De ogenverzamelaar
Thriller auteur
Thriller details
De ogenverzamelaar
(Der Augensammler, 2012)
Eerst doodt hij de moeder, dan ontvoert hij het kind. De vader heeft 45 uur de tijd om het kind te vinden. Als hij de deadline niet haalt, overlijdt het kind. Maar dan is de gruwel nog niet voorbij: bij alle teruggevonden lijken ontbreekt het linkeroog.
Elk spoor ontbreekt, maar er is een mogelijke getuige: een blinde fysiotherapeut die door fysiek contact het verleden van haar patiënten kan zien. Mogelijk heeft ze recentelijk de ogenverzamelaar behandeld…
Elk spoor ontbreekt, maar er is een mogelijke getuige: een blinde fysiotherapeut die door fysiek contact het verleden van haar patiënten kan zien. Mogelijk heeft ze recentelijk de ogenverzamelaar behandeld…
Recensie
De spanning is op bepaalde momenten zó bloedstollend, dat je jezelf nog geen plaspauzemoment gunt.
Met de epiloog beginnen is niet nieuw, maar zelden begint een boek zo intrigerend en provocerend als De ogenverzamelaar van de Duitse thrillerauteur Sebastian Fitzek. De lezer wordt nota bene geadviseerd níet verder te lezen, want “Het protocol van de afschuw zou niemand in handen mogen vallen. Zelfs niet in die van je ergste vijand”. Slimme Fitzek, hij weet best dat wij dan juist het tegenovergestelde doen. Gelukkig maar!
Alex Zorbachs geprezen talenten als onderhandelingsrechercheur worden van de een op de andere dag gereduceerd tot nul. Een verkeerde beoordeling van een geesteszieke die een baby van een viaduct af wil gooien, nekt hem. Hij wordt journalist bij een sensatiekrant, waar men blij is met de primeurs vanwege de ‘inside information’ vanuit zijn oude beroep. Dit komt ook van pas bij alle artikelen over de sadist die eerst de moeder vermoordt en vervolgens haar kind ontvoert. De vader krijgt vijfenveertig uur de tijd om zijn kind te vinden, anders sterft het. Extra wreed is dat bij de altijd te laat gevonden slachtoffertjes het linkeroog ontbreekt. Wanneer Alex’ portemonnee op de vierde plaats delict wordt gevonden, krijgt hij van de politie het voordeel van de twijfel maar zijn voorkeursbehandeling - vanwege de goede oude tijd - is voorbij. Alina, een blinde fysiotherapeute, kruist zijn pad. Door haar gave in het verleden te kunnen kijken, is ze ervan overtuigd dat ze ‘de ogenverzamelaar’ behandeld heeft. Alex en Alina vinden aanknopingspunten naar de ontvoerde 9-jarige Tobias en bijgestaan door de jonge krantenhulp, Frank, belandt het drietal in een gruwelijk en levensgevaarlijk spel. De ogenverzamelaar wint elke spelronde en vindt zelfs Alex’ veiliggewaande toevluchtsoord…
Fitzek scoort behendig in het aanwakkeren van onze collectieve woede over het krenken van weerloze kinderen en ontlokt ons beklemmende vragen waarop je het antwoord niet wilt weten; nou ja, eigenlijk wel natuurlijk. Want waarom ontvoert de ogenverzamelaar de kinderen, waarin sluit hij ze op, wat doet hij met ze? De suggestieve met mystiek omgeven vertelstijl kan - ook voor mensen met een sterke geest - nogal intens zijn. Fitzek plaatst geestelijke kwellingen boven lichamelijke. Dat is goed, want de ergste gruwel zit meestal in ons hoofd.
Het basisverhaal is misschien niet origineel (moorden, ontvoering) maar de gevarieerde invalshoek van meeslepende vertelperspectieven met cursieve intermezzi voor een extra toonzetting is het wel. De boven de hoofdstukken wegtikkende tijd tot afloop van het ultimatum en de omgekeerde paginanummering vormen samen met de aftellende stopwatch en Alina’s bijzondere gave een knap bedachte symboliek. Mooi is de analogie tussen de blinde vrouw, het verwijderde linkeroog bij de kinderlijkjes en de metaforische blindheid die ons pas later duidelijk wordt. En wat een cynische stoutheid om juist een blinde een prominente rol te geven in een boek als de De ogenverzamelaar. Fitzek deed onthullend researchwerk naar de donkere wereld van de blinden en met hun hulp kon hij het personage Alina treffend neerzetten. Vraagt u zich wel eens af hoe blinden dromen en waarom er bij veel telefoons en toetsenborden een markeerpuntje op de ‘5’ zit?
Het risico van het creëren van een nachtmerrie is de overdrijving, in facto Fitzeks valkuil. Om de geloofwaardigheid erin te houden, zou enige relativering op zijn plaats zijn. Maar het zal de fans van de vooral in Duitsland op een voetstuk geplaatste auteur worst zijn. Resteren de vele plotwendingen, waarbij de spanning op bepaalde momenten zó bloedstollend is, dat je jezelf nog geen plaspauzemoment gunt.
De ingenieus bedachte eindplot voelt als een uitzichtloos vonnis: levenslang!
LEES OOK TIP:
De therapie van Sebastian Fitzek
Alex Zorbachs geprezen talenten als onderhandelingsrechercheur worden van de een op de andere dag gereduceerd tot nul. Een verkeerde beoordeling van een geesteszieke die een baby van een viaduct af wil gooien, nekt hem. Hij wordt journalist bij een sensatiekrant, waar men blij is met de primeurs vanwege de ‘inside information’ vanuit zijn oude beroep. Dit komt ook van pas bij alle artikelen over de sadist die eerst de moeder vermoordt en vervolgens haar kind ontvoert. De vader krijgt vijfenveertig uur de tijd om zijn kind te vinden, anders sterft het. Extra wreed is dat bij de altijd te laat gevonden slachtoffertjes het linkeroog ontbreekt. Wanneer Alex’ portemonnee op de vierde plaats delict wordt gevonden, krijgt hij van de politie het voordeel van de twijfel maar zijn voorkeursbehandeling - vanwege de goede oude tijd - is voorbij. Alina, een blinde fysiotherapeute, kruist zijn pad. Door haar gave in het verleden te kunnen kijken, is ze ervan overtuigd dat ze ‘de ogenverzamelaar’ behandeld heeft. Alex en Alina vinden aanknopingspunten naar de ontvoerde 9-jarige Tobias en bijgestaan door de jonge krantenhulp, Frank, belandt het drietal in een gruwelijk en levensgevaarlijk spel. De ogenverzamelaar wint elke spelronde en vindt zelfs Alex’ veiliggewaande toevluchtsoord…
Fitzek scoort behendig in het aanwakkeren van onze collectieve woede over het krenken van weerloze kinderen en ontlokt ons beklemmende vragen waarop je het antwoord niet wilt weten; nou ja, eigenlijk wel natuurlijk. Want waarom ontvoert de ogenverzamelaar de kinderen, waarin sluit hij ze op, wat doet hij met ze? De suggestieve met mystiek omgeven vertelstijl kan - ook voor mensen met een sterke geest - nogal intens zijn. Fitzek plaatst geestelijke kwellingen boven lichamelijke. Dat is goed, want de ergste gruwel zit meestal in ons hoofd.
Het basisverhaal is misschien niet origineel (moorden, ontvoering) maar de gevarieerde invalshoek van meeslepende vertelperspectieven met cursieve intermezzi voor een extra toonzetting is het wel. De boven de hoofdstukken wegtikkende tijd tot afloop van het ultimatum en de omgekeerde paginanummering vormen samen met de aftellende stopwatch en Alina’s bijzondere gave een knap bedachte symboliek. Mooi is de analogie tussen de blinde vrouw, het verwijderde linkeroog bij de kinderlijkjes en de metaforische blindheid die ons pas later duidelijk wordt. En wat een cynische stoutheid om juist een blinde een prominente rol te geven in een boek als de De ogenverzamelaar. Fitzek deed onthullend researchwerk naar de donkere wereld van de blinden en met hun hulp kon hij het personage Alina treffend neerzetten. Vraagt u zich wel eens af hoe blinden dromen en waarom er bij veel telefoons en toetsenborden een markeerpuntje op de ‘5’ zit?
Het risico van het creëren van een nachtmerrie is de overdrijving, in facto Fitzeks valkuil. Om de geloofwaardigheid erin te houden, zou enige relativering op zijn plaats zijn. Maar het zal de fans van de vooral in Duitsland op een voetstuk geplaatste auteur worst zijn. Resteren de vele plotwendingen, waarbij de spanning op bepaalde momenten zó bloedstollend is, dat je jezelf nog geen plaspauzemoment gunt.
De ingenieus bedachte eindplot voelt als een uitzichtloos vonnis: levenslang!
LEES OOK TIP:
De therapie van Sebastian Fitzek
17/04/2012
Lezersrecensie
De ogenverzamelaar
10/03/2013
Het eind is het begin en de redding van de een is het verlies van de ander. Dat is in het kort de strekking van het boek. Het verhaal wordt vanuit een aantal gezichtspunten beschreven: van de vroegere rechecheur en nu journalist Alexander Zorbach, de blinde Alina - die door een speciale gave gebeurtenissen kan zien en in contact is geweest met De ogenverzamelaar, de derde hoofdpersoon. Deze moordenaar speelt spelletjes met de dood tot gevolg: uit een gezin wordt de moeder vermoord en het kind / de kinderen ontvoerd en 'verstopt' waarna de vader een bepaald aantal uren heeft om het kind te zoeken. De moordenaar speelt het spel op zijn manier eerlijk: hij laat aanwijzingen achter. Houdt de vader genoeg van zijn kind om het te kunnen redden? Zo niet, dan sterft het kind onherroepelijk..... Zorbach komt op zijn spoor en samen met de aanwijzingen die de blinde Alina 'ziet' gaat hij op jacht. Komt hij op tijd om de ontvoerde Tobias en zijn zus Lea - de kinderen van zijn minnares - te redden?
Het verhaal komt langzaam, bijna te langzaam, op gang, waardoor het eerste deel lastig te lezen is. Maar als de rem er eenmaal af gaat, is Fitzek niet meer te stoppen. Jammer dat hij geen kans heeft gezien dat gevoel het hele boek door te geven. Daarmee zou het boek bij mij hogere ogen scoren......
(De score is naar mijn mening 3,5 ster, maar heb het naar beneden afgerond.)
Het verhaal komt langzaam, bijna te langzaam, op gang, waardoor het eerste deel lastig te lezen is. Maar als de rem er eenmaal af gaat, is Fitzek niet meer te stoppen. Jammer dat hij geen kans heeft gezien dat gevoel het hele boek door te geven. Daarmee zou het boek bij mij hogere ogen scoren......
(De score is naar mijn mening 3,5 ster, maar heb het naar beneden afgerond.)
De ogenverzamelaar
09/03/2013
Fitzek is een klasse schrijver en dat heeft hij met De ogenverzamelaar maar weer eens bewezen. Het is een super spannend boek geworden en hij heeft zijn creativiteit weer botgevierd zowel wat betreft het onderwerp als de uitwerking. Met elk boek heeft hij andere invalshoeken en originele onderwerpen. Ditmaal maken we kennis met de wereld van de blinden. In zijn nawoord legt hij trouwens ook uit dat hij zijn kennis hieromtrent heeft van de blinden zelf. Het deed je regelmatig eens nadenken en het was interessant.
Ook in dit boek heeft hij een eigenaardigheidje ingebouwd, hij begint met de epiloog en eindigt met de proloog en het raarst van al, de bladzijden van het boek tellen af ipv op. Dat is even wennen toch, voor zover je de bladzijden in het oog houdt natuurlijk. Het versterkt echter nog meer het gevoel van spanning dat er sowieso is omdat er een deadline is om de kinderen terug te vinden.
En Fitzek heeft het heel ordelijk gehouden, boven ieder hoofdstuk staat er netjes een tijdsaanduiding, nog zoveel uren en minuten tot de afloop van het ultimatum, en er staat ook het personage vanuit wiens perspectief het hoofdstuk geschreven is. Heel handig en gemakkelijk.
Fitzek weet zijn verhalen toch wel heel erg knap te brengen en af en toe zelfs op een humoristische wijze. Spanning, hoogoplopend soms, originaliteit, af en toe gruwelijke scènes, goede plot met verrassende plotwendingen, het zit er allemaal in. Psychologisch is het minder goed uitgewerkt, de personages bleven eerder oppervlakkig, maar het verhaal staat helemaal in het teken van spanning en actie. Het was een boek dat je zo vlug mogelijk wil uitlezen en het was ook nog eens interessant. Het leesplezier lag dan ook zeer hoog en daar doen we het toch voor, vijf sterren dus voor mij.
Ook in dit boek heeft hij een eigenaardigheidje ingebouwd, hij begint met de epiloog en eindigt met de proloog en het raarst van al, de bladzijden van het boek tellen af ipv op. Dat is even wennen toch, voor zover je de bladzijden in het oog houdt natuurlijk. Het versterkt echter nog meer het gevoel van spanning dat er sowieso is omdat er een deadline is om de kinderen terug te vinden.
En Fitzek heeft het heel ordelijk gehouden, boven ieder hoofdstuk staat er netjes een tijdsaanduiding, nog zoveel uren en minuten tot de afloop van het ultimatum, en er staat ook het personage vanuit wiens perspectief het hoofdstuk geschreven is. Heel handig en gemakkelijk.
Fitzek weet zijn verhalen toch wel heel erg knap te brengen en af en toe zelfs op een humoristische wijze. Spanning, hoogoplopend soms, originaliteit, af en toe gruwelijke scènes, goede plot met verrassende plotwendingen, het zit er allemaal in. Psychologisch is het minder goed uitgewerkt, de personages bleven eerder oppervlakkig, maar het verhaal staat helemaal in het teken van spanning en actie. Het was een boek dat je zo vlug mogelijk wil uitlezen en het was ook nog eens interessant. Het leesplezier lag dan ook zeer hoog en daar doen we het toch voor, vijf sterren dus voor mij.
De ogenverzamelaar
24/12/2012
Naar aanleiding van boven staande recensies las ik het boek.
De dader kwam voor mij niet als een verassing. Op zich geen reden om het boek niet naast me neer te leggen. Persoonlijk vind ik ook Alina met haar gave via lichamelijk contact in het verleden te kunnen duiken niet geloofwaardig. Daarbij is Alina vanaf haar 3e levensjaar blind en ik heb de indruk dat Fitzek in haar belevingswereld af en toe de plank misslaat.Daar tegenover staat dat hij soms ook met details aankomt waar ik zelf nog nooit bij stil gestaan heb.
De dader kwam voor mij niet als een verassing. Op zich geen reden om het boek niet naast me neer te leggen. Persoonlijk vind ik ook Alina met haar gave via lichamelijk contact in het verleden te kunnen duiken niet geloofwaardig. Daarbij is Alina vanaf haar 3e levensjaar blind en ik heb de indruk dat Fitzek in haar belevingswereld af en toe de plank misslaat.Daar tegenover staat dat hij soms ook met details aankomt waar ik zelf nog nooit bij stil gestaan heb.
De ogenverzamelaar
17/12/2012
Bijzonder spannend 'achterstevoren' geschreven thriller.Een race tegen de klok. Kan de journalist kinderen redden van een seriemoordenaar. Zelfs nadat hij zelf hoofdverdacht word? En hoe zit het met zijn eigen zoontje...
De ogenverzamelaar
12/08/2012
Dit boek was een genot om te lezen, en ik lieg zeker niet als ik zeg een van de beste boeken die ik heb gelezen. Het boek verrast je al door de bladzijden die aftellen en waarmee je al van in het begin in de vraag zit waarom hij dit doet.
Het verhaal zit vol met spanning, leest zeer vlot en het boek is niet makkelijk weg te leggen. Alle vragen worden opgelost en het verhaal blijft na het lezen in je hoofd zitten.
Dit wekte mijn nieuwsgierigheid naar de schrijver op en ik ben zeker klaar om nog meer boeken van hem te lezen
~Chati
Het verhaal zit vol met spanning, leest zeer vlot en het boek is niet makkelijk weg te leggen. Alle vragen worden opgelost en het verhaal blijft na het lezen in je hoofd zitten.
Dit wekte mijn nieuwsgierigheid naar de schrijver op en ik ben zeker klaar om nog meer boeken van hem te lezen
~Chati
1 2 >
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.

