij toch vooral zelf in leven moeten blijven.
Van Lustbader is overduidelijk een geoefend schrijver. De spectaculaire en haast bovenmenselijke actiemomenten zijn zeer vaardig beschreven. Hij geeft het niet originele, maar al decennialang goed scorende plot over een naar wereldmacht strevende schurk extra gewicht door veel aandacht te besteden aan de (innerlijke) strijd van de hoofdpersonen. Zowel Bourne als Khan hebben een uiterst gewelddadig en pijnlijk verleden. En daar zit tevens de zwakte van dit boek. Diepgang toevoegen door aandacht te besteden aan de psyche van de hoofdrolspelers kan de kwaliteit verhogen, maar het mag niets afdoen aan waar een J.B.-verhaal niet zonder kan: vaart. Helaas trapt Van Lustbader een paar keer te vaak op deze rem. Jammer is bovendien dat de auteur tot twee keer toe een voortijdig eind van het verhaal weet te voorkomen door een onwaarschijnlijke handeling van één der hoofdpersonages (stuur me gerust een mailtje als je de betreffende passages niet hebt kunnen vinden).
Ondanks de minpunten is Het Bourne Testament een waardige opvolger van de boeken van Ludlum. Het is zoals recensent en thrillerauteur Theo Capel ooit treffend formuleerde: “dunne pap, maar wel pap waar we zeer velen borden vol van lusten”.
Dit vierde verhaal, gekscherend te typeren als het vierde deel van de Bourne-trilogy, is geschreven door Eric Van Lustbader. Deze Amerikaan met zowel Oostenrijks als Nederlands bloed, leerde het personage Jason Bourne kennen tijdens de diverse gesprekken en discussies met Robert Ludlum. Het is daarom dat, enige tijd na het overlijden van Ludlum in 2001, Van Lustbader werd benaderd voor het opnieuw in het leven roepen van dit populaire personage.
David Webb leidt bij aanvang van Het Bourne Testament een rustig leven als hoogleraar Taalwetenschap. Dat verandert als hij op het binnenplein van de universiteit plotseling wordt beschoten. Zijn reflexen laten hem niet in de steek waardoor hij kan vluchten naar het huis van de enige persoon die hij kan vertrouwen, zijn CIA-mentor Alexander Conklin. Conklin blijkt echter te zijn vermoord. Webb wordt van deze moord verdacht en start als Jason Bourne een speurtocht naar de echte dader met zowel de politie als scherpschutter Khan op de hielen. Hij belandt in de wereld van een keiharde zakenman die een sluw plan heeft bedacht voor het in de handen krijgen van de wereldmacht. Aan Bourne de taak om de wereld te redden. Maar daarvoor zal hij toch vooral zelf in leven moeten blijven.
Van Lustbader is overduidelijk een geoefend schrijver. De spectaculaire en haast bovenmenselijke actiemomenten zijn zeer vaardig beschreven. Hij geeft het niet originele, maar al decennialang goed scorende plot over een naar wereldmacht strevende schurk extra gewicht door veel aandacht te besteden aan de (innerlijke) strijd van de hoofdpersonen. Zowel Bourne als Khan hebben een uiterst gewelddadig en pijnlijk verleden. En daar zit tevens de zwakte van dit boek. Diepgang toevoegen door aandacht te besteden aan de psyche van de hoofdrolspelers kan de kwaliteit verhogen, maar het mag niets afdoen aan waar een J.B.-verhaal niet zonder kan: vaart. Helaas trapt Van Lustbader een paar keer te vaak op deze rem. Jammer is bovendien dat de auteur tot twee keer toe een voortijdig eind van het verhaal weet te voorkomen door een onwaarschijnlijke handeling van één der hoofdpersonages (stuur me gerust een mailtje als je de betreffende passages niet hebt kunnen vinden).
Ondanks de minpunten is Het Bourne Testament een waardige opvolger van de boeken van Ludlum. Het is zoals recensent en thrillerauteur Theo Capel ooit treffend formuleerde: “dunne pap, maar wel pap waar we zeer velen borden vol van lusten”.
23/10/2005
Lezersrecensie
Het Bourne testament
27/09/2004
“In de grensverleggende carrière van Robert Ludlum is er geen enkel ander personage zo pakkend neergezet en heeft het zo ‘s werelds verbeelding aangesproken dan Jason Bourne. In drie van Ludlum’s bestsellers kwam hij ten tonele: Het Bourne bedrog (The Bourne Identity), Het Jason dubbelspel (The Bourne supremacy), en Het Medusa ultimatum (The Bourne ultimatum). Zij blijven Ludlum’s meest gelezen en meest geliefde boeken. Voor het eerst heeft de Estate of Robert Ludlum nu toegegeven aan de vragen van lezers over gans de wereld. Zij hebben bestseller auteur Eric Van Lustbader gevraagd Jason Bourne terug tot leven te brengen in en nieuwe spannende thriller.”
Beide schrijvers voorstellen kan kort gehouden worden. Robert Ludlum overleed in maart 2001. Hij is auteur van een ruime reeks thrillers in het spionage-genre. Van sommige van zijn werken zijn er verfilmingen. Eric Van Lustbader is een zeer gerenommeerd schrijver van Oosterse thrillers. De reeks waarin Nicholas Linnear een rols peelt (De Ninja, De Miko, ...) zijn zijn bekendste werken. Verder heeft hij ook nog boeken in de techno-fantasy wereld. Van Lustbader wekt dus (op vraag van de erven Ludlum) Jason Bourne tot leven voor een periode van een tiental dagen. Hij neemt het hierin terug op tegen een wereldomvattende intrige van terrorisme. Ook deze keer staat hij praktisch alleen. Vanaf het moment dat hij in de gevaren verwikkeld geraakt verdwijnen zijn vrouw en kinderen om pas op het einde gezond en wel terug op te duiken. Ondertussen heeft hij strijd geleverd tegen een uit het ex-Oostblok groep terroristen, een mix van een Hongaarse leider met tsetjeense troepen. De actualiteit speelt dus erg mee. Door dit alles heen wordt Jason achtervolgd door een huurmoordenaar Kahn. Hier kan je een stuk Eric Van Lustbader in terug vinden en deze figuur doet me soms denken aan Do Duc uit zijn boek De Kaisho. Het personage van Kahn is zeer intrigerend en verrassend tot op het einde. Uiteraard wint Jason het pleit. Je vraagt je soms toch wel eens af in welke mate hij nog ‘mens’ is en niet één of ander geprogrammeerde androgeen. Welke fysieke en geestelijke pijnen hij doorstaat en overwint grenzen aan het ... onmenselijke. Alleen al het feit dat er gedurende deze kleine tien dagen nauwelijks geslapen wordt??? Maar dit is eigen aan het neerzetten van zo een persoon.
De plot, de verrassende elementen, het regelmatig ontdekken van wat je hoopt als ‘goed’ dan toch weer aan de foute kant van de spelers terecht komt, laat je toch genieten van dit boek. Wat je ook nog terugvind van Eric is zijn manier om ‘vreemde’ woorden (de originele versies) te gebruiken en dan te verklaren. Het uitwijden over het verleden om de figuren te plaatsen (en dus het boek te kunnen lezen zonder de voorgaande drie) wordt echt niet overdreven gebruikt. Wel om hun psychologische karaktertekening te geven. Van Lustbader heeft ook de vlotte stijl van Ludlum overgenomen: korte stukken wisselend van plaats of dekor, met telkens aan het einde een cliffhanger. Enkele fragmenten die er voor mij uitsprongen:
‘De atmosfeer binnen in het kleine wegrestaurant werd verduisterd door hun woede en verdriet. Het bleek uiteindelijk dat hij in gezelschap was van reisgenoten in de schaduw.’
‘Hij draaide zich weg zonder een woord, en toen hij dit deed zag Bourne Dao in zijn ogen en hij wist in eenzelfde diepere betekenis dat de wereld was veranderd.’
‘Hij voelde het verdere uiteenvallen van zijn leven dat was begonnen op het moment dat Bourne naast hem was komen zitten en hem had aangesproken. “Wie ben jij?” zegde hij.’
Is het een waardig vervolg? Komt Jason echt tot leven? Van Lustbader is in een moeilijke opdracht geslaagd. Misschien een iets te ver duwen in de capaciteiten van de held, maar daar herkennen we een beetje de Oosterse thrillers in. Het is goed leesbaar, vlot geschreven. De spanning wordt er in gehouden, enkel in het middendeel is er een iets te grote verklarende uitwijding over de achtergronden van Kahn.
Beide schrijvers voorstellen kan kort gehouden worden. Robert Ludlum overleed in maart 2001. Hij is auteur van een ruime reeks thrillers in het spionage-genre. Van sommige van zijn werken zijn er verfilmingen. Eric Van Lustbader is een zeer gerenommeerd schrijver van Oosterse thrillers. De reeks waarin Nicholas Linnear een rols peelt (De Ninja, De Miko, ...) zijn zijn bekendste werken. Verder heeft hij ook nog boeken in de techno-fantasy wereld. Van Lustbader wekt dus (op vraag van de erven Ludlum) Jason Bourne tot leven voor een periode van een tiental dagen. Hij neemt het hierin terug op tegen een wereldomvattende intrige van terrorisme. Ook deze keer staat hij praktisch alleen. Vanaf het moment dat hij in de gevaren verwikkeld geraakt verdwijnen zijn vrouw en kinderen om pas op het einde gezond en wel terug op te duiken. Ondertussen heeft hij strijd geleverd tegen een uit het ex-Oostblok groep terroristen, een mix van een Hongaarse leider met tsetjeense troepen. De actualiteit speelt dus erg mee. Door dit alles heen wordt Jason achtervolgd door een huurmoordenaar Kahn. Hier kan je een stuk Eric Van Lustbader in terug vinden en deze figuur doet me soms denken aan Do Duc uit zijn boek De Kaisho. Het personage van Kahn is zeer intrigerend en verrassend tot op het einde. Uiteraard wint Jason het pleit. Je vraagt je soms toch wel eens af in welke mate hij nog ‘mens’ is en niet één of ander geprogrammeerde androgeen. Welke fysieke en geestelijke pijnen hij doorstaat en overwint grenzen aan het ... onmenselijke. Alleen al het feit dat er gedurende deze kleine tien dagen nauwelijks geslapen wordt??? Maar dit is eigen aan het neerzetten van zo een persoon.
De plot, de verrassende elementen, het regelmatig ontdekken van wat je hoopt als ‘goed’ dan toch weer aan de foute kant van de spelers terecht komt, laat je toch genieten van dit boek. Wat je ook nog terugvind van Eric is zijn manier om ‘vreemde’ woorden (de originele versies) te gebruiken en dan te verklaren. Het uitwijden over het verleden om de figuren te plaatsen (en dus het boek te kunnen lezen zonder de voorgaande drie) wordt echt niet overdreven gebruikt. Wel om hun psychologische karaktertekening te geven. Van Lustbader heeft ook de vlotte stijl van Ludlum overgenomen: korte stukken wisselend van plaats of dekor, met telkens aan het einde een cliffhanger. Enkele fragmenten die er voor mij uitsprongen:
‘De atmosfeer binnen in het kleine wegrestaurant werd verduisterd door hun woede en verdriet. Het bleek uiteindelijk dat hij in gezelschap was van reisgenoten in de schaduw.’
‘Hij draaide zich weg zonder een woord, en toen hij dit deed zag Bourne Dao in zijn ogen en hij wist in eenzelfde diepere betekenis dat de wereld was veranderd.’
‘Hij voelde het verdere uiteenvallen van zijn leven dat was begonnen op het moment dat Bourne naast hem was komen zitten en hem had aangesproken. “Wie ben jij?” zegde hij.’
Is het een waardig vervolg? Komt Jason echt tot leven? Van Lustbader is in een moeilijke opdracht geslaagd. Misschien een iets te ver duwen in de capaciteiten van de held, maar daar herkennen we een beetje de Oosterse thrillers in. Het is goed leesbaar, vlot geschreven. De spanning wordt er in gehouden, enkel in het middendeel is er een iets te grote verklarende uitwijding over de achtergronden van Kahn.
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.

