Hartzeer

Thriller auteur
Thriller details
Hartzeer
(Heart Sick, 2008)
‘Ben je bang?’ vraagt Gretchen.

Hoe erg je ook denkt dat het kan zijn... voor detective Archie Sheridan is het erger. Hij heeft jarenlang gejaagd op Gretchen Lowell, de Beauty Killer, maar toen hij haar bijna had, liep hij in haar val. Ze ontvoerde hem en martelde hem tien dagen lang, en toen heeft ze – niemand weet waarom – hem vrijgelaten en zichzelf aangegeven.

Nu, twee jaar later, is Archie verslaafd aan pijstillers, vervreemd van zijn gezin en heeft hij een obsessie: Gretchen.
Ze zit in de cel, maar ze heeft nog steeds de touwtjes in handen. Ze is slim, sexy, wreed en vals; ze is een schoonheid en een moordenares. Archie moet een nieuwe zaak oplossen en hij heeft haar nodig – zowel om de dader te vangen als om zijn ziel te bevrijden.

Liefde doet pijn, martelende pijn.
Recensie
4
Hartzeer heeft alle kwaliteiten die een goede thriller hoort te hebben en menig lezer zal hier veel plezier aan beleven.
Chelsea Cain is een 35-jarige goedlachse Amerikaanse die met haar gezin in Portland woont. Ze heeft een journalistieke opleiding achter de rug en was een tijdje actief als creative director. Ze schrijft ook columns en publiceerde al enkele boeken maar tijdens de zwangerschap van haar eerste dochter begon ze te schrijven aan haar eerste spannend boek, Hartzeer. Het is – haar eigen woorden citerend – een bloederige thriller geworden.

In Hartzeer maken we kennis met recherheur Archie Sheridan. Hij spendeerde het grootste deel van zijn carrière aan de jacht op Gretchen Lowell, een vrouwelijke psychopate die talloze slachtoffers maakte. Ook Sheridan zelf viel in haar handen, maar bracht het er – amper - levend vanaf. Ondertussen is hij al twee jaar herstellende: de wonden aan zijn lichaam zijn genezen, maar psychisch is hij dit avontuur nog lang niet te boven. Als er dan weer een psychopaat aan het werk gaat in Portland, wil Archie ten koste van alles weer het team leiden dat het onderzoek zal voeren.

Chelsea Cain begint het boek met een opdracht voor haar man: ”Voor Marc Mohan, die zelfs nadat hij het boek had gelezen; van me bleef houden.”. En na het boek zelf gelezen te hebben is het meer dan begrijpelijk dat die man best moedig moet zijn om zijn leven te delen met iemand die zulke gruwelijke en bloederige mishandelingen op papier zet. Qua gruwelijkheden leunt dit boek dan ook zeer dicht aan bij eerste boeken van Mo Hayder en Tess Gerritsen. Ook Karin Slaugher en Cody McFadyen zijn voor de hand liggende referenties als we het over zware mishandeling hebben.

Maar bloederige beschrijvingen alleen maken nog geen goed boek. De schrijfster beseft dit gelukkig ook ten volle want ze besteedt heel wat aandacht aan de geestelijke toestand van het hoofdpersonage en anti-held Sheridan., die net als de andere intrigerende protagonisten, zeer boeiend neergezet wordt. En als die personages dan ook nog eens op een geloofwaardige manier acteren door een lekker weglezend verhaal, worden het echt wel bijna mensen van vlees en bloed waarmee de lezer zich zonder probleem kan vereenzelvigen.

Met een in de gevangenis opgesloten seriemoordenares die nog geregeld bezoek krijgt van een rechercheur, vertoont het verloop van het verhaal wat zijdelingse raakpunten met het alom geprezen De schreeuw van het lam (Silence of the lambs) van Thomas Harris. Maar gelukkig staat het er toch ver genoeg van af om het een doorslagje te noemen.

Hartzeer heeft alle kwaliteiten die een goede thriller hoort te hebben en menig lezer zal hier veel plezier aan beleven. Dit meer dan aardig debuut doet nu al verlangen naar meer van de hand van Chelsea Cain.

02/04/2008
Lezersrecensie
Hartzeer
26/04/2008
5
De hoofdpersoon in dit boek is eigenlijk de veroordeelde moordenares Gretchen Lowell. Dat Archie Sheridan de man is die er uiteindelijk voor gezorgd heeft dat ze gepakt werd, is het meest extreme geval van ‘Stockholm Syndroom’ waar ik ooit over gelezen heb. Archie Sheridan krijgt in Hartzeer te maken met een seriemoordenaar met een voorkeur voor 15-jarige bruinharige schoolmeisjes. Nadat Archie twee jaar heeft kunnen herstellen van de verwondingen die Gretchen hem heeft toegebracht toen hij haar probeerde op te pakken, wordt hij gevraagd de leiding op zich te nemen van een team dat zich met deze moorden bezighoudt.
Geestelijk en lichamelijk verre van hersteld begint Archie, geholpen door zijn uitstekende team, aan deze akelige taak. Bovendien krijgt hij nog een speciaal iemand aan zijn team toegevoegd: journaliste Susan Ward, die mag meelopen om een uitgebreid portret over Archie en zijn werk te schrijven. Niet dat Archie dit zo graag wil, maar de burgemeester heeft het verzonnen om de politie een betere naam te geven.

Goed, Stockholm Syndroom dus. Het verschijnsel dat er op neerkomt dat een gijzelaar een heel speciale band opbouwt met zijn of haar gijzelnemer. Dit is Archie overkomen. Natuurlijk niet omdat hij het zo graag wilde. Tijdens het verhaal over de jacht op de moordenaar krijgen we in tergend beeldende flash backs te lezen hoe Archie in de klauwen van Gretchen viel. En later wat ze allemaal met hem deed… en hoe hij tenslotte, zwaargewond en stervende, door haar gered werd. Waarop Gretchen in de cel belandde, en Archie haar daar nog elke zondag bezoekt.
De journaliste Susan Ward is een redelijk gewone jonge vrouw. Toegegeven, ze heeft een hippiemoeder en ze verft haar haar roze, maar verder is ze toegewijd en serieus. Ze heeft echter wel een probleem met relaties: ze valt op oudere mannen. Welke rol dit speelt in het verhaal kan ik niet uitleggen zonder te veel van de plot weg te geven.

Archie doet zijn werk zo goed mogelijk, terwijl hij de helft van de tijd high is van de pijnstillers en de héle tijd aan Gretchen denkt. Chelsea Cain heeft er uiteraard voor gezorgd dat naarmate het verhaal vordert, duidelijker wordt hoe zeer het verleden van Gretchen en de huidige zaak met elkaar te maken hebben.
Een boek om letterlijk ademloos uit te lezen. Een boek waarin de auteur laat zien een groot inzicht te hebben in de menselijke geest. Chelsea Cain is een groot schrijftalent.
Hartzeer
20/03/2008
2
'Mwah' is een goede samenvatting van dit boek. Het gaat om een niet bijster spannend clichéverhaal over een serialkiller dat body moet krijgen door enkele onfrisse scènes. Dit lukt echter maar half en ook de karakters zijn niet echt interessant. Ook jammer dat het verhaal zelf weinig diepgang kent en niet erg geloofwaardig is. Gelukkig is het boek niet te dik en redelijk vlot geschreven, zodat er toch nog een (klein) pluspunt is te melden.

1 2


Login
om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.