De vrouw in de kooi
Thriller auteur
Thriller details
De vrouw in de kooi
(Kvinden i buret, 2010)
Op een prachtige winterdag verdwijnt de jonge linkse politica Merete Lynggaard zonder een spoor achter te laten. De media duiken op het verhaal en suggereren van alles: van moord en zelfmoord tot een geplande vrijwillige verdwijning. De politie wordt gesommeerd de verdwijning grootscheeps aan te pakken, maar Merete is van de aardbodem verdwenen. Brigadier Carl Mørk, hoofd van de Afdeling 'onopgeloste zaken' Q, forceert na enkele jaren een grote doorbraak in het onderzoek. Samen met zijn assistent Assad is hij een roekeloze crimineel op het spoor die wordt gedreven door haat. Wraak blijkt een cruciale factor in de krankzinnige plot.
Recensie
Uitmuntend begin van nieuwe serie
De vrouw in de kooi heeft alles in zich om een bestseller te worden: een gekwelde hoofdpersoon, een intrigerend raadsel, een tot de verbeelding sprekend slachtoffer en een grappige sidekick. Tel daarbij op dat het uitstekend geschreven is en wegleest als een trein, en het is niet gek dat de uitgever het aandurft om deze Deense thriller te vergelijken met Stieg Larssons supersellers.
Om te beginnen die gekwelde hoofdpersoon: Carl Mørck was ooit een ambitieuze en bevlogen politieman, maar sinds hij bij een schietpartij gewond raakte is hij het vuur kwijt. Een van zijn maten is dood, de ander ligt verlamd in het ziekenhuis en zelf worstelt hij met de zin van zijn werk. Voor elke crimineel die hij pakt staan er tien anderen op. Mørck was nooit de makkelijkste man om mee samen te werken, maar sinds die fatale dag is hij helemaal onmogelijk.
In een poging om van Mørck af te zijn en zich tegelijkertijd politiek in de kijker te spelen, richt Mørcks baas een nieuwe afdeling op, afdeling Q. De bedoeling is dat deze afdeling zich bezig gaat houden met grote, opvallende zaken uit het verleden die vastgelopen zijn. En Mørck mag de afdeling leiden. Dat klinkt mooier dan het is, want de afdeling bestaat alleen uit hemzelf.
Mørck vindt het allemaal wel best. Hij krijgt een kamer alleen in de kelder en kan de hele dag al rokend en duttend met zijn benen op het bureau zitten. Maar als hij in de gaten krijgt dat het politiebureau een behoorlijk bedrag ontvangt om zijn ‘afdeling’ te financieren, bedingt hij dat hij in elk geval een dienstauto en een assistent krijgt.
Dat had hij beter niet kunnen doen, want deze wonderlijke assistent, de vluchteling Assad, moet wel aan het werk gehouden worden. Als de kelder schoongemaakt is en alle klusjes gedaan zijn, schuift Mørck Assad wat dossiers toe, om hem zoet te houden. Maar al snel komt Assad met een interessant dossier op de proppen, waar de mannen zich van lieverlee in verdiepen.
Het gaat om de zaak van jonge politica Merete Lynggaard, die vijf jaar geleden spoorloos verdwenen is. Iedereen is er van uit gegaan dat ze overboord gevallen is tijdens een overtocht met een veerboot, maar nu duiken er toch aanwijzingen op dat er iets anders aan de hand is.
De zoektocht van Mørck en zijn assistent wordt afgewisseld met fragmenten waaruit steeds duidelijker wordt wat er echt met Lynggaard is gebeurd, waardoor je als lezer steeds dieper in het verhaal gesleurd wordt. Enerzijds voel je Mørcks tegenzin om aan het werk te gaan met zo’n saaie oude zaak, anderzijds wordt je gegrepen door de fragmenten en kun je niet wachten tot de twee lijnen bij elkaar komen in de spannende laatste hoofdstukken.
Jussi Adler-Olsen heeft met De vrouw in de kooi een uitstekende thriller afgeleverd. Hij schrijft pakkend en nodigt doorlopend uit om verder te lezen, tot je uiteindelijk baalt dat zo snel door de 380 pagina’s heen gevlogen bent. Gelukkig kondigt uitgeverij Prometheus meteen aan dat de volgende twee delen in de ‘Serie Q’ dit jaar nog verschijnen, in juli en oktober. Als de volgende delen net zo uitmuntend zijn als dit eerste deel, gaan we nog heel veel plezier beleven aan deze Deense auteur.
Om te beginnen die gekwelde hoofdpersoon: Carl Mørck was ooit een ambitieuze en bevlogen politieman, maar sinds hij bij een schietpartij gewond raakte is hij het vuur kwijt. Een van zijn maten is dood, de ander ligt verlamd in het ziekenhuis en zelf worstelt hij met de zin van zijn werk. Voor elke crimineel die hij pakt staan er tien anderen op. Mørck was nooit de makkelijkste man om mee samen te werken, maar sinds die fatale dag is hij helemaal onmogelijk.
In een poging om van Mørck af te zijn en zich tegelijkertijd politiek in de kijker te spelen, richt Mørcks baas een nieuwe afdeling op, afdeling Q. De bedoeling is dat deze afdeling zich bezig gaat houden met grote, opvallende zaken uit het verleden die vastgelopen zijn. En Mørck mag de afdeling leiden. Dat klinkt mooier dan het is, want de afdeling bestaat alleen uit hemzelf.
Mørck vindt het allemaal wel best. Hij krijgt een kamer alleen in de kelder en kan de hele dag al rokend en duttend met zijn benen op het bureau zitten. Maar als hij in de gaten krijgt dat het politiebureau een behoorlijk bedrag ontvangt om zijn ‘afdeling’ te financieren, bedingt hij dat hij in elk geval een dienstauto en een assistent krijgt.
Dat had hij beter niet kunnen doen, want deze wonderlijke assistent, de vluchteling Assad, moet wel aan het werk gehouden worden. Als de kelder schoongemaakt is en alle klusjes gedaan zijn, schuift Mørck Assad wat dossiers toe, om hem zoet te houden. Maar al snel komt Assad met een interessant dossier op de proppen, waar de mannen zich van lieverlee in verdiepen.
Het gaat om de zaak van jonge politica Merete Lynggaard, die vijf jaar geleden spoorloos verdwenen is. Iedereen is er van uit gegaan dat ze overboord gevallen is tijdens een overtocht met een veerboot, maar nu duiken er toch aanwijzingen op dat er iets anders aan de hand is.
De zoektocht van Mørck en zijn assistent wordt afgewisseld met fragmenten waaruit steeds duidelijker wordt wat er echt met Lynggaard is gebeurd, waardoor je als lezer steeds dieper in het verhaal gesleurd wordt. Enerzijds voel je Mørcks tegenzin om aan het werk te gaan met zo’n saaie oude zaak, anderzijds wordt je gegrepen door de fragmenten en kun je niet wachten tot de twee lijnen bij elkaar komen in de spannende laatste hoofdstukken.
Jussi Adler-Olsen heeft met De vrouw in de kooi een uitstekende thriller afgeleverd. Hij schrijft pakkend en nodigt doorlopend uit om verder te lezen, tot je uiteindelijk baalt dat zo snel door de 380 pagina’s heen gevlogen bent. Gelukkig kondigt uitgeverij Prometheus meteen aan dat de volgende twee delen in de ‘Serie Q’ dit jaar nog verschijnen, in juli en oktober. Als de volgende delen net zo uitmuntend zijn als dit eerste deel, gaan we nog heel veel plezier beleven aan deze Deense auteur.
17/05/2010
Lezersrecensie
De vrouw in de kooi
20/05/2012
Na veel goede recensies over de Serie Q gelezen te hebben, maar overgegaan tot de aanschaf van dit eerste deel in de serie.
Het boek begint met een sterke proloog, waardoor je meteen opgezogen word in het verhaal.
Het verhaal gaat over een jonge linkse politica "Merete Lynggaard" die zonder een spoor achter te laten opeens verdwijnt.
Brigadier Carl Morck, hoofd van de afdeling Q, die over de onopgeloste zaken gaat, komt samen met zijn assistent Assad tot een grote doorbraak in deze onopgeloste zaak.
Het verhaal is makkelijk te volgen geschreven. En de hoofdpersonen in het boek, zijn leuk neergezet. Heb vaak een glimlach op mijn gezicht gekregen door het hulpje Assad, die erg leuk in het boek naar voren komt.
Het boek is spannend, smaakt zeker naar meer.
Het boek begint met een sterke proloog, waardoor je meteen opgezogen word in het verhaal.
Het verhaal gaat over een jonge linkse politica "Merete Lynggaard" die zonder een spoor achter te laten opeens verdwijnt.
Brigadier Carl Morck, hoofd van de afdeling Q, die over de onopgeloste zaken gaat, komt samen met zijn assistent Assad tot een grote doorbraak in deze onopgeloste zaak.
Het verhaal is makkelijk te volgen geschreven. En de hoofdpersonen in het boek, zijn leuk neergezet. Heb vaak een glimlach op mijn gezicht gekregen door het hulpje Assad, die erg leuk in het boek naar voren komt.
Het boek is spannend, smaakt zeker naar meer.
De vrouw in de kooi
29/04/2012
In het eerste boek uit de "serie Q" maken we kennis met Carl Mørck. Hij is een brigadier die bij zijn laatste klus is neergeschoten. Een van zijn collega's verloor bij dit schietincident het leven en de andere is verlamd vanaf zijn nek.
Carl Mørck was al nooit de makkelijkste in de omgang maar sinds dit schietincident is hij is voor zijn naaste collega's min of meer onhandelbaar. Reden waarom hij de leiding krijgt over een spiksplinternieuwe afdeling die "afdeling Q" wordt genoemd. Op deze manier kunnen ze hem bezig houden en ook van de afdeling krijgen zodat niemand meer last van hem heeft.
Hij wordt verbannen naar de kelder waar hij een kleine kantoorruimte en een assistent, die luistert naar de naam Assad, toegewezen krijgt. Het is de bedoeling dat Afdeling Q zich gaat verdiepen in oude, vastgelopen zaken. Mørck loopt niet over van werklust maar bij gebrek aan betere werkzaamheden, en omdat hij zich toch op een of andere manier moet verantwoorden laat hij het doornemen van de oude dossiers aan Assad over. Assad stuit op het dossier van Lynggaard. Vijf jaar geleden verdween zij spoorloos van de boot waarmee ze, samen met haar broer, onderweg was voor een weekendje uit. Men ging er vanuit dat zij zou zijn verdronken maar al snel stuiten Carl Mørck en Assad op aanwijzingen waaruit blijkt dat het wel eens heel anders in elkaar kan zitten.
Met een gezonde tegenzin van Mørck en een bijna passionele overgave van Assad, storten zij zich op het onderzoek en ontrafelen zo het geheim van de verdwijning van deze jonge politica.
Het is boeiend en lekker vlot geschreven en soms krijg je het gevoel er helemaal in meegenomen te worden. Bijvoorbeeld bij de beschrijving van de rijstijl van Assad kreeg ik onmiddellijk het gevoel bij hem in elk geval niet in de auto te willen zitten.
Het plot is sterk en blijft tot het einde toe verborgen. De manier waarop de verhalen van Lynggaard en Mørck apart worden beschreven om aan het eind samen te komen vond ik erg goed.
Een topper!
Carl Mørck was al nooit de makkelijkste in de omgang maar sinds dit schietincident is hij is voor zijn naaste collega's min of meer onhandelbaar. Reden waarom hij de leiding krijgt over een spiksplinternieuwe afdeling die "afdeling Q" wordt genoemd. Op deze manier kunnen ze hem bezig houden en ook van de afdeling krijgen zodat niemand meer last van hem heeft.
Hij wordt verbannen naar de kelder waar hij een kleine kantoorruimte en een assistent, die luistert naar de naam Assad, toegewezen krijgt. Het is de bedoeling dat Afdeling Q zich gaat verdiepen in oude, vastgelopen zaken. Mørck loopt niet over van werklust maar bij gebrek aan betere werkzaamheden, en omdat hij zich toch op een of andere manier moet verantwoorden laat hij het doornemen van de oude dossiers aan Assad over. Assad stuit op het dossier van Lynggaard. Vijf jaar geleden verdween zij spoorloos van de boot waarmee ze, samen met haar broer, onderweg was voor een weekendje uit. Men ging er vanuit dat zij zou zijn verdronken maar al snel stuiten Carl Mørck en Assad op aanwijzingen waaruit blijkt dat het wel eens heel anders in elkaar kan zitten.
Met een gezonde tegenzin van Mørck en een bijna passionele overgave van Assad, storten zij zich op het onderzoek en ontrafelen zo het geheim van de verdwijning van deze jonge politica.
Het is boeiend en lekker vlot geschreven en soms krijg je het gevoel er helemaal in meegenomen te worden. Bijvoorbeeld bij de beschrijving van de rijstijl van Assad kreeg ik onmiddellijk het gevoel bij hem in elk geval niet in de auto te willen zitten.
Het plot is sterk en blijft tot het einde toe verborgen. De manier waarop de verhalen van Lynggaard en Mørck apart worden beschreven om aan het eind samen te komen vond ik erg goed.
Een topper!
De vrouw in de kooi
16/04/2012
De schrijver weet de spanning in dit boek te houden. Het is echt zo'n boek dat je in één keer wil uitlezen.
Het verhaal speelt in 2 verhaallijnen. Die van Carl Mørk een politie-agent die cold-cases behandeld en die van politica Merete Lynggaard. De verhaallijnen zijn goed gescheiden, waardoor duidelijk is welk personage je aan het volgen bent.
Merete wordt ontvoerd en opgesloten in een kooi. Haar broertje en zij zijn hun ouders kwijtgeraakt in een auto-ongeluk, waarbij haar broertje een zwaar trauma heeft opgelopen. Ze is al een aantal jaar verdwenen als politie-agent Carl Mørk overgeplaatst wordt naar de afdeling Q, welke nog opgericht moet worden en welke cold-cases moet gaan oplossen. Hij vind de zaak van Merete interessant en gaat op onderzoek uit.
Een van de betere boeken die ik ooit gelezen heb, en zeker een aanrader om de rest van de serie Q te gaan lezen.
Het verhaal speelt in 2 verhaallijnen. Die van Carl Mørk een politie-agent die cold-cases behandeld en die van politica Merete Lynggaard. De verhaallijnen zijn goed gescheiden, waardoor duidelijk is welk personage je aan het volgen bent.
Merete wordt ontvoerd en opgesloten in een kooi. Haar broertje en zij zijn hun ouders kwijtgeraakt in een auto-ongeluk, waarbij haar broertje een zwaar trauma heeft opgelopen. Ze is al een aantal jaar verdwenen als politie-agent Carl Mørk overgeplaatst wordt naar de afdeling Q, welke nog opgericht moet worden en welke cold-cases moet gaan oplossen. Hij vind de zaak van Merete interessant en gaat op onderzoek uit.
Een van de betere boeken die ik ooit gelezen heb, en zeker een aanrader om de rest van de serie Q te gaan lezen.
De vrouw in de kooi
24/12/2011
Wat een heerlijke thriller is dit, spannend tot de laatste seconde. De spanning laat je geen minuut los en op het einde vallen de puzzelstukjes inelkaar. De personages worden prachtig beschreven door Jussi Adler-Olsen. Carl Monck met zijn assistent Assad, wiens achtergrond maar heel vaag blijft, maar perfecte bijdrages levert aan het onderzoek naar de verdwijning van Merete Lynngaard. Op naar meer boeken Jussi Alder-Olsen.
De vrouw in de kooi
15/10/2011
Na eerste toevallig de digitale versie van "Noodkreet in de fles" te hebben gedownload en gelezen gelijk de het eerste deel van de "Q-serie" gedownload. En gelukkig mijn verwachtingen werden gelukkig bewaarheid. Wat een prachtig boek en wat wederom een prettige doch zeker niet oppervlakkige schrijfstijl. Ik vond zelf "noodkreet in de fles" nog mooier en indrukewekkender. Het was bijna jammer dat het aan het verhaal aan het eind wel erg snel gaat en dus ik met enige spijt moest constateren dat het boek uit was. Maar gelukkig heb ik de fazantenmoordenaars ook al gedownload. Eerst maar eens de nieuwe "Indradason" (Grafteken) lezen.
1 2 3 4 >
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.
