Crimezone.nl

Wanneer Martin Molin na smeekbedes van zijn vriendin Lisette uiteindelijk met haar meegaat naar een familieweekend, kan hij niet vermoeden wat een dramatische wending dit weekend zal nemen. Al tijdens het eerste diner valt de pater familias dood neer. Hij blijkt te zijn vergiftigd door cyanide. Aangezien ze door de sneeuwstorm afgesloten zijn van de bewoonde wereld neemt Martin het onderzoek op zich. Van de hele familie lijkt er maar een echt verdriet te hebben van het overlijden van de oude man. De rest, inclusief de vriendin van Martin, lijkt zich alleen maar druk te maken om de erfenis.

Beetje een tegenvaller dit kleine dunne boekje. Het lijkt meer een tussendoortje. Het speelt zich wel af in Fjällbacka en Martin Molin heeft een hoofdrol maar dat is dan ook zo'n beetje de enige overeenkomst met de rest van de boeken.

Wat een aanfluiting; verhaal dat al veel te vaak is beschreven door andere auteurs. Politieagent gaat met zijn vriendin een weekend naar haar familie. Er vindt een moord plaats op het eiland dat van de buitenwereld is afgesloten; alle familieleden zijn verdacht. Jammer, dit slappe, dodelijk saaie en voorspelbare scenario, dat ook nog eens zeer simpel beschreven is. Want waar is de altijd boeiende, vernieuwende, spannende schrijfstijl van Camilla Läckberg opeens gebleven? Na 160 pagina's gelezen te hebben, bleef ik met een leeg en verveeld gevoel achter. Dat zegt wel iets overhet gebrek aan inhoudelijke kwaliteit in Sneeuwstorm en Amandelgeur.

Variaties op een thema. Dat is wat sneeuwstorm en amandelgeur is. Een beetje Gosford Park en een beetje Hercule Poirot zorgen ervoor dat dit niet het meest originele boekje is.

Waarom Läckberg ervoor gekozen heeft om een dergelijk dun boekje te schrijven, weet ik niet. Misschien dat het al wat uitgekauwde thema hier wel debet aan is.

Het boekje zelf is aardig om te lezen. Het heeft echter niet de spanning die een sterke thriller moet én kan hebben. De meeste spanning wordt veroorzaakt door de intriges binnen de niet al te vriendschappelijke familieband.

Sneeuwstorm en amandelgeur is geen boek waar je eens goed voor gaat zitten. Nee, het is gewoon een aardig tussendoortje.