De jonge Wallander

Thriller auteur
Thriller details
De jonge Wallander
(Pyramiden, 2004)
Wat is er allemaal met Wallander gebeurd vóór het begin van de romanserie? Wanneer Wallander de arena betreedt is hij tweeënveertig jaar, bijna drieënveertig. Hij is dan al lang bij de politie, hij is getrouwd geweest, gescheiden, heeft een kind, en is op zekere dag uit Malmö vertrokken om zijn geluk in Ystad te beproeven. De jonge Wallander bevat vijf episoden uit het leven van Kurt Wallander voordat hij op 8 januari 1990 in Moordenaar zonder gezicht als inspecteur geïntroduceerd wordt.
Recensie
3
Na het lezen van dit afsluitende deel ben ik dan ook heel erg benieuwd naar al het nieuwe dat de toekomst gaat brengen.
Hoewel de reeks van Henning Mankell over inspecteur Kurt Wallander met De Blinde Muur in feite is afgesloten, verscheen er eerder dit jaar toch nog een aanvulling in de vorm van deze bundeling met vijf verhalen. Hierin komen de jaren van Wallander aan bod die voorafgingen aan het eerste boek in deze serie en krijgen de lezers inzicht in zijn jonge jaren. Een heel aardig gegeven, vooral omdat het Mankell de mogelijkheid bood een aantal zaken te verklaren die in de acht voorgaande delen regelmatig om de hoek kwamen kijken. Het huwelijk van Kurt Wallander bijvoorbeeld en – vooral – zijn pijnlijk scheiding. Maar ook zijn eerste jaren bij de politie, de messteek die bijna een einde aan zijn leven had gemaakt en de verhuizing van zijn vader naar het platteland van Löderup. En natuurlijk ook diens plotselinge vakantie naar Egypte en het begin van de ziekte die Rydberg, het grote voorbeeld van Kurt Wallander, uiteindelijk fataal zou worden.

De twee grootste verhalen zijn tevens de twee belangrijkste redenen om dit boek aan te schaffen. Los van het feit dat iedere fan van Mankell uiteraard zijn of haar verzameling compleet wil hebben. De eerste stappen van Wallander als politieagent en zijn verkering met Mona zijn prachtig leesmateriaal. Ondanks dat hij nog geen echte rechercheur is, blijkt zijn enorme ambitie al aanwezig te zijn en komt zijn verloofde regelmatig op de tweede plaats. Maar ik moet eerlijk zeggen dat zij ook wel heel weinig geduld met hem heeft en je zou haast zeggen dat het huwelijk vanaf het eerste moment gedoemd was om te mislukken. Na het verhaal rondom de messteek is ook het afsluitende verhaal over de moord op een drugsdealer en twee oudere vrouwen van een zeer hoog niveau. De vader van Kurt Wallander is daarin prominent aanwezig en zorgt voor behoorlijk wat problemen. Daarnaast zijn ook de mankementen aan de auto van de inspecteur weer een duidelijke rode draad, evenals zijn doorlopend lege koelkast en zijn moeite om regelmatig de was te kunnen doen.

In totaal telt De Jonge Wallander ruim vijfhonderd pagina’s, maar het is opvallend dat er een veel groter lettertype is gebruikt dan in de voorgaande boeken. Hierdoor is deze bundel een heel stuk dikker (en dus ook duurder) uitgevallen dan eigenlijk nodig was geweest. Een beetje geldklopperij van de uitgeverij, maar de mooie uitvoering van het boek maar weer veel goed. De drie kortere verhalen zijn duidelijk minder dan de twee reeds genoemde en maken dat het totaal net niet de kwaliteit krijgt die zo kenmerkend is voor de boeken van Henning Mankell. Maar uiteraard is het wel leuk om een aardig overzicht te krijgen van het verleden van Kurt Wallander en het maakt de serie nu op een goede manier helemaal af. Persoonlijk heb ik de boeken van Henning Mankell vrij laat ontdekt, maar heb ik ze uiteindelijk in een paar maanden tijd allemaal gelezen. Na een wat weifelend begin kan ik mij inmiddels een grote fan noemen en heb ik van een groot aantal boeken enorm genoten. Na het lezen van dit afsluitende deel ben ik dan ook heel erg benieuwd naar al het nieuwe dat de toekomst gaat brengen en hoop ik dat de nieuwe boeken snel in een vertaling worden uitgebracht.

Ik hoop dat Linda Wallander in de voetsporen van haar vader kan treden en dat het Henning Mankell gaat lukken om voor de tweede keer een serie van grote allure af te leveren. Maar bovenal hoop ik dat in die nieuwe delen ook nog regelmatig iets over Kurt Wallander te lezen zal zijn en dat de vele fans op die manier toch nog te weten gaan komen of de oude inspecteur zijn dromen kan gaan verwezenlijken. Een oude boerderij net buiten Ystad, een nieuwe vrouw en mogelijk één of twee honden. Ik gun het hem namelijk van harte…
21/11/2004
Lezersrecensie
De jonge Wallander
01/05/2012
4
Grappig om eerst De Jonge Wallander te lezen.
De eerste vier verhalen smaakten naar meer, het vijfde verhaal was wat uitgebreider,meer verhaallijnen, meer privébeslommeringen. Maakt niet uit...Mankell weet bijna, als geen ander, zo'n mooie literaire en psychologische opbouw in zijn boeken te verwerken dat je als lezer alleen maar denkt: "Gelukkig dat er nog heel veel boeken van deze auteur zijn!"
De jonge Wallander
28/09/2006
5
Het boekje De piramide, geschenk voor de nationale pocketboeken week, is een verhaal uit De jonge Wallander.
Een kleine 2 jaar geleden schreef ik al een stukje over het boek De jonge Wallander. Onlangs kreeg ik dit boekje in handen en heb dat ene verhaal "De piramide" nu voor de tweede keer gelezen. Dit verhaal vind ik een van mijn meest mooie verhalen. Het beschrijft een Wallander, net na zijn scheiding, aan het begin van zijn eenzaamheid. Ook voor een deel nog maar net op het toppunt van zijn functie, met zijn vragen, zijn onzekerheden en twijfels. Het verhaal is meesterlijk beschreven met een proza waar je de rillingen van krijgt. Het verhaal spint zich uit over zo'n 175 bladzijden, en er zit kop en staart aan, meesterlijke klasse! Zoals zo vaak vergeet je de boeken ook weer, dat was in eerste instantie ook voor een deel bij dit boek, maar nu het weer te hebben herlezen kan ik het een iedere Wallander fan van harte aanbevelen, Mankell in topvorm.
De jonge Wallander
20/06/2006
3
Dit boek dat eigenlijk een bundeling is van 5 verhalen waarvan het oudste begint in 1969 en het recentste stopt waar Moordenaar zonder gezicht begint.
In de eerste drie verhalen (“De messteek”, “De breuk” en “De man op het strand”) worden bepaalde, voor de trouwe lezer bekende, karaktertrekken van Kurt, zoals daar zijn het handelen op eigen houtje en de sympathie voor de kansarme Afrikaan in Zweden nog eens extra in de verf gezet in niemandalletjes van verhaallijnen. Ze komen mij over als tussendoortjes, ook al beweert Mankell zelf in het voorwoord het tegendeel.

De twee laatste verhalen “De dood van de fotograaf” en “De piramide” benaderen het gebruikelijke niveau van Mankells pennenvruchten: voorvallen waar de logische verklaring enkel maar gevonden wordt door langdurig denken, overleggen en terug denken. Maar de compactheid van de verhalen, en het feit dat de motieven van de daders in een epiloog of aparte secie worden verklaard, geven me toch weer een wrang gevoel. Met spijt moet ik vaststellen dat Mankells vertelstijl niet goed tot zijn recht komt in korte verhalen

Het boek voegt dus weinig of niets toe aan Wallanders personage, en ik verdenk de uitgeverijen, en bij uitbreiding Mankell, ervan dit boek op de markt gegooid te hebben om een te lange periode tussen twee boeken te breken. Ontgoocheld neem ik afscheid van Kurt: het was één boek te veel.
De jonge Wallander
01/09/2005
5
Toen ik het laatste boek van de acht-delige serie met inspecteur Kurt Wallander in de hoofdrol uitgelezen had, was het net of ik afscheid had genomen van een goeie vriend. Ik was me aan de eigenzinnige maar sympathieke Zweedse speurder gaan hechten. Het was een man van vlees en bloed geworden, met zijn goede en slechte kanten. Henning Mankell zelf kwam blijkbaar ook niet los van zijn hoofdpersonage. Daarom schreef hij dit boek, een samenbundeling van vijf verhalen eigenlijk. Hierin kom je te weten hoe Kurt Wallander op zijn eenentwintigste bij de politie is terechtgekomen. Je bent getuige van zijn kennismaking met Mona, zijn latere echtgenote. Je maakt de geboorte van hun dochter Linda, en zijn echtscheiding mee.

In de loop van de vijf verhalen wordt je de hele evolutie die Wallander zowel in zijn privé-leven als in zijn professioneel leven meemaakt, uit de doeken gedaan. Met heel veel plezier ben ik een paar van zijn kleine eigenaardigheden te weten gekomen. Een voorbeeld: voor elke temperatuur gedurende de natte en koude Zweedse winters heeft hij een aparte trui. 's Morgens staat ie op en het eerste wat hij doet is naar de buitentemperatuur kijken om te weten welke trui hij die dag zal aantrekken. Dit typeert hem. Zijn vader die een rode draad is in al de 'Wallander-boeken' speelt ook hier weer een belangrijke rol.

Uiteraard is dit boek niet alleen belangrijk om te weten hoe het leven van Wallander verliep vóór die bewuste achtste januari 1990, tevens zijn het vijf echt spannende verhalen, geschreven in de typische sobere, 'to the point' schrijfstijl zo eigen aan Henning Mankell.
Ik kan dus alleen maar in superlatieven spreken over de schrijfsels van Mankell en heb weeral genoten van iedere letter in dit boek.
Normaal herlees ik nooit een boek, maar voor de hele Wallander-serie wil ik een uitzondering maken. Ooit zal ik ze allemaal herlezen. Dat zegt genoeg toch?
De jonge Wallander
06/12/2004
3
De jonge Wallander, een bundeling van vijf verhalen over de jaren vóór de aanvang van de achtdelige Wallanderreeks, belicht vooral wat de echte fan al weet: het stukgelopen huwelijk met Mona, de ziekte van Wallanders mentor Rydberg, collega Martinson die zijn ambities al begint te tonen. Zelfs de gebroken armleuning van Wallanders bezoekersstoel duikt al op. Verder zijn de verhalen zoals alle verhalen zijn: (te) kort. Als ik Wallander zal onthouden en geen haar op mijn hoofd die daaraan twijfelt, zal het vooral dankzij die acht andere fantastische Wallanderboeken zijn.


1 2


Login
om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.