Dieptepunt

Thriller auteur
Thriller details
Dieptepunt
(2012)
Op een zaterdagochtend wordt Martha in Utrecht aangereden, bedreigd en in elkaar geslagen door een onbekende vrouw. Martha, die zowel fysiek als mentaal een enorme klap krijgt, raakt in de weken die op het ongeluk volgen de controle over haar zo geordende leven kwijt. Zwaar gehavend gaat ze op zoek naar de reden achter de aanval.

Ze komt tot ontdekkingen die elke zekerheid in haar leven doen verdwijnen. Haar huwelijk, haar kinderen, haar baan, haar zelfvertrouwen, alles wordt op het spel gezet. Het trauma dat zich in haar jeugd heeft afgespeeld wordt opnieuw opgerakeld. En als Martha nogmaals wordt aangevallen en ook haar kinderen doelwit blijken te zijn van de onbekende vrouw, gaat ze tot het uiterste om de eenheid van haar gezin te waarborgen en te beschermen.

Want uit haar liefdeloze jeugd heeft ze één ding overgehouden: het gezin gaat voor alles. Op haar dieptepunt - als ze zowel mentaal als fysiek aan de grond zit en weer twijfelt over haar eigen bestaansrecht - herwint ze zichzelf en neemt wraak op de vrouw die haar dit heeft aangedaan. Dat denkt ze tenminste...
Recensie
2
Het beste stuk aan Dieptepunt is het einde, als alles voor de lezer op zijn plaats valt en de verwarring voorbij is.
Dieptepunt is het thrillerdebuut van Maria Rijk. Op het achterplat van het boek staat een korte, maar opvallende bio: ‘Maria Rijk groeide op in Nijverdal en studeerde Industrieel Ontwerpen aan de TU in Delft. Maria maakte reizen over zes continenten en liep twee marathons. Haar favoriete positie op het hockeyveld is linkshalf en op Twitter is ze actief als @MariaRijk. Ze won de Bergen bloedt-schrijfwedstrijd […].’ Wat precies het nut is van al deze informatie wordt nergens duidelijk, het boek gaat noch over reizen, noch over marathonlopen, laat staan over hockeyen…

Waar Dieptepunt dan wel over gaat? Over Martha, die samen met haar man Willem en hun twee jonge dochters in Utrecht woont. Op een dag wordt Martha met opzet aangereden en vervolgens geslagen door een voor haar onbekende vrouw. De vrouw schreeuwt daarbij ‘Je blijft met je poten van mijn vent af’. Martha blijft achter met breuken en kneuzingen, maar is bovenal erg verward. Wat bedoelde die vrouw? Wie is ‘haar vent’? Gaat Willem soms vreemd? Martha gaat op onderzoek uit. Alleen, want niemand gelooft haar of wil haar helpen. Zelfs Willem denkt dat ze aan waanideeën lijdt. Wil iemand haar echt dood hebben? Of lijdt ze aan achtervolgingswaanzin en wordt ze echt langzaam gek?

Hoofdpersoon Martha komt behoorlijk labiel over en eigenlijk is het niet duidelijk of zij voor het ‘ongeluk’ ook al zo was, Dieptepunt begint namelijk zo’n beetje met het ‘ongeluk’. Maar het vermoeden dat Martha nooit echt een stabiel persoon is geweest, wordt wel gewekt door de beschrijvingen van haar liefdeloze en keiharde jeugd en de manier waarop ze zelf met haar kinderen omgaat. Martha is niet echt een aansprekende hoofdpersoon, het is moeilijk voor de lezer om met haar mee te leven. Ook Willem spreekt niet echt aan, hij blijft een vlak personage maar hij gedraagt zich wel verdacht. En dan gebeurt het: op een gegeven moment wordt de lezer meegesleept in de gekte en verwarring van Martha. Iedereen is verdacht, wie wil haar dood hebben? Maar het volgende moment is de lezer er weer van overtuigd dat Martha gek wordt en dat er helemaal niemand achter haar aanzit. Dat is best knap van de auteur, al laat zij de lezer wel wat verward achter.

Jammer is dat er veel herhaling in het boek zit, er wordt vaak omschreven hoe de hoofdpersoon zich voelt en allerlei voorwerpen worden steeds met kleur en al beschreven. Dat maakt het verhaal wat langdradig. Ook is het hier en daar onrealistisch. Bijvoorbeeld de tekst op het geboortekaartje van Martha, die wel heel erg hard is: ‘Ons gebed is niet verhoord. God heeft ons een dochter gestuurd. Martha Christina Elias. 12 oktober 1975.’ En zo zijn er wel meer dingen.

Het beste stuk aan Dieptepunt is het einde, als alles voor de lezer op zijn plaats valt en de verwarring voorbij is. Het is bovendien opvallend dat dit boek geen happy end heeft…
29/05/2012
Beoordeling:
plot
3
spanning
2
leesplezier
2
schrijfstijl
2
originaliteit
3
psychologie
2
Lezersrecensie
Dieptepunt
05/04/2012
2
Afgaande van wat ik er over gehoord en gelezen had, had ik een dijk van een thriller verwacht. Dit valt echter nogal tegen!

Het verhaal hangt van toevalligheden aan elkaar, is niet bijzonder spannend, en ik ergerde mij aan het gebruik van korte zinnen, wat bij nogal opsommerig overkwam en niet echt fijn leest. Ook het vele benoemen van kleuren vond ik erg overbodig!

De hoofdpersoon in het boek is redelijk goed neergezet, en zo ook haar ouders. De rest komt vrij ongeloofwaardig over, je leest wel door want je wilt weten hoe het nou echt zit. Maar naar het einde toe denk je : dit heb ik al eens gelezen en kwam bij mij vrij lachwekkend over.

Het is de auteur haar debuut, wat zij uitbrengt na het winnen van een schrijfwedstrijd. Dit boek is een redelijk tussendoortje wat je in een middagje uitleest. Het boek heeft het allemaal nét niet, maar menig lezer zal hier doorheen kijken. Voor boek 2 hoop ik dan maar op die echte ijzersterke thriller.
Dieptepunt
20/03/2012
5
Dit debuut moet je als thriller liefhebber zeker lezen. Maria heeft met dit verhaal een zeer waardige thriller op de markt gezet. Ze won onlangs de Bergen bloedt-schrijf wedstrijd. Het verhaal leest lekker weg en het is zodanig spannend geschreven dat weg leggen eigenlijk geen optie is. Martha (de hoofd persoon) verteld wat haar is over komen op een manier alsof je het persoonlijk dagboek van haar leest. Een orgineel onderwerp. Je ervaart het dieptepunt van haar verhaal alszijnde het je eigen dieptepunt was. Als ze met zulke goede verhalen blijf komen heeft ze mij als fan!

Thanks Maria, hoop gauw meer werk van jou hand te mogen lezen.


Login
om een recensie te schrijven. Geen login? Registreer je dan.