En toen waren er nog maar...

Thriller auteur
Thriller details
En toen waren er nog maar...
(And then there were none, 1939)
Oorspronkelijk verschenen onder de titel: Tien kleine negertjes (1948)


In een afgelegen huis op een eiland zijn tien mensen uitgenodigd door een gastheer die zelf niet verschijnt. Ze zijn volledig van de buitenwereld afgesloten en aangewezen op elkaars gezelschap. Dan wordt er een van hen vermoord… En nog een… En nog een…

Tien kleine negertjes (1939) zal in september 2004 opnieuw verschijnen onder de titel En toen waren er nog maar… ter gelegenheid van de toneelbewerking door Het Thriller Theater, geproduceerd door Lex Passchier Productions. Met in de hoofdrollen o.a.: Hugo Haenen, Tom de Ket, George van Houts, Cas Enklaar en Sandra Mattie. Het toneelstuk is te zien in de Nederlandse theaters van september 2004 tot en met februari 2005.
Recensie
3
Gegarandeerd genoeglijke uurtjes
Op het forum dat bij deze site hoort, wordt wel eens gekeuveld over hoe je de microbe voor dit genre te pakken kreeg en wat dan je eerste thriller was. Uit reacties van forumbezoekers blijkt dat veel mensen begonnen zijn met Agatha Christie. Ik ben geen uitzondering. In de bescheiden boekenkast van mijn ouders stond naast Bartje en de Brönte-omnibus een meerling van Agatha Christie. Ik herinner me nog hoe ik van Christie genoot. Eerst van onze eigen Vierde Vijfling, daarna van mijn vriends Tweede Vijfling. Intussen werd de hele reeks van Christie her-her-heruitgegeven in kleurige pockets en die probeerde ik zo trouw mogelijk te lezen. Ik was vooral fan van Miss Marple. Bij elk nieuw boek nam ik me voor om extra goed op te letten zodat ik zelf de dader op het spoor zou komen. Nooit gelukt.

Jeugdsentiment! Wat lijkt het lang geleden. Maar… inmiddels heb ik zoveel nieuwe en vernieuwende auteurs gelezen, zou die goeie oude Agatha mij, verwend leesnest, nog wel kunnen boeien? Dat vroeg ik me in alle ernst af toen ik En toen waren er nog maar… ofte Tien kleine negertjes in handen kreeg. Uitgever Sijthoff brengt dit boek uit in samenwerking met Het Thriller Theater naar aanleiding van een toneelbewerking.

Uit respect voor alle genoeglijke uurtjes die Christie mij ooit bezorgde, wachtte ik optimale omstandigheden af. Buiten koud en guur, binnen lekker warm en met kaarsjes en een vroege kerstboom extra gezellig. Met een kopje chocomelk binnen handbereik en een kersenpitje achter mijn rug las ik de lotgevallen van tien mensen. Ze worden onder valse voorwendsels naar een verlaten eiland gelokt. Blijkt dat ze allemaal een moord op hun kerfstok hebben en nu zelf één voor één vermoord worden. De moordenaar handelt volgens een kinderrijmpje over tien kleine negertjes. Wie is hij of zij? Het moet iemand van de tien gasten zijn, aangezien er echt niemand anders op het eiland is. Opnieuw kreeg Christie me in de ban. Ik heb weerom extra goed opgelet, maar werd hoe langer hoe wanhopiger… weliswaar hielden mijn 'favorieten' het het langst uit, om op het einde… Ha! Dat ga ik niet verklappen! Mijn advies luidt: als je in de stemming bent om nog eens een lekker ouderwets maar toch spannend detectiveverhaal te lezen, geneer je dan niet en haal Christie (opnieuw?) in huis! Goed voor enkele uurtjes pure ontspanning. En met wat zij voor ons geliefd genre deed, verdient ze het in ere gehouden te worden.
15/12/2004
Lezersrecensie
En toen waren er nog maar...
12/10/2012
5
Wauw wat een geweldig boek is dit zeg! Een prachtig mooi verhaal van 10 personen die, zonder dat ze elkaar kennen, bij elkaar komen op een afgelegen en haast niet te bereiken eiland waarop niets anders dan een groot huis/hotel staat. Ieder van hen heeft in zijn of haar verleden iets gedaan wat de dood van iemand anders tot gevolg had. Ze zijn nooit vervolgd, maar hun daad mag toch niet onbestraft blijven. In de kamer van elk van hen bevindt zich het kinderrijmpje van de 10 kleine negertjes. In eerste instantie wordt er nog om gelachen en gedacht dat het om een grap ging omdat het eiland waarop het hotel staat 'negereiland' heet. Deze gedachte wordt versterkt door de 10 negerpoppetjes die er in het hotel opgesteld staan. Als het groepje in korte tijd steeds kleiner wordt omdat de een na de ander om het leven komt wordt het toch serieus. Iedere keer als er iemand overlijdt verdwijnt er op raadselachtige wijze ook een van de negerpoppetjes. Hoe kunnen de nog overlevenden dit onheilspellende einde van hun leven voorkomen? Eerst moeten ze te weten zien te komen wie de moorden op zijn geweten heeft. Niemand is zijn leven meer zeker en iedereen is verdacht.

Agatha Christie heeft hier een verhaal neergezet met een snufje 'suspicion' van de aller bovenste plank. Ongelofelijk zeg want een geweldig verhaal. Zelfs tegen het einde van het boek zit je je nog af te vragen wie er achter zit. En als ook de laatste van de 10 'negertjes' komt te overlijden zoals in het versje, is er dan nog een 11de persoon op het eiland? En zo ja waar bevindt deze zich dan al die tijd? Geweldig geweldig. Ik kan niet anders zeggen. Echt een 'must read' boek voor de mensen die van spannende verhalen houden. Met recht 5 sterren (omdat je er niet meer mag geven). 5 sterren met een gouden randje dan maar.

Plot: 5 sterren
Spanning: 4 sterren
Leesplezier: 5 sterren
Originaliteit: 5 sterren
Psychologie: 5 sterren



En toen waren er nog maar...
04/11/2011
4
Ik heb dit boek gekozen omdat ik er al eerder van Agatha Christie had gelezen en ik vond haar verhalen altijd zeer sterk.
Het begin van het boek vond ik minder omdat ze uitleg gaf over elke personage. Na paar pagina's wist ik al niet meer wie wie was en wat ze deden. Eenmaal het verhaal begon en dat de moorden werden gepleegd vond ik het verhaal steeds spannender worden. Het boek was niet voorspelbaar, de moorden waren niet voorspelbaar. Ik vond het zeer leuk dat Agatha Christie het gedichtje verbonden heeft met het verhaal.


En toen waren er nog maar...
23/11/2008
5
Toen ik voor het eerst vernam dat ik voor mijn les Nederlands een spannend boek moest lezen, besloot ik om er een van Agatha Christie te nemen, want dat was immers de naam die ik associeerde met detectives.
Ik had reeds enkele van haar boeken gelezen en vond ze allemaal erg spannend en ingenieus bedacht. Ik heb toen het boek Tien Kleine Negertjes gekozen, niettegenstaande dat ik al eerder de verfilming had gezien. Ik dacht dat het minder aangrijpend zou zijn, want ik wist immers hoe de plot in elkaar zat, maar ik had het mis.
Ik had vergeten in welke volgorde de personages gedood werden en wie de dader was. Daardoor had ik heel de tijd het gevoel dat ik wist hoe het in elkaar zat, maar niet heel erg zeker. Het was dan ook leuk om te weten te komen of ik het juist had of niet en daardoor hield het boek me de hele tijd in haar ban.

Dit is voor mijn gevoel het beste boek van Agatha Christie; het idee met de kleine negertjes heeft me altijd geïntrigeerd. Ik had een gevoel van voldoening toen ik het boek uitlas. Het is een aanrader voor iedereen.

En toen waren er nog maar...
03/09/2008
5
Ik las het boek enige tijd geleden, maar ben voortdurend geneigd het weer eens op te pakken. De plot is zeer sterk en ik vind dit een van Christie's beste boeken.
Ik ben een vrij groot fan van haar boeken met Miss Marple en Poirot in de hoofdrol, maar dit boek steekt daar bijna met kop en schouders bovenuit.
En toen waren er nog maar...
02/12/2007
3
Ik heb dit boek gekozen, omdat ik graag eens iets wilde lezen van de alomgeprezen Agatha Christie en de opdracht die ik kreeg was hiertoe de ideale gelegenheid.

Het boek is geïnspireerd op het gelijknamige kinderversje.

8 mensen worden uitgenodigd om naar negereiland te komen, eens ze daar aangekomen zijn, ontmoeten ze daar Mr. en Mevr. Jones, zodat ze voltallig zijn, enkel de gastheer en gastvrouw ontbreken nog. Tijdens het dinner worden ze door de grammofoon allen van moord beschuldigd, vervolgens legt elk van hen uit waarvan ze precies verschuldigd zijn. De volgende ochtend zijn er reeds twee van hen vermoord. De overige acht besluiten om het eiland te verlaten, maar de boot die hen naar het vasteland zou moeten voeren, die komt niet

Het was nogal voorspelbaar wat daarna zou gebeuren en ik voelde het telkens aankomen, wanneer iemand alleen achter bleef, hij vermoord zou worden. Maar de manier waarop Agatha dit verhaal behandeld en de spanning om wie de moordenaar zou kunnen zijn, zorgt ervoor dat het boek blijft boeien tot op het einde.

1 2 3 4 5 6


Login
om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.