Thriller details
photo
titel
De rechtvaardigen
origineel
Divine Justice
isbn
9789022994580,
9789044960112
uitgeverij
genre
Pagina's
320
Vertaling
Hugo Kuipers
Uitgave
paperback,
ebook
Prijs
0
Verschijnt
01/01/2008
NUR
332
Series
Auteur(s)
De rechtvaardigen
Thriller auteur
Thriller details
De rechtvaardigen
(Divine Justice, 2008)
Hij was ooit de gevaarlijkste geheim agent in dienst van de CIA, totdat hij werd verraden door de mensen voor wie hij werkte. Zijn vrouw kwam hierbij om het leven en zijn dochtertje raakte hij voorgoed kwijt.
Nu is Oliver Stone de meest gezochte man in Amerika. Nadat hij wraak heeft genomen op zijn vroegere opdrachtgevers is hij, op de vlucht voor de politie en de FBI, ondergedoken in een afgelegen mijnwerkersstadje. Wanneer hij vriendschap sluit met de jonge weduwe Abigail Riker, komt hij erachter dat in dit ogenschijnlijk slaperige stadje vreemde dingen gebeuren. In korte tijd zijn meerdere personen onder mysterieuze omstandigheden om het leven gekomen. Alle sporen wijzen naar Dead Rock, de streng bewaakte federale gevangenis voor de zwaarste misdadigers.
Geen enkele veroordeelde heeft Dead Rock ooit levend verlaten, maar dat is niet het enige geheim dat achter de hoge muren van de gevangenis schuilgaat…
Nu is Oliver Stone de meest gezochte man in Amerika. Nadat hij wraak heeft genomen op zijn vroegere opdrachtgevers is hij, op de vlucht voor de politie en de FBI, ondergedoken in een afgelegen mijnwerkersstadje. Wanneer hij vriendschap sluit met de jonge weduwe Abigail Riker, komt hij erachter dat in dit ogenschijnlijk slaperige stadje vreemde dingen gebeuren. In korte tijd zijn meerdere personen onder mysterieuze omstandigheden om het leven gekomen. Alle sporen wijzen naar Dead Rock, de streng bewaakte federale gevangenis voor de zwaarste misdadigers.
Geen enkele veroordeelde heeft Dead Rock ooit levend verlaten, maar dat is niet het enige geheim dat achter de hoge muren van de gevangenis schuilgaat…
-
-
paperback
-
-
ebook
Recensie
Beste Camel Club tot nu toe
Met De rechtvaardigen is Baldacci terug met de Camel Club. Het verhaal gaat verder waar De verraders ophield. De Camel Club is uit elkaar gevallen. Eén van de leden overleed in De verraders, hoofdpersoon Oliver Stone is op de vlucht voor de FBI en de overblijvers zouden Stone graag willen helpen, als hij hen dat maar toestond.
In De rechtvaardigen lopen twee verhaallijnen naast elkaar. De lezer volgt Stone die na wat incidenten terechtkomt in een gat waarbij de beroepsbevolking voornamelijk bestaat uit mijnwerkers en cipiers van de plaatselijke gevangenis. Zoals gebruikelijk in dit soort kleine stadjes in boeken spelen er allemaal geheimen die de burgers niet met buitenstaanders willen delen. Wie zit er achter de golf van (zelf)moorden die het stadje de laatste tijd overspoelt? En hoe komt het dat de inwoners van het ogenschijnlijk arme dorpje stinkendrijk zijn?
De tweede verhaallijn bestaat uit special agent Joe Knox die opdracht heeft gekregen van Macklin Hayes om Stone op te sporen. Hayes was in Vietnam de leidinggevende van Stone en heeft persoonlijk nog een appeltje met hem te schillen. Knox gaat op pad en komt er al snel achter dat Hayes onfrisse redenen heeft om Stone op te pakken. Hij twijfelt of het aanhouden van Stone gerechtvaardigd is. De overige leden van de Camel Club worden gealarmeerd door de zoektocht van Knox en besluiten ook de achtervolging in te zetten.
De lezer heeft voorkennis van De verraders nodig om het vervolgverhaal in De rechtvaardigen te kunnen volgen.
Persoonlijk was ik niet onder de indruk toen Baldacci jaren geleden met de Camel Club begon. Baldacci was toen al een pad ingeslagen waarbij hij steeds simpeler ging schrijven. Hij ging zinnetjes gebruiken waarbij hij geregeld allerlei bekende feiten weer in het geheugen van de lezer opriep alsof die aan amnesie zou lijden. De goed bedachte intriges uit de begintijd werden gaandeweg ook steeds gemakkelijker van opzet. Met de Camel Club leek het erop dat Baldacci de schelmenroman weer nieuw leven wilde inblazen.
Maar met De rechtvaardigen is het tij weer gekeerd. De simpele schrijfstijl met geheugensteuntjes is grotendeels verdwenen en het verhaal is weer wat volwassener geworden. De kwajongensavonturen van de Camel Club lijken voorbij. De plot lijdt nog wel aan veel gemakszucht waarbij in grote stappen allerlei aannames worden gedaan, maar dat wordt goed gemaakt door de geweldige climax die Baldacci voor de lezer in petto heeft.
Dat is ook één van zijn handelsmerken en daar is hij nog steeds een meester in.
In De rechtvaardigen lopen twee verhaallijnen naast elkaar. De lezer volgt Stone die na wat incidenten terechtkomt in een gat waarbij de beroepsbevolking voornamelijk bestaat uit mijnwerkers en cipiers van de plaatselijke gevangenis. Zoals gebruikelijk in dit soort kleine stadjes in boeken spelen er allemaal geheimen die de burgers niet met buitenstaanders willen delen. Wie zit er achter de golf van (zelf)moorden die het stadje de laatste tijd overspoelt? En hoe komt het dat de inwoners van het ogenschijnlijk arme dorpje stinkendrijk zijn?
De tweede verhaallijn bestaat uit special agent Joe Knox die opdracht heeft gekregen van Macklin Hayes om Stone op te sporen. Hayes was in Vietnam de leidinggevende van Stone en heeft persoonlijk nog een appeltje met hem te schillen. Knox gaat op pad en komt er al snel achter dat Hayes onfrisse redenen heeft om Stone op te pakken. Hij twijfelt of het aanhouden van Stone gerechtvaardigd is. De overige leden van de Camel Club worden gealarmeerd door de zoektocht van Knox en besluiten ook de achtervolging in te zetten.
De lezer heeft voorkennis van De verraders nodig om het vervolgverhaal in De rechtvaardigen te kunnen volgen.
Persoonlijk was ik niet onder de indruk toen Baldacci jaren geleden met de Camel Club begon. Baldacci was toen al een pad ingeslagen waarbij hij steeds simpeler ging schrijven. Hij ging zinnetjes gebruiken waarbij hij geregeld allerlei bekende feiten weer in het geheugen van de lezer opriep alsof die aan amnesie zou lijden. De goed bedachte intriges uit de begintijd werden gaandeweg ook steeds gemakkelijker van opzet. Met de Camel Club leek het erop dat Baldacci de schelmenroman weer nieuw leven wilde inblazen.
Maar met De rechtvaardigen is het tij weer gekeerd. De simpele schrijfstijl met geheugensteuntjes is grotendeels verdwenen en het verhaal is weer wat volwassener geworden. De kwajongensavonturen van de Camel Club lijken voorbij. De plot lijdt nog wel aan veel gemakszucht waarbij in grote stappen allerlei aannames worden gedaan, maar dat wordt goed gemaakt door de geweldige climax die Baldacci voor de lezer in petto heeft.
Dat is ook één van zijn handelsmerken en daar is hij nog steeds een meester in.
10/11/2008
Lezersrecensie
De rechtvaardigen
26/11/2008
Na het eerste boek over the Camel club was al snel te lezen op de website van David Baldacci dat er een vervolg zou komen.
De boeken die erop volgenden waren goed zonder dat het lezen van de voorlopers noodzakelijk was. Zo werd niet teruggegrepen naar oude verhaallijnen en werden onopgeloste moorden niet opnieuw aangehaald. In Divine Justice (De Engelse titel spreekt meer tot de verbeelding) is dit wel het geval. Zonder dat je de vorige boeken in de Camel club reeks hebt gelezen zul je Divine Justice minder goed vinden.
Uiteraard worden de verhalen uit het "vergeten" verleden van Oliver Stone wel weer aangestipt, maar de diepgang hiervan is niet dusdanig dat het oproept wat het op zou moeten roepen. Hetzelfde geldt voor de opbouw van de personages, aan de leden van club wordt zelfs weinig aandacht besteedt, die kennen we toch al zal David Baldacci wellicht gedacht hebben.
Toch heeft hij wel weer een heel lekker boek geschreven, je legt 'm erg lastig aan de kant. Naar mijn mening is dat één van de criteria waar je hem voor in huis gaat halen.
Heb je de voorgaande Camel club boeken gelezen en zoek je wat te lezen in de donkere dagen voor kerst, dan raad ik je Divine Justice zeker aan. De ontknoping is zoals altijd onverwacht. Ondanks dat er personages sterven waar je als lezer veel sympathie voor voelt, blijft het een goed boek.
De boeken die erop volgenden waren goed zonder dat het lezen van de voorlopers noodzakelijk was. Zo werd niet teruggegrepen naar oude verhaallijnen en werden onopgeloste moorden niet opnieuw aangehaald. In Divine Justice (De Engelse titel spreekt meer tot de verbeelding) is dit wel het geval. Zonder dat je de vorige boeken in de Camel club reeks hebt gelezen zul je Divine Justice minder goed vinden.
Uiteraard worden de verhalen uit het "vergeten" verleden van Oliver Stone wel weer aangestipt, maar de diepgang hiervan is niet dusdanig dat het oproept wat het op zou moeten roepen. Hetzelfde geldt voor de opbouw van de personages, aan de leden van club wordt zelfs weinig aandacht besteedt, die kennen we toch al zal David Baldacci wellicht gedacht hebben.
Toch heeft hij wel weer een heel lekker boek geschreven, je legt 'm erg lastig aan de kant. Naar mijn mening is dat één van de criteria waar je hem voor in huis gaat halen.
Heb je de voorgaande Camel club boeken gelezen en zoek je wat te lezen in de donkere dagen voor kerst, dan raad ik je Divine Justice zeker aan. De ontknoping is zoals altijd onverwacht. Ondanks dat er personages sterven waar je als lezer veel sympathie voor voelt, blijft het een goed boek.
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.
Mijn Winkelmand
My Crimezone
Alleen voor members
Om boeken te waarderen met sterren, recensies te schrijven of je persoonlijke thrillerboekenkast te beheren moet je inloggen. Heb je nog geen gratis account, kies dan voor registreren.
Login | Registreren
Banner positie 1
Banner positie 2
Banner positie 3
