In haar eer

Thriller auteur
Thriller details
In haar eer
(2012)
Sherlock Holmes is terug. Ditmaal niet als de klassieke speurder met zijn pet en pijp, maar in de gedaante van strafadvocate Femke Wolzak. Met gebruikmaking van Holmes' vlijmscherpe deductie en observatie ontrafelt zij de toedracht van een verkrachting.

Als Femke vervolgens de verdediging van de verkrachter op zich neemt, wordt dat haar niet in dank afgenomen. Bij haar firma Wolzak, Spreeuwenberg en Spreeuwenberg doet men namelijk geen zedenzaken, maar alleen zware misdaad. Het conflict tussen de partners loopt hoog op. En niet alleen meldt zich ondertussen een tweede verkrachter bij haar, ook waart er een lustmoordenaar rond door Amsterdam - een zieke geest in een gezond lichaam, een man zonder medelijden en zonder gezicht, die akelig dicht bij Femke in de buurt komt.
Recensie
2
De plot is allesbehalve consistent, de constructie is wankel en verdient geen schoonheidsprijs.
Legal thriller die met een kijkje achter de schermen van een Nederlands advocatenkantoor nog het meeste doet denken aan een matige aflevering van een (Amerikaanse) dramaserie op televisie. Strafrechtadvocate Femke Wolzak treedt weer aan in In haar eer, het vijfde deel uit de thrillerserie van Tess Franke. Dat Tess Franke een pseudoniem is van auteur Gert Jan de Vries is bij het bespreken van deze thriller van direct belang, aangezien de misstanden ontsproten aan een mannelijke fantasie gevoelig kunnen liggen. Met name bij vrouwen.

Femke pleit voor verdachten. Niet per definitie slechteriken, want soms is een verdachte domweg ‘slachtoffer’ van de ongelukkige samenloop van omstandigheden waardoor hij of zij toevallig de aangewezen dader is. Gert Jan de Vries neemt in In haar eer een aanzienlijk risico de sympathie van zijn(vrouwelijke) lezers te verspelen door Femke een verkrachtingszaak op zich te laten nemen. Tegen het beleid in van het advocatenbureau waar zij een van de partners is, en spraakmakender nog: ze verdedigt de man die zijn vriendin (al dan niet) heeft verkracht. De scheidslijn tussen vrijwillige en gedwongen seks is soms subjectief en hoe dan ook moeilijk aantoonbaar, maar Femke wint de zaak. In zaken als deze is het gros van de samenleving echter niet gauw bereid zijn oordeel bij te stellen en de vrijgesprokene pleegt zelfmoord omdat hij niet kan leven met de schande. Wat beschouwt kan worden als een bekentenis, maar dit terzijde.

Een lange aanloop, maar dan begint het voor Femke pas echt. Ze wordt benaderd door een plastisch chirurg die door haar verdedigd wil worden in een zaak die een cliënte tegen de kliniek van hem en zijn zakenpartner aanspant. De cliënte is verkracht, en hoewel daarvan bewijs te over is, blijft de man bij hoog en laag beweren dat hij onschuldig is. Femke weigert de zaak, hij valt haar lastig en komt vervolgens op vreemde wijze om.

Op dit punt, halverwege het boek, is het nog ongemakkelijk onzeker welke kant de hortende en stotende plot lijkt op te gaan. Diverse hoofdstukken zijn geschreven vanuit een onbekend ik-perspectief van een (of misschien meerdere) mannelijke personage(s). In dit perspectief worden de vreselijkste verkrachtingen gepleegd en de vrouwen gruwelijk afgeslacht.
Een andere grote zijlijn in de plot is Femkes probleem in de werksfeer; haar zakenpartners willen haar kwijt. De anders zo uitgesproken, vastberaden advocate is nu zo vertwijfeld dat ze hulp zoekt bij een oud-studiegenote die haar adviseert in wat een frauduleuze kwestie lijkt te zijn.

Alsof de volledig naast elkaar lopende verhaallijnen niet al genoeg verwarren, zijn hier en daar ook nog stukken ingevoegd uit een zogenaamde thriller die Femkes vriend Ben over haar schrijft. De Agatha Christie zoals hij haar neerzet staat in schril contrast met Femkes huidige optreden en de details in beschreven zaak — berustend op de kliniekverkrachting — stroken niet met de waarheid. Wanneer alle verhaallijnen onverhoopt uiteindelijk toch samen komen, wordt achteraf — à la Agatha Christie — de zaak verklarend doorbesproken. Verklarend? Helaas, de lezer moet zo nodig nog één keer op het verkeerde been worden gezet. Flauw met koude-douche-effect.

In haar eer werkt op meerdere fronten storend. De plot is allesbehalve consistent, de constructie is wankel en verdient geen schoonheidsprijs. Femkes leven heeft in dit vijfde deel veel weg van een meanderende soap. De druppel is de aangezwengelde discussie rond de stelling dat mannen — als dader! — evengoed ‘slachtoffer’ zijn in een verkrachtingzaak. Tamelijk stuitend. Zoals Femke zelf haar opponenten geregeld de mond snoert: "géén gezwatel, alstublieft!" Gauw op naar een volgend, hopelijk beter deel.
08/11/2012
Beoordeling:
plot
2
spanning
3
leesplezier
2
schrijfstijl
2
originaliteit
3
psychologie
2
Lezersrecensie
In haar eer
23/09/2012
3
Femke Wolzak is strafrechtadvocate en partner bij het prestigieuze Amsterdamse advocatenkantoor Wolzak, Spreeuwenberg en Spreeuwenberg. Zij neemt de verdediging op zich van Nick Knijnenberg, een neef van haar partner Ben Scherpenzeel. Hij wordt verdacht van verkrachting. De partners bij WSS zijn het er niet mee eens dat Femke een zedenzaak doet en dat leidt tot grote onenigheid.

Er meldt zich een tweede man die van verkrachting wordt verdacht en als Femke besluit ook deze zaak op zich te nemen wordt de situatie op het advocatenkantoor explosief. Daarnaast wordt Amsterdam ook opgeschrikt door een nietsontziende moordenaar die op gruwelijke wijze zijn lusten botviert op niets vermoedende vrouwen. En Femke zal met hem geconfronteerd worden.........

In haar eer is de vijfde misdaadroman van de Nederlandse schrijver Tess Franke. Eerder verschenen De Inwijding, De beproeving, De bezieling en Maskerade. Met Maskerade werd Tess Franke op de longlist voor de Gouden Strop 2011 geplaatst. Femke Wolzak is jong, gedecideerd, scherp en heeft een goed ontwikkeld analytisch vermogen. Deze eigenschappen komen haar goed van pas want zij belandt regelmatig in uiterst precaire situaties.

De schrijfstijl is sprankelend en beeldend en doorspekt met de nodige humor. De zwarte en zware kant van het verhaal wordt daardoor wat lichter. Er zijn veel dialogen die heel natuurlijk klinken waardoor personages herkenbaar overkomen. Sommige passages zijn erg expliciet maar nooit ranzig of vulgair. De ontknoping van het verhaal is voorspelbaar maar toch flitsend en snel als de 24-uren van Le Mans.

In haar eer is een lekker lezende en geslaagde misdaadroman met een beladen maar goed verhaal, herkenbare en menselijke personages en geloofwaardige plotwendingen; soms voorspelbaar maar de moeite van het lezen beslist waard. Femke Wolzak speelt wat mij betreft een aangename en overtuigende rol in de Nederlandse misdaadliteratuur. Femke moet blijven.


Login
om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.