Carambole

Thriller auteur
Thriller details
Carambole
(Carambole, 2007)
Op een regenachtige nacht veroorzaakt de onder invloed rijdende Pieter Clausen een dodelijk ongeluk. Het slachtoffer laat hij langs de kant van de weg liggen.
Een paar dagen later ontvangt Clausen een brief waaruit blijkt dat iemand hem herkend heeft en hem geld afhandig wil maken. Clausen is niet van plan om zich te laten afpersen en vermoordt degene die de tas met geld komt ophalen.
Commissaris Reinhart en zijn collega’s doen extra hun best als blijkt dat de vermoorde jongeman Erich van Veeteren is, de zoon van de voormalige commissaris.
Recensie
4
Psychologisch kunstwerk
Dat een aaneenschakeling van onverwachte gebeurtenissen bepalend kan zijn voor de rest van je leven is het centrale thema in Carambole, het nieuwste boek van Hakan Nesser (1950) de met prijzen overladen Zweedse schrijver.

Op een mistige en regenachtige nacht rijdt een dronken man op een landweg een zestienjarige jongen dood. De man die bang is voor de consequenties verzwijgt het ongeluk. Maar er is een ooggetuige geweest. Dagen later krijgt de man een brief waarin hem verzocht wordt een geldbedrag van 10.000 Euro in een plastic zak in een vuilnisbak van een restaurant bij de plaatselijke golfbaan te deponeren. Zoniet, dan zal zijn laffe doorrijden aan de politie worden gemeld. De man wacht zijn afperser op en vermoord hem. Het blijkt de zoon te zijn van de gepensioneerde commissaris Van Veeteren. De politie en de getraumatiseerde Van Veeteren zetten alles op alles om de moordenaar te pakken. Die wordt opnieuw gechanteerd en heeft in zijn wanhoop inmiddels een derde moord gepleegd. Het ziet er niet naar uit dat dit de laatste zal zijn.

Hakan Nesser is een begenadigd schrijver die in een uiterst sober taalgebruik waaruit alle overbodige franje is weggesneden, een gedegen politieroman weet neer te zetten.
Op integere en gevoelige wijze behandelt hij een van de moeilijkste onderwerpen denkbaar: een vader die hoort dat zijn zoon vermoord is. Nesser beschrijft het rouwproces van de vader (Van Veeteren) op een manier die door merg en been gaat. Hij verpakt het grootst denkbare menselijk drama in prachtig proza, doordrenkt met wanhoop, schuldgevoel en onmacht.

Daarnaast biedt het onderwerp Nesser ruim baan voor levensbeschouwelijke zaken, de onontkoombaarheid van gebeurtenissen, lotsbestemming, de chaostheorie en het feit dat een kleine sneeuwbal kan uitgroeien tot een allesvernietigende lawine. Voor de onschuldige automobilist die uit lijfsbehoud in enkele dagen uitgroeit tot een moordenaar is het leven “een gedetermineerde doodsdans.”

Terwijl de politie vrijwel al het speurwerk doet en Van Veeteren in dat opzicht slechts een marginale rol speelt, is de impact van zijn aanwezigheid groot. Een paar keer is hij het die cruciale informatie ontdekt waardoor het onderzoek vooruitgang boekt.

Knap is de wijze waarop Nesser diverse verhaallijnen door elkaar rijgt. We zien de gebeurtenissen wisselend door de ogen van de politie die met weinig resultaat geestdodend en tijdrovend onderzoek doet, door de ogen van de rouwende Van Veeteren, maar ook door de ogen van de onbekende moordenaar, een gewoon functionerende man die door een ongelukkige wending van het noodlot zijn toekomst onder zijn handen ziet afbrokkelen. Door het wisselend perspectief wordt duidelijk dat morele kanten op verschillende wijze geïnterpreteerd kunnen worden.

Duidelijk wordt ook dat de grens tussen geluk en ongeluk smal is, het verschil tussen goed en kwaad miniem. In ieder van ons schuilt een slachtoffer en dader tegelijk. Carambole is een prachtig geschreven boek, met diep inzicht in de psychologie van de mens en diep doorleefde karakters. Donker van toonzetting, maar met ontelbare kleine humoristische intermezzo’s. Jaloersmakend mooi.
23/08/2007
Lezersrecensie
Carambole
12/08/2010
3
CARAMBOLE: de speelbal wordt geraakt door twee andere ballen. Op het ogenblik dat de biljartbal zich in beweging zet en de twee andere ballen met een kleine of grote snelheid raakt, ligt de eindbestemming van alle ballen onherroepelijk vast, hoewel niemand op voorhand hun lot kan bepalen.

In die zin is Carambole het zinnebeeld van dit spannende detectiveverhaal. Ene Pieter Claussen, zijn antecedenten worden aanvankelijk bewust vaag gehouden, rijdt onder invloed van alcohol, een jonge voetganger dood, maar weigert zijn verantwoordelijkheid op te nemen. Hij pleegt vluchtmisdrijf en hoopt zich hierdoor heel wat miserie te besparen. Het vluchtmisdrijf is het ogenblik waarop de biljartbal zich in beweging zet en alle ballen in het spel in beweging zet. Het lot van Pieter Claussen is bezegeld, want er is een getuige die niet naar de politie gaat, maar de dader afperst. Claussen doodt de vermeende afperser en hoopt dat hiermede de zaak van de baan is.

Doch diegene die het geld kwam ophalen was Erich Van Veeteren, de zoon van de oud-politiecommissaris. Derhalve zet de politie alles op alles om de zaak op te lossen. Hoe een biljartbal rollen kan!

Deze thriller van Håkan Nesser is opnieuw een erg spannend en bijzonder onderhoudend verhaal van zo’n 300 pagina’s lang, netjes onderverdeeld in 39 hoofdstukjes, hetgeen de leesbaarheid bevordert.

Het is niet echt een topper, maar toch een erg aangenaam boek om te lezen. De figuren zijn mooi beschreven, er zit een behoorlijke vaart in het verhaal en bovendien weten wij meer dan de politie, ook omdat we van het begin af de dader kennen. De spanning in deze thriller zit evenwel in de zoektocht van de politie naar de dader, wiens motieven ze bovendien niet kennen. En toch geeft de auteur niet alles vrij over de dader, dat komt pas op het einde van de roman, zodat ook wij niet in het bezit zijn van alle puzzelstukjes.

De tragische les van dit boek is dat ook normale mensen, door het stellen van een impulsieve daad, hun leven in een noodlottige richting kunnen zien belanden.

Dit boek kent een verfilmde versie (Commissaris Van Veeteren: Carambole) die onlangs op TV werd uitgezonden.
Carambole
04/09/2007
4
"Van Veeteren, bekend van TV" prijkt prominent via een goudkleurige sticker op de omslag van Carambole. Na Mankell's reeks over Wallander, is het Nesser's hoofdpersoon Van Veeteren die "tot leven" wordt gebracht. Wij krijgen de serie helaas pas in het najaar via de KRO te zien, maar De Geus speelt er nu al handig op in.

Al lijkt het op eerste gezicht misleidend. Want commisaris Van Veeteren, bekend van de eeuwige tandenstokers, het genieten van een groot glas koel bier, culinaire hoogstandjes en het potje schaak, heeft zich terug getrokken in het antiquariaat en slijt zijn dagen met het uitzoeken van opgekochte collecties boeken en met zijn nieuwe liefde.

Commissaris Rheinhart zwaait inmiddels de scepter op het bureau en op een enkele nieuwe agent na, zijn het de bekende gezichten van Jung, Rooth en Ewa Moreno die het team vormen dat de misdaad bestrijdt. Zo ook in Carambole, dat uiterst pijnlijk van start gaat.

Een hopeloos verliefde jongen smacht naar die eerste keer met zijn vriendin. Ze zijn alleen thuis, maar haar twijfel is voelbaar. Haar moeder kan ieder moment thuiskomen, en ze geeft nog niet toe. De jongen moet geduld hebben. Na een laatste kus, de allerlaatste kus, gaat hij op huis aan. Hij mist de laatste bus, en besluit het stuk dan maar te gaan lopen.

En vanaf dat moment ontvouwt zich gestaag een uiterst beklemmend verhaal waarin Hakan Nesser op geraffineerde wijze de levens van verschillende mensen met elkaar in verband brengt. En dat blijft niet zonder angstaanjagende gevolgen. Gevolgen die op het eerste gezicht bijna ongeloofwaardig lijken. "Hoe kan het dat iemand zichzelf zo ontzettend in de nesten kan werken", borrelde regelmatig in me op. Maar hoe dieper ik in het verhaal kwam, hoe geloofwaardiger iedere stap werd die Nesser zijn personages laat zetten.

De moord op de zoon van Van Veeteren zorgt ervoor dat de commissaris schijnbaar vanaf de zijlijn tegen wil en dank toch weer een rol gaat spelen. Maar het is pas het begin van een uitzichtloze zoektocht, waarin Van Veeteren toch weer een steeds belangrijkere rol gaat spelen. En waarin ongeloof gaandeweg plaats maakt voor verbazing en verbijstering.

Bij veel thrillers is er van alles misgegaan in de jeugd van de dader, bij de opvoeding of het milieu waarin de dader is opgegroeid. En wordt er vanuit die basis enigszins "begrip" gevraagd voor de handelswijze van de dader. Maar Karin Fossum laat keer op keer al op overtuigende en pijnlijke wijze zien dat er niet zoveel voor nodig is om ook het leven van de "normale" burger volledig te ontwrichten. En met Carambole laat ook Nesser zien dat de mens tot bizarre dingen in staat is. En dat wanhoop tot bijna logische, maar uiterst heftige beslissingen kan leiden.

De laatste wending, die dagen voor kerst van Rheinhart, is overbodig en zelfs redelijk voorspelbaar. Het haalt wat mij betreft net even het scherpste randje van het menselijke drama af waarin Carambole uitblinkt. Carambole is een prachtboek.


Login
om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.