Het tribunaal van de ziel

Thriller auteur
Thriller details
Het tribunaal van de ziel
(Il tribunale delle anime, 2012)
Terwijl Rome wordt geteisterd door onophoudelijke regenbuien, bestuderen twee mannen in een café in de buurt van het piazza Navona een dossier. Er is een meisje verdwenen. Misschien in ze ontvoerd, maar als ze nog in leven is, is er niet veel tijd meer. Clemente is de leider, Marcus is een penitenziere, getraind om afwijkende elementen in een misdaad op te sporen en de verborgen kanten van het kwaad te ontdekken. Marcus is het enige die het meisje kan redden.
Hun pad kruist dat van Sandra, een politiefotograaf. Zij legt ogenschijnlijk onbetekenende details vast, omdat ze weet dat zich daarin aanwijzingen bevinden die naar de dader kunnen leiden.
Op zoek naar het meisje stuiten ze op een reeks moorden, die een gruwelijk patroon kennen: iemand brengt onbestrafte moordenaars in contact met de nabestaanden van hun slachtoffers. Wanneer gerechtigheid niet meer mogelijk is, is er alleen nog de keuze tussen vergeving en wraak.
Recensie
4
Er zijn geen losse eindjes, Carrisi houdt alles goed in de hand.
Donato Carrisi heeft een echte rotkop. Op de foto op de zijflap staat de auteur van Het tribunaal van de ziel met samengeknepen ogen en een verbeten trek om zijn mond. Maar beoordeel een een boek niet alleen op de omslag of op het hoofd van zijn auteur. Carrisi is jurist en criminoloog en schrijft al sinds 1999 scenario’s voor film en tv. Een uitstekende combinatie om thrillers te schrijven. Zijn onderzoek naar criminelen levert hem de ideeën voor zijn boeken. Zo is in zijn eerste boek De souffleur een belangrijke rol weggelegd voor een moordenaar die anderen ertoe brengt om voor hem te moorden. Schrijven voor tv en film oefent een auteur in de kunst van het doseren en vasthouden van spanning. De combinatie scenarioschrijven en criminologie blijkt ook in Carrisi’s nieuwe boek weer goed te werken.

De titel Het tribunaal van de ziel verwijst naar de orde van de penitenzieri. Eeuwenlang hebben mensen hun zonden opgebiecht aan priesters. De doodzonden werden verzameld door het Vaticaan en de penitenzieri oordeelden tijdens tribunalen over de zielen van de daders. Zij zetten hun kennis van het kwaad ook in om misdaden op te lossen en eventueel de politie te tippen. Een van de penitenzieri volgt het spoor van een uitzonderlijke seriemoordenaar, een zogenaamde transformist, een moordenaar die de identiteit van zijn slachtoffers tot in detail overneemt. Het onderzoek van de priester leidt tot een ingenieuze verwikkeling rondom een aantal moorden, een politiefotografe en het verleden van de priester zelf. Carrisi weet de lezer continu op het verkeerde been te zetten totdat uiteindelijk, op de laatste pagina’s, de laatste onverwachte draai aan het verhaal wordt gegeven.

Het verhaal klinkt ingewikkeld en dat is het ook. Carrisi zet veel verhaallijnen uit, niet alleen in het heden maar ook in het verleden. Toch houdt hij de aandacht van de lezer vast en weet hij het verhaal overzichtelijk te houden. Er zijn geen losse eindjes, Carrisi houdt alles goed in de hand. Hij is een auteur met een toegankelijke stijl. Hij pakt je vanaf de eerste pagina en voert je in één adem mee naar het einde. In die zin lijkt Het tribunaal van de ziel op de thrillers van Dan Brown. En ja, er komt ook een geheime orde in voor en het speelt in Rome, maar daar stoppen de overeenkomsten. Zo doet de continu vallende regen denken aan de film Seven, maar eigenlijk is het boek van Carrisi nergens mee te vergelijken. Er zitten wel elementen in van andere boeken en films, maar als geheel staat het op zichzelf en is het origineel, dankzij de twee bijzondere elementen - de penitenzieri en de transformist - waarop het verhaal is gebouwd, en dankzij het uitstekende auteurschap van Donato Carrisi.
12/07/2012
Beoordeling:
plot
4
spanning
4
leesplezier
4
schrijfstijl
4
originaliteit
4
psychologie
4
Lezersrecensie
Het tribunaal van de ziel
13/09/2012
3
Donato Carrisi noemt zelf Het tribunaal van de ziel een roman. De Nederlandse uitgever geeft er het predicaat literaire thriller aan. Voor mij heeft Carrisi het meeste gelijk.
Niet ieder boek waarin moorden worden gepleegd zijn thrillers. Dat bewijst dit verhaal wel. Het tribunaal van de ziel is een indrukwekkende story over het bestaan van de penitenziere. Een oud geestelijke die door zijn ervaringen (b.v. door het veelvuldig biecht horen) zoveel kennis van moorden heeft en die ook in kan zetten om moordenaars te ontmaskeren.
Sandra Vega is werkzaam bij de technische recherche als David Leonie tijdens zijn werk om het leven komt. Al snel komt ze er achter dat haar grote liefde niet is verongelukt maar ter dood is gebracht.
Clemente en Marcus enkele verdwijningen van jonge meisjes aan het onderzoeken.

Deze twee primaire verhaallijnen worden nog vergezeld in vele sublijntjes die allen ten doel hebben om de moordpartijen en Rome te doen stoppen.
Carrisi eist opperste concentratie van zijn lezers om met volle aandacht aan Het tribunaal van de ziel te gaan beginnen. Alleen dan is het mogelijke de structuur te ontdekken en de logica achter zijn bedoelingen te begrijpen. Met toelichting over de rollen die door De Kerk in het verleden zijn gespeeld en betekenis van een aantal nog bestaande gebouwen in het historische Rome.
Geen thriller, wel een indrukwekkend en stevig verhaal!
Het tribunaal van de ziel
29/07/2012
5
Deze tweede van Carrisi is een indrukwekkend en een zeer complex boek. De eerste zin intrigeert je al meteen 'Het lijk deed zijn ogen open'.
Het verhaal begint 'vandaag' in een kort hoofdstukje en dan springt het onmiddellijk naar vijf dagen geleden. Tussen de vijf dagen voorafgaand aan het nu zijn er dan nog verschillende hoofdstukken van een jaar geleden. Carrisi gebruikt een handige tijdsaanduiding tijdens het verloop van deze vijf dagen.
Het onderwerp is niet gewoon, een transformistische seriemoordenaar. En dan de rol van de penitenzieri,ook onbekend. Het moet gezegd dat Carrisi ondanks de complexiteit van het boek, het toch overzichtelijk en boeiend heeft kunnen houden. Niet alleen dankzij de vele plotwendingen, hij prikkelt de lezer ook voortdurend door steeds iets van de sluier op te lichten en je desondanks toch in het ongewisse te laten. En dan is er nog de duiding van de karakters, hij heeft dat schitterend gedaan.
En wat me nog het meest in het oog sprong, is de wijsheid die spreekt uit het verhaal en de dialogen. Carrisi is nochtans maar in 1973 geboren, ofwel heeft hij op korte tijd veel levenservaring op gedaan ofwel is hij een 'oude' geest. Ik was absoluut onder de indruk van zijn levenswijsheid. Van opleiding is hij jurist en criminoloog maar dit verklaart het niet helemaal.
Het tribunaal van de ziel is een gelaagd boek en origineel. Het is niet zozeer spannend, alhoewel het zijn momenten heeft, maar enorm goed geconstrueerd en heel boeiend, het overstijgt het thrillergenre. Donato Carrisi is een meester in zijn vak.


Login
om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.