22-11-1963
Thriller auteur
Thriller details
22-11-1963
(11/22/63, 2011)
Een `what if’-thriller die langzaam onder je huid kruipt en je niet meer loslaat
22 november 1963: de moord op president J. F. Kennedy. Er zijn veel mensen die geloven dat de wereld er nu veel beter aan toe zou zijn als die moord voorkomen had kunnen worden.
Jake Epping krijgt onverwacht de kans om precies dat te doen: er bevindt zich een doorgang naar 1958 in zijn favoriete hamburgertent. Jake aarzelt niet, neemt een nieuwe identiteit aan en reist naar het verleden.
Hij ontdekt dat het toen lekkerder rook, er minder vliegtuigstrepen in de lucht waren, het leven er langzamer en vriendelijker verliep... maar ook dat het verleden een weerbarstig en gevaarlijk karakter heeft. Het laat zich niet graag veranderen. De belangrijkste troef die het verleden in handen heeft is de liefde, die Jake destijds in het heden ontglipte, maar die hem des te sterker in het verleden verankert.
Lukt het Jake uiteindelijk toch om Kennedy's leven te redden? En wat voor onverwachte, huiveringwekkende consequenties heeft dat in het heden?
22 november 1963: de moord op president J. F. Kennedy. Er zijn veel mensen die geloven dat de wereld er nu veel beter aan toe zou zijn als die moord voorkomen had kunnen worden.
Jake Epping krijgt onverwacht de kans om precies dat te doen: er bevindt zich een doorgang naar 1958 in zijn favoriete hamburgertent. Jake aarzelt niet, neemt een nieuwe identiteit aan en reist naar het verleden.
Hij ontdekt dat het toen lekkerder rook, er minder vliegtuigstrepen in de lucht waren, het leven er langzamer en vriendelijker verliep... maar ook dat het verleden een weerbarstig en gevaarlijk karakter heeft. Het laat zich niet graag veranderen. De belangrijkste troef die het verleden in handen heeft is de liefde, die Jake destijds in het heden ontglipte, maar die hem des te sterker in het verleden verankert.
Lukt het Jake uiteindelijk toch om Kennedy's leven te redden? En wat voor onverwachte, huiveringwekkende consequenties heeft dat in het heden?
Recensie
King schept een wereld van avontuur, spanning, weemoed, humor, nostalgie en beschrijft op briljante wijze een vervlogen tijdbeeld.
Er zijn lezers die de Amerikaanse schrijver Stephen King uitsluitend met het horrorgenre associëren en daarom - ondanks Kings indrukwekkende staat van dienst - nog niets van zijn plusminus zeventig boeken hebben gelezen. Een snelle rekensom leert ons dat de auteur gemiddeld twee boeken per jaar aflevert. Ook dit kan potentiële lezers weerhouden - liever kwaliteit dan kwantiteit, toch? Helemaal mis! King is meer dan alleen horror, trouwe fans weten dat. Met het waanzinnig goed geconstrueerde 22-11-1963 bewijst King dat zíjn balans ‘kwaliteit-kwantiteit’ perfect in evenwicht is. Reis mee in de thrillerversie van Alice in Wonderland, een geloofwaardig sprookje dat niet lang genoeg kan duren.
De 35-jarige Jake Epping, docent aan de scholengemeenschap Lisbon Falls, eet zijn fatburgers het liefst bij Al’s Eethuis. Hij is een van de weinigen want het gerucht gaat dat Al’s spotgoedkope hamburgers uit kattenvlees bestaan. Maar aan het rundvlees van Al mankeert niets, hij koopt zijn spullen in het goedkopere Lisbon Falls van 1958 dat hij via een tijdtunnel in zijn bijkeuken bereikt. De doodzieke Al vertelt Jake over het ‘konijnenhol’ en vraagt hem zijn allerlaatste wens te vervullen: het voorkomen van de moord op John F. Kennedy, en daarmee indirect ook op Martin Luther King en Bobby Kennedy. Ook geen rassenrellen, Vietnam, misschien zelfs geen 9/11, want Al gelooft in het ‘vlindereffect’ waarbij elke verandering tot grote gevolgen in de geschiedenis kan leiden. Tot zijn eigen verbazing gaat Jake akkoord, passeert de alwetende poortwachter van de tijd en noemt zich George Amberson. Na enkele proefreizen - “van al dat gedoe zou je een jetlag krijgen” - voelt hij zich prima thuis in 1958. Hij vindt een baan als docent, want de passie voor zijn vak verloochent zich niet, en wordt bovendien smoorverliefd. Gek genoeg voelen veel personen en situaties vertrouwd aan, patronen lijken zich te herhalen, maar echo’s uit Jakes verleden verstoren zijn nieuwe wereld. Soms benauwt het hem, want het verleden is beangstigend weerbarstig en keert zich tegen hem bij iedere stap die hij verder in de tijd maakt. Bovendien draaien de raderen van de geschiedenis onverbiddelijk door. Al moet Jake twee levens in dit nieuwe leven lijden, hij is vastbesloten de moord op JFK te voorkomen en over zijn eigen schaduw en de waan van de tijd heen te stappen. Vijf jaar heeft hij de tijd. De ellende begon ooit met Lee Harvey Oswald en één zielenpoot uit de weg ruimen bespaart misschien miljoenen levens…
De sympathieke Jake appelleert direct aan ons gevoel om als God de tijd naar je hand te kunnen zetten. Wie zou dat niet willen! King geeft ons daarbij ter overweging hoe vaak ons leven aan toeval onderhevig is. Deze wonderlijke maar uiterst beklemmende tijdreis had de ondertitel ‘ode aan de liefde’ kunnen krijgen, het verhaal behelst sowieso meer dan titel en boekomslag doen vermoeden. King schept een wereld van avontuur, spanning, weemoed, humor, nostalgie en beschrijft op briljante wijze een vervlogen tijdbeeld. Geen internet en mobieltjes, wel krakkemikkige afluistertechnieken, sigarettenrook bij de vleet, Texas’ olievelden die de katoenvelden vervangen, Vertigo, Rear Window, oude Buicks, glanzende Chryslers, onbespoten vlees en groenten, gescheiden toiletten voor blanken en negers, cola uit de tap en een onvriendelijk, naargeestig Dallas. Geen angst voor terrorisme, wel voor de atoombom en het goddeloze communisme.
Niemand kan de geschiedenis herschrijven, de moord op JFK is een gegeven en staat bij velen in het geheugen gegrift, maar meesterverteller King weet fictie en realiteit zodanig in te bouwen dat het onwaarschijnlijke geloofwaardig wordt. En als je wel ongeveer weet welke richting het op gaat, doet King je nog paf staan en excelleert hij in een bloedstollende plot en een ontroerend einde. 22-11-1963 schreeuwt om een lange verfilming. Jonathan Demme (‘Silence of the lambs’) werkt al aan het script.
De 35-jarige Jake Epping, docent aan de scholengemeenschap Lisbon Falls, eet zijn fatburgers het liefst bij Al’s Eethuis. Hij is een van de weinigen want het gerucht gaat dat Al’s spotgoedkope hamburgers uit kattenvlees bestaan. Maar aan het rundvlees van Al mankeert niets, hij koopt zijn spullen in het goedkopere Lisbon Falls van 1958 dat hij via een tijdtunnel in zijn bijkeuken bereikt. De doodzieke Al vertelt Jake over het ‘konijnenhol’ en vraagt hem zijn allerlaatste wens te vervullen: het voorkomen van de moord op John F. Kennedy, en daarmee indirect ook op Martin Luther King en Bobby Kennedy. Ook geen rassenrellen, Vietnam, misschien zelfs geen 9/11, want Al gelooft in het ‘vlindereffect’ waarbij elke verandering tot grote gevolgen in de geschiedenis kan leiden. Tot zijn eigen verbazing gaat Jake akkoord, passeert de alwetende poortwachter van de tijd en noemt zich George Amberson. Na enkele proefreizen - “van al dat gedoe zou je een jetlag krijgen” - voelt hij zich prima thuis in 1958. Hij vindt een baan als docent, want de passie voor zijn vak verloochent zich niet, en wordt bovendien smoorverliefd. Gek genoeg voelen veel personen en situaties vertrouwd aan, patronen lijken zich te herhalen, maar echo’s uit Jakes verleden verstoren zijn nieuwe wereld. Soms benauwt het hem, want het verleden is beangstigend weerbarstig en keert zich tegen hem bij iedere stap die hij verder in de tijd maakt. Bovendien draaien de raderen van de geschiedenis onverbiddelijk door. Al moet Jake twee levens in dit nieuwe leven lijden, hij is vastbesloten de moord op JFK te voorkomen en over zijn eigen schaduw en de waan van de tijd heen te stappen. Vijf jaar heeft hij de tijd. De ellende begon ooit met Lee Harvey Oswald en één zielenpoot uit de weg ruimen bespaart misschien miljoenen levens…
De sympathieke Jake appelleert direct aan ons gevoel om als God de tijd naar je hand te kunnen zetten. Wie zou dat niet willen! King geeft ons daarbij ter overweging hoe vaak ons leven aan toeval onderhevig is. Deze wonderlijke maar uiterst beklemmende tijdreis had de ondertitel ‘ode aan de liefde’ kunnen krijgen, het verhaal behelst sowieso meer dan titel en boekomslag doen vermoeden. King schept een wereld van avontuur, spanning, weemoed, humor, nostalgie en beschrijft op briljante wijze een vervlogen tijdbeeld. Geen internet en mobieltjes, wel krakkemikkige afluistertechnieken, sigarettenrook bij de vleet, Texas’ olievelden die de katoenvelden vervangen, Vertigo, Rear Window, oude Buicks, glanzende Chryslers, onbespoten vlees en groenten, gescheiden toiletten voor blanken en negers, cola uit de tap en een onvriendelijk, naargeestig Dallas. Geen angst voor terrorisme, wel voor de atoombom en het goddeloze communisme.
Niemand kan de geschiedenis herschrijven, de moord op JFK is een gegeven en staat bij velen in het geheugen gegrift, maar meesterverteller King weet fictie en realiteit zodanig in te bouwen dat het onwaarschijnlijke geloofwaardig wordt. En als je wel ongeveer weet welke richting het op gaat, doet King je nog paf staan en excelleert hij in een bloedstollende plot en een ontroerend einde. 22-11-1963 schreeuwt om een lange verfilming. Jonathan Demme (‘Silence of the lambs’) werkt al aan het script.
08/03/2012
Lezersrecensie
22-11-1963
12/03/2013
Bij ons thuis in de voorkamer hingen twee tegels aan de muur: de linker was van John F. Kennedy en de rechter van Martin Luther King. Ik was vier, bijna vijf, toen John Kennedy vermoord werd. Mijn zusje was 11 dagen oud. Ik was zo ’n kind, wat altijd van alles wilde weten en altijd “waarom?” vroeg. Dus daarover wilde ik ook alles weten. Mijn vader heeft mij er veel over verteld. Mijn vader was helemaal overtuigd van de complottheorie, dat de CIA erachter zat. Ik was eigenlijk niet van plan het boek te lezen, juist om weer niet over complottheorieën te horen. Onze zoon heeft het boek cadeau gedaan aan mijn man, nadat hij het zelf ook gelezen had. Toen mijn man het boek uit had, begon onze zoon steeds te vragen, wanneer ik het nu eens zou lezen. Alleen onze zoon is Stephen King- fan en vooral van de horrorverhalen, dus ik dacht toch, dat het niets voor mij zou zijn. Toch maar gedaan, vooral om hem niet teleur te stellen. Het verhaal heeft míj niet teleur gesteld.
Jake Epping is docent Engels aan de scholengemeenschap Lisbon Falls. Hij is alleenstaand en eet vaak een hamburger in Al’s Eethuis, waar ze spotgoedkoop zijn. Het gerucht gaat, dat ze worden gemaakt van kattenvlees. Omdat Jake alleenstaand is vraagt Al Templeton, de uitbater, Jake om zijn missie te volbrengen. In de bijkeuken van zijn hamburgertent zit een gat, waarin je kunt tijdreizen. Elke keer kom je terecht in 1958. Al heeft Jake toegegeven, waarom zijn hamburgers zo goedkoop zijn: hij reist terug in de tijd en koopt daar zijn gehakt. Al heeft niet lang meer te leven, maar wil nog wel, dat er met het tijdreizen één wens volbracht wordt. Hij wil, dat Jake de moord op John F. Kennedy voorkomt, zodat de wereld een betere plaats wordt dan hij nu is. Hij gelooft in het vlindereffect uit de chaostheorie, dat het bewegen van een vlinder op een bepaalde plek het weer aan de andere kant van de planeet kan beïnvloeden. Zo ook met veranderingen in de geschiedenis, die weer grote gevolgen kunnen hebben. Jake is best nieuwsgierig en gaat een paar keer proefdraaien. Als hij uiteindelijk blijft, heeft hij vanaf 1958 de tijd om zich aan de tijd aan te passen. Hij gaat als George Amberson les geven op een middelbare school. Als de bibliothecaresse wordt vervangen door een ander, dan groeit er wat tussen Jake en Sadie. Hij wil eigenlijk helemaal niet meer terug naar het heden.
Het verhaal voert ons terug naar de zestiger jaren, waarin toch heel veel anders is dan nu het geval is. Het leven verloopt relaxter, het is geen race tegen de klok. Er is nog geen internet, er zijn nog geen mobiele telefoons. Soms heeft Jake er wel last van als hij snel even iemand op zou willen bellen, dat hij geen mobieltje heeft. Het eten proeft nog zoals het hoort te zijn, onbedorven en vol smaak. De mensen roken nog als ketters, ze hebben nog geen weet van alle kwalen, die je van roken kunt krijgen. Ook de scheiding van de rassen is nog in beeld. Zelfs een vrouw , die je herinnert aan Rosa Parks wordt nog even genoemd, toen Jake en Sadie met de bus naar Dallas gingen. Ook de muziek van toendertijd komt voorbij om je “in de mood” te houden.
Wie zou niet af en toe de tijd terug willen draaien? Het verhaal zit erg goed in elkaar. Het is af en toe heel ontroerend om te lezen. Het is niet een saai verslag van hoe het geweest zou zijn. Je leeft helemaal mee met Jake, die uiteindelijk zijn grote liefde vindt. Aan het eind loopt het toch weer ander dan je had verwacht. 22-11-1963 is een aanrader, ook al ben je geen Stephen King -fan. Het is een meesterlijk verteld verhaal over keuzes maken en wat al die keuzes weer voor gevolgen kunnen hebben.
Jake Epping is docent Engels aan de scholengemeenschap Lisbon Falls. Hij is alleenstaand en eet vaak een hamburger in Al’s Eethuis, waar ze spotgoedkoop zijn. Het gerucht gaat, dat ze worden gemaakt van kattenvlees. Omdat Jake alleenstaand is vraagt Al Templeton, de uitbater, Jake om zijn missie te volbrengen. In de bijkeuken van zijn hamburgertent zit een gat, waarin je kunt tijdreizen. Elke keer kom je terecht in 1958. Al heeft Jake toegegeven, waarom zijn hamburgers zo goedkoop zijn: hij reist terug in de tijd en koopt daar zijn gehakt. Al heeft niet lang meer te leven, maar wil nog wel, dat er met het tijdreizen één wens volbracht wordt. Hij wil, dat Jake de moord op John F. Kennedy voorkomt, zodat de wereld een betere plaats wordt dan hij nu is. Hij gelooft in het vlindereffect uit de chaostheorie, dat het bewegen van een vlinder op een bepaalde plek het weer aan de andere kant van de planeet kan beïnvloeden. Zo ook met veranderingen in de geschiedenis, die weer grote gevolgen kunnen hebben. Jake is best nieuwsgierig en gaat een paar keer proefdraaien. Als hij uiteindelijk blijft, heeft hij vanaf 1958 de tijd om zich aan de tijd aan te passen. Hij gaat als George Amberson les geven op een middelbare school. Als de bibliothecaresse wordt vervangen door een ander, dan groeit er wat tussen Jake en Sadie. Hij wil eigenlijk helemaal niet meer terug naar het heden.
Het verhaal voert ons terug naar de zestiger jaren, waarin toch heel veel anders is dan nu het geval is. Het leven verloopt relaxter, het is geen race tegen de klok. Er is nog geen internet, er zijn nog geen mobiele telefoons. Soms heeft Jake er wel last van als hij snel even iemand op zou willen bellen, dat hij geen mobieltje heeft. Het eten proeft nog zoals het hoort te zijn, onbedorven en vol smaak. De mensen roken nog als ketters, ze hebben nog geen weet van alle kwalen, die je van roken kunt krijgen. Ook de scheiding van de rassen is nog in beeld. Zelfs een vrouw , die je herinnert aan Rosa Parks wordt nog even genoemd, toen Jake en Sadie met de bus naar Dallas gingen. Ook de muziek van toendertijd komt voorbij om je “in de mood” te houden.
Wie zou niet af en toe de tijd terug willen draaien? Het verhaal zit erg goed in elkaar. Het is af en toe heel ontroerend om te lezen. Het is niet een saai verslag van hoe het geweest zou zijn. Je leeft helemaal mee met Jake, die uiteindelijk zijn grote liefde vindt. Aan het eind loopt het toch weer ander dan je had verwacht. 22-11-1963 is een aanrader, ook al ben je geen Stephen King -fan. Het is een meesterlijk verteld verhaal over keuzes maken en wat al die keuzes weer voor gevolgen kunnen hebben.
22-11-1963
21/02/2013
Mooie mengeling van sf (tijdreizen) en crime (moord en het voorkomen ervan). Het is goed opgebouwd en de plot nauwkeurig uitgewerkt. Als geheel misschien wat lang, al is het heel aangenaam lezen. Fijne sfeertekening van de jaren '60 in Amerika. Vooral na het lezen merkte ik dat het verhaal lang in mijn hoofd bleef zitten.
22-11-1963
02/01/2013
King weet me weer te boeien! Een boek waar je ingezogen wordt en niet meer weg kunt leggen.
22-11-1963
10/11/2012
Ik heb alle films van King gezien, maar dit is het eerste boek dat ik lees. Ik kan kort zijn... het boek is geniaal. Het is een van de beste boeken die ik dit jaar gelezen heb. Het verhaal is uniek, de personnages zijn echt en je wordt mee verscheurd door de keuzes die gemaakt moeten worden. Er zijn veel boeken van King verfilmd die niet hoogstaand zijn, maar als deze ooit uitkomt op het witte doek dan gaat de kassa rinkelen.
Aanrader dus.
Aanrader dus.
22-11-1963
25/02/2012
de eerste jaren dat King met zijn boeken in het Nederlands verscheen was ik 'n echte fan van hem. 'n verfrissende horrorschrijver die heel boeiend kon vertellen zonder dat je aandacht verslapte. hij kon ook zeer goed oude horror-thema's opnieuw tot leven wekken. na het boek Dolores Claiborne begon naar mijn idee het fenomeen "King" in te kakken.
desperation was dan ook het laatste boek wat ik van hem kocht en las. vanaf die tijd toch enkel 'n keer 'n Kingetje geprobeert maar kon het niet tippen aan zijn beginjaren. van de aankondiging "22-11-1963" werd ik ook helemaal niet warm, het boek zag er uit als het "aanzien van 1963" dus absoluut geen thriller. totdat ik de recensies las over dit boek. het maakte me toch nieuwsgierig. het boek over de tijdreizende leraar Jake Epting die enkele jaren voor de moord op Kennedy het tijdperk betreed verteld het verhaal tot 'n dag na de aanslag. over het leven in het verleden, het voorkomen van leed, voorkennis hebben en het verliefd worden op 'n beauty van voor je geboortedatum.
zoals verwacht is King 'n boeiende verteller maar meer ook niet. de moord op Kennedy loopt als 'n rode draad door het verhaal maar de relatie met Sadie komt als water overal doorheen gelekt. naar mijn menig had het boek beter als titel "sadie" kunnen heten. zoals elk boek over tijdreizen is er op het eind 'n paradox, dit is door King maar uiterst magertjes en voorspelbaar gedaan. was er de relatie niet met Sadie dan had het boek maar 2 sterren. dank je Sadie.
blijft nog over dat mijn verwachting dat King ooit nog verhalen schrijft in de stijl van zijn beginperiode dit waarschijnelijk niet meer evenaard
sorry King, je gaat met pensioen
desperation was dan ook het laatste boek wat ik van hem kocht en las. vanaf die tijd toch enkel 'n keer 'n Kingetje geprobeert maar kon het niet tippen aan zijn beginjaren. van de aankondiging "22-11-1963" werd ik ook helemaal niet warm, het boek zag er uit als het "aanzien van 1963" dus absoluut geen thriller. totdat ik de recensies las over dit boek. het maakte me toch nieuwsgierig. het boek over de tijdreizende leraar Jake Epting die enkele jaren voor de moord op Kennedy het tijdperk betreed verteld het verhaal tot 'n dag na de aanslag. over het leven in het verleden, het voorkomen van leed, voorkennis hebben en het verliefd worden op 'n beauty van voor je geboortedatum.
zoals verwacht is King 'n boeiende verteller maar meer ook niet. de moord op Kennedy loopt als 'n rode draad door het verhaal maar de relatie met Sadie komt als water overal doorheen gelekt. naar mijn menig had het boek beter als titel "sadie" kunnen heten. zoals elk boek over tijdreizen is er op het eind 'n paradox, dit is door King maar uiterst magertjes en voorspelbaar gedaan. was er de relatie niet met Sadie dan had het boek maar 2 sterren. dank je Sadie.
blijft nog over dat mijn verwachting dat King ooit nog verhalen schrijft in de stijl van zijn beginperiode dit waarschijnelijk niet meer evenaard
sorry King, je gaat met pensioen
1 2 >
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.



