Doodsakte
Thriller auteur
Thriller details
Doodsakte
(Death Benefit, 2012)
De Amerikaans-Albanese studente Pia Grazdani heeft een fantastische stageplek weten te bemachtigen in het laboratorium van dr. Tobias Rothman. Samen met dr. Yamamoto doet hij baanbrekend onderzoek naar stamcellen. Het zou de oplossing voor het tekort aan donoren kunnen zijn. Rothman staat bekend als excentriek en arrogant, maar voor Pia heeft hij een zwakke plek omdat hij zich herkent in haar karakter en haar verleden. Ze komt erachter dat hij ook een persoonlijke drijfveer voor zijn onderzoek heeft: zijn ernstig zieke zoontjes kunnen alleen door middel van stamceltransplantaties gered worden.
Ondertussen proberen twee Wall Street-jongens snel en groot geld te verdienen in de levensverzekeringenindustrie waar miljoenen in omgaan en waar letterlijk geldt: De een zijn dood is de ander zijn brood.
Dan raken Rothman en Yamamoto opeens ernstig ziek door een salmonellabacterie. Iedereen gelooft dat het een ongeluk op het werk was, maar Pia ruikt onraad en begint haar eigen onderzoek.
Dat wordt haar niet in dank afgenomen...
Ondertussen proberen twee Wall Street-jongens snel en groot geld te verdienen in de levensverzekeringenindustrie waar miljoenen in omgaan en waar letterlijk geldt: De een zijn dood is de ander zijn brood.
Dan raken Rothman en Yamamoto opeens ernstig ziek door een salmonellabacterie. Iedereen gelooft dat het een ongeluk op het werk was, maar Pia ruikt onraad en begint haar eigen onderzoek.
Dat wordt haar niet in dank afgenomen...
Recensie
Doodsakte zou meer gediend zijn geweest met een gestructureerde plot.
Robin Cook heeft er in Doodsakte een uitleg van vele pagina’s voor nodig, maar waar het boek op neerkomt is dit: in een medisch laboratorium slaagt men erin om uit stamcellen complete organen te kweken. Dit zal een behoorlijke impact hebben op het gebied van orgaantransplantatie en de gemiddelde levensverwachting van de mens. Een paar zakenmannen zijn een louche zaak begonnen waarbij ze voor een habbekrats levensverzekeringen opkopen van arme mensen. Als mensen langer gaan leven, dan gaat dat ten koste van hun winst, dus actie is geboden.
Medische onderzoekers Laurie Montgomery en Jack Stapleton zijn de vaste hoofdrolspelers van Cook, maar in Doodsakte hebben ze maar een beperkte bijrol. De hoofdrol is weggelegd voor Pia Grazdani, een briljante vierdejaars geneeskundestudente. Ze krijgt de kans om samen te werken met de al even briljante doctor Rothman die, net als Pia, aan het syndroom van Asperger lijdt. Cook neemt nogal de tijd om de samenwerking van Pia en Rothman neer te zetten. Daarbij weidt hij soms uit in details die verder helemaal niet meer ter zake doen in het boek, zoals de afbetaling van de studieschuld van Pia.
Dat uitweiden in onnodige details komt ook terug in de rest van het boek. Het wordt tijdens het lezen niet duidelijk welke kant Cook op wil met het verhaal. Diverse keren worden verhaallijnen gestart of wordt er ingegaan op details die verder geen vervolg meer krijgen. Zo vertelt Cook bijvoorbeeld over een doodzieke oma van een geneeskundestudent die ook het slachtoffer wordt van een levensverzekeringenopkoper. Nadat hij het over haar heeft gehad, horen we niets meer over haar. Of neem de monteur die een maand lang in het plafond van het laboratorium aan het werk is, maar verder niets bijdraagt aan het verhaal.
Een en ander gaat ten koste van het thrillerelement. Pas na 150 pagina’s komen de criminelen aan bod, en als die besluiten actie te ondernemen komt er wat spanning in het verhaal.
Tegen het einde van het boek gooit Cook het helemaal over een andere boeg. De belangrijkste verhaallijn wordt abrupt afgebroken en Cook zoekt een afronding van het verhaal in de Albanese achtergrond van Pia. Allerlei nieuwe feiten en personen komen opeens boven water. De personages wordt geen moment rust meer gegund om te verwerken wat ze allemaal voorgeschoteld krijgen, als ze maar meewerken aan het einde.
Dat einde laat de lezer ontevreden en met veel vraagtekens achter. Doodsakte zou meer gediend zijn geweest met een gestructureerde plot.
Medische onderzoekers Laurie Montgomery en Jack Stapleton zijn de vaste hoofdrolspelers van Cook, maar in Doodsakte hebben ze maar een beperkte bijrol. De hoofdrol is weggelegd voor Pia Grazdani, een briljante vierdejaars geneeskundestudente. Ze krijgt de kans om samen te werken met de al even briljante doctor Rothman die, net als Pia, aan het syndroom van Asperger lijdt. Cook neemt nogal de tijd om de samenwerking van Pia en Rothman neer te zetten. Daarbij weidt hij soms uit in details die verder helemaal niet meer ter zake doen in het boek, zoals de afbetaling van de studieschuld van Pia.
Dat uitweiden in onnodige details komt ook terug in de rest van het boek. Het wordt tijdens het lezen niet duidelijk welke kant Cook op wil met het verhaal. Diverse keren worden verhaallijnen gestart of wordt er ingegaan op details die verder geen vervolg meer krijgen. Zo vertelt Cook bijvoorbeeld over een doodzieke oma van een geneeskundestudent die ook het slachtoffer wordt van een levensverzekeringenopkoper. Nadat hij het over haar heeft gehad, horen we niets meer over haar. Of neem de monteur die een maand lang in het plafond van het laboratorium aan het werk is, maar verder niets bijdraagt aan het verhaal.
Een en ander gaat ten koste van het thrillerelement. Pas na 150 pagina’s komen de criminelen aan bod, en als die besluiten actie te ondernemen komt er wat spanning in het verhaal.
Tegen het einde van het boek gooit Cook het helemaal over een andere boeg. De belangrijkste verhaallijn wordt abrupt afgebroken en Cook zoekt een afronding van het verhaal in de Albanese achtergrond van Pia. Allerlei nieuwe feiten en personen komen opeens boven water. De personages wordt geen moment rust meer gegund om te verwerken wat ze allemaal voorgeschoteld krijgen, als ze maar meewerken aan het einde.
Dat einde laat de lezer ontevreden en met veel vraagtekens achter. Doodsakte zou meer gediend zijn geweest met een gestructureerde plot.
30/07/2012
Lezersrecensie
Doodsakte
03/02/2013
Robin Cook wordt wel gezien als de ontdekker van het genre ‘medische thriller’. Inmiddels heeft hij een zeer respectabele bibliografie opgebouwd, Doodsakte is nummer 32 in de rij waarin voorlopig nog geen einde lijkt te komen.
De studente Pia Grazdani is een jonge meid die door haar jeugd en de daaraan vastzittende opvoeding danig beschadig is. Op de Columbia Universiteit mag ze assisteren bij de beroemde en uiterst deskundige Tobias Rothman en Junichi Yamasoto. Beide professoren zijn bezig met de ontwikkeling van een kunstmatige alvleesklier die, mits gelukt, een oplossing brengt voor de vele miljoenen patiënten die met een niet goedwerkende alvleesklier leven. Denk hierbij aan diabetici.
Op een andere plek zijn de bankiers Edmund Matthews en Russel Lefevre bezig met een groot financieel project om zorgpolissen over te kopen van mensen met een lage levenskans. Overlijden betekent uitkeren en kan vele miljoenen op brengen.
De twee professoren kunnen roet in het eten gooien als hun onderzoek slaagt want dan zullen deze patiënten langer leven en zal meer premie betaald moeten worden. Er zit maar een ding op, het onderzoek moet stoppen en de kunstmatige alvleesklier mag nooit op de markt verschijnen.
Robin Cook heeft met Doodsakte een veelzijdige thriller op de markt gebracht. Spelen veel van zijn verhalen zich af in ziekenhuizen, Doodsakte heeft meerdere contingenten als decor. Dat maakt dit boek ook aantrekkelijk te lezen, met de actuele zorgverzekeringen die bij veel mensen als een financiële molensteen om hun nek hangt. Als je daar ook nog de nodige spanning in kunt brengen zit het wel goed voor Cook en mag zijn volgende verhaal ook wel verschijnen.
Eindoordeel: 4 sterren
Spanning: 3 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 3 sterren
Psychologie: 3 sterren
De studente Pia Grazdani is een jonge meid die door haar jeugd en de daaraan vastzittende opvoeding danig beschadig is. Op de Columbia Universiteit mag ze assisteren bij de beroemde en uiterst deskundige Tobias Rothman en Junichi Yamasoto. Beide professoren zijn bezig met de ontwikkeling van een kunstmatige alvleesklier die, mits gelukt, een oplossing brengt voor de vele miljoenen patiënten die met een niet goedwerkende alvleesklier leven. Denk hierbij aan diabetici.
Op een andere plek zijn de bankiers Edmund Matthews en Russel Lefevre bezig met een groot financieel project om zorgpolissen over te kopen van mensen met een lage levenskans. Overlijden betekent uitkeren en kan vele miljoenen op brengen.
De twee professoren kunnen roet in het eten gooien als hun onderzoek slaagt want dan zullen deze patiënten langer leven en zal meer premie betaald moeten worden. Er zit maar een ding op, het onderzoek moet stoppen en de kunstmatige alvleesklier mag nooit op de markt verschijnen.
Robin Cook heeft met Doodsakte een veelzijdige thriller op de markt gebracht. Spelen veel van zijn verhalen zich af in ziekenhuizen, Doodsakte heeft meerdere contingenten als decor. Dat maakt dit boek ook aantrekkelijk te lezen, met de actuele zorgverzekeringen die bij veel mensen als een financiële molensteen om hun nek hangt. Als je daar ook nog de nodige spanning in kunt brengen zit het wel goed voor Cook en mag zijn volgende verhaal ook wel verschijnen.
Eindoordeel: 4 sterren
Spanning: 3 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 3 sterren
Psychologie: 3 sterren
Login om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.

