Crimezone.nl

De opkomst van negen is het derde deel van de serie van Pittacus Lore. De serie gaat over tien jongeren (Garden) die afkomstig zijn van de planeet Loriën. Toen zij jong waren, zijn ze met hun Cêpanen (helpers) naar de aarde gevlucht om te ontkomen aan de Mogadoren die hun thuisplaneet vernietigden. De Mogadoren blijven hen echter achtervolgen en hebben Eén, Twee en Drie al gedood (de Tien kunnen alleen maar in numerieke volgorde gedood worden). De taak van de Garden is de Mogadoren te verslaan voor zijzelf verslagen worden.

In de eerste twee delen hebben we Vier (alias John), Zes, Zeven en Tien leren kennen. In dit derde verhaal ontmoeten we Acht en Negen. Het boek begint waar het vorige verhaal eindigde. Na de veldslag tussen de Mogadoren slaan Zes, Zeven, Tien en de Cêpaan van Tien op de vlucht. Zes wil zich met haar gevonden vrienden weer aansluiten bij Vier. Zij komt echter Acht op het spoor en gaat met haar vrienden in India op zoek naar hem. Ondertussen wordt het duidelijk dat niet alleen de Mogadoren achter hen aanzitten, maar ook dat de Amerikaanse regering jacht op hen maakt. Zullen de twee groepen elkaar vinden voordat het te laat is?

Het leuke van dit verhaal is dat je meer kanten van personages leert kennen doordat de groepen zo verdeeld zijn. Er wordt geschakeld tussen de belevenissen van Vier en Negen en de belevingen van de groep waarin Zes zit. De nieuwe personages, Negen en Acht, worden op deze manier geïntroduceerd zonder dat het te veel op een voorstelrondje gaat lijken. Er gebeurt ook zo veel dat je van actiescène naar actiescène springt. De personages lijken geen moment rust te hebben. Als er tijd wordt ingeruimd voor een conversatie, blijkt dit een stilte voor de storm. Ze zijn nog niet uitgesproken, of ze worden weer aangevallen. Nu niet alleen de Mogadoren achter ze aanzitten, maar ook de Amerikaanse regering, kunnen ze letterlijk geen kant meer op. Door de vele gebeurtenissen blijven de spanning en het verteltempo er lekker inzitten, zodat het boek een echte pageturner is geworden. Je kunt geen bladzijde overslaan of je mist wat.

De plot daarentegen wordt wel steeds simpeler. Er valt nu eenmaal niet meer zoveel te onthullen. De vragen waarmee je nog bezig wordt gehouden, is waar nummer Vijf uithangt, wie van onze helden Pittacus Lore nu is en of ze het grote gevecht gaan winnen. Het boek moet het dus echt hebben van de spanning en de vele gebeurtenissen om nog interessant te blijven. Wat ook wel jammer is, is dat er bepaalde personages maar oppervlakkig aan bod komen. Zeven was in het vorige boek heel belangrijk en kreeg alle ruimte, maar er wordt in dit boek weer heel wat minder aandacht aan haar besteed. Ook Tien komt er karig vanaf, een auteur moet natuurlijk keuzes maken met zoveel hoofdpersonages, maar het is wel jammer.

Ook de verhaallijn tussen John (Vier) en Sarah wordt weer opgepakt. Waar John in het vorige boek nog twijfelde over zijn gevoelens voor haar en Zes, in dit boek is hij over Zes heen. Zodra hij te horen krijgt dat Sarah vastzit, kan hij aan bijna niks anders meer denken. Zelfs de gevangenschap van Sam verdwijnt dan een beetje naar de achtergrond. Het is fijn dat John zijn keuze heeft gemaakt, maar het is wel een beetje makkelijk gedaan. Hij denkt even goed na en beseft dat zijn liefde voor Sarah veel dieper gaat dan die voor Zes. Het was beter geweest om aan deze verhaallijn wat meer aandacht te besteden.

Desondanks is De opkomst van negen een prima vervolg op De kracht van zes. De kogels vliegen je om de oren, de gebeurtenissen zijn overweldigend, we weten nu eindelijk wat er met Sarah is gebeurd en we hebben een idee gekregen van hoe groot de eindstrijd gaat uitvallen. Het gevecht in dit boek met Setrákus Ra is slechts een voorproefje, maar het belooft veel goeds! Kortom, een bijzonder geslaagd verhaal dat heerlijk wegleest.