De mond gesnoerd
Thriller auteur
Thriller details
De mond gesnoerd
(Silent Scream, 2012)
Vier studenten stichten brand in een leegstaand gebouw. Wanneer ze tot hun verbijstering een meisje op de bovenste verdieping in paniek op het raam zien bonken, realiseren ze zich wat ze hebben aangericht en slaan ze op de vlucht.
Wat ze niet weten is dat iemand hen gadeslaat…
Wat ze niet weten is dat iemand hen gadeslaat…
Recensie
Enerzijds is het een spannend verhaal waarvan de plot deugt, de personages echt en realistisch zijn en ook nog vlot is geschreven. Anderzijds zijn de laatste hoofdstukken wel erg clichématig.
Karen Rose won in 2011 met haar elfde thriller De mond gesnoerd de Amerikaanse RITA-award voor 'Best Romantic Suspense of 2011'. Een toepasselijke prijs voor deze thriller waarin een liefdesverhaal een grote rol speelt.
Uit protest tegen de bebouwing van een stuk natuurgebied steken vier studenten een, naar zij denken, leegstaand appartementencomplex in brand. Wanneer ze vluchten voor het vuur, zien ze een meisje voor het raam. Het is te laat om haar te redden, zodat het meisje omkomt in de vlammenzee. Hun actie is ongemerkt gefilmd door een brute moordenaar, die hen daarna chanteert met de beelden en hen dwingt nog meer branden te stichten.
Rechercheur Olivia Sutherland en brandweerman David Hunter onderzoeken de brand en de dood van het meisje, en ook die van een doodgeschoten beveiligingsbeambte. Al snel ontdekken ze dat het een gecompliceerde zaak is, net zo ingewikkeld als hun relatie.
Ongeveer halverwege het boek wordt het duidelijk wie de moordenaar en afperser is. Het verhaal verandert op dat moment van een whodunit in een kat-en-muisspel. De vraag hierbij is of Olivia en David in staat zullen zijn om hem te pakken, voordat hij meer slachtoffers kan (laten) maken. De overgang in het verhaal gaat vloeiend en Rose slaagt er in het verhaal op spanning te houden.
De mond gesnoerd zorgde na lezing voor dubbele gevoelens. Enerzijds is het een spannend verhaal waarvan de plot deugt, de personages echt en realistisch zijn en ook nog vlot is geschreven. Helaas zijn aan de andere kant de laatste hoofdstukken van het boek wel erg clichématig. Na de voorspelbare ontknoping worden alle lijntjes te keurig afgehandeld. Juist met een verhaal als dit, zou de lezer verwachten dat er iets blijft schrijnen of knagen. En alle stampende seksscènes tussen David en Olivia voegen weinig toe aan het verhaal. 'Show, don’t tell' was een beter uitgangspunt geweest.
Beangstigend is dat niet de moordenaar en zijn moorden voor koude rillingen zorgt, maar het gemak waarmee hij in de laptops en de smartphones duikt en daarmee in het privéleven van zijn slachtoffers. Hij kan dit omdat iedereen gebruik maakt van gratis wifi zonder over de gevolgen na te denken. Bij te lang nadenken hierover liggen paranoïde gevoelens op de loer en gaat de lezer de beveiliging van de internetverbinding nog eens goed controleren.
Uit protest tegen de bebouwing van een stuk natuurgebied steken vier studenten een, naar zij denken, leegstaand appartementencomplex in brand. Wanneer ze vluchten voor het vuur, zien ze een meisje voor het raam. Het is te laat om haar te redden, zodat het meisje omkomt in de vlammenzee. Hun actie is ongemerkt gefilmd door een brute moordenaar, die hen daarna chanteert met de beelden en hen dwingt nog meer branden te stichten.
Rechercheur Olivia Sutherland en brandweerman David Hunter onderzoeken de brand en de dood van het meisje, en ook die van een doodgeschoten beveiligingsbeambte. Al snel ontdekken ze dat het een gecompliceerde zaak is, net zo ingewikkeld als hun relatie.
Ongeveer halverwege het boek wordt het duidelijk wie de moordenaar en afperser is. Het verhaal verandert op dat moment van een whodunit in een kat-en-muisspel. De vraag hierbij is of Olivia en David in staat zullen zijn om hem te pakken, voordat hij meer slachtoffers kan (laten) maken. De overgang in het verhaal gaat vloeiend en Rose slaagt er in het verhaal op spanning te houden.
De mond gesnoerd zorgde na lezing voor dubbele gevoelens. Enerzijds is het een spannend verhaal waarvan de plot deugt, de personages echt en realistisch zijn en ook nog vlot is geschreven. Helaas zijn aan de andere kant de laatste hoofdstukken van het boek wel erg clichématig. Na de voorspelbare ontknoping worden alle lijntjes te keurig afgehandeld. Juist met een verhaal als dit, zou de lezer verwachten dat er iets blijft schrijnen of knagen. En alle stampende seksscènes tussen David en Olivia voegen weinig toe aan het verhaal. 'Show, don’t tell' was een beter uitgangspunt geweest.
Beangstigend is dat niet de moordenaar en zijn moorden voor koude rillingen zorgt, maar het gemak waarmee hij in de laptops en de smartphones duikt en daarmee in het privéleven van zijn slachtoffers. Hij kan dit omdat iedereen gebruik maakt van gratis wifi zonder over de gevolgen na te denken. Bij te lang nadenken hierover liggen paranoïde gevoelens op de loer en gaat de lezer de beveiliging van de internetverbinding nog eens goed controleren.
10/09/2012
Lezersrecensie
De mond gesnoerd
27/10/2012
Vier studenten steken een leegstaand appartementencomplex in brand. Wat zij niet weten is dat een man hun acties op video vastlegt. En wat de man niet weet is dat een student ziet wat hij doet. Wat de vier studenten ook niet weten is dat het complex niet leeg is. Als de brand eenmaal woedt zien zij een meisje op de derde verdieping schreeuwen om hulp maar het is te laat en zij komt bij de brand om het leven. Wat begint als brandstichting eindigt in moord.
Brandweerman David Hunter is bij de blussings- en bergingswerkzaamheden betrokken en wordt zeer tegen zijn zin geconfronteerd met politierechercheur Olivia Sutherland. De twee hebben elkaar ooit gekend en willen het liefst bij elkaar uit buurt blijven. Er volgen meer branden en Olivia en haar collega's ontdekken overeenkomsten met branden die twaalf jaar geleden door milieuactivisten werden gesticht. Maar die branden hadden geen doden tot gevolg. Is de groep SPOT van twaalf geleden opnieuw in actie gekomen met een andere werkwijze of gaat het hier om een heel andere misdaad?
Karen Rose weet hoe zij een goed verhaal in elkaar moet zetten. De actie spat van de pagina's af en de spanning stijgt met iedere bladzijde die je omslaat. Zelfs het feit dat je halverwege het boek weet wie de dader is doet op geen enkele manier afbreuk aan de snelheid en de spanning van het verhaal. Er komen veel personages in voor die redelijk goed worden uitgewerkt maar nooit echte diepte krijgen. Plotwendingen zijn er ook voldoende en sommige verrassend. Wat dat betreft alle hulde.
En toch had ik nadat ik het boek had dichtgeslagen een paar bedenkingen. De relatie tussen David en Olivia vond ik soms irritant en van een aantal passages druipen de cliche's en die stereotype sentimentaliteit af, die je vaak in Amerikaanse misdaadromans en films tegenkomt.. Je moet ervan houden maar ik vind het een min. En de stroperige sex tussen David en Olivia ..het zal er wel bijhoren maar als je leest waarom zij elkaar liever uit de weg gaan, komt het een beetje ongeloofwaardig over.
Dit alles neemt niet weg dat Karen Rose met De mond gesnoerd een spannende, overtuigende en meeslepende misdaadroman heeft geschreven die garant staat voor een aantal uren prima leesgenot. En dat is wat iedere liefhebber uiteindelijk wil.
Brandweerman David Hunter is bij de blussings- en bergingswerkzaamheden betrokken en wordt zeer tegen zijn zin geconfronteerd met politierechercheur Olivia Sutherland. De twee hebben elkaar ooit gekend en willen het liefst bij elkaar uit buurt blijven. Er volgen meer branden en Olivia en haar collega's ontdekken overeenkomsten met branden die twaalf jaar geleden door milieuactivisten werden gesticht. Maar die branden hadden geen doden tot gevolg. Is de groep SPOT van twaalf geleden opnieuw in actie gekomen met een andere werkwijze of gaat het hier om een heel andere misdaad?
Karen Rose weet hoe zij een goed verhaal in elkaar moet zetten. De actie spat van de pagina's af en de spanning stijgt met iedere bladzijde die je omslaat. Zelfs het feit dat je halverwege het boek weet wie de dader is doet op geen enkele manier afbreuk aan de snelheid en de spanning van het verhaal. Er komen veel personages in voor die redelijk goed worden uitgewerkt maar nooit echte diepte krijgen. Plotwendingen zijn er ook voldoende en sommige verrassend. Wat dat betreft alle hulde.
En toch had ik nadat ik het boek had dichtgeslagen een paar bedenkingen. De relatie tussen David en Olivia vond ik soms irritant en van een aantal passages druipen de cliche's en die stereotype sentimentaliteit af, die je vaak in Amerikaanse misdaadromans en films tegenkomt.. Je moet ervan houden maar ik vind het een min. En de stroperige sex tussen David en Olivia ..het zal er wel bijhoren maar als je leest waarom zij elkaar liever uit de weg gaan, komt het een beetje ongeloofwaardig over.
Dit alles neemt niet weg dat Karen Rose met De mond gesnoerd een spannende, overtuigende en meeslepende misdaadroman heeft geschreven die garant staat voor een aantal uren prima leesgenot. En dat is wat iedere liefhebber uiteindelijk wil.
De mond gesnoerd
08/07/2012
Karen Rose doet het toch elk jaar weer om een razend spannende thriller af te leveren. Vanaf de 1e pagina ben je geboeid en wordt je het verhaal ingesleept, om met een diepe zucht het boek dicht te slaan en te denken jammer het boek is alweer uit. Als ze elk jaar op dit niveau blijft schrijven, dan blijf ik elk jaar uitkijken naar mei.
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.

